The Exposition of the Contents (Anukramaṇī) of the Bhaviṣya Purāṇa

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । अथ ते संप्रवक्ष्यामि पुराणं सर्वसिद्धिदम् । भविष्यं भवतः सर्वलोकाभीष्टप्रदायकम् ॥ १ ॥

သီရိ ဘြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်— ယခု ငါသည် သင်တို့အား ဤပုရာဏကို ပြည့်စုံစွာ ဟောကြားမည်။ ၎င်းသည် အောင်မြင်မှု အလုံးစုံကို ပေးသောအရာဖြစ်၍၊ သင်တို့၏ အနာဂတ်အကျိုးအတွက် ဖြစ်ကာ၊ လောကအပေါင်းတို့၏ အလိုတော်ကို ပေးစွမ်းမည်။

Verse 2

यत्राहं सर्वदेवानामादिकर्ता समुद्गतः । सृष्ट्यर्थं तत्र संजातो मनुः स्वार्थभुवः पुरा ॥ २ ॥

အဲဒီ အရင်းအမြစ်မှပင် ငါသည် ဒေဝတားအပေါင်းတို့၏ ပထမဆုံး ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းရေးအတွက် အတိတ်ကာလ၌ ထိုနေရာတွင် မနု—စွာရ္ထဘူဝ (Svārthabhuva) ဟူသော မနု— မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 3

स मां प्रणम्य पप्रच्छ धर्मं सर्वाथसाधकम् । अहं तस्मै तदा प्रीतः प्रावोचं धर्मसंहिताम् ॥ ३ ॥

သူသည် ငါ့အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက် အလုံးစုံကို ပြည့်စုံစေသော ဓမ္မကို မေးမြန်း하였다။ ထိုအခါ ငါသည် သူ့အပေါ် နှစ်သက်၍ ဓမ္မသံဟိတာ—ဓမ္မ၏ စုစည်းကျမ်း—ကို ဟောကြားပေးခဲ့၏။

Verse 4

पुराणानां यदा व्यासो व्यासं चक्रे महामतिः । तदा तां संहितां सर्वां पंचधा व्यभजन्मुनिः ॥ ४ ॥

မဟာပညာရှိ ဗျာသသည် ပုရာဏများကို စုစည်း၍ စီစဉ်တင်ပြသောအခါ၊ ထိုမုနိသည် ဓမ္မသံဟိတာ အလုံးစုံကို အပိုင်းငါးပိုင်းအဖြစ် ခွဲဝေခဲ့၏။

Verse 5

अधोरकल्पवृत्तांतं नानाश्चर्यकथान्वितम् । तत्रादिमं स्मृतं पर्वं ब्राह्मं यत्रास्त्युपक्रमः ॥ ५ ॥

၎င်းတွင် အဓောရ-ကလ္ပ၏ အကြောင်းအရာကို အံ့ဩဖွယ် ပုံပြင်များစွာနှင့် တွဲဖက်၍ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအတွင်း ပထမပိုင်းကို «ဗြာဟ္မ ပရဝန်» ဟု မှတ်ယူကြပြီး အစပြုဖွင့်ကာလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိသည်။

Verse 6

सूतशौनकसंवादे पुराणप्रश्नसंक्रमः । आदित्यचरितप्रायः सर्वाख्यानसमन्वितः ॥ ६ ॥

စူတနှင့် ရှောနကတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲတွင် ပုရာဏအကြောင်း မေးခွန်းများအလိုက် ဆက်လက်စီးဆင်းသည်။ အဓိကအားဖြင့် အာဒိတျ (နေမင်း) ၏ လုပ်ရပ်များကို ဆိုထားပြီး အမျိုးမျိုးသော ပုံပြင်များဖြင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 7

सृष्ट्यादिलक्षणोपेतः शास्त्रसर्वस्वरूपकः । पुस्तलेखकलेखानां लक्षणं च ततः परम् ॥ ७ ॥

၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအစရှိသော လက္ခဏာများဖြင့် ပြည့်စုံကာ သာသ္တရားအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် စာအုပ်ပေါ်ရေးသားခြင်းနှင့် ထန်းရွက်စာမူပေါ်ရေးသားခြင်းတို့၏ လက္ခဏာများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 8

