Adhyaya 55: Description of Jambudvipa: The Four Forests, Lakes, and Mountain Ranges Around Mount Meru; Bharata as the Karma-Bhumi

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे भुवनकोशस्थजम्बूद्वीपवर्णनं नाम चतुःपञ्चाशोऽध्यायः । पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः । मार्कण्डेय उवाच । शैलेषु मन्दाराद्येषु चतुष्वपि द्विजोत्तम । वानानि यानि चत्वारि सरांसि च निबोध मे ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၌ «ဘုဝနကိုသအတွင်း ဇမ္ဗူဒွီပ ဖော်ပြချက်» ဟုခေါ်သော အခန်း ၅၄ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၅၅ စတင်၏။ မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်—အို နှစ်ကြိမ်မွေးအထဲမှ အကောင်းဆုံးသောသူရေ၊ မန္ဒရမှ စ၍ တောင်လေးလုံးပေါ်၌ ရှိသော သစ်တောလေးခုနှင့် ရေကန်တို့ကို ငါထံမှ သိယူလော့။

Verse 2

पूर्वं चैत्ररथं नाम दक्षिणे नन्दनं वनम् । वैभ्राजं पश्चिमे शैले सावित्रं चोत्तराचले ॥

အရှေ့ဘက်၌ ချိုင်တြရထ (Caitraratha) ဟုခေါ်သော သစ်တောရှိ၏။ တောင်ဘက်၌ နန္ဒန (Nandana) ဥယျာဉ်တောရှိ၏။ အနောက်ဘက်တောင်ပေါ်၌ ဝိုင်ဘ္ဟ္ရာဇ (Vaibhrāja) ရှိ၏။ မြောက်ဘက်တောင်ပေါ်၌ စာဝိတ္ရ (Sāvitra) ရှိ၏။

Verse 3

अरुणोदं सरः पूर्वं मानसं दक्षिणे तथा । शीतोदं पश्चिमे मेरोर् महाभद्रं तथोत्तरे ॥

အရှေ့ဘက်၌ အရုဏောဒ (Aruṇoda) ရေကန်ရှိ၏။ တောင်ဘက်၌လည်း မာနသာ (Mānasā) ရှိ၏။ မေရု၏ အနောက်ဘက်၌ ရှီတောဒ (Śītoda) ရှိ၏။ မြောက်ဘက်၌လည်း မဟာဘဒြ (Mahābhadra) ရှိ၏။

Verse 4

शीतार्तश्चक्रमुञ्जश्च कुलीरोऽथ सुकङ्कवान् । मणिशैलोऽथ वृषवान् महानीलो भवाचलः ॥

Śītārta၊ Cakramuñja၊ Kulīra နှင့် Sukaṅkavān; Maṇiśaila၊ Vṛṣavān၊ Mahānīla နှင့် Bhavācala—ဤတို့သည် (ရေတွက်ဖော်ပြသော) တောင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 5

सूबिन्दुर्मन्दरो वेणुस्तामसो निषधस्तथा । देवशैलश्च पूर्वेण मन्दरस्य महाचलः ॥

Sūbindu၊ Mandara၊ Veṇu၊ Tāmasa နှင့် Niṣadha; ထို့ပြင် Mandara ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တောင်ကြီး Devaśaila ရှိသည်။

Verse 6

त्रिकटशिखराद्रिश्च कलिङ्गोऽथ पतङ्गकः । रुचकः सानुमांश्चाद्रिस्ताम्रकोऽथ विशाखवान् ॥

Trikaṭaśikhara (ထိပ်သုံးထိပ်ရှိသောတောင်)၊ Kaliṅga၊ Pataṅgaka၊ Rucaka၊ Sānumān၊ Tāmraka နှင့် Viśākhavān—ဤတို့လည်း ဖော်ပြနေသော တောင်များထဲတွင် ရေတွက်ထားသည်။

Verse 7

श्वेतोदरः समूलश्च वसुधारश्च रत्नवान् । एकशृङ्गो महाशैलो राजशालः पिपाठकः ॥

Śvetodara၊ Samūla၊ Vasudhāra နှင့် Ratnavān; Ekaśṛṅga (ထိပ်တစ်ထိပ်သာရှိသော)၊ Mahāśaila၊ Rājaśāla နှင့် Pipāṭhaka—ဤတို့လည်း ရေတွက်စာရင်းထဲရှိ တောင်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 8

