Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 56
Janaka’s Quest for Liberation; Pañcaśikha’s Sāṅkhya on Renunciation, Elements, Guṇas, and the Deathless State
तेषु भावेन तिष्टंति वियुज्यंते स्वभावतः । आकाशं वायुरूष्मा च स्नेहो यश्चापि पार्थिवः ॥ ५६ ॥
teṣu bhāvena tiṣṭaṃti viyujyaṃte svabhāvataḥ | ākāśaṃ vāyurūṣmā ca sneho yaścāpi pārthivaḥ || 56 ||
ထိုကိုယ်ခန္ဓာများအတွင်း၌ ဓာတ်တို့သည် မိမိတို့၏ အခြေအနေ(ဘဝ)အလိုက် တည်နေကြသော်လည်း၊ သဘာဝအရ ပြန်လည်ကွဲထွက်သွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အာကာသ၊ လေ၊ အပူ၊ စိုဓာတ်နှင့် မြေဓာတ်ဆန်သော တင်းမာမှုတို့သည် မိမိဂုဏ်သတ္တိအလိုက် ပေါ်ထွက်၍ ပျောက်ကွယ်သည်။
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It points to discerning the body as a compound of elemental qualities that naturally combine and separate; this supports detachment (vairagya) and insight conducive to moksha.
By revealing the body’s elements as transient and self-separating, the verse encourages shifting reliance from material composition to steadfast refuge in the eternal Lord—strengthening single-pointed Vishnu-bhakti.
It aligns with the tattva-style analytical method used in Vedic instruction (notably linked with disciplined reasoning and precise terminology as in Vyakarana), helping a practitioner correctly interpret elemental terms used in ritual and philosophical passages.