Adhyaya 46: Cosmic Dissolution, the Emergence of Brahma, and the Measures of Time (Yugas, Manvantaras, and Brahma’s Day)

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे ब्रह्मोत्पतिर् नाम पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायः । श्रीमन्महर्षिवेदव्यासप्रणीतं श्रीमार्कण्डेयपुराणम् । (द्वितीयो भागः) षट्चत्वारिंशोऽध्यायः । क्रौष्टुकिरुवाच भगवन्स्त्वण्डसम्भूतिर्यथावत् कथिता मम । ब्रह्माण्डे ब्रह्मणो जन्म तथा चोक्तं महात्मनः ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၌ ‘ဗြဟ္မာ၏ မူလအစ’ ဟု ခေါ်သော လေးဆယ့်ငါးမြောက် အခန်း (ဒုတိယပိုင်း) ပြီးဆုံး၏။ အခန်း လေးဆယ့်ခြောက်။ ကရောဋ္ဌုကီ (Krauṣṭuki) က ပြော၏— «အို မင်္ဂလာရှိသော အရှင်၊ စကြဝဠာဥ (Brahmāṇḍa) ၏ မူလအစကို ကျွန်ုပ်အား မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြပြီးပြီ; ထို့ပြင် အို မဟာစိတ်ရှိသူ၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍ အတွင်း၌ ဗြဟ္မာ မွေးဖွားခြင်းကိုလည်း (ကျွန်ုပ်) သိရှိရပြီ»။

Verse 2

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तो भृगुकुलोद्भव । यदा न सृष्टिर्भूतानामस्ति किं नु न चास्ति वा । काले वै प्रलयस्यान्ते सर्वस्मिन्नुपसंहृते ॥

ဘೃဂုမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူအရှင်၊ ငါသည် သင်ထံမှ ဤအကြောင်းကို ကြားလို၏။ သတ္တဝါတို့၏ ဖန်ဆင်းမှု မရှိသည့်အခါ ထိုအချိန်၌ အရာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိသေးသလော မရှိသလော။ ထို့ပြင် ပရာလယ အဆုံးတွင် အရာအားလုံး ပြန်လည်သိမ်းယူ၍ ပျော်ဝင်သွားသောအခါ အခြေအနေသည် မည်သို့နည်း။

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच । यदा तु प्रकृतौ याति लयं विश्वमिदं जगत् । तदोच्यते प्राकृतोऽयं विद्वद्भिः प्रतिसञ्चरः ॥

မားကဏ္ဍေယက ပြောသည်– ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံးသည် ပရကృతိအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွားသောအခါ၊ ပညာရှိတို့သည် ထိုပြန်လည်သိမ်းယူခြင်းကို ‘ပရာကృత’ (ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ) ပျော်ဝင်ခြင်းဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 4

स्वात्मन्यवस्थितेव्यक्ते विकारे प्रतिसंहृते । प्रकृतिः पुरुषश्चैव साधर्म्येणावतिṣ्ठतः ॥

မဖော်ပြနိုင်သော အဗျက္တသည် မိမိသဘာဝ၌ တည်ငြိမ်၍ ပြောင်းလဲမှုတို့ကို ပြန်လည်သိမ်းယူပြီးသောအခါ၊ ပရကృతိနှင့် ပုရုಷသည် တစ်မျိုးတည်းသကဲ့သို့ ညီမျှသော အခြေအနေ (သမတူညီမျှ/မခွဲခြားနိုင်သော သမတူ) တွင် တည်ကြသည်။

Verse 5

तदा तमश्च सत्त्वञ्च समत्वेन व्यवस्थितौ । अनुद्रिक्तावनूनौ च तत्प्रोतौ च परस्परम् ॥

ထိုအခါ တမသနှင့် သတ္တဝသည် ညီမျှသော သမတူညီမျှ၌ ရပ်တည်ကြ၍—မလွန်ကဲ မလျော့နည်း—အပြန်အလှန် ရောယှက်ကပ်လျက် (ချည်နှောင်လျက်) ရှိကြသည်။

Verse 6

तिलेषु वा यथा तैलं घृतं पयसि वा स्थितम् । तथा तमसि सत्त्वे च रजोऽप्यनुसृतं स्थितम् ॥

နှမ်းစေ့အတွင်း၌ ဆီရှိသကဲ့သို့၊ နို့အတွင်း၌ ဂျီ (ghee) ရှိသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ရဇသသည် တမသနှင့် သတ္တဝအတွင်း၌ ပျံ့နှံ့လျက်၊ လျှို့ဝှက်လျက် တည်ရှိနေသည်။