संस्काराणां च सर्वेषां लक्षणं चात्र कीर्तितम् । पक्षस्यादितिथीनां च कल्पाः सप्त च कीर्तिताः ॥ ८ ॥

ဤနေရာတွင် သံස්ကာရ (သန့်ရှင်းရေးရာ အခမ်းအနားများ) အားလုံး၏ လက္ခဏာများကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ပက္ခ (လဆန်း/လဆုတ်) နှင့် ပထမတိထိမှ စတင်သော လတိထိများအပေါ် ဆိုင်သော ကလ္ပ ခုနစ်မျိုးကိုလည်း ထုတ်ဖော်ထားသည်။

Verse 9

अष्टम्याद्याः शेषकल्पा वैष्णवे पर्वणि स्मृताः । शैवे च कायतो भिन्नाः सौरे चांत्यकथान्वयः ॥ ९ ॥

ကျန်ရှိသော ကလ္ပများ—အဿ္ဌမီ (Aṣṭamī) မှ စ၍—ကို ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပရဝန်အတွင်း၌ မှတ်ယူကြသည်။ ရှိုင်ဝ (Śaiva) ထုံးတမ်းတွင် အစီအစဉ်အရ ခွဲခြားကွာခြားထားပြီး၊ ဆော်ရ (Saura) ထုံးတမ်းတွင် အဆုံးသတ်ဇာတ်ကြောင်း၏ အစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်လိုက်နာသည်။

Verse 10

प्रतिसर्गाह्वयं पश्चान्नानाख्यानसमन्वितम् । पुराणस्योपसंहारसहितं पर्व पंचमम् ॥ १० ॥

ထို့နောက် ပဉ္စမပိုင်း «ပရတိသರ್ಗ» (ဒုတိယဖန်ဆင်းခြင်း) ဟူ၍ ခေါ်သော အခန်းသည် ပုံပြင်ဇာတ်ကြောင်း များစွာဖြင့် ပြည့်စုံကာ ပုရာဏ၏ အဆုံးသတ်အနှစ်ချုပ်ကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသည်။

Verse 11

एषु पंचसु पूर्वस्मिन् ब्रह्मणो महिमाधिकाः । धर्मे कामे च मोक्षे तु विष्णोश्चापि शिवस्य च ॥ ११ ॥

ဤငါးပိုင်းအနက် ပထမပိုင်းတွင် ဘြဟ္မာ၏ မဟိမသည် ထင်ရှားလွန်ကဲသည်။ ဓမ္မနှင့် ကာမ၊ ထို့ပြင် မောက္ခ၌လည်း ဗိဿဏု၏ မဟိမနှင့် ရှိဝ၏ မဟိမကိုပါ ကြေညာထားသည်။

Verse 12

द्वितीयं च तृतीये च सौरे वर्गचतुष्टये । प्रतिसर्गाह्वयं त्वंत्यं प्रोक्तं सर्वकथान्वितम् ॥ १२ ॥

ထို့ပြင် ဒုတိယနှင့် တတိယပိုင်းတို့တွင် စောရ (Saurā) ခွဲခြားမှုကို အုပ်စုလေးခုအဖြစ် စီမံထားရာ၌ အဆုံးပိုင်းဖြစ်သော «ပရတိသರ್ಗ» (ဒုတိယဖန်ဆင်းခြင်း) ကို ဇာတ်ကြောင်းအားလုံးနှင့်အတူ သင်ကြားဖော်ပြထားသည်။

Verse 13

सभविष्यं विनिर्द्दिष्टं पर्व व्यासेन धीमता । चतुर्द्दशसहस्रं तु पुराणं परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥

ပညာရှိ ဗျာသက (Vyāsa) သည် ဘဝိဿျ ပုရာဏ (Bhaviṣya Purāṇa) ကို ထပ်ဆောင်းအပိုင်းများနှင့်အတူ ပရဝန် (parvan) အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုပုရာဏသည် စုစုပေါင်း ဆယ်လေးထောင် စလောက (verse) ပါဝင်သည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 14

