Adhyaya 17: The Birth of Atri’s Three Sons: Soma, Dattatreya, and Durvasa

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे पितापुत्रसंवादे अनसूयावरप्राप्तिर्नाम षोडशोऽध्यायः । सप्तदशोऽध्यायः । पुत्र उवाच ततो काले बहुतिथे द्वितीयो ब्रह्मणः सुतः । स्वभार्यां भगवानत्रिरनसूयामपश्यत ॥

ထို့ကြောင့် သီရိ မာရကဏ္ဍေယ ပုရာဏတွင် အဖနှင့်သား၏ ဆွေးနွေးခန်း၌ «အနသူယာ၏ ကောင်းချီးရရှိခြင်း» ဟု အမည်ရသော ဆယ့်ခြောက်ခန်း အဆုံးသတ်၏။ ဆယ့်ခုနစ်ခန်း။ သားက ပြောသည်—အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၏ ဒုတိယမွေးသားဖြစ်သော အထရီ မဟာရိရှီသည် မိမိ၏ ဇနီး အနသူယာကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 2

ऋतुस्नातां सुचार्वङ्गीं लोभनीयॊत्तमाकृतिम् । सकामो मनसा भेजे स मुनिस्तामनिन्दिताम् ॥

သူမသည် ရာသီပြီးနောက် ရေချိုးပြီး လှပသော ကိုယ်အင်္ဂါများနှင့် အလွန်ဆွဲဆောင်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသည်ကို မြင်သော်၊ ထိုရိရှီသည် ဆန္ဒဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အပြစ်ကင်းသော ထိုမိန်းမထံသို့ စိတ်ကို လှည့်တော်မူ၏။

Verse 3

तस्याभिध्यायतस्तान्तु विकारो योऽन्वजायत । तमेवोवाह पवनस्तिरश्चोर्ध्वञ्च वेगवान् ॥

သူသည် သမาธိ၌ တရားထိုင်နေစဉ်၊ သူ့ထံမှ ပြောင်းလဲထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ ထို့နောက် လျင်မြန်သော လေက ထိုပေါ်ထွန်းမှုကို ဘေးဘက်နှင့် အပေါ်ဘက်သို့ ရွေ့လျားစေကာ သယ်ဆောင်သွား하였다။

Verse 4

ब्रह्मरूपञ्च शुक्लाभं पतमानं समन्ततः । सोमरूपं रजोपेतं दिशस्तं जगृहुर्दश ॥

အဖြူရောင်၊ ဗြဟ္မာနှင့်ဆင်တူသော ရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ခုသည် အရပ်အနှံ့ကျဆင်းလာပြီး၊ ရဇသ်အရောင်ရောနှောသော ဆိုမရုပ်သို့ ပြောင်းလဲသွား하였다။ ဒిశအဆယ်ပါးက ထိုအရာကို လက်ခံယူ하였다။

Verse 5

स सोमो मानसोजज्ञे तस्यामत्रेः प्रजापतेः । पुत्रः समस्तसत्त्वानामायुराधार एव च ॥

ထိုဆိုမသည် ပရဇာပတိ အတြိ၏ စိတ်မှ မွေးဖွားလာ하였다။ သူသည် အတြိ၏ သားဖြစ်လာပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်တမ်းကို ထောက်တိုင်ပေးသော အခြေခံတရားဖြစ်하였다။

Verse 6

तुष्टेन विष्णुना जज्ञे दत्तात्रेयो महात्मना । स्वशरीरात् समुत्पाद्य सत्त्वोद्रिक्तो द्विजात्तमः ॥

မဟာအတ္တမရှိသော ဗိဿနုသည် နှစ်သက်တော်မူသဖြင့်၊ ဒတ္တာတြေယသည် မွေးဖွားလာ하였다—မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှပင် ထုတ်ပေါ်စေခြင်းဖြစ်၍—အထူးမြတ်သော ဒွိဇ၊ စတ္တဝဂုဏ် အလွန်ထင်ရှားသူဖြစ်하였다။

Verse 7

दत्तात्रेय इति ख्यातः सोऽनसूयास्तनं पपौ । विष्णुरेवावतार्णोऽसौ द्वितीयोऽत्रेः सुतोऽभवत् ॥

သူသည် ဒတ္တာတြေယဟု လူသိများလာ하였다။ သူသည် အနသုယာ၏ နို့ရည်ကို နို့စို့ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် သူသည် ဗိဿနု၏ အဝတားဖြစ်ပြီး၊ အတြိ၏ ဒုတိယသားဖြစ်လာ하였다။

Verse 8

सप्ताहात् प्रच्युतो मातुरुदरात् कुपितो यतः । हैहयेन्द्रमुपावृत्तमपराध्यन्तमुद्धतम् ॥

ခုနစ်ရက်ပြည့်ပြီးနောက်၊ မိခင်၏ဝမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ ဒေါသဖြင့် မွေးဖွားလာသည်။ ထိုအခါ ဟိုင်းဟယ မင်းကြီးသည် အပြစ်ပြုကာ မာန်မာနဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်၏။