Verse 7

उत्पत्तिर्ब्रह्मणो यावदायुṣो द्विपरार्धिकम् । तावद्दिनं परेśस्य तत्समा संयमे निशा ॥

ဗြဟ္မာ ပေါ်ပေါက်လာချိန်မှ သူ၏ အသက်တာအဆုံးတိုင်—ပါရာဓ္ဓ နှစ်ခုအရွယ်—ဤသည်သည် အမြင့်မြတ်သော အရှင်၏ «နေ့» ဖြစ်သည်။ ထိုနှင့်တူညီသော အရှည်ရှိသည့် «ည» တွင် လောကဓာတ်သည် ထိန်းချုပ်ကာ လယ (ပျက်လည်ခြင်း) အနေဖြင့် တည်ရှိသည်။

Verse 8

अहर्मुखे प्रबुद्धस्तु जगदादिरनादिमान् । सर्वहेतुरचिन्त्यात्मा परः कोऽप्यपरक्रियः ॥

(ကမ္ဘာ)နေ့၏ အစတွင် လောက၏ မူလအရင်းအမြစ်—သို့သော် ကိုယ်တိုင်မှာ အစမရှိသူ—နိုးထလာသည်။ အရာအားလုံး၏ အကြောင်းရင်း၊ စိတ်ကူးမရနိုင်သော သဘာဝရှိသူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသူ၊ အခြားအရာတစ်စုံတစ်ရာကို မမှီခိုဘဲ လုပ်ဆောင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 9

प्रकृतिं पुरुषञ्चैव प्राविश्याशु जगत्पतिः । क्षोभयामास योगेन परेण परमेश्वरः ॥

လောက၏ အရှင် ပရမေရှ္ဝရ (Parameśvara) သည် ပရကృతိ (Prakṛti) နှင့် ပုရုရှ (Puruṣa) နှစ်ဖက်လုံးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏ အမြင့်မြတ်သော ယောဂ (Yoga) ဖြင့် ၎င်းတို့ကို လှုပ်ရှားစေ하였다 (ထင်ရှားပေါ်ထွန်းမှုကို စတင်စေသည်)။

Verse 10

यथा मदो नवस्त्रीणां यथा वा माधवानिलः । अनुप्रविष्टः क्षोभाय तथासौ योगमूर्तिमान् ॥

မူးယစ်ခြင်း (သို့) ရမ္မဏာ ဝင်ရောက်သကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် နွေဦးလေညင်း ဝင်ရောက်ကာ သတ္တဝါတို့ကို လှုပ်ရှားစေသကဲ့သို့၊ ထိုတစ်ပါး—ယောဂကို ရုပ်သဘောအဖြစ် ထားရှိသူ—သည် လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်စေရန် ဝင်ရောက်하였다။

Verse 11

प्रधानॆ क्षोभ्यमाणे तु स देवो ब्रह्मसंज्ञितः । समुत्पन्नोऽण्डकोषस्थो यथा ते कथितं मया ॥

ပရဓာန (Pradhāna) ကို လှုပ်ရှားစေချိန်တွင် «ဗြဟ္မာ» ဟု ခေါ်သော ထိုဒေဝတား ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကမ္ဘာဥ (cosmic egg) ၏ အခွံအတွင်း၌ တည်နေ하였다—ငါပြောခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 12

स एव क्षोभकः पूर्वं स क्षोभ्यः प्रकृतेः पतिः । स सङ्कोचविकाशाभ्यां प्रधानत्वेऽपि च स्थितः ॥

သူတစ်ပါးတည်းက ပထမဦးဆုံး လှုံ့ဆော်သူဖြစ်ပြီး၊ လှုံ့ဆော်ခံရသူလည်း ဖြစ်သည်—ပရကൃတိ၏ အရှင်။ ပရဓာန (မူလသဘာဝ) အဖြစ် တည်ရှိသော်လည်း ချုံ့ခြင်းနှင့် ချဲ့ခြင်းအတွင်း ဆက်လက်တည်တံ့သည်။

Verse 13

अत्पन्नः स जगद्योनिरगुणोऽपि रजोगुणम् । भुञ्जन् प्रवर्तते सर्गे ब्रह्मत्वं समुपाश्रितः ॥

ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာပြီးနောက်၊ သူသည် လောက၏ မိခင်အုံ/အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာသည်။ ဂုဏသုံးပါးကို ကျော်လွန်သော်လည်း ရဇတ် (rajas) ကို ပါဝင်ယူကာ ဖန်ဆင်းမှု၌ ရှေ့ဆက်သွားပြီး၊ ဗြဟ္မာ အခြေအနေကို ခံယူသည်။

Verse 14

ब्रह्मत्वे स प्रजाः सृष्ट्वा ततः सत्त्वातिरेकवान् । विष्णुत्वमेत्य धर्मेण कुरुते परिपालनम् ॥

ဗြဟ္မာ အခြေအနေ၌ သူသည် သတ္တဝါတို့ကို ဖန်ဆင်းသည်။ ထို့နောက် စတ္တဝ (sattva) အားဖြင့် ထင်ရှားလာကာ ဗိဿဏု အခြေအနေသို့ ရောက်ပြီး၊ ဓမ္မအားဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 15

ततस्तमोगुणोद्रिक्तो रुद्रत्वे चाखिलं जगत् । उपसंहृत्य वै शेते त्रैलोक्यं त्रिगुणोऽगुणः ॥

ထို့နောက် တမတ် (tamas) ဂုဏ်ဖြင့် ပြည့်လျှံလာသောအခါ ရုဒ္ရ အခြေအနေ၌ သူသည် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသည်။ ထိုကို ပြန်လည်စုပ်ယူပြီးနောက် သူသည် အနားယူ၍ တည်နေသည်—လောကသုံးပါးသည် သူထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်—လုပ်ဆောင်မှု၌ ဂုဏသုံးပါးကို ကိုင်ဆောင်သော်လည်း အနှစ်သာရ၌ ဂုဏကင်းသောသူ။

Verse 16

यथा प्राग्व्यापकः क्षेत्री पालको लावकस्तथा । यथा स सञ्ज्ञामायाति ब्रह्मविष्ण्वीशकारिणीम् ॥

ကွင်း၏ သိသူ (kṣetrin) သည် အစကတည်းက အလုံးစုံပျံ့နှံ့သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ကာကွယ်သူနှင့် ပျက်သိမ်းသူလည်း ဖြစ်သည်—ထို့ကြောင့် သူသည် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု နှင့် ဣဿ (Īśa) တို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဆောင်ရွက်သော အမည်ခေါ်ဆိုမှုကို ခံယူလာသည်။

Verse 17

ब्रह्मत्वे सृजते लोकान् रुद्रत्वे संहरत्यपि । विष्णुत्वे चाप्युदासीनस्तिस्त्रोऽवस्थाः स्वयम्भुवः ॥

ဗြဟ္မာအဖြစ်၌ သူသည် လောကများကို ဖန်ဆင်း၏; ရုဒြာအဖြစ်၌လည်း ထိုလောကများကို ဖျက်သိမ်း၏; ဝိෂ္ဏုအဖြစ်၌တော့ «ဥဒာသီန» ဟူသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်၍ မလှုပ်ရှား၊ မကပ်လှမ်းသော အနေအထား၌ ရှိ၏။ ဤတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသူ (Svayambhū) ၏ အခြေအနေ သုံးပါးဖြစ်သည်။

Verse 18

रजो ब्रह्मा तमो रुद्रो विष्णुः सत्त्वं जगत्पतिः । एत एव त्रयो देवा एत एव त्रयो गुणाः ॥

ရာဇတ် (rajas) သည် ဗြဟ္မာဖြစ်၏; တမတ် (tamas) သည် ရုဒြာဖြစ်၏; စတ္တဝ (sattva) သည် လောက၏ အရှင် ဝိෂ္ဏုဖြစ်၏။ ဤတို့ပင် သုံးပါးသော နတ်တော်များဖြစ်၍ ဤတို့ပင် သုံးပါးသော ဂုဏ်များဖြစ်သည်။

Verse 19

अन्योन्यमिथुना ह्येते अन्योन्याश्रयिणस्तथा । क्षणं वियोगो नह्येषां न त्यजन्ति परस्परम् ॥

ဤတို့သည် အချင်းချင်း တွဲဖက်လျက် အပြန်အလှန် အားထားနေကြသည်။ သူတို့အတွက် ခွဲခွာသည့် အခိုက်အတန့်တစ်ခဏမျှ မရှိ; အချင်းချင်းကို မစွန့်ပစ်ကြ။

Verse 20

एवं ब्रह्मा जगत्पूर्वो देवदेवश्चतुर्मुखः । रजोगुणं समाश्रित्य स्त्रष्ट्टत्वे स व्यवस्थितः ॥

