
ဗြဟ္မာသည် မိမိ၏ “ကလေး” (နာရဒီယာဘောင်အတွင်း ချက်ချင်းနားထောင်သူ) ကို မိန့်ကြားကာ အနုက్రమဏိကာအစဉ်အလာထဲရှိ ပူရာဏာ ဒသမမြောက်ဖြစ်သော Brahmavaivarta Purāṇa ကို မိတ်ဆက်သည်။ ၎င်းသည် ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ကိုညွှန်ပြပြီး ဝေဒလမ်းကိုပြသသော လမ်းညွှန်ဟုဆိုသည်။ ဤအခန်းတွင် Rathantara-kalpa နှင့်ဆက်နွယ်ကြောင်း၊ Śata-koṭi Purāṇa အစဉ်အလာထဲတွင် ချုံ့စည်းထားကြောင်း၊ ဗျာသက ၁၈,၀၀၀ စလိုကာပါ ၄ ခဏ္ဍ—Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa-khaṇḍa, Kṛṣṇa-khaṇḍa—အဖြစ် စုစည်းပြီး Sūta–ရိရှိ ဆွေးနွေးပုံစံဖြင့် တင်ပြထားကြောင်းကို စာရင်းပုံစံဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် အတွင်းဇာတ်လမ်းကို ချုပ်ဆိုရာတွင်—ဖန်ဆင်းခြင်း၊ နာရဒနှင့် ဗြဟ္မာတို့၏ အငြင်းပွားမှု၊ သီဝ၏လောကသို့ရောက်ခြင်းနှင့် သီဝမှဆင်းသက်သော ဉာဏ်ပညာရရှိခြင်း၊ Sāvarṇi ၏ သန့်ရှင်းသော ခရီးစဉ်၊ ထို့နောက် Prakṛti ၏ အံś/ကလာများနှင့် ယဇ်ပူဇော်ရေးပစ္စည်းများသို့ ကူးပြောင်းခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ Vighneśa ခဏ္ဍတွင် ဂဏေရှ၏ မွေးဖွားခြင်းအကြောင်းမေးမြန်းမှု၊ ဝရတများနှင့် Jamadagnya အပါအဝင် ပဋိပက္ခများကို ဖော်ပြသည်။ Kṛṣṇa ခဏ္ဍတွင် ကృష్ణ၏ မွေးဖွားခြင်း၊ Gokula လီလာများ၊ ဂိုပီများနှင့် ရာဓာနှင့်အတူ ရာသလီလာ၊ Mathurā ဖြစ်ရပ်များ၊ saṃskāra များ၊ Sāṃdīpani ထံတွင် ပညာသင်ယူခြင်း၊ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် Dvārakā သို့ ပြန်လည်ရောက်ခြင်းတို့ကို ချုပ်ဆိုသည်။ နိဂုံးတွင် phalaśruti အဖြစ်—ဖတ်ခြင်း၊ နားထောင်ခြင်း၊ ရေးသားခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ အနုက్రమဏိကာကိုသာ နားထောင်ခြင်းတောင် ကృష్ణ၏ ကရုဏာကြောင့် မောက္ခရရှိကြောင်း ဆိုသည်။
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं दशमं तव । ब्रह्मवैवर्तकं नाम वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥
သီရိ ဘြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်— «ချစ်သားရေ၊ နားထောင်လော့။ သင်အတွက် ဒသမ ပုရာဏကို ငါဟောပြမည်။ ၎င်းကို ‘ဘြဟ္မဝೈဝర్తက’ ဟု ခေါ်၍ ဝေဒမဂ္ဂကို ညွှန်ပြကာ ရှင်းလင်းပေးသည်»။
Verse 2
सावर्णिर्यत्र भगवान्साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥
ထိုနေရာ၌ စာဝර්ဏိသည်—ဘဂဝန် အရှင်တော်ကိုယ်တိုင်—ဒေဝရ္သိ၏ ရှေ့တော်၌ တိုက်ရိုက် တည်ရှိကာ နာရဒအား ပုရာဏအဓိပ္ပါယ်ကို အလုံးစုံ၊ လောကီမဟုတ်သကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ်အဖြစ် ဟောကြားတော်မူ၏။
Verse 3
धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोरभेदसिद्ध्यर्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥
ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခ—ဤလေးပါး၏ အနှစ်သာရမှာ ဟရိ (ဗိෂ္ဏု) အပေါ် ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိပရိတိ ဖြစ်၏။ ထိုနှစ်ရပ်—လောကပုရုෂာర్థ လေးပါးနှင့် ဟရိဘက္တိ—မခွဲမခြားတူညီကြောင်း သက်သေပြရန် အထူးမြတ်သော ဘြဟ္မဝൈဝર્ત ပုရာဏကို ဟောကြားထားသည်။
Verse 4
रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तांतं यन्मयोदितम् । शतकोटिपुराणे तत्संक्षिप्य प्राह वेदवित् ॥ ४ ॥