पञ्चशैलोऽथ कैलासो हिमवांश्चाचलोत्तमः । इत्येते दक्षिणे पार्श्वे मेरोः प्रोक्ता महाचलाः ॥

Pañcaśaila၊ Kailāsa နှင့် Himavān—တောင်များအနက် အမြတ်ဆုံးတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတောင်ကြီးများသည် Meru ၏ တောင်ဘက်၌ ရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 9

सुरक्षः शिशिराक्षश्च वैदूर्यः कपिलस्तथा । पिञ्जरोऽथ महाभद्रः सुरसः पिङ्गलो मधुः ॥

သုရက္ခ၊ ရှိရှိရာက္ခ၊ ဝိုင်ဒူရျယ၊ နှင့် ကပိလာ; ပိဉ္ဇရ၊ မဟာဘဒ္ဒရ၊ သုရသာ၊ ပိင်္ဂလ၊ နှင့် မဓု—ဤတို့သည် (တောင်များအနက်) အမည်ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 10

अञ्जनः कुक्कुटः कृष्णः पाण्डरश्चालोत्तमः । सहस्रशिखरश्चाद्रिः पारियात्रः सशृङ्गवान् ॥

အဉ္ဇန၊ ကုက္ကုဋ၊ ကೃṣṇa၊ နှင့် ပာဏ္ဍရ; ထို့ပြင် အစလောတ္တမ; ထို့နောက် သဟသ္ရ-ရှိခရ တောင်; နှင့် ထိပ်တောင်များစွာပါသော ပါရိယာတြ—(ဤတို့ကို တောင်တန်းများအနက်) ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 11

पश्चिमेन तथा मेरोर् विस्कम्भात् पश्चिमाद्वहिः । एतेऽचलाः समाख्याताḥ शृणुष्वन्यांस्तथोत्तरान् ॥

ထို့ကြောင့် မေရု၏ အနောက်ဘက်၌—အပြင်ဘက်၊ ၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းကို ကျော်လွန်၍—ဤတောင်များကို အမည်ပေးထားသည်။ ယခု မြောက်ဘက်ရှိ အခြားတောင်များကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 12

शङ्खकूटोऽथ वृषभो हंसनाभस्तथाचलः । कपिलेन्द्रस्तथा शैलः सानुमान् नील एव च ॥

ရှင်္ခကူဋ၊ ဝೃṣဘ၊ နှင့် ဟံသနာဘ; ထို့အတူ (အခြား) တောင်တစ်လုံး; ထို့ပြင် ကပိလိန္ဒြ; နှင့် ရှိုင်လ; နှင့် သာနုမာန်; နှင့် နီလလည်း—ဤတို့သည် မြောက်ဘက်တောင်များ (ဤအစဉ်အတိုင်း) ဖြစ်သည်။

Verse 13

स्वर्णशृङ्गी शातशृङ्गी पुष्पको मेघपर्वतः । विरजाक्षो वराहाद्रिर्मयूरो जारुधिस्तथा ॥

သွဝဏ္ဏရှೃင်္ဂီ၊ ရှာတရှೃင်္ဂီ၊ ပုષ္ပက၊ နှင့် မေဃပರ್ವတ; ဝိရာဇာက္ခ၊ ဝရာဟာဒြိ၊ မယူးရ၊ နှင့် ဂျာရုဓိ လည်းတူ—(ဤတို့သည် မြောက်ဘက်၌ ရေတွက်ဖော်ပြသော တောင်များ ဖြစ်သည်)။

Verse 14

इत्येते कथिता ब्रह्मन् । मेरोरुत्तरतो नगाः । एतेषां पर्वतानान्तु द्रौण्योऽतीव मनोहराः ॥

ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏ၊ မေရုတောင်၏ မြောက်ဘက်ရှိ ဤတောင်တန်းများကို ဖော်ပြပြီးပြီ။ ထိုတောင်တန်းတို့၏ ချိုင့်ဝှမ်းများ (အောက်မြေပြင်အုံများ) သည် အလွန်ပင် သာယာလှပ၏။

Verse 15

वनैरमलपानीयैः सरोभिरुपशोभिताः । तासु पुण्यकृतां जन्म मनुष्याणां द्विजोत्तम ॥

ထိုဒေသတို့သည် တောအုပ်များနှင့် သန့်ရှင်းသောရေကန်များဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ ထိုချိုင့်ဝှမ်းဒေသများတွင် အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုခဲ့သူ လူသားတို့ မွေးဖွားကြ၏။

