द्वादशमासेषु अष्टमी-व्रत-कथनम् (Account of the Aṣṭamī Vow Across the Twelve Months)

Verse 1

सनातन उवाच । शुक्लाष्टम्यां चैत्रमासे भवान्याः प्रोच्यते जनिः । प्रदक्षिणशतं कृत्वा कार्यो यात्रामहोत्सवः ॥ १ ॥

စနာတနက ပြော၏— «ချိုင်တရလ၌ လဆန်း အဋ္ဌမီ (Śuklāṣṭamī) နေ့တွင် ဘ္ဟဝါနီ၏ မွေးဖွားခြင်းကို ကြေညာကြ၏။ ပရဒက္ခိဏာ တစ်ရာကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒေဝတား၏ ယာတြာ မဟောৎসဝကို ကျင်းပရမည်»။

Verse 2

दर्शनं जगदम्बायाः सर्वानंदप्रदं नृणाम् । अत्रैवाशो ककलिकाप्राशनं समुदाहृतम् ॥ २ ॥

«ဇဂဒမ္ဘာ» ကို ဒർശန (မြတ်သောမြင်တွေ့ခြင်း) ရခြင်းသည် လူတို့အား အပြည့်အဝ အာနန္ဒကို ပေး၏။ ထို့အပြင် ဤနေရာ၌ပင် «ကကလိကာ-ပရာရှန» ဟု ခေါ်သော ကကလိကာ ကို အခမ်းအနားဖြင့် စားသုံးခြင်းကိုလည်း ကြေညာထား၏။

Verse 3

अशोककलिकाश्चाष्टौ ये पिबंति पुनर्वसौ । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां न ते शोकमवाप्नुयुः ॥ ३ ॥

ချိုမြိန်သော အရှိုကသစ်ပင် အဖူးရှစ်ဖူးကို ပုနရဝသုနေ့၊ ချိုင်တြာလတွင် လင်းပက္ခ အဋ္ဌမီနေ့၌ သောက်သုံးသူတို့သည် ဝမ်းနည်းခြင်းသို့ မကျရောက်ကြ။

Verse 4

महाष्टमीति च प्रोक्ता देव्याः पूजाविधानतः । वैशाखस्य सिताष्टम्यां समुपोष्यात्र वारिणा ॥ ४ ॥

ဒေဝီကို ပူဇော်ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဤဝရတကို “မဟာအဋ္ဌမီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဝိုင်ရှာခလ၏ လင်းပက္ခ အဋ္ဌမီနေ့၌ ဤနေရာတွင် ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့် အစာရှောင် (ဥပဝါသ) ကို သင့်တော်စွာ ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 5

स्नात्वापराजितां देवीं मांसीबालकवारिभिः । स्नापयित्वार्च्य गन्धाद्यैर्नैवेद्यं शर्करामयम् ॥ ५ ॥

ရေချိုးပြီးနောက် အပရာဇိတာ ဒေဝီကို မာံစီနှင့် ဘာလကာ အနံ့ရေဖြင့် ဆေးကြောပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အနံ့သာစသည်တို့ဖြင့် အာရ္ချနာပြု၍ သကြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 6

कुमारीर्भोजयेच्चापि नवम्यां पारणाग्रतः । ज्योतिर्मयविमानेन भ्राजमानो यथा रविः ॥ ६ ॥

နဝမီနေ့တွင် ပါရဏာ (အစာရှောင်ပြီးနောက် အဆုံးသတ်စားသောက်ခြင်း) မတိုင်မီ ကုမာရီမိန်းကလေးငယ်များကိုလည်း ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့နောက် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလျက် အလင်းဖြင့် ပြုလုပ်သော ဝိမာနာယာဉ်ပေါ် စီးနင်း၍ ထင်ရှားလာသည်။

Verse 7

लोकेषु विचरेद्विप्र देव्याश्चैव प्रसादतः । कृष्णाष्टम्यां ज्येष्ठमासे पूजयित्वा त्रिलोचनम् ॥ ७ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဒေဝီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူသည် လောကများအနှံ့ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်နိုင်သည်။ ဂျျေဋ္ဌလတွင် မှောင်ပက္ခ အဋ္ဌမီ (ကృష్ణာဋ္ဌမီ) နေ့၌ သုံးမျက်စိရှင် တြိလိုचन (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဖြစ်သည်။

Verse 8

शिवलोके वसेत्कल्पं सर्वदेवनमस्कृतः । ज्येष्ठशुक्ले तथाष्टम्यां यो देवीं पूजयेन्नरः ॥ ८ ॥

ဇျေဋ္ဌလ၏ လဆန်း အဋ္ဌမီနေ့တွင် ဒေဝီမယ်တော်ကို ပူဇော်သူသည် ဒေဝတားအားလုံး၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရပြီး၊ ကလ္ပတစ်ခုပတ်လုံး ရှိဝလောက၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 9

स विमानेन चरति गन्धर्वाप्सरसां गणैः । शुक्लाष्टम्यां तथाऽषाढे स्नात्वा चैव निशांबुना ॥ ९ ॥

သူသည် ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့၏ အစုအဝေးများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ဖြင့် လှည့်လည်သွားလာ၏။ အာသာဍလ၏ လဆန်း အဋ္ဌမီနေ့တွင် ညရေဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် ဖြစ်သည်။

Verse 10

तेनैव स्नापयेद्देवीं पूजयेच्च विधानतः । ततः शुद्धजलैः स्नाप्य विलिंपेत्सेंदुचंदनैः ॥ १० ॥

ထိုပူဇော်သန့်စင်သောအရာတည်းဖြင့် ဒေဝီမယ်တော်ကို ရေချိုးပေး၍ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သန့်ရေဖြင့် ထပ်မံရေချိုးပေးပြီး လမင်းကဲ့သို့ အေးမြသော စန္ဒနပျစ်ကို လိမ်းပေးရမည်။

Verse 11

नैवेद्यं शर्करोपेतं दत्वाऽचमनमर्पयेत् । भोजयित्वा ततो विप्रान्दत्वा स्वर्णं च दक्षिणाम् ॥ ११ ॥

သကြားပါသော နైవေဒျ (naivedya) ကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် အာစမန (ācamanam) အတွက် ရေကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေး၍ ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) အဖြစ် ရွှေကို ပေးလှူရမည်။

Verse 12

विसृज्य च ततः पश्चात्स्वयं भुंजीत वाग्यतः । एतद्व्रतं नरः कृत्वा देवीलोकमवाप्नुयात् ॥ १२ ॥

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ပေးလှူမှုကို ပြီးစီးစေပြီးမှ ကိုယ်တိုင် စားသောက်ရမည်၊ စကားကို ထိန်းချုပ်ထားလျက်။ ဤဝ్రတကို ဤသို့ ဆောင်ရွက်သူသည် ဒေဝီလောကကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 13

नभःशुक्लेतथाष्टम्यां देवीमिष्ट्वा विधानतः । क्षीरेण स्नापयित्वा च मिष्टान्नं विनिवेदयेत् ॥ १३ ॥

