Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 111
Jīva–Ātman Inquiry; Kṣetrajña Doctrine; Karma-based Varṇa; Four Āśramas and Sannyāsa Discipline
वानप्रस्थानां च द्रव्योपस्कार इति प्रायशः खल्वेते साधवः साधुपथ्योदनाः । स्वाध्यायप्रसंगिनस्तीर्थाभिगमनदेशदर्शनार्थं पृथिवीं पर्यटंति ॥ १११ ॥
vānaprasthānāṃ ca dravyopaskāra iti prāyaśaḥ khalvete sādhavaḥ sādhupathyodanāḥ | svādhyāyaprasaṃginastīrthābhigamanadeśadarśanārthaṃ pṛthivīṃ paryaṭaṃti || 111 ||
တောနေသူ ဝါနပရသ္ထတို့အတွက် “ပစ္စည်းကိရိယာ” ဟူသည်မှာ အများအားဖြင့် လိုအပ်သလောက် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သီလသမာဓိရှိသော သာဓုများဖြစ်၍ သင့်လျော်သော ဓမ္မအာဟာရဖြင့် အသက်မွေးကြသည်။ စာပေသင်ယူဖတ်ရွတ်ခြင်း (စွာဓျာယ) တွင် မပြတ်ပါဝင်ကာ တီရ္ထများသို့ သွားရောက်ဖူးမြော်ရန်နှင့် နေရာဒေသမျိုးစုံကို မြင်တွေ့ရန် မြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်ကြသည်။
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It defines vānaprastha as a disciplined, lightly-equipped stage aimed at inner purification—living simply, eating wholesome food, maintaining svādhyāya, and sanctifying life through pilgrimage and sacred travel.
While not naming a deity here, it supports bhakti indirectly by prescribing svādhyāya (recitation of sacred texts) and tīrtha-sevā (pilgrimage), both of which traditionally nourish remembrance of the Divine and cultivate sattva through holy association.
The practical emphasis is on svādhyāya—regular study/recitation that relies on correct pronunciation and textual discipline (linked with Śikṣā and Vyākaraṇa in practice), applied as a daily sādhana for renunciant life.