Shloka 7
Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
उत्तड़्क उवाच (नमो नमस्ते सर्वात्मन् नारायण परात्पर । परमात्मन् पद्मनाभ पुण्डरीकाक्ष माधव ।।
uttaṅka uvāca |
viśvakarman namas te 'stu viśvātman viśvasambhava |
padabhyāṁ te pṛthivī vyāptā śirasā cāvṛtaṁ nabhaḥ ||
ဥတ္တင်ကာက ပြောသည်– “အို ဗိශ්ဝကರ್ಮန်၊ သင့်အား ဦးချ၍ ကန်တော့ပါ၏—အို ကမ္ဘာလောက၏ အတ္တမ၊ ကမ္ဘာလောက ပေါ်ပေါက်ရာ အရင်းအမြစ်။ သင်၏ ခြေတော်တို့ဖြင့် မြေကြီးတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့၍၊ သင်၏ ဦးခေါင်းတော်ဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပါသည်။”
उत्तड़्क उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a vision of the divine as both transcendent and all-pervading: the creator is not separate from the cosmos but encompasses it—earth and sky are described as contained within the divine body, encouraging reverence and humility.
In Aśvamedhika Parva, Uttaṅka offers a hymn of praise. Here he addresses the deity as Viśvakarman, acknowledging the deity as the universe’s source and describing a cosmic, all-encompassing form.