
ဗြဟ္မာသည် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား မိန့်ကြား၍ ဝါယဝီယ (ဝါယု) ပုရာဏကို ရုဒ္ဒရ၏ အမြင့်ဆုံး အဘိုဒ်သို့ ရောက်ရန် လမ်းညွှန်အဖြစ် ချီးမွမ်းသည်။ အရွယ်အစား ၂၄,၀၀၀ ဂါထာရှိပြီး သွေးတကလ္ပ၌ ဝါယုက ဓမ္မကို သင်ကြားသည့် အကြောင်းကို ဆိုသည်။ ပုရာဏသည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြစ်ကာ စರ್ಗ (ဖန်ဆင်းခြင်း) မှ စ၍ ပဉ္စလက္ခဏပုံစံအတိုင်း ပြည့်စုံပြီး မန္ဝန္တရ မင်းဆက်များနှင့် ဂယာသူရကို သတ်ဖြတ်သည့် အသေးစိတ်ကို ပါဝင်သည်။ လများ၏ မဟာတ္မ្យ (မాఃဂကို အထူးဖော်ပြ)၊ ဒါနဓမ္မ၊ ရာဇဓမ္မ၊ လောကအလွှာအလိုက် သတ္တဝါခွဲခြားမှုနှင့် ဝရတ/အကျင့်အတန်း အစောပိုင်းခွဲခြားချက်များကိုလည်း သင်ကြားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရှိဝ သံဟိတာနှင့် ကိုက်ညီသည့် နရမဒါ တီရ္ထမဟာတ္မ്യ ကြီးမားစွာ ပါဝင်ပြီး—ကမ်းပါးတလျှောက် ရှိဝ၏ အနှံ့ဝင်နေမှု၊ နရမဒါရေကို ဗြဟ္မန်နှင့် မောက္ခအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း၊ ရေဝါ (ဒေဝီ-ရှက္တိ) ၏ ဆင်းသက်မှုကို ဖော်ပြသည်။ စင်္ဂမ ၃၅ ခုနှင့် တီရ္ထရာပေါင်းများစွာကို ရေတွက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဒါန/ရွတ်ဖတ်နည်း (ရှရဝဏီတွင် သကြားညို-နွား လှူဒါန်းခြင်း) နှင့် အကျိုးရလဒ်—အိန္ဒြ ၁၄ ဆက်တိုင် ရုဒ္ဒရလောကရခြင်း၊ အနုက్రమဏီဖြင့် ပုရာဏတစ်စုံတစ်ရာလုံးကို နားထောင်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရခြင်း—ကို ကတိပြုသည်။
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पुराणं वायवीयकम् । यस्मिञ्च्छ्रुते लभद्धाम रुद्रस्य परमात्मनः ॥ १ ॥
ဗြဟ္မာက ပြောသည်— «နားထောင်လော့၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ငါသည် ဝါယဝီယ ပုရာဏကို ဟောပြမည်။ ထိုကို ကြားနာခြင်းဖြင့် အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်ဖြစ်သော ရုဒြ၏ အထွတ်အထိပ် နေရာသို့ ရောက်လိမ့်မည်»။
Verse 2
चतुर्विंशतिसाहस्रं तत्पुराणं प्रकीर्तितम् । श्वेतकल्पप्रसंगेन धर्मानत्राह मारुतः ॥ २ ॥
ထိုပုရာဏသည် စာပိုဒ် ၂၄,၀၀၀ ပါဝင်သည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ဤနေရာတွင် ရှွေတကల్పနှင့် ဆက်စပ်၍ မာရုတ (ဝါယု) သည် ဓမ္မ၏ သဘောတရားများကို ဟောကြားထားသည်။
Verse 3
तद्बायवीयनुदितं भागद्वयसमन्वितम् । सर्गादिलक्षणं यत्र प्रोक्तं विप्र सविस्तरम् ॥ ३ ॥
အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဝါယဝီယ သမားရိုးကျအတိုင်း ကြေညာထားသော ထိုပုရာဏသည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။ ထိုတွင် စර්ဂ (ဖန်ဆင်းခြင်း) စသည့် လက္ခဏာများကို အသေးစိတ် ဟောပြထားသည်။
Verse 4
मन्वंतरेषु वंशाश्च राज्ञां ये यत्र कीर्तिताः । गयासुरस्य हननं विस्तराद्यत्र कीर्तितम् ॥ ४ ॥
ထိုနေရာ၌ မန်ဝန္တရများအလိုက် မင်းများ၏ မျိုးဆက်တန်းစဉ်တို့ကို သက်ဆိုင်ရာနေရာများတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆိုထားပြီး၊ အဆုရ ဂယာသူရ (Gayāsura) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်း အသေးစိတ် ပြောကြားထားသည်။
Verse 5
मासानां चैव माहात्म्यं माघस्योक्तं फलाधिकम् । दानधर्मा राजधर्मा विस्तरेणोदिता स्तथा ॥ ५ ॥
ထို့ပြင် လများ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ဖော်ပြထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် မာဃ (Māgha) လသည် အကျိုးဖလ အထူးမြတ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။ ထို့အတူ ဒါနဓမ္မနှင့် ရာဇဓမ္မတို့ကိုလည်း အသေးစိတ် ရှင်းလင်းထားသည်။
Verse 6