Verse 9

दृष्ट्वात्रौ कुपितः सद्यो दग्धुकामः स हैहयम् । गर्भवासमहायास-दुःखामर्षसमन्वितः ॥

ထိုသူကို မြင်သော် အတြရီ၏ သားသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်၍ ဟိုင်းဟယကို မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေလို၏။ ဝမ်းတွင်းနေထိုင်ရခြင်း၏ ကြီးမားသော ခက်ခဲနာကျင်မှုမှ ပေါ်လာသော မနာလိုဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 10

दुर्वासास्तमसोद्रिक्तो रुद्रांशः समजायत । इति पुत्रत्रयं तस्याः जज्ञे ब्रह्मेशवैष्णवम् ॥

ဒုရ္ဝာသာသည် ရုဒ္ရ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် တမသဂုဏ် ပြည့်ဝလျက် မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ကြောင့် အနသူယာအတွက် ပုတျသုံးပါး မွေးဖွားလာရာ—ဗြဟ္မာ၊ ဣဿ (ရှီဝ) နှင့် ဝိષ્ણု၏ အင်္ဂါရပ်များ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 11

सोमो ब्रह्मभवद्विष्णुर्दत्तात्रेयो व्यजायत । दुर्वासाः शङ्करो जज्ञे वरदानाद्दिवौकसाम् ॥

ဆိုမသည် ဗြဟ္မာ၏ အင်္ဂါရပ်တစ်ရပ် ဖြစ်လာ၏။ ဒတ္တာတြေယသည် ဝိષ્ણုအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ဒုရ္ဝာသာသည် နတ်တို့ (divaukas) ၏ ဆုတောင်းပေးသနားခြင်းကြောင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) အဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 12

सोमः स्वरश्मिभैः शीतैर्वोरुधौषधिमानवान् । आप्याययन् सदा स्वर्गे वर्तते स प्रजापतिः ॥

ဆိုမသည် အေးမြသော ရောင်ခြည်တို့ဖြင့် သမုဒ္ဒရာ၊ ဆေးပင်များနှင့် လူသားတို့ကို အမြဲတမ်း ပျိုးထောင်ပံ့ပိုး၏။ ထို ပရဇာပတိသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အစဉ်တည်ရှိ၏။

Verse 13

दत्तात्रेयः प्रजां पाति दुष्टदैत्यनिबर्हणात् । शिष्टानुग्रहकृच्चेति ज्ञेयश्चांशः स वैष्णवः ॥

ဒတ္တာတြေယသည် မကောင်းသော ဒိုင်တျများကို ဖျက်ဆီး၍ လူထုကို ကာကွယ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် တရားသမားတို့ကို ကရုဏာပြုသူဟုလည်း သိကြသဖြင့်၊ ထိုသူကို ဘုရား၏ ဝိုင်ရှ္ဏဝ အံရှ (အပိုင်း) ဟူ၍ နားလည်ရမည်။

Verse 14

निर्दहत्यवमन्तारं दुर्वासा भगवानजः । रौद्रं समाश्रित्य वपुर्दृङ्मनोवाग्भिरुद्धतः ॥

ဒုရ္ဝာသာ—မမွေးဖွားသေးသော၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ—သည် မိမိကို စော်ကားသူကို ရုဒြာကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ မျက်စိ၊ စိတ်နှင့် စကားတို့ကြောင့် အလျင်အမြန်ပြင်းထန်၍ မီးလောင်ပျက်စီးစေတော်မူ၏။

Verse 15

सोमत्‍वं भगवानत्रैः पुनश्चक्रे प्रजापतिः । दत्तात्रेयोऽपि विषयान् योगास्थो बुभुजे हरिः ॥

ပရာဇာပတိသည် ဂုဏ်ပြုထိုက်သော အတြိအား ထပ်မံ၍ ဆိုမ (Soma) အဆင့်ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဒတ္တာတြေယလည်း—ဟရိ—ယောဂ၌ တည်နေစဉ် အာရုံခံအရာဝတ္ထုတို့ကို တွေ့ကြုံသော်လည်း (ယောဂသမာဓိ၌ တည်ငြိမ်နေဆဲ) ဖြစ်၏။

Verse 16

दुर्वासाः पितरं हित्वा मातरञ्चोत्तम व्रतम् । उन्मत्ताख्यं समाश्रित्य परिबभ्राम मेदिनीम् ॥

ဒုရ္ဝာသာသည် မိဘနှစ်ပါးကို ချန်ထားကာ ‘အုန်မတ္တ’ ဟု ခေါ်သော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ခံယူပြီး ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာတော်မူ၏။

Verse 17

मुनिपुत्रवृतो योगी दत्तात्रेयोऽप्यसङ्गिताम् । अभीप्स्यमानः सरसि निममज्ज चिरं प्रभुः ॥

ဒတ္တာတြေယ ယောဂီသည် ရှင်ရသေ့တို့၏ သားများက ဝိုင်းရံနေသော်လည်း အလျှော့မတင်သော မကပ်ငြိမှုကို ပျိုးထောင်လို၍ အင်အားကြီးသူသည် ရေကန်ထဲ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ မြုပ်နှံနေတော်မူ၏။