ရထန္တရ ကလ္ပ၏ ဖြစ်ရပ်အကြောင်းကို ငါဟောပြခဲ့သကဲ့သို့—ဝေဒကို သိမြင်သူ (ဝေဒဝိဒ်) သည် ၎င်းကို ‘သတကိုဋိ ပုရာဏ’ အတွင်း၌ အကျဉ်းချုပ်၍ ပြန်လည်ဟောကြားခဲ့၏။
Verse 5
व्यासश्चतुर्द्धा संव्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञिते । अष्टादशसहस्रं तत्पुराणं परिकीर्तितम् ॥ ५ ॥
ဗျာသသည် အပိုင်းလေးပိုင်းခွဲ၍ စီစဉ်ကာ «ဗြဟ္မဝိုင်ဝရတ ပုရာဏ» ဟုခေါ်သော ပုရာဏကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ ထိုပုရာဏသည် စုစုပေါင်း ၁၈,၀၀၀ ဂါထာရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 6
ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखंडसमन्वितम् । तत्र सूतर्षिसंवादे पुराणोपक्रमस्ततः ॥ ६ ॥
၎င်းတွင် ဗြဟ္မာ၊ ပရကൃတိ၊ ဝိဃ္နေရှ (ဂဏေရှ) နှင့် ကృష్ణခဏ္ဍ အပိုင်းများ ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် စူတနှင့် ရှင်ရသီတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၌ ပုရာဏ၏ အစပြုခြင်းသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်လာသည်။
Verse 7
सृष्टिप्रकरणं त्वाद्यं ततो नारदवेधसोः । विवादः सुमहान्यत्र द्वयोरासीत्पराभवः ॥ ७ ॥
အစဦးတွင် စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်း အခန်းကဏ္ဍ ရှိသည်။ ထို့နောက် ဤကျမ်း၌ နာရဒနှင့် ဝေဓသ (ဗြဟ္မာ) တို့အကြား အလွန်ကြီးမားသော အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပေါ်ကာ နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးသည် ရှုံးနိမ့်ရသည်။
Verse 8
शिवलोकगतिः पश्चाज्ज्ञानलाभः शिवात्मने । शिववाक्येन तत्पश्चान्मरीचेर्नारदस्य तु ॥ ८ ॥
ထို့နောက် ရှိဝလောကသို့ ရောက်ခြင်းနှင့်၊ ရှိဝကို အတွင်းစိတ်ဖြင့် အာရုံပြုသူအတွက် ဉာဏ်ရရှိခြင်းတို့ လာသည်။ ထို့နောက် ရှိဝ၏ အမိန့်တော်အရ မရီချိမှ ပေါ်ထွန်းသော နာရဒအကြောင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။
Verse 9
गमनं चैव सावर्णेर्ज्ञानार्थँ सिद्धसेविते । आश्रमे सुमहापुण्ये त्रैलोक्याश्चर्यकारिणी ॥ ९ ॥
ထို့ပြင် ဉာဏ်ရရှိရန်အတွက် ဆာဝါဏိ၏ ခရီးစဉ်ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် စိဒ္ဓများ လာရောက်ဝတ်ပြုလေ့ရှိသော အလွန်ပုဏ္ဏားမြင့် အာရှရမသို့ သွားရာဖြစ်ပြီး သုံးလောကလုံး အံ့ဩစေသော သန့်ရှင်းမြတ်သော တောရိပ်ဖြစ်သည်။
Verse 10
एतद्धि ब्रह्मखंडं हि श्रुतं पापविनाशनम् । ततः सावर्णिसंवादो नारदस्य समीरितः ॥ १० ॥
ဤ «ဗြဟ္မခဏ္ဍ» ကို ကြားနာပြီးဖြစ်၍ အပြစ်ပျက်စီးစေသော အရာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နာရဒ မဟာမုနိ ပြောကြားသည့် စာဝဏ္ဏိနှင့် ဆွေးနွေးပွဲကို ဖော်ပြထားသည်။
Verse 11
कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तो नानाख्यानकथोत्तरम् । प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णितम् ॥ ११ ॥
ဤအပိုင်းသည် ကృష్ణ၏ မဟာတန်ခိုးကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ပုံပြင်အခန်းကဏ္ဍများဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ထို့ပြင် ပရကృతိ၏ အಂś များနှင့် ၎င်း၏ ကလာခွဲခြားမှုများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Verse 12
माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम् । एतत्प्रकृतिखंडं हि श्रुतं भूतिविधायकम् ॥ १२ ॥