နဘသ (Nabhas) လ၏ လင်းပက္ခ အဋ္ဌမီနေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဒေဝီကို ပူဇော်ပြီး နို့ဖြင့် ရေချိုးပေးကာ မိဿ္ဌာန်န (miṣṭānna) ချိုမြိန်အစာကို နైవေဒျ (naivedya) အဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 14

ततो द्विजान् भोजयित्वा परेऽह्नि स्वयमप्युत । भुक्त्वा समापयेदद्व्रतं संततिवर्धनम् ॥ १४ ॥

ထို့နောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ဒွိဇ (dvija) များ၊ အထူးသဖြင့် ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီး မိမိကိုယ်တိုင်လည်း စားသောက်ရမည်။ ထိုသို့ စားပြီးနောက် သားစဉ်မြေးဆက်ကို တိုးပွားစေသော ဤဝရတကို စနစ်တကျ အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 15

नभोमासे सिताष्टम्यां दशाफलमिति व्रतम् । उपवासं तु संकल्प्य स्नात्वा कृत्वा च नैत्यिकम् ॥ १५ ॥

နဘော (Nabho) လတွင် လင်းအဋ္ဌမီနေ့၌ «ဒသာဖလ» (Daśāphala) ဟူသော ဝရတရှိသည်။ အူပဝါသ (upavāsa) အစာရှောင်ရန် စိတ်ကတိပြု၍ ရေချိုးကာ နေ့စဉ်ပြုရမည့် နိယတကမ္မများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 16

तुलस्याः कृष्णावर्णाया दलैर्दशभिरर्चयेत् । कृष्णं विष्णुं तथाऽनन्तं गोविन्दं गरुडध्वजम् ॥ १६ ॥

အမဲရောင် (śyāmā) တုလသီအရွက် ဆယ်ရွက်ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ သခင်ကို ကృష్ణ (Kṛṣṇa)၊ ဗိષ્ણု (Viṣṇu)၊ အနန္တ (Ananta)၊ ဂိုဝိန္ဒ (Govinda) နှင့် ဂရုဍဓွဇ (Garuḍa-dhvaja) ဟူသော နာမတော်များဖြင့် အာဝါဟနာပြုရမည်။

Verse 17

दामोदरं हृषीकेशं पद्मनाभं हरिं प्रभुम् । एतैश्च नामभिर्नित्यं कृष्णदेवं समर्चयेत् ॥ १७ ॥

ဒေဝနာမတော်များဖြစ်သော ဒာမိုဒရ (Dāmodara)၊ ဟೃရှီကေရှ (Hṛṣīkeśa)၊ ပဒ္မနာဘ (Padmanābha)၊ ဟရိ (Hari) နှင့် ပရဘု (Prabhu) ဟူသော နာမတော်များဖြင့် နေ့စဉ် အမြဲတမ်း ကృష్ణဒေဝ (Kṛṣṇa-deva) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

नमस्कारं ततः कुर्यात्प्रदक्षिणसमन्वितम् । एवं दशदिनं कुर्याद्व्रतानामुत्तमं व्रतम् ॥ १८ ॥

ထို့နောက် ပူဇော်နမസ്കာရ (လဲကျကန်တော့) ကို ပြုလုပ်၍ ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြုခြင်းနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသို့ ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံးရမည်—ဤဝ്രတသည် ဝ్రတတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဝ్రတ ဖြစ်သည်။

Verse 19

आदौ मध्ये तथा चांते होमं कुर्याद्विधानतः । कृष्णमंत्रेण जुहुयाच्चरुणाऽष्टोत्तरं शतम् ॥ १९ ॥

အစတွင်လည်း၊ အလယ်တွင်လည်း၊ အဆုံးတွင်လည်း စည်းကမ်းအတိုင်း ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ကృష్ణမန်တရဖြင့် ချာရု (ပူဇော်ဆန်ပျစ်) ကို ၁၀၈ ကြိမ် အာဟုတိအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 20

होमांते विधिना सम्यगाचार्य्यं पूजयेत्सुधीः । सौवर्णे ताम्रपात्रे वा मृन्मये वेणुपात्रके ॥ २० ॥

ဟောမပြီးဆုံးသည့်အခါ ပညာရှိသည် စည်းကမ်းအတိုင်း အာစာရျ (ဆရာ) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်—ရွှေခွက်၊ ကြေးခွက်၊ မြေခွက် သို့မဟုတ် ဝါးအိုးတို့တွင် ထည့်၍ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 21

तुलसीदलं सुवर्णेन कारयित्वा सुलक्षणम् । हैमीं च प्रतिमां कृत्वा पूजयित्वा विधानतः ॥ २१ ॥

ထူးကဲလှသော တုလစီရွက်အမှတ်တံဆိပ်ကို ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်၍၊ ထို့ပြင် ရွှေပြုရုပ်တုကိုလည်း ပြုလုပ်ကာ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်ဝတ်ပြုရမည်။

Verse 22

निधाय प्रतिमां पात्रे ह्याचार्याय निवेदयेत् । दातव्या गौः सवत्सा च वस्त्रालंकारभूषिता ॥ २२ ॥

ပုံတော်ကို သင့်တော်သော အိုးခွက်ထဲတွင် ထားပြီး အာစာရျထံသို့ တရားဝင် ဆက်ကပ်ပေးရမည်။ ထို့ပြင် အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော နွားမတစ်ကောင်ကို နွားကလေးနှင့်အတူ ဒါနအဖြစ် ပေးရမည်။

Verse 23

दशाहं कृष्णदेवाय पूरिका दश चार्पयेत् । ताश्च दद्याद्विधिज्ञाय स्वयं वा भक्षयेद्व्रती ॥ २३ ॥

ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် နေ့စဉ် ပူရီကာ (ဂျုံမုန့်ကြော်) ဆယ်ခုကို သခင် ကృష్ణဒေဝ ထံ ပူဇော်ရမည်။ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဝိဓိကို သိကျွမ်းသော ဘရာဟ္မဏ/ပူဇော်ဆရာထံ လှူဒါန်းရမည်၊ သို့မဟုတ် ဝ్రတကို စောင့်ထိန်းသူက ကိုယ်တိုင် စားသုံးနိုင်သည်။

Verse 24

शयनं च प्रदातव्यं यथाशक्ति द्विजोत्तम । दशमेऽह्नि ततो मूर्तिं सद्रव्यां गुरवेऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

အို ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အထဲက အမြတ်ဆုံး)၊ ကိုယ့်အင်အားအလိုက် အိပ်ရာတစ်လုံးကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် ဆယ်မြောက်နေ့တွင် သင့်လျော်သော တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများနှင့်အတူ မూర్తိ (ရုပ်တော်) ကို ဂုရုထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 25

व्रतांते दशविप्रेभ्यः प्रत्येकं दश पूरिकाः । दद्यादेव दशाब्दं तु कृत्वा व्रतमनुत्तमम् ॥ २५ ॥

ဝ्रတ အဆုံးတွင် ဘရာဟ္မဏ ဆယ်ဦးအား တစ်ဦးချင်းစီ ပူရီကာ ဆယ်ခုစီ ပေးလှူရမည်။ ဤအထူးမြတ်သော ဝ्रတ ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် အမှန်တကယ် ထိုသို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 26

