Shloka 80
Adhyaya 49 — Primordial Human Creation, the Rise of Desire, and the Origins of Settlements, Measures, and Agriculture
सप्तर्षीणां तु यत् स्थानं स्मृतं तद्वै वनौकसाम् ।
प्राजापत्यं गृहस्थानां न्यासिनां ब्रह्मणः क्षयम् ।
योगिनाममृतं स्थानमिति वै स्थानकल्पना ॥
saptarṣīṇāṃ tu yat sthānaṃ smṛtaṃ tad vai vanaukasām | prājāpatyaṃ gṛhasthānāṃ nyāsināṃ brahmaṇaḥ kṣayam | yoginām amṛtaṃ sthānam iti vai sthāna-kalpanā ||
သတ္တရ္ရှီ (ရိရှီ ခုနစ်ပါး) အတွက် ကြေညာထားသော နေရာတော်—ထိုနေရာတော်ကိုပင် တောနေသူတို့အတွက်လည်း ကြေညာထားသည်။ အိမ်ထောင်ရှင်တို့အတွက် ပရာဇာပတိ၏ လောကရှိ၏။ နျာစင် (စွန့်လွှတ်သူ) တို့အတွက် ဘြဟ္မန်ထဲသို့ လျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်ခြင်းရှိ၏။ ယောဂီတို့အတွက် မသေမပျက်သော နေရာတော်ရှိ၏။ ဤသို့ပင် သွားရာများကို ခွဲဝေသတ်မှတ်ထားသည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The Purāṇa ranks life-paths by their intended ends: household life gains a divine realm through duty; forest-life shares the sage-like ideal; renunciation aims at Brahman-absorption; yoga culminates in ‘deathless’ realization. Conduct and inner aim must match.
This is primarily mokṣa-oriented dharma teaching (conduct and fruits). It is adjacent to Purāṇic cosmology (loka taxonomy) but not a direct sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara account.
The sequence encodes a graded interiorization: from social duty (gṛhastha) to withdrawal (vana) to identity-release (nyāsa) to immortality-consciousness (yoga). ‘Brahmaṇaḥ kṣaya’ signifies the extinguishing of separative individuality in the Absolute.