भूपातालककुब्व्योमचारिणां यत्र निर्णयः । व्रतादीनां च पूर्वोऽयं विभागः समुदाहृतः ॥ ६ ॥
ဤနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ်၊ ပာတားလ (အောက်လောက) တွင်၊ အရပ်လေးမျက်နှာနှင့် ကောင်းကင်၌ သွားလာသူတို့အကြောင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ထားပြီး၊ ဝရတ (vrata) နှင့် ဆက်စပ်သော အကျင့်အထုံးများ၏ အစောပိုင်း ခွဲခြားချက်ကိုလည်း သင့်တော်စွာ ဖော်ပြထားသည်။
Verse 7
उत्तरे तस्य भागेतु नर्मदातीर्थवर्णनम् । शिवस्य संहितोक्ता वै विस्तरेण मुनीश्वर ॥ ७ ॥
ထို့၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်း၌ နರ್ಮဒါ (Narmadā) မြစ်၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (tīrtha) များကို ဖော်ပြထားပြီး၊ အမှန်တကယ် ရှိဝ၏ သံဟိတာ (Śiva-saṃhitā) တွင် ဆိုထားသကဲ့သို့ မုနိအရှင်မြတ်၊ အသေးစိတ် ရှင်းလင်းထားသည်။
Verse 8
यो देवः सर्वदेवानां दुर्विज्ञेयः सनातनः । स तु सर्वात्मना यस्यास्तीरे तिष्ठति संततम् ॥ ८ ॥
ထို အနန္တ (ထာဝရ) ဒေဝတော်သည်၊ ဒေဝများအားလုံးအတွက်ပင် နားလည်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ ထိုသန့်ရှင်းရာ၏ ကမ်းနား၌ မိမိ၏ အလုံးစုံဖြစ်သော အတ္တမ (အလုံးစုံဝင်ရောက်သော) သဘောဖြင့် အစဉ်တစိုက် တည်ရှိနေသည်။
Verse 9
इदं ब्रह्मा हारीरिदं साक्षाच्चेदं परो हरः । इदं ब्रह्म निराकारं कैवल्यं नर्मदाजलम् ॥ ९ ॥
ဤသည်မှာ ဗြဟ္မာဖြစ်၏။ ဤသည်ပင် ဟရီ (ဗိဿဏု) ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ တိုက်ရိုက် အမြင့်ဆုံး ဟရ (ရှီဝ) ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ရုပ်မဲ့ ဗြဟ္မန်ဖြစ်၍၊ ဤသည်ပင် မောက္ခ—နရမဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေဖြစ်၏။
Verse 10
ध्रुवं लोकहितार्थाय शिवेन स्वशरीरतः । शक्तिः कापि सरिदृपा रेवेयमवतारिता ॥ १० ॥
အမှန်တကယ် လောကအကျိုးအတွက် ရှီဝသည် မိမိကိုယ်ခန္ဓာမှ နတ်ဘုရားသဘောရှိသော အင်အားတစ်ရပ်ကို မြစ်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဆင်းသက်စေခဲ့၏—ဤသည်ပင် ရေဝါ (Revā) ဖြစ်၏။
Verse 11
ये वसंत्युत्तरे कूले रुद्रस्यानुचरा हि ते । वसंति याम्यतीरे ये लोकं ते यांति वैष्णवम् ॥ ११ ॥
မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် နေထိုင်သူတို့သည် ရုဒြ (Rudra) ၏ အနုချာ—အမှုထမ်းများ ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော် တောင်ဘက်ကမ်းတွင် နေထိုင်သူတို့သည် ဗိဿဏု၏ လောက—ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကသို့ ရောက်ကြ၏။
Verse 12
ॐकारेश्वरमारभ्ययावत्पश्चिमसागरः । संगमाः पंच च त्रिंशन्नदीनां पापनाशनी ॥ १२ ॥
အိုံကာရေးရှ္ဝရ (Oṃkāreśvara) မှ စ၍ အနောက်ဘက်သမုဒ္ဒရာအထိ မြစ်ဆုံရာ သုံးဆယ့်ငါး ခု ရှိပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသော သန့်စင်ရာ ဖြစ်၏။
Verse 13
दशैकमुत्तरे तीरे त्रयोविंशतिर्दक्षिणे । पंचत्रिंशत्तमः प्रोक्तो रेवासागरसगमः ॥ १३ ॥
မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် တီရ္ထ (tīrtha) ဆယ့်တစ် ခု ရှိ၍၊ တောင်ဘက်ကမ်းတွင် နှစ်ဆယ့်သုံး ခု ရှိ၏။ သုံးဆယ့်ငါးမြောက်သည် ရေဝါ (Revā) နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ သင်္ဂမဟု ကြေညာထား၏။
Verse 14
संगमैः सहितान्येव रेवातीरद्वयेऽपि च । चतुःशतानि तीर्थानि प्रसिद्धानि च संति हि ॥ १४ ॥
သန့်ရှင်းသော ဆုံရာတီရ္ထများအပါအဝင်၊ ရေဝါမြစ်၏ နှစ်ဖက်ကမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း နာမည်ကြီးသော တီရ္ထ ၄၀၀ ရှိသည်ဟု အမှန်တကယ် ဆိုကြသည်။