Verse 18

तथापि तं महात्मानमतीव प्रियदर्शनम् । तत्यजुर्न कुमारास्ते सरसस्ती्रमाश्रिताः ॥

ထိုသို့ပင်၊ ထိုလူငယ်တို့သည် မြင်ရအလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူကို မစွန့်ပစ်ကြဘဲ၊ ရေကန်ကမ်းခြေ၌ပင် ဆက်လက်နေထိုင်ကြ၏။

Verse 19

दिव्ये वर्षशते पूर्णे यदा ते न त्यजन्ति तम् । तत्प्रीत्या सरसस्तीरे सर्वे मुनिकुमारकाः ॥

တစ်ရာသော ဒေဝနှစ်များ ပြည့်စုံကာလွန်သွားသော်လည်း သူတို့သည် မစွန့်ပစ်သေးသဖြင့်၊ ထိုသူတို့အပေါ် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုကြောင့် ဥပုသ်ရှင်တို့၏ သားငယ်များအားလုံးသည် ရေကန်ကမ်းခြေ၌ပင် ဆက်လက်နေကြ၏ (ဇာတ်ကြောင်းအတိုင်း)။

Verse 20

ततो दिव्याम्बरधरां चारुपीननितम्बिनीम् । नारीमादाय कल्याणीमुत्तितार जलान्मुनिः ॥

ထို့နောက် ထိုရဟန်းသည် ရေထဲမှ ထလာ၍ ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမတစ်ဦးကိုလည်း အတူခေါ်ဆောင်လာ၏။ သူမသည် ကောင်းကင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပ၍ တင်ပါးပြည့်ဝ၏။

Verse 21

स्त्रीसन्निकर्षाद्यद्येते परित्यक्ष्यन्ति मामिति । मुनिपुत्रास्ततोऽसङ्गी स्थास्यामिति विचिन्तयन् ॥

«ငါသည် မိန်းမတစ်ဦးနှင့် နီးကပ်နေခြင်းကြောင့် ဤရဟန်းတို့၏ သားများက ငါ့ကို စွန့်ပစ်သွားလျှင်» ဟု စဉ်းစားကာ၊ အလွတ်လပ်မကပ်ငြိသူသည် «ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ငါသည် ငါ့အနေအထားအတိုင်းပင် နေမည်» ဟု ဆုံးဖြတ်၍ ထိုသို့ပင် အတွေးအခေါ်ပြု၏။

Verse 22

तथापि तं मुनिसुता न त्यजन्ति यदा मुनिम् । ततः सह तया नार्या मद्यपानमथापिबत् ॥

သို့ရာတွင် ရဟန်းတို့၏ သားများက ထိုရဟန်းကို မစွန့်ပစ်သေးသဖြင့်၊ ထိုရဟန်းသည် ထိုမိန်းမနှင့်အတူ အရက်ကို သောက်သုံး၏။

Verse 23

सुरापानरतं ते न सभार्यं तत्यजुस्ततः । गीतवाद्यादिवनिताभोगसंसर्गदूषितम् ॥

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူ့ကို မစွန့်ပစ်ကြ၊ သူသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ အရက်သောက်ခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်သူကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း—မိန်းမများနှင့်ပေါင်းသင်းခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်း၊ ဂီတ၊ တူရိယာများနှင့် အပျော်အပါးတို့ကြောင့် အညစ်အကြေးကပ်သကဲ့သို့ မြင်ရသူဖြစ်၏။

Verse 24

मन्यमाना महात्मानं पीतासवसविक्रियम् । नावाप दोषं योगीशो वारुणीं स पिबन्नपि ॥

သူ့ကို မဟာစိတ်ရှိသူဟု သတ်မှတ်ကြသဖြင့်—အရက်သောက်ခြင်းကြောင့် အပြင်ပန်းပြောင်းလဲသော်လည်း—ယောဂီတို့၏ အရှင်သည် ဝါရုဏီ (ဝိုင်) သောက်နေစဉ်တွင်ပင် အပြစ်မကျရောက်ခဲ့။

Verse 25

अन्तावसायिवेश्मान्तर्मातरिश्वा वसन्निव । सुरां पिबन् सपत्नीकस्तपस्तेपे स योगवित् । योगीश्वरश्चिन्त्यमानो योगिभिर्मुक्तिकाङ्क्षिभिः ॥

မတ်တရိရှွန် (ဝါယု) သည် ချဏ္ဍာလာ/အောက်ဆုံးအပြင်လူ၏ အိမ်တွင် နေထိုင်သကဲ့သို့၊ ယောဂကို သိမြင်သူသည် မိမိဇနီးနှင့်အတူ အရက်သောက်နေစဉ်တွင်ပင် တပဿာကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။ ထိုယောဂီတို့၏ အရှင်ကို မုက္ခကို လိုလားသော ယောဂီတို့က သမาธိဖြင့် စဉ်းစားတော်မူကြ၏။