
သီရိ ဘြဟ္မာသည် ဣရှာန-ကల్ప၌ အဂ္နိဒေဝက ဝသိဋ္ဌထံ ဟောကြားခဲ့သော အာဂ္နေယ/အဂ္နိ ပုရာဏ၏ အနုက్రమဏီကို စနစ်တကျ ဖော်ပြသည်။ အကျယ်အဝန်း ၁၅,၀၀၀ ဂါထာရှိကြောင်းနှင့် ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူ နှစ်ဦးစလုံးကို သန့်စင်ပေးသော အာနိသင်ရှိကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် အဝတားဆိုင်ရာ ကထာများ၊ စೃಷ್ಟိ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဘုရားပူဇော်မှု၊ မီးယဇ်၊ မန္တရ-မုဒြာ သဘောတရား၊ ဒိက္ခာနှင့် အဘိသေက၊ မဏ္ဍလ ပုံစံ၊ သန့်စင်ကర్మများ၊ ပဝိတရ တင်သွင်းခြင်း၊ ဘုရားကျောင်း စည်းကမ်း၊ မూర్తိဗေဒ၊ နျာသ၊ ပရတိဋ္ဌာနှင့် ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်ခြင်း၊ ဝိနာယကနှင့် ကုဗ္ဇိကာ ပူဇော်မှု၊ ကိုဋိ-ဟိုးမ၊ မန္ဝန္တရများ၊ အာရှရမ-ဓမ္မ (ဗြဟ္မစရိယမှစ), ရှရဒ္ဓ၊ ဂြဟယဇ္ဉ၊ ပရာယශ්စိတ္တ၊ တိထိ/နေ့/နက္ခတ်နှင့် လစဉ် ဝရတများ၊ ဒီပ-ဒါန၊ ဝျူဟ ပူဇော်မှု၊ နရကများ၊ နာဍီ-စက္ကရနှင့် သန္ဓျာ-ဝိဓိ၊ ဂါယတရီ အဓိပ္ပါယ်၊ လိင်္ဂ-စတိုးတရ၊ ရာဇအဘိသေက မန္တရနှင့် ရာဇဓမ္မ၊ အိပ်မက်/နိမိတ်ပညာ၊ ရတနာ-ဒိက္ခာနှင့် ရတန-ရှာစတြ၊ ရာမ၏ နီတိ၊ ဓနုရဝေဒ၊ ဝျဝဟာရ၊ ဒေဝ-အသူရ တိုက်ခိုက်မှု၊ အာယုရဝေဒနှင့် တိရစ္ဆာန်ဆေးပညာ (ရှာန္တိနှင့်တကွ), ချန္ဒသ၊ စာပေ၊ ကိုရှ/ဝေါဟာရဗေဒ၊ ပရလယ သဘောတရား၊ ကိုယ်ခန္ဓာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု၊ ယောဂနှင့် နားထောင်ခြင်းမှ ရရှိသော ဘြဟ္မ-ဉာဏ် ဖလကို အကျဉ်းချုပ်列挙သည်။ အဆုံးတွင် မာရ္ဂရှီရ္ෂ လတွင် ရွှေ قلمပါ စာမူနှင့် တီလ-ဓေနု ဒါနပြုရန် ညွှန်ကြားပြီး လောကီ/ပရလောကီ အကျိုးများကို အတည်ပြုသည်။
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि तवाग्नेयपुराणकम् । ईशानकल्पवृत्तांतं वसिष्ठायानलोऽब्रवीत् ॥ १ ॥
သီရိဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ ယခုမှစ၍ သင်အား အဂ္နေယပုရာဏကို ရှင်းလင်းစွာ ဟောကြားမည်။ ၎င်းသည် ဣရှာနကల్ప၌ ဖော်ပြထားသည့် အကြောင်းအရာဖြစ်၍ အဂ္နိက ဝသိဋ္ဌအား ပြောကြားခဲ့သော ပုံပြင်တည်း။
Verse 2
तत्पंचदशसाहस्रं नाना चरितमद्भुतम् । पठतां श्रृण्वतां चैव सर्वपापहरं नृणाम् ॥ २ ॥
ထိုပုရာဏသည် စုစုပေါင်း ဆယ်ငါးထောင် ဂါထာပါဝင်၍ အံ့ဩဖွယ် အကြောင်းအရာမျိုးစုံရှိသည်။ ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူတို့အတွက် လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်ပေးသည်။
Verse 3
प्रश्नः पूर्वं पुराणस्य कथा सर्वावतारजा । सृष्टिप्रकरणं चाथ विष्णुपूजादिकं ततः ॥ ३ ॥
ပထမဦးစွာ ပုရာဏအပေါ် မေးမြန်းချက်ရှိပြီး၊ ထို့နောက် အဝတာရအမျိုးမျိုးမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ကഥာများ လာသည်။ ထို့နောက် စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်း အခန်းကဏ္ဍ၊ ထို့ပြီးလျှင် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ခြင်းစသော အကြောင်းအရာများ ဆက်လက်ပါဝင်သည်။
Verse 4
अग्निकार्यं ततः पश्चान्मंत्रमुद्रादिलक्षणम् । सर्वदीक्षाविधानं च अभिषेकनिरूपणम् ॥ ४ ॥
ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ပွဲ အလုပ်အကိုင်များ၊ မန္တရ၊ မုဒြာ စသည့် လက္ခဏာများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဒိက္ခာအမျိုးမျိုး၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်း အပြည့်အစုံနှင့် အဘိသေက (သန့်စင်အပ်နှံ) အကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။
Verse 5
लक्षणं मंडलादीनां कुशापामार्जनं ततः । पवित्रारोपणविधिर्देवालयविधिस्ततः ॥ ५ ॥
ထို့နောက် မဏ္ဍလ စသည့် အစီအစဉ်များ၏ လက္ခဏာများကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့ပြီးလျှင် ကုရှမြက်နှင့် အပာမာရ္ဂဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို ဆိုသည်။ ထို့နောက် ပဝိတ္တရ (သန့်ရှင်းကာကွယ်ကြိုး/အမူလက်) တင်အပ်ခြင်းနည်းလမ်း၊ ထို့ပြီးလျှင် ဒေဝါလယ (ဘုရားကျောင်း) ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများကို ဖော်ပြသည်။
Verse 6
शालग्रामादिपूजा च मूर्तिलक्ष्म पृथक्पृथक् । न्यासादीनां विधानं च प्रतिष्ठापूर्तकं ततः ॥ ६ ॥
ဤကျမ်းသည် သာလဂြာမနှင့် အခြားသန့်ရှင်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်တို့၏ ပူဇော်ပွဲကိုလည်း ဖော်ပြပြီး၊ မూర్తိ၏ လက္ခဏာများကို သီးခြားစီ ရှင်းလင်းထားသည်။ ထို့နောက် နျာသ (nyāsa) နှင့် ဆက်စပ်ပူဇော်နည်းများ၊ ထို့ပြင် ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) အဘိသေကနှင့် ဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်/တပ်ဆင်လုပ်ငန်းစဉ်တို့ကို ညွှန်ပြသည်။
Verse 7
विनायकादिपूजा च नानादीक्षाविधिः परम् । प्रतिष्ठा सर्वदेवानां ब्रह्मंडस्य निरूपणम् ॥ ७ ॥
ဤကျမ်းသည် ဝိနာယက (Vināyaka) မှ စ၍ ပြုလုပ်သော ပူဇော်ပွဲကိုလည်း သင်ကြားပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ဒိက္ခာ (dīkṣā) အဘိသေကနည်းလမ်းများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စည်းကမ်းများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဘုရားအားလုံး၏ ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) နှင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (Brahmāṇḍa) စကြဝဠာဥ၏ အကြောင်းကို ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။
Verse 8
गंगादितीर्थमाहात्म्यं द्वीपवर्षानुवर्णनम् । ऊर्द्ध्वाधोलोकरचना ज्योतिश्चक्रनिरूपणम् ॥ ८ ॥
ဂင်္ဂါမြစ်မှ စ၍ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) များ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြပြီး၊ ဒွီပ (dvīpa) နှင့် ဝရ္ရှ (varṣa) များ၏ အကြောင်းကို ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။ ထို့ပြင် အထက်လောကနှင့် အောက်လောကတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ နက္ခတ်အလင်းဝိုင်း (jyotiṣ-cakra) ကိုလည်း အနက်ဖွင့်ဆိုသည်။
Verse 9
ज्योतिषं च ततः प्रोक्तं शास्त्रं युद्धजयार्णवम् । षट्कर्म च ततः प्रोक्तं मंत्रमंत्रौषधीगणः ॥ ९ ॥