Verse 15
षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यो मुनीश्वर । संति चान्यानि रेवायास्तीरयुग्मे पदे पदे ॥ १५ ॥
အို မုနိတို့၏ အရှင်၊ တီရ္ထ ၆၀,၀၀၀ နှင့် မုနိ ၆၀ ကောဋိ ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် နာမဒါ (ရေဝါ) မြစ်၏ နှစ်ဖက်ကမ်းတွင် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အခြားသော သန့်ရှင်းရာများလည်း ရှိသည်။
Verse 16
संहितेयं महापुण्या शिवस्य परमात्मनः । नर्मदाचरितं यत्र वायुना परिकीर्तितम् ॥ १६ ॥
ဤ သံဟိတာသည် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ပြုရာဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး အတ္တမဖြစ်သော ရှိဝ၏ သက်ဆိုင်ရာ ဖြစ်သည်။ ထိုအတွင်း နာမဒါ၏ သန့်ရှင်းသော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဝါယုက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြေညာထားသည်။
Verse 17
लिखित्वेदं पुराणं तु गुडधेनुसमन्वितम् । श्रावण्यां यो ददेद्भक्त्या ब्राह्मणाय कुटुंबिने ॥ १७ ॥
ဤ ပုရာဏကို ရေးသားစေပြီး၊ သြရာဝဏီ (သြရာဝဏ လပြည့်နေ့) တွင် ဘက္တိဖြင့် အိမ်ထောင်ရှင် ဗြာဟ္မဏာတစ်ဦးအား ‘ဂုဒ-ဓေနု’ (သကြားညို-နွား) ဒါနနှင့်အတူ လှူဒါန်းသူသည် အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။
Verse 18
रुद्रलोके वसेत्सोऽपि यावदिंद्राश्चतुर्द्दश । यः श्रावयेद्वा श्रृणुयाद्वायवीयमिदं नरः ॥ १८ ॥
ဤ ဝါယဝီယ အပိုင်းကို ဖတ်ကြားစေသူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် ရုဒ္ရလောက၌ အင်ဒြာ ၁၄ ပါး တည်ရှိသမျှကာလ (မန်ဝန္တရ ၁၄ ကြိမ်) နေထိုင်ရသည်။
Verse 19
नियमेन हविष्याशी स रुद्रो नात्र संशयः । यश्चानुक्रमणीमेतां श्रृणोति श्रावयेत्तथा ॥ १९ ॥
စည်းကမ်းတကျ အကျင့်ဝတ်ဖြင့် ဟဝိရှျ အစာကိုသာ စားသုံးနေသူသည် ရုဒြာသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် ဤ အနုက్రమဏီကာ ကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် အခြားသူများအတွက် ဖတ်ရွတ်စေသူလည်း ထိုကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 20
सोऽपि सर्वपुराणस्य फलं श्रवणजं लभेत् ॥ २० ॥
သူလည်း ပုရာဏတစ်စုံလုံး၏ အကျိုးဖလကို—နားထောင်ခြင်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဓမ္မဖလကို—ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 21
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वायुपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः ॥ ९५ ॥
ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း၊ မဟာအုပ်ပာခ္ယာနအတွင်း၊ စတုတ္ထပာဒ၌ «ဝါယု ပုရာဏ အနုက్రమဏီ (အကျဉ်းချုပ်အစီအစဉ်) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၉၅ ပြီးဆုံး၏။
The chapter uses a mokṣa-dharma register to sacralize the tīrtha: the river is presented as Śiva’s descended śakti and simultaneously as the locus of the all-pervading Supreme Self, allowing devotional theism (Śiva-tattva) and nondual liberation language (nirguṇa brahman; mokṣa) to converge in the experience of Narmadā-water.
It links three practices: (1) śravaṇa/paṭhana (hearing and recitation) of Purāṇic dharma, (2) dāna and vrata-kalpa observances (notably Śrāvaṇī gifting of the written text with an allied ‘jaggery-cow’), and (3) tīrtha-yātrā centered on the Narmadā’s banks and saṅgamas—each framed as a means to sin-destruction and ascent to Rudra-loka.