उपोष्य विधिना भूयात्सर्वकामसमन्वितः । अंते कृष्णस्य सायुज्यं लभते नात्र संशयः ॥ २६ ॥

သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း အစာရှောင်ခြင်းကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးလျှင် လိုအင်ဆန္ဒအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံလာမည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကృష్ణနှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 27

कृष्णजन्माष्टमी चेयं स्मृता पापहरा नृणाम् । केवलेनोपवासेन तस्मिञ्जन्मदिने हरेः ॥ २७ ॥

ဤ ကృష్ణဇन्माष्टမီ သည် လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသောနေ့ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဟရိ၏ မွေးနေ့၌ အစာရှောင်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အပြစ်တို့ ပျောက်ကင်းသည်။

Verse 28

सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । उपवासी तिलैः स्नातो नद्यादौ विमले जले ॥ २८ ॥

သံသယမရှိ။ ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။ အစာရှောင်ကာ နှမ်းစေ့ဖြင့် မြစ်စသည်တို့၏ သန့်ရှင်းသောရေတွင် ရေချိုးလျှင် သန့်စင်ခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 29

सुदेशे मंडपे क्लृप्ते मंडलं रचयेत्सुधीः । तन्मध्ये कलशं स्थाप्य ताम्रजं वापि मृन्मयम् ॥ २९ ॥

သင့်တော်သောနေရာတွင် မဏ္ဍပကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ပညာရှိသည် မဏ္ဍလကို ရေးဆွဲရမည်။ ထိုအလယ်၌ ကလသ (ရေအိုး) ကို ထား၍ ကြေးနီဖြစ်စေ မြေဖြစ်စေ ထားရမည်။

Verse 30

तस्योपरि न्यसेत्पात्रं ताम्रं तस्योपरि स्थिताम् । हैमीं वस्त्रयुगाच्छन्नां कृष्णस्य प्रतिमां शुभम् ॥ ३० ॥

ထိုကလသအပေါ်၌ ကြေးနီပန်းကန်တစ်လုံးကို တင်ရမည်။ ထို့အပေါ်တွင် မင်္ဂလာရှိသော ကృష్ణ၏ ပုံတော်ကို—ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်၍ အဝတ်နှစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော—တင်ထားရမည်။

Verse 31

पाद्याद्यैरुपचारैस्तु पूजयेत्स्निग्धमानसः । देवकीं वसुदेवं च यशोदां नंदमेव च ॥ ३१ ॥

ချစ်ခြင်းမေတ္တာဘက္တိကြောင့် စိတ်နူးညံ့သောသူသည် ပာဒျ (ခြေသုတ်ရေ) စသည့် ထုံးတမ်းအလှူအတန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ဒေဝကီနှင့် ဝစုဒေဝကိုလည်းကောင်း၊ ယရှောဒါနှင့် နန္ဒကိုလည်းကောင်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 32

व्रजं गोपांस्तथा गोपीर्गाश्च दिक्षु समर्चयेत् । तत आरार्तिकं कृत्वा क्षमाप्यानम्य भक्तितः ॥ ३२ ॥

ဝရဇ (Vraja) ကိုလည်းကောင်း၊ ဂိုပ (နွားထိန်းများ) ကိုလည်းကောင်း၊ ဂိုပီများနှင့် နွားများကိုလည်းကောင်း၊ အရပ်အနှံ့၌ သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အာရတီ (ārati) ကို ပြုလုပ်ပြီး သက်သာခွင့်တောင်းကာ ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်ရမည်။

Verse 33

तिष्ठेत्तथैवार्द्धरात्रे पुनः संस्नापयेद्धरिम् । पंचामृतैः शुद्धजलैर्गंधाद्यैः पूजयेत्पुनः ॥ ३३ ॥

ထိုနည်းတူပင် အလယ်ညတွင် ဟရိကို ထပ်မံ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ပဉ္စအမృతနှင့် သန့်ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ စန္ဒန်လိမ်းခြင်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း ထပ်မံ ပူဇော်ရမည်။

Verse 34

धान्याकं च यवानीं च शुंठीं खंडं च नारद । साज्यं रौप्ये धृतं पात्रे नैवेद्यं विनिवेदयेत् ॥ ३४ ॥

အို နာရဒာ၊ နైవేద្យအဖြစ် နံနံပင်စေ့ (coriander)၊ အဇွိုင် (ajwain)၊ ချင်းခြောက် (dry ginger) နှင့် သကြားကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဂီ (ghee) ကို ငွေခွက်ထဲ ထည့်၍ သင့်တော်စွာ ဆက်ကပ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

पुनरारार्तिकं कृत्वा दशधा रूपधारिणम् । विचिंतयन्मृगांकाय दद्यादर्घ्यं समुद्यते ॥ ३५ ॥

အာရတီကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မೃဂအင်္က (သမင်အမှတ်ပါ) လဖြစ်သောသူကို ပုံသဏ္ဌာန်ဆယ်မျိုး ခံယူထားသည်ဟု စိတ်တွင် တရားသဘောဖြင့် ဆင်ခြင်ကာ ထပြီး အရ္ဃျ (ရေဘလီ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 36

ततः क्षमाप्य देवेशं रात्रिखंडं नयेद्व्रती । पौराणिकैः स्तोत्रपाठैर्गीतवाद्यैरनेकधा ॥ ३६ ॥

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်ပြီး၊ ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ညအချိန်ကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကုန်လွန်စေရမည်—ပုရာဏာစာဖတ်ခြင်း၊ စတိုးထရ ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဘက်တိသီချင်းနှင့် တူရိယာတီးခတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 37

ततः प्रभाते विप्रग्र्यान्भोजयेन्मधुरान्नकैः । दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृजेत्तुष्टमानसः ॥ ३७ ॥

ထို့နောက် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် အထူးကောင်းမြတ်သော ဘြာဟ္မဏများကို ချိုမြိန်သော အစာများဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာ ပေးပြီးနောက် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စွာ လေးစား၍ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 38

ततस्तां प्रतिमां विष्णोः स्वर्णधेनुधरान्विताम् । गुरवे दक्षिणां दत्वा विसृज्याश्रीत च स्वयम् ॥ ३८ ॥

ထို့နောက် ရွှေနွားလှူဒါန်းခြင်းနှင့်အတူ ဗိဿဏု၏ ရုပ်တုကို ဆက်ကပ်၍၊ ဂုရုထံ ဒက္ခိဏာ (ပူဇာခ) ကို ပေးအပ်ပြီး၊ ပူဇာပွဲကို သင့်တော်စွာ အဆုံးသတ်ကာ နောက်တစ်ဖန် မိမိကိုယ်တိုင် သခင်ဘုရားထံ ခိုလှုံရမည်။

Verse 39

दारापत्यसुहृद्भृत्यरेवं कृत्वा व्रत नरः । साक्षाद्गोकमाप्नोति विमानवरमास्थितः ॥ ३९ ॥

ဤသို့ မိမိ၏ ဇနီး၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေများနှင့် အလုပ်သမား/အမှုထမ်းများနှင့်အတူ ဝရတကို ဆောင်ရွက်သူသည်၊ အထူးကောင်းမွန်သော ကောင်းကင်ယာဉ်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် နွားတို့၏ ဒေဝလောကကို တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလိမ့်မည်။

