Mahabharata — Ashvamedhika Parva, Shloka 11
Abhimanyunidhana-prakāśaḥ — Vasudeva–Kṛṣṇa–Subhadrā–Kuntī śoka-saṃvāda
Disclosure and Consolation
ततः शिखण्डी गाड़ेयं युध्यमानं महाहवे । जघान बहुभिर्बाणै: सह गाण्डीवधन्चना
tataḥ śikhaṇḍī gāṅgeyaṁ yudhyamānaṁ mahāhave | jaghāna bahubhir bāṇaiḥ saha gāṇḍīvadhanvanā ||
ထို့နောက် ရှိခဏ္ဍီသည် မဟာစစ်မြေ၏ အလယ်၌ တိုက်ခိုက်နေသော ဂင်္ဂေယ (ဘီရှ္မ) ကို မြားအများဖြင့် ထိုးဖောက်ကာ ထိခိုက်စေ၏—ဂाण्डီဝကိုင် အာర్జုနနှင့် အတူတကွ လုပ်ဆောင်လျက်။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်တွင် မဟာဗျူဟာနှင့် အခြေအနေတို့က ကိုယ်ပိုင်သူရဲကောင်းမှုကို ကျော်လွန်နိုင်ကြောင်းကို ပြသသည်—ဘီရှ္မ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားသည် မဟာမိတ်မှု၊ နေရာချထားမှု၏ လှည့်ကွက်၊ ထို့ပြင် သူ၏ ကတိသစ္စာနှင့် ရွေးချယ်မှုတို့က ချမှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ထိန်းချုပ်ခံရ၏။
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Even in a dharmic war, outcomes often hinge on alliances, strategy, and the moral-psychological constraints created by one’s vows and past choices; sheer strength alone does not determine victory.
Śikhaṇḍī, alongside Arjuna wielding the Gāṇḍīva, showers Bhīṣma (the son of Gaṅgā) with many arrows during the great battle, severely wounding him.