Adhyaya 10

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) नवमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अलिङ्गमेकमव्यक्तं लिङ्गं ब्रह्मेति निश्चितम् / स्वयञ्ज्योतिः परं तत्त्वं परे व्योम्नि व्यवस्थितम्

ဤသည်မှာ သီရိကူර්မပုရာဏ၊ ခြောက်ထောင်ဂါထာ စံဟိတာ၊ အထက်ပိုင်း (ဣရှ္ဝရဂီတာ) တွင်—နဝမအခန်း အဆုံး။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်– «အလင်္ဂ၊ တစ်ပါးတည်းသော မဖော်ပြနိုင်သည့် အဗျက္တသည်သာ စစ်မှန်သော ‘လင်္ဂ’ ဖြစ်၍ ဗြဟ္မဟု အတည်ပြုသိမြင်ရ၏။ ကိုယ်တိုင်တောက်ပသော ထိုအမြင့်ဆုံး တတ္တဝသည် အမြင့်ဆုံး အာကာသ (သန့်ရှင်းသော သတိ) တွင် တည်ရှိ၏»။

Verse 2

अव्यक्तं कारणं यत्तदक्षरं परमं पदम् / निर्गुणं शुद्धविज्ञानं तद् वै पश्यन्ति सूरयः

အကြောင်းရင်းအဖြစ်ရှိသော မဖော်ပြနိုင်သည့် အဗျက္တ သတ္တဝါ—အက္ခရာ၊ မပျက်မယွင်း၊ အမြင့်ဆုံး နေရာ—ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်၍ သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်သဘောဖြစ်သည်။ ထိုအရာကိုပင် ပညာရှိတို့ မြင်ကြသည်။

Verse 3

तन्निष्ठाः शान्तसंकल्पा नित्यं तद्भावभाविताः / पश्यन्ति तत् परं ब्रह्म यत्तल्लिङ्गमिति श्रुतिः

ထိုအရာ၌ တည်ကြည်သူတို့သည် စိတ်ကူးကြံစည်မှု ငြိမ်းချမ်း၍ ထိုဘဝတရားကို အမြဲတမ်း စိတ်နှလုံးထဲ စိမ့်ဝင်စေကြသည်။ ထိုယောဂီတို့သည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ကို မြင်ကြပြီး၊ သြရုတိက “ထိုသည်ပင် ၎င်း၏ အမှန်တကယ် လက္ခဏာ” ဟု ဆိုသည်။

Verse 4

अन्यथा नहि मां द्रष्टुं शक्यं वै मुनिपुङ्गवाः / नहि तद् विद्यते ज्ञानं यतस्तज्ज्ञायते परम्

အခြားနည်းဖြင့်တော့၊ မုနိတို့အထွတ်အမြတ်တို့၊ ငါ့ကို မြင်နိုင်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ထိုအမြင့်ဆုံးကို သိနိုင်စေသော သာမန်ဉာဏ်တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါ။

Verse 5

एतत्तत्परमं ज्ञानं केवलं कवयो विदुः / अज्ञानमितरत् सर्वं यस्मान्मायामयं जगत्

ဤအရာတစ်ခုတည်းသာ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်မြတ်ကဗျာဆရာ-ဋိကာရ်တို့ သိကြသည်။ အခြားအရာအားလုံးသည် အဝိဇ္ဇာဖြစ်၏၊ အကြောင်းမှာ လောကသည် မာယာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 6

यज्ज्ञानं निर्मलं सूक्ष्मं निर्विकल्पं यदव्ययम् / ममात्मासौ तदेवेमिति प्राहुर्विपश्चितः

အညစ်အကြေးကင်း၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့၊ အယူအဆခွဲခြားမှုကင်းပြီး မပျက်မယွင်းသော ဉာဏ်ပညာ—ထိုအရာပင် ငါ၏ အတ္တမန် (အာတ်မန်) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု ပညာရှိတို့ ကြေညာကြသည်။