ထို့နောက် ဂျ्योတိષ (Jyotiṣa) နက္ခတ္တဗေဒကို သင်ကြားခဲ့ပြီး၊ «ယုဒ္ဓဇယာရ္ဏဝ» (Yuddhajayārṇava) ဟု ခေါ်သော စစ်ပွဲအောင်မြင်ရေးကျမ်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြီးတွင် ဆတ်ကರ್ಮ (ṣaṭkarman) ခြောက်မျိုး၏ သဘောတရားနှင့် မန္တရ၊ တန့်မန္တရ (counter-mantra) နှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်စုများကို ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။
Verse 10
कुब्जिकादिसमर्चत्वं षोढा न्यासविधिस्तथा । कोटिहोमविधानं च मन्वंतरनिरूपणम् ॥ १० ॥
ဤကျမ်းသည် ကုဗ္ဇိကာ (Kubjikā) မှ စ၍ ပြုလုပ်သော ပူဇော်နည်းများကိုလည်း ဖော်ပြပြီး၊ နျာသ (nyāsa) ခြောက်မျိုး၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို သင်ကြားသည်။ ထို့ပြင် ကိုဋိဟိုးမ (koṭi-homa) ဟု ခေါ်သော အလွန်ကြီးမားသည့် ဟိုးမပူဇော်ပွဲ၏ စည်းကမ်းနှင့် မနွန္တရ (Manvantara) များ—မနုတို့ အုပ်စိုးသော ကာလဝန်းများကို ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။
Verse 11
ब्रह्मचर्यादिधर्मांश्च श्राद्धकल्पविधिस्ततः । ग्रहयज्ञस्ततः प्रोक्तोवैदिकस्मार्तकर्म च ॥ ११ ॥
ထို့နောက် ဗြဟ္မစရိယ (သင်တန်းသား၏ သန့်ရှင်းစည်းကမ်း) မှ စတင်သော ဓမ္မတာဝန်များကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲ၏ စည်းကမ်းနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် ဂြဟယဇ္ဍ (ဂြိုဟ်များကို ပူဇော်သည့် ယဇ္ဍ) နှင့် ဝေဒိက၊ စမာရ္တ ကర్మများကိုလည်း သင်ကြားထားသည်။
Verse 12
प्रायश्चित्तानुकथनं तिथीनां च व्रतादिकम् । वारव्रतानुकथनं नक्षत्रव्रतकीर्तनम् ॥ १२ ॥
ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ပြေစေသော အကျင့်/အပြုအမူ) ၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီး၊ လဆန်းလဆုတ် တိထီများနှင့် ဆက်နွယ်သော ဝရတ (သစ္စာကတိနှင့် အထိမ်းအမှတ်အကျင့်) များကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် အပတ်နေ့အလိုက် ဝရတများကို ရှင်းပြကာ၊ နက္ခတ် (nakṣatra) နှင့် ဆိုင်သော ဝရတများကိုလည်း ကြေညာတော်မူသည်။
Verse 13
मासिकव्रतनिर्द्देशो दीपदानविधिस्तथा । नवव्यूहार्चनं प्रोक्तं नरकाणां निरूपणम् ॥ १३ ॥
ဤနေရာတွင် မာသိကဝရတ (လစဉ် ဝရတ) အတွက် ညွှန်ကြားချက်များ၊ ဒီပဒါန (မီးအိမ်လှူဒါန်းခြင်း) ၏ နည်းလမ်း၊ နဝ-ဗျူဟ (ဗျူဟ ကိုးပါး) ကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် နရက (ငရဲများ) အကြောင်း ဖော်ပြချက်တို့ကို သင်ကြားထားသည်။
Verse 14
व्रतानां चापि दानानां निरूपणमिहोदितम् । नाडीचक्रसमुद्देशः संध्याविधिरनुत्तमः ॥ १४ ॥
ဤတွင် ဝရတများနှင့် ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) များအကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းတင်ပြထားသည်။ ထို့အတူ နာဍီ-ချက္ကရ (အသက်စီးကြောင်းများ၏ စက်ဝိုင်း) ၏ အကျဉ်းချုပ်နှင့် သန္ဓျာ-ဝိဓိ (ညနေ/မနက် ဆုတောင်းပူဇော်နည်း) အမြင့်မြတ်ဆုံး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Verse 15
गायत्र्यर्थस्य निर्द्देशो लिंगस्तोत्रं ततः परम् । राज्याभिषेकमन्त्रोक्तिर्द्धर्मकृत्यं च भूभुजाम् ॥ १५ ॥