ထို့ကြောင့် လောကထက် အရင်ရှိသော နတ်တို့၏ နတ်တော်၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာသည် ရာဇတ်ဂုဏ်ကို အားထား၍ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အဆင့်အတန်း၌ တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 21

हिरण्यगर्भो देवादिरनादिरुपचारतः । भूपद्मकर्णिकासंस्थो ब्रह्माग्रे समजायत ॥

ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ (Hiraṇyagarbha) သည် နတ်တို့အနက် ပထမဆုံး—အဓိပ္ပါယ်တစ်ရပ်အရ အစမရှိသူ—ဖြစ်သော ဗြဟ္မာသည် မြေကြာပန်း၏ အလယ်အုံ (pericarp) ပေါ်၌ တည်နေ၍ အစကာလ၌ မွေးဖွားပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 22

तस्य वर्षशतं त्वेकं परमायुर्महात्मनः । ब्रह्म्येणैव हि मानेन तस्य संख्यां निबोध मे ॥

ထိုအရှင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အသက်တမ်းမှာ နှစ်တစ်ရာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကာလကို ဗြဟ္မာ၏ တိုင်းတာမှုစံနှုန်းအတိုင်း ရေတွက်ထားသည်။ ထိုတိုင်းတာချက်၏ တွက်ချက်ပုံကို ငါထံမှ လေ့လာလော့။

Verse 23

निमेषैर्दशभिः काष्ठा तथा पञ्चभिरुच्यते । कलास्त्रिंशच्च वै काष्ठा मुहूर्तं त्रिंशत्ताः कलाः ॥

ကာဋ္ဌာ (kāṣṭhā) ဟူသည် နိမေෂ (nimeṣa) ဆယ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု ဆိုကြပြီး (ငါးမျိုးခွဲခြား၍လည်း ပြောကြသည်)။ ကလာ (kalā) သုံးဆယ်သည် ကာဋ္ဌာ တစ်ခု ဖြစ်စေပြီး၊ ကလာ သုံးဆယ်သည် မုဟူရ္တ (muhūrta) တစ်ခု ဖြစ်စေသည်။

Verse 24

अहोरात्रं मुहूर्तानां नृणां त्रिंशत्तु वै स्मृतम् । अहोरात्रैश्च त्रिंशद्भिः पक्षौ द्वौ मास उच्यते ॥

လူသားတို့အတွက် တစ်နေ့တစ်ညကို မုဟူရ္တ (muhūrta) သုံးဆယ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော နေ့ည သုံးဆယ်ဖြင့် ပက္ခဝါဒ် (fortnight) နှစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ထိုနှစ်ခုကို “လ” ဟု ခေါ်သည်။

Verse 25

तैः षड्भिरयनं वर्षं द्वेऽयने दक्षिणोत्तरे । तद्देवाना्महोरात्रं दिनं तत्रोत्तरायणम् ॥

ခြောက်လဖြင့် အယန (ayana) တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နှစ်တစ်နှစ်တွင် အယန နှစ်ခု—တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်—ပါဝင်သည်။ ထိုနှစ်သည် ဒေဝတားတို့၏ နေ့နှင့်ည ဖြစ်ပြီး၊ မြောက်ဘက်သို့ သွားရာက သူတို့၏ နေ့၊ တောင်ဘက်သို့ သွားရာက သူတို့၏ ည ဖြစ်သည်။

Verse 26

दिव्यैर्वर्षसहस्रैस्तु कृतत्रेतादिसंज्ञितम् । चतुर्युगं द्वादशभिस्तद्विभागं शृणुष्व मे ॥

ကృత (Kṛta) နှင့် တ్రေတா (Tretā) တို့မှ စတင်သော ယုဂ (yuga) များကို ဒေဝတားနှစ် ထောင်ပေါင်းများဖြင့် သတ်မှတ်ကြသည်။ စတုရ်ယုဂ (caturyuga) ကို ဒေဝတားနှစ် တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ဟု ရေတွက်ကြသည်။ ၎င်း၏ ခွဲခြားချက်များကို ငါထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 27

चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां कृतमुच्यते । शतानि सन्ध्या चत्वारि सन्ध्यांशश्च तथाविधः ॥