Verse 40

नैतेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये । कृतेन येन लभ्येत कोट्यैकादशकं फलम् ॥ ४० ॥

လောကသုံးပါးအတွင်း ဤဝရတနှင့် တူညီသည့် အခြားဝရတ မရှိပါ။ ၎င်းကို ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် ကုဋိတစ်ဆယ့်တစ် (အလွန်မိုက်မဲမတွက်နိုင်သော) အကျိုးဖလကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 41

शुक्लाष्टम्यां नभस्यस्य कुर्याद्राधाव्रतं नरः । पूर्ववद्राधिकां हैमीं कलशस्थां प्रपूजयेत् ॥ ४१ ॥

နဘသျ (ဘဓ္ရပဒ) လ၏ လင်းလက်သော အဋ္ဌမီနေ့တွင် လူသည် ရာဓာဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အရင်က ဖော်ပြသကဲ့သို့ ကလသ (ရေခွက်/အိုး) ပေါ်တွင် တင်ထားသော ရွှေရောင် ရာဓိကာရုပ်တုကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

मध्याह्ने पूजयित्वेनामेकभक्तं समापयेत् । शक्तो भक्तश्चोपवासं परेऽह्नि विधिना ततः ॥ ४२ ॥

နေ့လယ်တွင် ပူဇော်ပြီးနောက် တစ်ကြိမ်တည်း စားသောက်ခြင်း (ဧကဘက္တ) ဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။ ထို့နောက် စွမ်းနိုင်သော ဘက္တသည် နောက်နေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 43

सुवासिनीर्भोजयित्वा गुरवे प्रतिमार्पणम् । कृत्वा स्वयं च भुंजीतं व्रतमेवं समापयेत् ॥ ४३ ॥

မင်္ဂလာရှိသော အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမများကို အစာကျွေးပြီး၊ ဂုရုထံသို့ ပုံတော် (ပဋိမာ) ကို ဆက်ကပ်ကာ၊ ထို့နောက် ကိုယ်တိုင်လည်း စားသုံး၍ ဤဝရတကို အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 44

व्रतेनानेन विप्रर्षे कृतेन विधिना व्रती । रहस्यं गोष्ठजं लब्ध्वा राधापरिकरे वसेत् ॥ ४४ ॥

ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အကောင်းဆုံးအို၊ ဝရတီသည် ဤဝရတကို သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင်၊ ဂိုကုလမှ ပေါ်ထွန်းသော လျှို့ဝှက်သဘောတရားကို ရရှိပြီးနောက် ရာဓာ၏ အပါးအပါး (ပရိကရ) များအကြား နေထိုင်ရမည်။

Verse 45

दूर्वाष्टमीव्रतं चात्र कथितं तच्च मे श्रृणु । शुचौ देशे प्रजातायां द्वर्वायां द्विजसत्तम ॥ ४५ ॥

ဤနေရာတွင် ဒူర్వာဩဋ္ဌမီ ဝရတကို ပြောပြီးပြီ။ ယခု ငါ့ထံမှ ထပ်မံနားထောင်ပါ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အကောင်းဆုံးအို—သန့်ရှင်းသော နေရာ၌ ပေါက်သော ဒူర్వာမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 46

स्थाप्य लिंगं ततो गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैरर्चयेद्भक्त्या दध्यक्षतफलादिभिः ॥ ४६ ॥

လင်္ဂကို တည်ထားပြီးနောက်၊ အနံ့သာ၊ ပန်း၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် မီးအလင်း (ဒီပ) တို့ဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် နైవေဒျအဖြစ် ဒဓိ (ယို), အက္ခတ (မကွဲဆန်), သစ်သီး စသည်တို့ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 47

अर्घ्यं प्रदद्यात्पूजांते मंत्राभ्यां सुसमाहितः । त्वं दूर्वेऽमृतजन्माऽसि सुरासुरनमस्कृते ॥ ४७ ॥

ပူဇော်ခြင်းအဆုံးတွင် စိတ်ကို ကောင်းစွာတည်ငြိမ်စေ၍ အရ္ဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ကာ မန္တရ နှစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုရမည်—“အို ဒူर्वာမြက်၊ သင်သည် အမృతမှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်၏; ဒေဝနှင့် အသူရတို့ကလည်း သင့်ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကြ၏။”

Verse 48

सौभाग्यं संततिं देहि सर्वकार्यकरी भव । यथा शाखा प्रशाखाभिर्विस्तृताऽसि महीतले ॥ ४८ ॥

ကျွန်ုပ်အား ကံကောင်းခြင်းနှင့် မျိုးဆက်ပွားပွားကို ပေးသနားပါ; ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်အကိုင်အမှုအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော အရှင်ဖြစ်ပါ—မြေပြင်ပေါ်တွင် ခွဲခွာသော ကိုင်းခက်များဖြင့် သစ်ကိုင်းတစ်ကိုင်း ကျယ်ပြန့်သကဲ့သို့။

Verse 49

तथा विस्तृतसंतानं देहि मेऽप्यजरामरम् । ततः प्रदक्षिणीकृत्य विप्रान्संभोज्य तत्र वै ॥ ४९ ॥

ထို့အတူ ကျွန်ုပ်အားလည်း မျိုးဆက်ကျယ်ပြန့်၍ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကြောင့် မပြတ်တောက်သော အမျိုးအနွယ်ကို ပေးသနားပါ။ ထို့နောက် သူသည် လေးစားစွာ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ ထိုနေရာတွင် ဗြာဟ္မဏများကို အမှန်တကယ် ကျွေးမွေး하였다။

Verse 50

भुक्त्वा स्वयं गृहं गच्छेदत्वा विप्रेषु दक्षिणाम् । फलानि च प्रशस्तानि मिष्टानि सुरभीणि च ॥ ५० ॥

စားသောက်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်တိုင် အိမ်သို့ ပြန်သွားရမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏများထံ ဒက္ခိဏာကို ပေးအပ်ပြီး—ချိုမြိန်၍ မွှေးကြိုင်သော အကောင်းဆုံး အသီးအနှံများကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 51

एवं पुण्या पापहरा नृणा दूर्वाष्टमी द्विज । चतुर्णामपि वर्णानां स्त्रीजनानां विशेषतः ॥ ५१ ॥

ဤသို့ဖြစ်သဖြင့် အို ဒွိဇ၊ ဒူရ္ဝာဩဋ္ဌမီ ဝတ်ပြုကျင့်စဉ်သည် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်၍ လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ဝဏ္ဏလေးပါးလုံးအတွက် အကျိုးရှိပြီး အထူးသဖြင့် မိန်းမများအတွက် အကြံပြုထားသည်။

Verse 52

या न पूजयते दूर्वा नारी मोहाद्यथाविधि । जन्मानि त्रीणि वैधव्यं लभते सा न संशयः ॥ ५२ ॥

မောဟကြောင့် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းအတိုင်း ဒူရ္ဝာမြက်ကို မပူဇော်မကိုးကွယ်သော မိန်းမသည် မွေးဖွားသုံးဘဝတိုင်တိုင် မုဆိုးမဘဝကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 53

