Shloka 23
Adhyaya 55 — Description of Jambudvipa: The Four Forests, Lakes, and Mountain Ranges Around Mount Meru; Bharata as the Karma-Bhumi
तस्मात् स्वर्गापवर्गौ च मानुष्यानारकावपि ।
तिर्यक्त्वमथवाप्यन्यत् नरः प्राप्नोति वै द्विज ॥
tasmāt svargāpavargau ca mānuṣya-nārakāv api | tiryaktvam athavāpy anyat naraḥ prāpnoti vai dvija ||
ထို့ကြောင့်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ လူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်သို့လည်းကောင်း မောက္ခသို့လည်းကောင်း ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် လူအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနှင့် နရကသို့ ကျရောက်ခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သတ္တဝါအဖြစ် သို့မဟုတ် အခြားအခြေအနေတစ်ရပ်ကိုလည်းကောင်း ရောက်နိုင်သည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Bhārata is the pivot of destiny: from deliberate action and insight here, one may rise to heaven, fall to hell, return as human, become animal, or attain mokṣa—highlighting moral agency and spiritual opportunity.
Sthāna with a karmic-soteriological doctrine; it connects cosmography to the Purāṇic purpose of guiding beings toward dharma and apavarga.
The list of destinies maps the spectrum of consciousness: ascent (svarga), release (apavarga), descent (naraka/tiryak), and return (mānuṣya), all hinging on choice and realization in the ‘action-field’.