ကృత (သတ္တယ) ယုဂသည် ဒေဝနှစ် ၄,၀၀၀ ဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်း၏ စန္ဓျာ (အလင်းချိန်/ဆုံချက်) သည် ၄၀၀ နှစ် ဖြစ်ပြီး စန္ဓျာံရှ (စန္ဓျာအပိုင်း) လည်း ထိုအတိုင်းတူညီသည်။

Verse 28

त्रेता त्रीणि सहस्राणि दिव्याब्दानां शतत्रयम् । तत्सन्ध्या तत्समा चैव सन्ध्यांशश्च तथाविधः ॥

တရေတာ ယုဂသည် ဒေဝနှစ် ၃,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး ဆုံချက် (junction) အတွက် ၃၀၀ နှစ် ရှိသည်။ ၎င်း၏ စန္ဓျာ သည် ထိုအတိုင်းတူညီပြီး စန္ဓျာံရှ လည်း ထိုမီတာတူသည်။

Verse 29

द्वापरं द्वे सहस्रे तु वर्षाणां द्वे शते तथा । तस्य सन्ध्या समाख्याता द्वे शताब्दे तदंशकः ॥

ဒ్వာပရ ယုဂသည် ဒေဝနှစ် ၂,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး ထို့အတူ ဆုံချက်အတွက် ၂၀၀ နှစ် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ စန္ဓျာ ကို ၂၀၀ နှစ် ဟု ကြေညာထားပြီး စန္ဓျာံရှ လည်း ထိုမီတာတူသည်။

Verse 30

कलिः सहस्रं दिव्यानामब्दानां द्विजसत्तम । सन्ध्या सन्ध्यांशकश्चैव शतकौ समुदाहृतौ ॥

ကလိ ယုဂသည် ဒေဝနှစ် ၁,၀၀၀ ဖြစ်သည်၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အကောင်းဆုံးရေ။ ၎င်း၏ စန္ဓျာ နှင့် စန္ဓျာံရှ တို့ကို တစ်ခုစီ ၁၀၀ နှစ် ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 31

एषा द्वादशसाहस्री युगाख्या कविभिः कृता । एतत् सहस्रगुणितमो ब्राह्म्यमुदाहृतम् ॥

ဤ ယုဂစက်ဝန်းကို ရှင်ရသီတို့က “တစ်သောင်းနှစ်ထောင်” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဤကို တစ်ထောင်ဖြင့် မြှောက်လျှင် ဗြဟ္မာနှင့် သက်ဆိုင်သော အတိုင်းအတာ (brāhmya) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 32

ब्रह्मणो दिवसे ब्रह्मन् मनवः स्युश्चतुर्दश । भवन्ति भागशस्तेषां सहस्रं तद्विभज्यते ॥

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့တည်းအတွင်း မနု ၁၄ ပါး ရှိသည်။ သူတို့၏ ကာလများကို အပိုင်းအခြားအဖြစ် ခွဲဝေထားပြီး ထိုနေ့ကို အပိုင်း ၁,၀၀၀ အဖြစ် ခွဲထားသည်။

Verse 33

देवाः सप्तर्षयः सेन्द्रा मनुस्तत्सूनवो नृपाः । मनुना सह सृज्यन्ते संह्रियन्ते च पूर्ववत् ॥

ဒေဝတားများ၊ ရှင်ရသီ ခုနစ်ပါး၊ အင်ဒြာနှင့်အတူ ဒေဝတားများ၊ မနုနှင့် သူ၏သားများဖြစ်သော မင်းများ—မနုနှင့်အတူ ဖန်ဆင်းခံကြပြီး၊ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းခံကြသည်။

Verse 34

चतुर्युगानां संख्याता साधिका ह्येकसप्ततिः । मन्वन्तरं तस्य संख्यां मानुषाब्दैर्निबोध मे ॥

မနွန္တရကို စတုရုဂ ၇၁ ခု (အပိုထပ်တိုးပါဝင်၍) ဟုတွက်ကြသည်။ လူ့နှစ်အရ ၎င်း၏ အရေအတွက်ကို ငါထံမှ သိယူလော့။

Verse 35

त्रिंशत्कोट्यस्तु संपूर्णाः संख्याताः संख्यया द्विज । सत्पषष्ठिस्तथान्यानि नियुतानि च संख्यया ॥

အို ဒွိဇာ (နှစ်ကြိမ်မွေးသူ)၊ ၎င်းသည် ကရိုး ၃၀ ပြည့်စုံပြီး၊ ထို့အပြင် အရေအတွက်အလိုက် နိယုတ ၆၆ ထပ်တိုးသည်။