यदा ज्येष्ठर्क्षसंयुक्ता भवेच्जैवाष्टभी द्विज । ज्येष्ठा नाम्नी तु सा ज्ञेया पूजिता पापनाशिनी ॥ ५३ ॥

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ အဋ္ဌမီတိထီသည် ဂျေဋ္ဌာ နက္ခတ်နှင့် တိုက်ဆိုင်လာသောအခါ ထိုနေ့ကို «ဂျေဋ္ဌာ» ဟု သိမှတ်ရမည်။ ယုံကြည်စွာ ပူဇော်လျှင် အပြစ်များကို ဖျက်သိမ်းပေးသည်။

Verse 54

अथैनां तु समारभ्य व्रतं षोडशवासरम् । महालक्ष्म्याः समुद्दिष्टं सर्वसंपद्विवर्धनम् ॥ ५४ ॥

ထို့နောက် ဤအကျင့်ကို စတင်၍ ဆယ့်ခြောက်ရက်ကြာ ဝရတ (vrata) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤသည်မှာ မဟာလက္ခ္မီအတွက် ညွှန်ကြားထားသော အမိန့်ဖြစ်ပြီး စည်းစိမ်ချမ်းသာ အမျိုးမျိုးကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 55

करिष्येऽहं महालक्ष्मीव्रतं ते त्वत्परायणः । तदविघ्नेन मे यातु समाप्तिं त्वत्प्रसादतः ॥ ५५ ॥

အရှင်မဟာလက္ခ္မီရေ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံကိုသာ အားကိုးလျက် သင်၏ မဟာလက္ခ္မီဝရတကို ဆောင်ရွက်မည်။ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် အတားအဆီးမရှိဘဲ ကျွန်ုပ်အတွက် ပြီးမြောက်ပါစေ။

Verse 56

इत्युच्चार्य ततो बद्धा डोरक दक्षिणे करे । षोडशग्रंथिसहितं गुणैः षोडशभिर्युतम् ॥ ५६ ॥

ဤမန်တရကို ထိုသို့ ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ ညာလက်တွင် ကာကွယ်ရေးကြိုး (ḍoraka) ကို ချည်ရမည်။ ၎င်းတွင် ချည်ကွင်း ဆယ့်ခြောက်ခု ပါရှိပြီး မင်္ဂလာဂုဏ် ဆယ့်ခြောက်ပါးဖြင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 57

ततोऽन्वहं महालक्ष्मीं गंधाद्यैरर्च्चयेद्व्रती । यावत्कृष्णाष्टमी तत्र चरेदुद्यापनं सुधीः ॥ ५७ ॥

ထို့နောက် ဝရတကို ဆောင်ရွက်သူသည် နေ့စဉ် မဟာလက္ခ္မီကို နံ့သာနှင့် အခြား ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် အာရ္ချနာ ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ကృష్ణာဋ္ဌမီ (အမှောင်ပက္ခ၏ အဋ္ဌမီ) ရောက်လာသောအခါ ဉာဏ်ရှိသူသည် ဝရတ၏ အဆုံးသတ်ပွဲ (udyāpana) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 58

वस्त्रमंडपिकां कृत्वा सर्वतोभद्रमंडले । कलशं सुप्रतिष्ठाप्य दीपमुद्द्योतयेत्ततः ॥ ५८ ॥

စರ್ವတောဘဒြ မဏ္ဍလပေါ်တွင် အဝတ်မဏ္ဍပ်ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ကလသ (ကುಂಬ္භ) ကို ခိုင်မြဲစွာ တည်ထားကာ ထို့နောက် မီးပွား (ဒီပ) ကို ထွန်းညှိရမည်။

Verse 59

उत्तार्य डोरकं बाहोः कुंभस्याधो निवेदयेत् । चतस्रः प्रतिमाः कृत्वा सौवर्णीस्तत्स्वरूपिणीः ॥ ५९ ॥

လက်မောင်းမှ ဒိုရက (အမူလက်/သန့်ရှင်းကြိုး) ကို ဖြုတ်ယူပြီး ကುಂಬ္භအောက်တွင် ထားလှူရမည်။ ထို့နောက် ထိုပုံသဏ္ဌာန်တူသော ရွှေရုပ်တော် လေးပါးကို ပြုလုပ်ကာ သင့်တော်စွာ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 60

स्नपनं कारयेत्तासाः जलैः पञ्चामृतैस्तथा । उपचारैः षोडशभिः पूजयित्वा विधानतः ॥ ६० ॥

ထိုပူဇော်ဝတ္ထုတို့ကို ရေနှင့် ပဉ္စာမృత (နို့၊ ဒိန်ချဉ်၊ ဂျီ၊ ပျားရည်၊ သကြားရည်) ဖြင့် စနပန (အဘိသေက) ပြုလုပ်စေ၍၊ ထို့နောက် ဩပစာရ ၁၆ မျိုးဖြင့် ဗိဓာနအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 61

जागरस्तत्र कर्तव्यो गीतवादित्रनिः स्वनैः । ततो निशीथे संप्राप्तेऽभ्युदितेऽमृतदीधितौ ॥ ६१ ॥

ထိုနေရာ၌ သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံများ ထွက်မြည်သံဖြင့် ညလုံးပတ်လုံး ဂါရဝဇာဂရ (ဗီဂျီလ်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အလယ်ညရောက်လာ၍ အမృతကဲ့သို့ ရောင်ခြည်ရှိသော လမင်း ထွက်ပေါ်လာသောအခါ…

Verse 62

दत्वार्घ्यं बंधनं द्रव्यैः श्रीखंडाद्यैर्विधानतः । चंद्रमण्डलसंस्थायै महालक्ष्यै प्रदापयेत् ॥ ६२ ॥

အရဃျ (အာရဃျ) ကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ ဗိဓာနအတိုင်း သရီးခဏ္ဍ (စန္ဒကူး) စသည့် ပစ္စည်းများဖြင့် ဘန္ဓန (ချည်နှောင်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ လမဏ္ဍလအတွင်း တည်ရှိသော မဟာလက္ခမီသို့ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 63

क्षीरोदार्णवसंभूत महालक्ष्मीसहोदर । पीयूषधाम रोहिण्याः सहिताऽर्घ्यं गृहाण मे ॥ ६३ ॥

နို့ပင်လယ်မှ ပေါ်ထွန်းတော်မူသော အရှင်၊ မဟာလက္ခမီ၏ မောင်တော်၊ အမృత၏ နေရာတော်—ရိုဟိဏီနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်၏ အရ္ဃျ (ပူဇော်ရေ) ကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 64

क्षीरोदार्णवसम्भूते कमले कमलालये । विष्णुवक्षस्थलस्थे मे सर्वकामप्रदा भव ॥ ६४ ॥

နို့ပင်လယ်မှ ပေါ်ထွန်းသော ကမလာ (လက္ခမီ) မယ်တော်၊ ကြာပန်းနေရာ၌ နေထိုင်သူ၊ ဗိဿနု၏ ရင်ဘတ်ပေါ်၌ တည်နေသူ—ကျွန်ုပ်အတွက် ဆန္ဒအလုံးစုံကို ပေးသနားသူ ဖြစ်တော်မူပါ။