ထို့နောက် ဂါယတ္ရီ (Gāyatrī) ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီး၊ ထို့ပြင် လိင်္ဂ-စတိုတရ (Liṅga-stotra) ကို ဆိုထားသည်။ ထို့နောက် ရာဇာဘိသေက (မင်းတင်မြှောက်) အတွက် မန္တရကို ကြေညာကာ၊ ဘုရင်များ လိုက်နာရမည့် ဓမ္မတာဝန်များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Verse 16
स्वप्नाध्यायस्ततः प्रोक्तः शकुनादिनिरूपणम् । मंडलादिकनिर्द्देंशो रत्नदीक्षाविधिस्ततः ॥ १६ ॥
ထို့နောက် အိပ်မက်အခန်းကို ဟောကြား၍၊ ထို့နောက် နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် သက္ကူနာတို့ကို ရှင်းလင်းပြသည်။ ထို့နောက် မဏ္ဍလ (maṇḍala) နှင့် ဆက်စပ်ရာများကို ဖော်ပြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ရတနာနှင့် ဆိုင်သော ဒိက္ခာ (dīkṣā) အစီအစဉ်ကို သင်ကြားသည်။
Verse 17
रामोक्तनीतिनिर्द्देशो रत्नानां लक्षणं ततः । धनुर्विद्या ततः प्रोक्ता व्यवहारप्रदर्शनम् ॥ १७ ॥
ထို့နောက် ရာမ (Rāma) ဟောကြားသည့် နီတိ (nīti) အုပ်ချုပ်ရေးသဘောတရားကို ညွှန်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ရတနာ (ratna) များ၏ လက္ခဏာကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဓနုရ်ဝိဒ္ယာ (dhanur-vidyā) မြားပစ်ပညာကို သင်ကြား၍၊ နောက်ဆုံးတွင် ဗျဝဟာရ (vyavahāra) လက်တွေ့တရားရေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ပြသသည်။
Verse 18
देवासुरविमर्दाख्या ह्यायुर्वेदनिरूपणम् । गजादीनां चिकित्सा च तेषां शांतिस्ततः परम् ॥ १८ ॥
«ဒေဝာသုရ-ဝိမဒ္ဒ» (Devasura-vimarda) ဟုခေါ်သော အပိုင်းနှင့်အတူ အာယုရ္ဝေဒ (Āyurveda) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဆင်နှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်များ၏ ကုသမှုကိုလည်း ဖော်ပြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့အတွက် ရှာန်တိ (śānti) သက်သာပျောက်ကင်းရေး ပူဇော်ပွဲများကို အမြင့်ဆုံးကုထုံးအဖြစ် ဆိုထားသည်။
Verse 19
गोनरादिचिकित्सा च नानापूजास्ततः परम् । शांतयश्चापि विविधाश्छन्दः शास्त्रमतः परम् ॥ १९ ॥
ထို့နောက် «ဂို-နာရဒ» (Go-nārada) စသည့် အစဉ်အလာများအတိုင်း ဆေးကုသနည်းများကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ပူဇော်ပွဲအမျိုးမျိုးကို ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ရှာန်တိ (śānti) သက်သာရေး အခမ်းအနားများ မျိုးစုံကို ဖော်ပြကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ချန္ဒသ် (Chandas) ဝေဒမီတာပညာကို သင်ကြားသည်။
Verse 20
साहित्यं च ततः पश्चादेकार्णादिसमाह्वयाः । सिद्धशब्दानुशिष्टिश्चकोशः सर्गादिवर्गकः ॥ २० ॥
ထို့နောက် စာဟိတျ (sāhitya) စာပေဖွဲ့စည်းမှုအပိုင်း လာပြီး၊ ထို့နောက် «ဧကာဏ္ဏ…» (Ekārṇa…) ဟု အမည်အစဖြင့် ခေါ်သော စုစည်းမှုတစ်ရပ် လာသည်။ ထို့နောက် အတည်ပြုထားသော စစ်ဒ္ဓ-ရှဗ္ဒ (siddha-śabda) စကားလုံးများအပေါ် သင်ကြားချက်ရှိပြီး၊ ထို့ပြင် စရ္ဂ (sarga) ဖန်ဆင်းခြင်း စသည့် အမျိုးအစားအလိုက် စီထားသော ကိုးရှ (kośa) အဘိဓာန်လည်း ပါဝင်သည်။
Verse 21
प्रलयानां लक्षणं च शारीरकनिरूपणम् । वर्णनं नरकाणां च योगाशास्त्र परम् ॥ २१ ॥