မဟာတန်ခိုးနှင့် ပူဇော်ပွဲအစရှိသည့် အကျင့်ထုံးများကို မူလအတိုင်း အပြည့်အစုံ အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ အမှန်တကယ် ဤ «ပရကృతိခဏ္ဍ» ကို ကြားနာခြင်းသည် ကောင်းကျိုးနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာ ပေးစွမ်းသည်။
Verse 13
गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यकमहाव्रतम् । पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवम् ॥ १३ ॥
ဂဏေရှ၏ မွေးဖွားခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းချက်နှင့် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော မဟာဝြတကို ပါဝင်စေသည်။ ထို့ပြင် ပါဝတီအတွက် ကာတိကေယနှင့်အတူ ဗိဃ္နేశ (Vighneśa) ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းပြောထားသည်။
Verse 14
चरितं कार्तवीर्यस्य जामदग्र्यस्य चाद्भुतम् । विवादः सुमहानासीज्जामदग्र्यगणेशयोः ॥ १४ ॥
ကာတဝီရျ၏ ဇာတ်ကြောင်းနှင့် ဇမဒဂ္နိ၏ မျိုးဆက် (ဇာမဒဂ္ရျ) ၏ အံ့ဩဖွယ်ဇာတ်လမ်းသည် အလွန်ထူးကဲသည်။ ဇာမဒဂ္ရျနှင့် ဂဏေရှအကြား အလွန်ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
Verse 15
एतद्विघ्नेशखंडं हि सर्वविघ्नविनाशनम् । श्रीकृष्णजन्मसंप्रश्नो जन्माख्यानं ततोऽद्भुतम् ॥ १५ ॥
ဤဝိဃ္နေရှ (Vighneśa) ခဏ္ဍသည် အတားအဆီးအားလုံးကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထို့နောက် သီရိကృష్ణ (Śrī Kṛṣṇa) မွေးဖွားခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းခြင်းရှိပြီး၊ ထို့နောက် အံ့ဖွယ် မွေးဖွားဇာတ်ကြောင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။
Verse 16
गोकुले गमनं गश्चात्पूतनादिवदाद्भूताः । बाल्यकौमारजा लीला विविधास्तत्र वर्णिताः ॥ १६ ॥
ထိုနေရာတွင် ဂိုကူလ (Gokula) သို့ သွားရောက်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ပူတနာ (Pūtanā) မှစ၍ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များကို ဆက်လက်ဆိုထားသည်။ ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝ၏ မျိုးစုံသော လီလာတော်များလည်း ထိုတွင် ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။
Verse 17
रासक्रीडा च गोपीभिः शारदी समुदाहृता । रहस्ये राधया क्रीडा वर्णिता बहुविस्तरा ॥ १७ ॥
ဂိုပီများနှင့် ဆောင်ရွက်သော ဆောင်းဦးရာသ (Rāsa) ကစားလီလာကိုလည်း ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်နက်နဲသော ဇာတ်ကြောင်းတွင် ရာဓာ (Rādhā) နှင့် ကစားသော လီလာကို အလွန်အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။
Verse 18
सहाक्रूरेण तत्पश्चान्मथुरागमनं हरेः । कंसादीनां वधे वृत्ते कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः ॥ १८ ॥
ထို့နောက် အကရူရ (Akrūra) နှင့်အတူ ဟရီ (Hari) သည် မထုရာ (Mathurā) သို့ သွားတော်မူသည်။ ကံဆ (Kaṃsa) နှင့် သူ၏မဟာမိတ်တို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကృష్ణ (Kṛṣṇa) သည် ဒွိဇ (dvija) အဖြစ် သင်္ကာရပွဲများ၊ အထူးသဖြင့် ဥပနယန (upanayana) စသည့် အခမ်းအနားများကို ခံယူတော်မူသည်။
Verse 19
काश्यसांदीपनेः पश्चाद्विद्योपादानमद्भुतम् । यवनस्य वधः पश्चाद्द्वारकागमनं हरेः ॥ १९ ॥