Verse 65

एकनाथे जगन्नाथे जमदग्निप्रियेऽव्यये । रेणुके त्राहि मां देवि राममातः शिवं कुरु ॥ ६५ ॥

ရေဏုကာ မယ်တော်—တစ်ပါးတည်းသော ခိုလှုံရာ၊ လောကနာထာ (ကမ္ဘာ့အရှင်)၊ ဇမဒဂ္နိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ မပျက်မယွင်းသူ—ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။ ဒေဝီ၊ ရာမ (ပရရှုရာမ) ၏ မိခင်တော်၊ ကျွန်ုပ်အတွက် မင်္ဂလာနှင့် ချမ်းသာကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူပါ။

Verse 66

मंत्रैरेतैर्महालक्ष्मीं प्रार्थ्य श्रोत्रिययोषितः । सम्यक्संपूज्य ताः सम्यग्गंधयावककज्जलैः ॥ ६६ ॥

ဤမန္တရားများဖြင့် မဟာလက္ခမီကို ပန်ကြားပြီးနောက်၊ ဝေဒပညာရှိ ဘြာဟ္မဏ မိသားစုများ၏ အမျိုးသမီးများကို သင့်လျော်စွာ ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် အနံ့သာ၊ သဖရံကဲ့သို့ လိမ်းဆေး (ယာဝက) နှင့် မျက်ကွင်းဆေး (ကဇ္ဇလ) တို့ဖြင့် သင့်တင့်စွာ အလှဆင်၍ မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 67

संभोज्य जुहुयादग्नौ बिल्वपद्मकपायसैः । तदलाभे घृतैर्विप्र गृहेभ्यः समिधस्तिलान् ॥ ६७ ॥

ဖိတ်ခေါ်ထားသော ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက်၊ ဘိလ္ဝသီးနှင့် ကြာပန်းပါဝင်သော နို့ထမင်း (ပယာသ) ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်ရမည်။ မရရှိလျှင်၊ အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဂီ (ghee) ဖြင့် အစားထိုး၍ မိမိအိမ်မှ ယူလာသော မီးထိုးတုတ် (သမိဓ) နှင့် နှမ်းတို့ကိုပါ ပူဇော်ရမည်။

Verse 68

मृत्युंजयाय च परं सर्वरोगप्रशांतये । चंदनं तालपत्रं च पुष्पमालां तथाऽक्षतान् ॥ ६८ ॥

ရောဂါအားလုံးကို အပြည့်အဝငြိမ်းစေခြင်းအတွက် အမြင့်မြတ်သော မృတျုဉ္ဇယ (မရဏကိုအောင်နိုင်သော သခင်) ထံသို့ စန္ဒနကပ်၊ ထန်းရွက် (ပန်ကာ/အလှူရွက်)၊ ပန်းခွေ၊ နှင့် အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့) ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 69

दुर्वां कौसुम्भसूत्रं च युगं श्रीफलमेव वा । भक्ष्याणि च नवे शूर्पे प्रतिद्रव्यं तु षोडश ॥ ६९ ॥

ဒုర్వာမြက်၊ ကုသုမ္ဘအရောင် (စဖ္ဖလာ) ကြိုး၊ ယုဂ (တွဲဖက်ကိရိယာ/ယိုက်) သို့မဟုတ် အုန်းသီးကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အစားအစာပူဇော်ပွဲများကို အသစ်သော ဆန်လှန်ခြင်းတောင်း (winnowing basket) ထဲတွင် ထား၍ ပစ္စည်းတစ်မျိုးစီအတွက် တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုစီ ပူဇော်ရမည်။

Verse 70

समाच्छाद्यान्यशूर्पेण व्रती दद्यात्समन्त्रकम् । क्षीरोदार्णवसंभूता लक्ष्मीश्चन्द्रसहोदरा ॥ ७० ॥

အခြား ဆန်လှန်ခြင်းတောင်းတစ်လုံးဖြင့် (ပူဇော်ပစ္စည်းကို) ဖုံးအုပ်ပြီး၊ ဝ്രတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် သတ်မှတ်မန်တရနှင့်အတူ ပူဇော်တင်ပြရမည်—“နို့ပင်လယ်မှ မွေးဖွားသော လက္ခ္မီ၊ လ၏ညီမ” ဟူ၍။

Verse 71

व्रतेनानेन संतुष्टा भवताद्विष्णुवल्लभा । चेतस्रः प्रतिमास्तास्तु श्रोत्रियेभ्यः समर्पयेत् ॥ ७१ ॥

ဤဝ్రတကြောင့် ဗိဿ္ဏု၏ချစ်မြတ်နိုးရာ မယ်တော် (ဗိဿ္ဏုဝလ္လဘာ) သာယာနှစ်သက်ပါစေ။ ထို့နောက် ထိုရုပ်ပုံတော်လေးပါးကို ဝေဒပညာတတ် သ္ရောတရိယ ဘြာဟ္မဏများထံ အပ်နှံပူဇော်ရမည်။

Verse 72

ततस्तु चतुरो विप्रान् षोडशापि सुवासिनीः । मिष्टान्नेनाशयित्वा तु विसृजेत्ताः सदक्षिणाः ॥ ७२ ॥

ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏလေးပါးနှင့် မင်္ဂလာရှိသော အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမများ (သုဝာသိနီ) တစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးကို ချိုမြိန်သော အစာဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။ သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက် ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းပေးကမ်း) နှင့်အတူ ဂုဏ်ပြု၍ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 73

समाप्तिनियमः पश्चाद्भुञ्जीतेष्टैः समन्वितः । एतद्व्रतं महालक्ष्म्याः कृत्वा विप्र विधानतः ॥ ७३ ॥

အဆုံးသတ်အကျင့်ဝတ်များကို ပြီးစီးပြီးနောက်၊ ခွင့်ပြုထားသော မိမိနှစ်သက်ရာ အစာတို့ကို စည်းကမ်းနှင့်အညီ စားသုံးရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ မဟာလက္ခ္မီ၏ ဤဝ്രတကို သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ကျင့်ဆောင်လျှင် အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 74

भुक्त्वेष्टानैहिकान् कामांल्लक्ष्मीलोके वसेच्चिरम् । एषाऽशोकाष्टमी चोक्ता यस्यां पूर्णं रमाव्रतम् ॥ ७४ ॥

မိမိနှစ်သက်ရာ လောကီကာမဆုခများကို ခံစားပြီးနောက်၊ လက္ခ္မီ၏ လောက၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရသည်။ ဤသည်ကို “အရှိုကာဋ္ဌမီ” (ဝမ်းနည်းမှုကင်းသော အဋ္ဌမနေ့) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုနေ့၌ ရမာ (လက္ခ္မီ) ၏ ဝ్రတသည် ပြည့်စုံစွာ ပြီးမြောက်သည်။

Verse 75

अत्राशोकस्य पूजा स्यादेकभक्तं तथा स्मृतम् । कृत्वाऽशोकव्रतं नारी ह्यशोका शोकजन्मनि ॥ ७५ ॥

