Shloka 10
मृत्योर्ब्रह्मणा नियोजनम् — The Commissioning of Mṛtyu by Brahmā
स कामकान्तो न तु कामकामः: स वै कामात् स्वर्गमुपैति देही
sa kāmakānto na tu kāmakāmaḥ | sa vai kāmāt svargamupaiti dehī |
ဗျာသက ရှင်းလင်းသည်—တည်ငြိမ်သော ဉာဏ်ရှိသူသည် ဆန္ဒကြောင့် လှုပ်ရှားသူများအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်က အာရုံခံအပျော်အပါးများကို မလိုက်ရှာ။ ထိုနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို “ငါ” ဟု သတ်မှတ်ကာ အပျော်အပါးကို တောင့်တသူသည် မိမိဆန္ဒများ၏ အကျိုးရလဒ်သို့ ဆွဲခေါ်ခံရပြီး—ဆန္ဒဖြင့် လှုံ့ဆော်သော ကံ၏ ဆုလာဘ်အဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သော်လည်း—အတွင်းလွတ်မြောက်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော မောက္ခကို မရ။
व्यास उवाच
Educational Q&A
A steady-minded person may be admired by the desire-driven, but he does not pursue pleasures; the body-identified pleasure-seeker, acting from desire, attains heaven as a karmic result—still within the cycle of results—rather than the freedom that comes from desirelessness.
In Śānti Parva’s instruction on conduct and inner discipline, Vyāsa contrasts two orientations: the wise, self-controlled person versus the embodied person ruled by craving, explaining the different destinations produced by their motivations.