ဤပုရာဏသည် ကမ္ဘာလောကပျက်ကွက်ခြင်း (ပရလယ) ၏ လက္ခဏာများ၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါ၏ သဘောတရားကို ခွဲခြမ်းဖော်ပြခြင်း၊ နရကများကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်းနှင့် ယောဂသাস্ত్ర၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သင်ကြားချက်ကို ဆိုထားသည်။
Verse 22
ब्रह्मज्ञानं ततः पश्चात्पुराणश्रवणे फलम् । एतदाग्नेयकं विप्र पुराणं परिकीर्तितम् ॥ २२ ॥
ထို့နောက် ဤပုရာဏကို နားထောင်ခြင်း၏ အကျိုးသည် ဘြဟ္မဇ္ဉာန (ဗြဟ္မန်ကို သိမြင်ခြင်း) ဖြစ်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤပုရာဏကို အာဂ္နေယ အမျိုးအစားဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 23
तल्लिखित्वा तु यो दद्यात्सुवर्णकलमान्वितम् । तिलधेनु युतं चापि मार्गशीर्ष्यां विधानतः ॥ २३ ॥
သို့ရာတွင် မည်သူမဆို ဤကို ရေးသားစေပြီးနောက် ရွှေကလံ (ရွှေဘောပင်) နှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် တီလဓေနု (နှမ်းနွား—နှမ်းလှူဒါန်းပုံ) ကိုပါ ပေါင်း၍ မာရ္ဂရှီရ္ရှ လတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း လှူဒါန်းလျှင်—ဆိုထားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။
Verse 24
पुराणार्थविदे सोऽथ स्वर्गलोके महीयते । एषानुक्रमणी प्रोक्ता तवाग्नेयस्य मुक्तिदा ॥ २४ ॥
ပုရာဏတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူသည် ထို့နောက် စွဝဂ္ဂလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ အာဂ္နေယ ပုရာဏ၏ အနုက్రమဏီ (အစီအစဉ်တကျ အနှစ်ချုပ်) ကို ကြေညာပြီးပြီ—လွတ်မြောက်မှုကို ပေးစွမ်းသောအရာဖြစ်သည်။
Verse 25
श्रृण्वतां पठतां चैव नृणां चेह परत्र च ॥ २५ ॥
ဤကို နားထောင်သူတို့နှင့် ဖတ်ရွတ်သူတို့အတွက် ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း အကျိုးရှိသည်။
Verse 26
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादेऽग्निपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोनशततमोऽध्यायः ॥ ९९ ॥
ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ ပထမပိုင်း၊ ဘൃဟဒုပါချာန အတွင်း၊ စတုတ္ထပဒ၌ «အဂ္နိပုရာဏ အနုက్రమဏီ (မာတိကာ) ရှင်းလင်းချက်» ဟူသော အခန်း ၉၉ သည် ပြီးဆုံး၏။
Because the Nārada Purāṇa uses anukramaṇīs to classify Purāṇic knowledge for transmission and study—showing the scope, sequence, and authority-line (Agni → Vasiṣṭha) while highlighting the soteriological value of śravaṇa and pāṭha.
It functions as a topical index: it quickly identifies where the Agni Purāṇa positions tantra-ritual procedures (dīkṣā/nyāsa/pratiṣṭhā), dharma topics (āśrama, śrāddha, prāyaścitta), and śāstra disciplines (jyotiṣa, chandas, vyavahāra, āyurveda), enabling targeted comparative study.
The chapter states that the fruit of hearing is Brahman-realization (brahma-jñāna), while also affirming broad purification from sins for both listeners and reciters and benefit in this world and the next.