ဤနေရာ၌ အရှိုက (သစ်ပင်/ဒေဝတ) ကို ပူဇော်ရမည်ဟု ဆိုထားပြီး၊ ထို့အပြင် “ဧကဘက္တ” ဟူသော တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသုံးခြင်းကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။ အရှိုကဝြတကို ကျင့်ဆောင်သော မိန်းမသည်၊ ဝမ်းနည်းမှုဖြစ်ပေါ်မည့် ဘဝ၌ပင် “အရှိုကာ” — စိုးရိမ်ပူဆွေးကင်းသူ — ဖြစ်လာသည်။

Verse 76

यत्र कुत्रापि संजाता नात्र कार्या विचारणा । आश्विने शुक्लपक्षे तु प्रोक्ता विप्र महाष्टमी ॥ ७६ ॥

ဘယ်နေရာမှာပဲ ဖြစ်ပေါ်လာပါစေ၊ ထပ်မံ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလိုတော့ပါ။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ အာရှ္ဝိန လ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၌ ထိုနေ့ကို “မဟာအဋ္ဌမီ” ဟူသော အဋ္ဌမနေ့ကြီးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 77

तत्र दुर्गाचनं प्रोक्तं सव्रैरप्युपचारकैः । उपवासं चैकभक्तं महाष्टम्यां विधाय तु ॥ ७७ ॥

ထိုနေရာ၌ ဒုရ္ဂါဒေဝီကို ပူဇော်ခြင်းကို၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း အမှုဆောင်ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် အပူဇော်အထိမ်းအမှတ်များ အားလုံးနှင့်တကွ သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ပြင် မဟာအဋ္ဌမီနေ့၌ အစာရှောင်ခြင်းကို—ဧကဘက္တ၊ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားခြင်းဖြင့်—ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပွဲတော်ကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 78

सर्वतो विभवं प्राप्य मोदते देववच्चिरम् । ऊर्ज्जे कृष्णादिकेऽष्टम्यां करकाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ७८ ॥

အရပ်ရပ်မှ စည်းစိမ်ဝိဘဝကို ရရှိလျှင်၊ နတ်တို့ကဲ့သို့ အချိန်ကြာကြာ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။ ဥရ္ဇ (Ūrja) လတွင် ကృష్ణပက္ခ အဋ္ဌမီနေ့၌ «ကရက-ဝရတ» ဟူသော ဝရတကို သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ မှတ်သားရ၏။

Verse 79

तत्रोमासहितः शंभुः पूजनीयः प्रयत्नतः । चंद्रोदयेऽर्घदानं च विधेयं व्रतिभिः सदा ॥ ७९ ॥

ထိုနေရာ၌ ဥမာနှင့်အတူရှိသော သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို အားထုတ်၍ ပူဇော်ရမည်။ လမိုးထွက်ချိန်တွင် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူတို့သည် အရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်ရည်ကို အမြဲတမ်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 80

पुत्रं सर्वगुणोपेतमिच्छद्भिर्विविधं सुखम् । गोपाष्टमीति संप्रोक्ता कार्तिके धवले दले ॥ ८० ॥

ဂုဏ်သတ္တိအလုံးစုံ ပြည့်စုံသော သားတစ်ယောက်နှင့် အမျိုးမျိုးသော ချမ်းသာသုခကို လိုလားသူတို့သည် ကာရ္တိက (Kārttika) လ၏ သုက္လပက္ခ (အလင်းပိုင်း) အဋ္ဌမီနေ့တွင် «ဂိုပါဋ္ဌမီ» ဟူသော ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 81

तत्रकुर्याद्गवां पूजां गोग्रासं गोप्रदक्षिणाम् । गवानुगमनं दानं वांछन्सर्वाश्च संपदः ॥ ८१ ॥

ထိုနေ့၌ နွားတို့ကို ပူဇော်ကန်တော့၍ နွားအစာတစ်လုတ် (ဂိုဂြာသ) ပေးကာ နွားပတ်လည် လှည့်လည်ကန်တော့ခြင်း (ပရဒက္ခိဏာ) ပြုရမည်။ စည်းစိမ်အလုံးစုံကို လိုလားသူသည် နွားတို့နောက်လိုက်၍ ရိုသေစွာ စောင့်ရှောက်ကာ ဒါန (လှူဒါန်း) ကိုလည်း ပြုရမည်။

Verse 82

कृष्णाष्टम्यां मार्गशीर्षे मिथुनं दर्भनिर्मितम् । अनघां चानघां तत्र बहुपुत्रसमन्वितम् ॥ ८२ ॥

မာရ္ဂရှီရ္ษ (Mārgaśīrṣa) လ၏ ကృష్ణပက္ခ အဋ္ဌမီနေ့တွင် ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် အတွဲတစ်တွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ အနဃာနှင့် အနဃ (Anaghā–Anagha) ကို သားသမီးများစွာ ပေးသနားသူအဖြစ် တည်ထောင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 83

स्थापयित्वा शुभे देशे गोमयेनोपलेपिते । पूजयेद्गन्धपुष्पाद्यैरुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ८३ ॥

နတ်တော်/ပူဇော်ဝတ္ထုကို ကောင်းမြတ်သောနေရာ၌ နွားချေးဖြင့် သန့်စင်လိမ်းကျက်ထားပြီး တင်ထားကာ၊ အမွှေးနံ့၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် အမျိုးမျိုးသော ဥပစာရများအလိုက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 84

संभोज्य द्विजदांपत्यं विसृजेल्लब्धदक्षिणम् । व्रतमेतन्नरः कृत्वा नारी वा विधिपूर्वकम् ॥ ८४ ॥

ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ဇနီးမောင်နှံကို အစာကျွေးပြီး၊ ထုံးစံအတိုင်း ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ပေးကာ လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ဤဝရတကို ယောကျာ်းဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်လျှင် ပူဇော်ပွဲသည် ပြည့်စုံပြီးစီးသည်။

Verse 85

पुत्रं सल्लक्षणोपेतं लभते नात्र संशयः ॥ ८५ ॥

ကောင်းမြတ်သောလက္ခဏာနှင့် ဂုဏ်သတ္တိများပြည့်စုံသည့် သားကို ရရှိမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 86

मार्गाशीर्षसिताष्टम्यां कालभैरवसन्निधौ । उपोष्य जागरं कृत्वा महापापैः प्रमुच्यते ॥ ८६ ॥

မာရ္ဂရှီရ္ရှ (Mārgaśīrṣa) လ၏ အလင်းဘက် အဋ္ဌမီ (Śuklāṣṭamī) နေ့တွင် ကာလဘိုင်ရဝ (Kālabhairava) ရှေ့တော်၌ အစာရှောင်ကာ ညလုံးနိုးကြားနေသူသည် ကြီးမားသောအပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 87

यत्किंचिदशुभं कर्म कृतं मानुषजन्मनि । तत्सर्वं विलयं याति कालभैरवदर्शनात् ॥ ८७ ॥

လူ့ဘဝတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော မကောင်းသောကမ္မတစ်စုံတစ်ရာမဆို၊ ကာလဘိုင်ရဝ (Kālabhairava) ကို ဒർശန (darśana) မြင်တွေ့ရုံဖြင့် အားလုံး ပျောက်ကွယ်ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 88