ကာရှျ စာံဒီပနိ (Kāśya Sāṃdīpani) အကြောင်းပြီးနောက် ဗိဒ္ယာကို လက်ခံရရှိခြင်း၏ အံ့ဖွယ်ဇာတ်ကြောင်းရှိသည်။ ထို့နောက် ယဝန (Yavana) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းလာပြီး၊ ထို့နောက် ဟရီ (Hari) သည် ဒွာရကာ (Dvārakā) သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော်မူသည်။
Verse 20
नरकादिवधस्तत्र कृष्णेन विहितोऽद्भुतः । कृष्णखंडमिदं विप्र नृणां संसारखंडनम् ॥ २० ॥
ထိုနေရာ၌ ကృష్ణသည် နရကာတို့ကို အံ့ဖွယ်သတ်ဖြတ်တော်မူ၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤအပိုင်းသည် «ကృష్ణခဏ္ဍ» ဖြစ်၍ လူတို့၏ သံသရာချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
Verse 21
पठितं च श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवंदितम् । इत्येतद्ब्रह्मवैवर्तपुराणं चात्यलौकिकम् ॥ २१ ॥
ထို့ကြောင့် «ဗြဟ္မဝိုင်ဝရတ ပုရာဏ» ကို ဖတ်ရ၊ နားထောင်ရ၊ စိတ်တွင် သာဓုသတိဖြင့် ဓ్యာနပြုရ၊ ပူဇော်ရ၊ ဂုဏ်ပြုနမസ്കာရပြုရမည်။ အမှန်တကယ် အလွန်လောကီမဟုတ်သော ပုရာဏတော် ဖြစ်၏။
Verse 22
व्यासोक्तं चादि संभूतं पठञ्छृण्वन्विमुच्यते । विज्ञानाज्ञानशमनाद्धोरात्संसारसागरात् ॥ २२ ॥
ဗျာသမုနိ ပြောကြား၍ အစဉ်အလာအစကတည်းက ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤသင်ကြားချက်ကို ရွတ်ဖတ်၍ နားထောင်သူသည် လွတ်မြောက်၏။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဗိဇ္ဇာနှင့် အဝိဇ္ဇာကို သက်သာစေကာ ကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာပင်လယ်မှ ကယ်တင်ပေးသည်။
Verse 23
लिखित्वेदं च यो दद्यान्माध्यां धेनुसमन्वितम् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति स मुक्तोऽज्ञानबंधनात् ॥ २३ ॥
ဤကျမ်းကို ရေးသားစေပြီး နို့ပေးနွားနှင့်အတူ လှူဒါန်းသူသည် ဗြဟ္မလောကကို ရောက်၏။ ထိုသူသည် အဝိဇ္ဇာချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 24
यश्चानुक्रमणीं चापि पठेद्वा श्रृणुयादपि । सोऽपि कृष्णप्रसादेन लभते वांछितं फलम् ॥ २४ ॥
ဤ အနုಕ್ರಮဏီကာ (အညွှန်း/အကျဉ်းချုပ်) ကို ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည်လည်း ကృష్ణ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မိမိလိုလားသော အကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 25
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायाः ॥ १०१ ॥
ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပူರ್ವ-ဘာဂ (ပထမပိုင်း) အတွင်းရှိ မဟာဇာတ်တော် (ဘృဟဒုပါခ္ယာန) တွင် «ဗြဟ္မဝိုင်ဝර්တ ပုရာဏ၏ အနုಕ್ರಮဏီ (မာတိကာစာရင်း) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း ၁၀၁ ပြီးဆုံး၏။
Because it prioritizes catalog metadata—kalpa affiliation, verse-count, internal division, and episode sequence—along with a phalaśruti, functioning as an index/abstract for the Brahmavaivarta rather than unfolding its full stories.
Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa (Gaṇeśa)-khaṇḍa, and Kṛṣṇa-khaṇḍa.
It asserts that reciting, hearing, or even listening to the anukramaṇikā grants the desired result by Kṛṣṇa’s grace, and that engagement with the Brahmavaivarta teaching can liberate one from saṃsāra by pacifying both knowledge and ignorance.