Verse 36

विंशतिश्च सहस्राणि कालोऽयं साधिकं विना । एतन्मन्वन्तरं प्रोक्तं दिव्यैर्वर्षैर्निबोध मे ॥

ဤကာလသည် ထပ်တိုးထားသော အပိုင်းမပါဘဲ နှစ် ၂၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ ငါထံမှ သိလော့—ဒေဝနှစ်အရ တိုင်းတာလျှင် ဤသည်ကို မနွန္တရ ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 37

अष्टौ वर्षसहस्राणि दिव्यया संख्यया युतम् । द्विपञ्चाशत्तथान्यानि सहस्राण्यधिकानि तु ॥

နတ်ဘုရားတို့၏တွက်ချက်မှုအရ နှစ်ရှစ်ထောင်ရှိ၏။ ထို့အပြင် အပိုအဖြစ် နှစ်ငါးသောင်းနှစ်ထောင်လည်း ရှိ၏။

Verse 38

चतुर्दशगुणो ह्येष कालो ब्रह्म्यमहः स्मृतम् । तस्यान्ते प्रलयः प्रोक्तो ब्रह्मन् नैमित्तिको बुधैः ॥

ဤကာလကို ဆယ့်လေးဆတိုးမြှောက်လျှင် “ဗြဟ္မာ၏နေ့” ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ၎င်း၏အဆုံးတွင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ပညာရှိတို့က နိုင်မိတ္တိက (အခါအားလျော်စွာ) ပျက်သုဉ်းခြင်း ရှိသည်ဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 39

भूर्लोकोऽथ भुवर्लोकः स्वर्लोकश्च विनाशिनः । तथा विनाशमायान्ति महर्लोकश्च तिष्ठति ॥

ဘူရ္လောက၊ ဘူဝရ္လောကနှင့် စွဗဂ္ဂလောကတို့သည် အနိစ္စဖြစ်၍ ပျက်စီးသို့ ရောက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် မဟာရ္လောကသာ တည်မြဲနေ၏။

Verse 40

तद्वासिनोऽपि तापेन जनलोकं प्रयान्ति वै । एकार्णवे च त्रैलोक्ये ब्रह्मा स्वपिति वै निशि ॥

ထိုနေရာ (မဟာရ္လောက) တွင်နေထိုင်သူတို့ပင် အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်း၍ ဇနလောကသို့ သွားကြ၏။ ထို့နောက် လောကသုံးပါးသည် သမုဒ္ဒရာတစ်စင်းတည်း ဖြစ်လာသောအခါ ဗြဟ္မာသည် ညအတွင်း အိပ်စက်၏။

Verse 41

तत्प्रमाणैव सा रात्रिस्तदन्ते सृज्यते पुनः । एवंतु ब्रह्मणो वर्षमेकं वर्षशतन्तु तत् ॥

ထိုညသည် နေ့နှင့် တိုင်းတာချက်တူ၏။ ၎င်း၏အဆုံးတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ထပ်မံပြုလုပ်၏။ ဤသို့ဖြင့် ဗြဟ္မာ၏ တစ်နှစ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစက်ဝန်းသည် နှစ်တစ်ရာအထိ ဆက်လက်တိုးချဲ့၏။

Verse 42

शतं हि तस्य वर्षाणां परमित्यभिधीयते । पञ्चाशद्भिस्तथा वर्षैः परार्धमिति कीर्त्यते ॥

ထို၏ နှစ်တစ်ရာကို «ပါရ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အတူပင် နှစ်ငါးဆယ်ကို «ပါရာဓ» (အပြည့်အဝ သက်တမ်း၏ တစ်ဝက်) ဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 43

एवमस्य परार्धन्तु व्यतीतं द्विजसत्तम । यस्यान्तेऽभून्महाकल्पः पाद्म इत्यभिविश्रुतः ॥

ထို့ကြောင့်၊ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထို၏ ပါရာဓတစ်ခုသည် ကုန်လွန်ပြီးပြီ။ ထို၏ အဆုံး၌ «ပါဒ္မ» ဟု ကျော်ကြားသော မဟာကလ္ပ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 44

द्वितीयस्य परार्धस्य वर्तमानस्य वै द्विज । वाराह इति कल्पोऽयं प्रथमः परिकल्पितः ॥

အို ဒွိဇ၊ ယခု ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော ဒုတိယ ပါရာဓအတွင်း၌ «ဝါရာဟ» ဟု ခေါ်သော ဤကလ္ပကို ပထမကလ္ပဟု သတ်မှတ်ရေတွက်ကြ၏။