अथ पौषसिताष्टम्यां श्राद्धमष्टकसंज्ञितम् । पितॄणां तृप्तिदं वर्षं कुलसन्ततिवर्द्धनम् ॥ ८८ ॥

ယခု ပေါုရှလ၏ လဆန်း အဋ္ဌမီနေ့တွင် «အဋ္ဌကာ» ဟုခေါ်သော ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုကောင်းမှုသည် ပိတೃများကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျေနပ်စေပြီး မိသားစုမျိုးဆက်ကို တိုးပွားတည်တံ့စေသည်။

Verse 89

शुक्लाष्टम्यां तु पौषस्य शिवं सम्पूज्य भक्तितः । भुक्तिमुक्तिमवाप्नोति भक्तिमेकां समाचरन् ॥ ८९ ॥

သို့သော် ပေါုရှလ၏ လဆန်း အဋ္ဌမီနေ့တွင် သဒ္ဓါဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်လျှင်၊ တစ်စိတ်တစ်သဘော ဘက္တိကို ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့် လောကီအကျိုး (ဘုဂ္ဂ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) နှစ်ပါးလုံးကို ရရှိသည်။

Verse 90

कृष्णाष्टम्यां तु माघस्य भद्रकालीं समर्चयेत् । भक्तितो वैरिवृन्दघ्नीं सर्वकामप्रदायिनीम् ॥ ९० ॥

မာဃလ၏ လဆုတ် အဋ္ဌမီ (ကృష్ణာဋ္ဌမီ) နေ့တွင် ဘဒ္ရကာလီကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သင့်သည်။ သူမသည် ရန်သူအုပ်စုများကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်ပြီး ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 91

माघमासे सिताष्टम्यां भीष्मं संतर्पयद्द्विज । संततिं त्वव्यवच्छिन्नामिच्छंश्चाप्यपराजयम् ॥ ९१ ॥

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ မာဃလ၏ လဆန်း အဋ္ဌမီနေ့တွင် ဘီရှ္မအား ဆက်ကပ်ပူဇော်သင့်သည်။ မျိုးဆက်မပြတ်တောက်ပလိုခြင်းနှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းသော အနိုင်မပျက်လိုခြင်းကို ဆန္ဒပြု၍ ဖြစ်သည်။

Verse 92

फाल्गुने त्वसिताष्टम्यां भीमां देवीं समर्चयेत् । तत्र व्रतपरो विप्र सर्वकामसमृद्धये ॥ ९२ ॥

ဖာလ္ဂုနလ၏ လဆုတ် အဋ္ဌမီနေ့တွင် ဘီမာ ဒေဝီကို အလွန်လေးစားစွာ ပူဇော်သင့်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ထိုနေ့၌ ဝ్రတကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးလျှင် ဆန္ဒအကျိုးအားလုံး ပြည့်စုံကြွယ်ဝမှုကို ရရှိမည်။

Verse 93

शुक्लाष्टम्यां फाल्गुनस्य शिवं चापि शिवां द्विज । गंधाद्यैः सम्यगभ्यर्च्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ॥ ९३ ॥

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ဖာလ္ဂုဏ လ၏ သုက္ကလ ပက္ခ အဋ္ဌမီနေ့တွင် သီဝနှင့် သီဝါကို နံ့သာရနံ့ စသည်တို့ဖြင့် စနစ်တကျ ပူဇော်လျှင် စိဒ္ဓိ အားလုံး၏ အရှင် ဖြစ်လာမည်။

Verse 94

फाल्गुनापरपक्षे तु शीतलामष्टमीदिने । पूजयेत्सर्ववपक्कानैः सप्तम्यां विधिवत्कृतैः ॥ ९४ ॥

ဖာလ္ဂုဏ လ၏ ကృష్ణပက္ခတွင် သီတလာ-အဋ္ဌမီနေ့၌ သီတလာဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။ ပူဇော်ပစ္စည်းမှာ သတ္တမီနေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော ရိတိအတိုင်း ပြင်ဆင်ထားသည့် ချက်ပြုတ်အဟာရ အမျိုးမျိုး ဖြစ်ရမည်။

Verse 95

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता । शीतले त्वं जगद्वात्री शीतलायै नमोनमः ॥ ९५ ॥

အို သီတလာ၊ သင်သည် လောက၏ မိခင် ဖြစ်၏။ အို သီတလာ၊ သင်သည် လောက၏ ဖခင် ဖြစ်၏။ အို သီတလာ၊ သင်သည် လောကကို မွေးမြူထိန်းသိမ်းသူ—သီတလာသို့ ထပ်ထပ် နမസ്കာရ။

Verse 96

वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् । मार्जनी कलशोपेतां विस्फोटकविनाशिनीम् ॥ ९६ ॥

ကျွန်ုပ်သည် သီတလာဒေဝီကို ဝန္ဒနာပြု၏—မြည်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက်၊ အဝတ်မဲ့ (ကောင်းကင်ကို ဝတ်ဆင်သကဲ့သို့)၊ တံမြက်နှင့် ရေခွက် (ကလသ) ကို ဆောင်ထားပြီး၊ ဖုထွက်ရောဂါနှင့် ပေါက်ကွဲသဏ္ဌာန် အနာရောဂါတို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 97

शीतले शीतले चेत्थं ये जपंति जले ल्थिताः । तेषां तु शीतला देवी स्याद्विस्फोटकशांतिदा ॥ ९७ ॥

ရေထဲတွင် ရပ်လျက် “သီတလေ၊ သီတလေ” ဟု ဤသို့ မန္တရကို ဂျပ်ကြသူတို့အတွက် သီတလာဒေဝီသည် ဖုထွက်ပေါက်ကွဲသဏ္ဌာန် ရောဂါများကို ငြိမ်းစေသော အေးချမ်းမှုကို ပေးတော်မူမည်။

Verse 98

इत्येवं शीतलामन्त्रैर्यः समर्चयते द्विज । तस्य वर्षं भवेच्छांतिः शीतलायाः प्रसादतः ॥ ९८ ॥

ဤသို့ပင်၊ ဒွိဇာရေ၊ စီတလာ၏ မန္တရများဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်သူသည် စီတလာ၏ ကရုဏာကြောင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် သက်သာမှုကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 99

सर्वमासोभये पक्षे विधिवच्चाष्टमीदिने । शिवां वापिशिवं प्रार्च्यलभते वांछितं फलम् ॥ ९९ ॥

လတိုင်း၊ နှစ်ဖက်လပြည့်ခွဲ (သုက္လနှင့် ကృష్ణ) တွင် အဋ္ဌမီနေ့၌ စည်းကမ်းတကျ ဒေဝီ ရှီဝါ (Śivā) သို့မဟုတ် ဘဂဝန် ရှီဝ (Śiva) ကို ပူဇော်လျှင် မိမိလိုလားသော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 100

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थिताष्टमीव्रतकथनं नाम सप्तदशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११७ ॥

ဤသို့ဖြင့်၊ သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ အရှေ့ပိုင်း၌၊ မဟာဥပాఖ్యာန အတွင်း၊ စတုတ္ထပဒတွင် «တစ်နှစ်တစ်လုံး ဒွါဒသမాసအတွင်း အဋ္ဌမီဝြတ အကြောင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၁၁၇ ပြီးဆုံး၏။