Verse 16

एते भौमा द्विजश्रेष्ठ । स्वर्गाः स्वर्गगुणाधिकाः । न तासु पुण्यपापानामपूर्वाणामुपार्जनम् ॥

ဤဒေသတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံများပင် ဖြစ်ကြ၏၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်ဝ၏။ ထိုနေရာများတွင် ကုသိုလ်အသစ် သို့မဟုတ် အပြစ်ကို ထပ်မံရယူခြင်း မရှိ။

Verse 17

पुण्योपभोगा एवोक्ता देवानामपि तास्वपि । शीतान्ताद्येषु चैतषु शैलेषु द्विजसत्तम ॥

နတ်တို့အတွက်တောင် ထိုဒေသများကို ကုသိုလ်၏ အကျိုးကို ခံစားရာ အရပ်များဟု ဆိုကြ၏။ ထို့အတူပင်၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ Śītānta မှ စတင်သော ဤတောင်တန်းများတွင်လည်း ထိုသဘောတရားရှိ၏။

Verse 18

विद्याधराणां यक्षाणां किन्नरोगररक्षसाम् । देवानाञ्च महावासा गन्धर्वाणां च शोभनाः ॥

ထိုဒေသတို့သည် Vidyādhara များ၊ Yakṣa များ၊ Kinnara များ၊ Nāga (မြွေသတ္တဝါ) များနှင့် Rākṣasa များအတွက် ကြီးမြတ်သော နေရာအိမ်ရာများ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ပြင် နတ်တို့နှင့် Gandharva များအတွက်လည်း တင့်တယ်လှပသော နေထိုင်ရာများ ဖြစ်၏။

Verse 19

महापुण्या मनोज्ञैश्च सदैवोपवनैर्युताः । सरांसि च मनोज्ञानि सर्वर्तुसुखदोऽनिलः ॥

ထိုဒေသတို့သည် အလွန်ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်ဖွယ် တောအုပ်များဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်။ ထိုနေရာ၏ ရေကန်များသည် လှပချမ်းမြေ့ပြီး လေညင်းသည် ရာသီတိုင်း စိတ်နှလုံးကို သက်သာစေသည်။

Verse 20

न चैतषु मनुष्याणां वैमनस्यानि कुत्रचित् । तदेवं पार्थिवं पद्मं चतुष्पत्रं मयोदितम् ॥

ထိုဒေသများအနက် လူတို့အတွက် စိတ်ညစ်ညူးခြင်း မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိ။ ထို့ကြောင့် ဤမြေကြီးကို လေးပွင့်ပါသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ငါဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 21

भद्राश्चभारताद्यानि पत्राण्यस्य चतुर्दिशम् । भारतं नाम यद्वर्षं दक्षिणेन मयोदितम् ॥

၎င်း၏ အရွက်များသည် လေးမျက်နှာဦးတည်ရာတို့တွင် ဘဒြာနှင့် ဘာရတဖြင့် စတင်သော ဒေသများ ဖြစ်ကြသည်။ “ဘာရတ” ဟု ခေါ်သော ဒေသကို ငါသည် တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 22

तत् कर्मभूमिर्नान्यत्र संप्राप्तिः पुण्यपापयोः । एतत् प्रधानं विज्ञेयं यत्र सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥

ထို “ဘာရတ” သည် ကမ္မ၏ မြေဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်နေရာ၌မျှ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကို အသစ်တဖန် ရရှိခြင်း မရှိ။ အရာအားလုံး တည်မြဲရာ အဓိကဒေသဟု ဤအချက်ကို နားလည်ရမည်။

Verse 23

तस्मात् स्वर्गापवर्गौ च मानुष्यानारकावपि । तिर्यक्त्वमथवाप्यन्यत् नरः प्राप्नोति वै द्विज ॥

ထို့ကြောင့်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ လူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်သို့လည်းကောင်း မောက္ခသို့လည်းကောင်း ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် လူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနှင့် နရကသို့ ကျရောက်ခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တဝါအဖြစ် သို့မဟုတ် အခြားအခြေအနေတစ်ရပ်ကိုလည်းကောင်း ရောက်နိုင်သည်။