भविष्यं सर्वदेवानां साम्यं यत्र प्रकीर्तितम् । गुणानां तारतम्येन समं ब्रह्मेति हि श्रुतिः ॥ १४ ॥

ထိုသင်ကြားချက်တွင် အနာဂတ်၌ နတ်အားလုံးကို တန်းတူဟု ချီးမွမ်းပြောဆိုမည်ဟု ကြေညာထားသည်။ သို့သော် ရှရုတိ (Śruti) က ဘြဟ္မန် (Brahman) ၏ «တန်းတူမှု» သည် ဂုဏ် (guṇa) များ၏ အဆင့်လိုက် ကွာခြားမှုအရသာ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုထားသည်။

Verse 15

तं लिखित्वा तु यो दद्यात्पौष्यां विद्वान्विमत्सरः । गुडधेनुयुतं हेमवस्त्रमाल्यविभूषणैः ॥ १५ ॥

ပညာရှိသူသည် မနာလိုစိတ်ကင်း၍ ထိုစာကို မိတ္တူကူးရေးစေပြီး ပုရှျာ နက္ခတ်နေ့တွင် လှူဒါန်းလျှင်၊ ဂုဍဓေနု (သကြားတုံးနွား) နှင့် ရွှေ၊ အဝတ်အစား၊ ပန်းကုံး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ကို တွဲဖက်လှူကာ မဟာကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 16

वाचकं पुस्तकं चापि पूजयित्वा विधानतः । गंधाद्यैर्भोज्यभक्ष्यैश्च कृत्वा नीराजनादिकम् ॥ १६ ॥

စည်းကမ်းအတိုင်း ဝါစက (ဖတ်ကြားသူ) နှင့် သန့်ရှင်းသော စာအုပ်ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ကာ၊ နံ့သာစသည်တို့နှင့် ချက်ပြုတ်အစားအစာ၊ လက်ဆောင်အစာများကို ဆက်ကပ်ပြီး အာရတီနှင့် ဆက်စပ်သော ရိတုများကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

यो वै जितेंद्रियो भूत्वा सोपवासः समाहितः । अथ वैकहविष्याशी कीर्तयेच्छृणुयादपि ॥ १७ ॥

အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို အနိုင်ယူ၍ စိတ်တည်ငြိမ်ကာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဟဝိရှျ (haviṣya) တစ်မျိုးတည်းကိုသာ စားသုံးသူသည် ဤသင်ကြားချက်/နာမတော်တို့ကို သီဆိုကာ နားထောင်လည်း ပြုရမည်။

Verse 18

स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्रयाति ब्रह्मणः पदम् । योऽप्यनुक्रमणीमेतां भविष्यस्य निरूपिताम् ॥ १८ ॥

ထိုသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးများမှ လွတ်မြောက်ကာ ဗြဟ္မန်၏ အဆင့်/နေရာသို့ ရောက်သည်။ နောက်တဖန် ဤအနုက్రమဏီ (Anukramaṇī) — အနာဂတ်တွင် ဖော်ပြမည့် အကြောင်းအရာတို့၏ အကျဉ်းချုပ်ကို နားထောင်သူ သို့မဟုတ် လေ့လာသူလည်း ထိုအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 19

पठेद्वा श्रृणुयाच्चैतां भुक्तिं मुक्तिं च विंदति ॥ १९ ॥

ဤအကြောင်းကို ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် လောကီအပျော်အပါး (ဘုက္တိ) နှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း (မုက္တိ) နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိသည်။

Verse 20

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे भविष्यपुराणानुक्रमणी निरूपणं नाम शततमोऽध्यायः ॥ १०० ॥

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပူရ்வဘားဂ၌၊ မဟာဇာတ် (ဘೃಹဒုပါချာန) အတွင်း၊ စတုတ္ထပဒ၌ «ဘဝိષျ ပုရာဏ အနုက్రమဏီ အကြောင်းအရာရှင်းလင်းချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ရာပြည့်မြောက်သော အခန်းတစ်ရာ ပြီးဆုံး၏။