Verse 7

ये ऽप्यनेकं प्रपश्यन्ति ते ऽपि पश्यन्ति तत्परम् / आश्रिताः परमां निष्ठां बुद्ध्वैकं तत्त्वमव्ययम्

အမျိုးမျိုးကို မြင်သူတို့ပင် ထိုအမြင့်ဆုံးသော သတ္တဝါတရားကိုလည်း မြင်ကြ၏။ အမြင့်ဆုံးသော တည်ကြည်မှုကို အားကိုးကာ မပျက်မယွင်းသော တတ္တဝတရားတစ်ပါးကို သိမြင်ကြ၏။

Verse 8

ये पुनः परमं तत्त्वमेकं वानेकमीश्वरम् / भक्त्या मां संप्रपश्यन्ति विज्ञेयास्ते तदात्मकाः

သို့ရာတွင် ဘက္တိဖြင့် ငါကို အမြင့်ဆုံးသော တတ္တဝတရားအဖြစ် ထင်ရှားစွာ မြင်သူတို့—တစ်ပါးတည်းသော အရှင်အဖြစ်ဖြစ်စေ၊ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော အရှင်အဖြစ်ဖြစ်စေ—ထိုသူတို့သည် ထိုအမြင့်ဆုံးသော သစ္စာ၏ သဘောတရားနှင့် ကိုယ်တိုင်တည်မြဲသူများဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 9

साक्षादेव प्रपश्यन्ति स्वात्मानं परमेश्वरम् / नित्यानन्दं निर्विकल्पं सत्यरूपमिति स्थितिः

သူတို့သည် မိမိ၏ အတ္တကိုပင် ပရမေဣශ්ဝရအဖြစ် တိုက်ရိုက်မြင်ကြ၏—အမြဲတမ်း အာနန္ဒဖြစ်၍ အယူအဆခွဲခြားမှုကင်းကာ သစ္စာသဘောတရားဖြစ်၏။ ဤသည်ပင် တည်မြဲသော အနေအထားဖြစ်သည်။

Verse 10

भजन्ते परमानन्दं सर्वगं यत्तदात्मकम् / स्वात्मन्यवस्थिताः शान्ताः परे ऽव्यक्ते परस्य तु

မိမိအတ္တ၌ တည်နေ၍ ငြိမ်းချမ်းကာ အတွင်း၌ တည်မြဲသူတို့သည် အရာအားလုံးတွင် ပြန့်နှံ့၍ ထိုသဘောတရားနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သော ပရမအာနန္ဒကို ဘုရားပူဇော်ကြ၏—အမြင့်ဆုံးသော အရှင်၏ အထက်မြတ် မပေါ်လွင်သော သတ္တဝါတရားကိုပင်။

Verse 11

एषा विमुक्तिः परमा मम सायुज्यमुत्तमम् / निर्वाणं ब्रह्मणा चैक्यं कैवल्यं कवयो विदुः

ဤသည်ပင် အမြင့်ဆုံးသော လွတ်မြောက်ခြင်းဖြစ်သည်—ငါနှင့် အထက်မြတ်ဆုံးသော စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း)၊ နိဗ္ဗာန်၊ ဗြဟ္မန်နှင့် တစ်လုံးတည်းဖြစ်ခြင်း၊ ကైవလျဟု ပညာရှိတို့ သိမြင်ကြသည်။

Verse 12

तस्मादनादिमध्यान्तं वस्त्वेकं परमं शिवम् / स ईश्वरो महादेवस्तं विज्ञाय विमुच्यते

ထို့ကြောင့် အစမရှိ အလယ်မရှိ အဆုံးမရှိသော တစ်ပါးတည်းသော အမြင့်ဆုံးအမှန်တရား—ပရမရှီဝ—ကို သိမြင်လော့။ ထိုသူသည် အရှင်ဣශ්ဝရ၊ မဟာဒေဝ ဖြစ်၏; ထိုသူကို အမှန်တကယ် သိမြင်လျှင် လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 13

न तत्र सूर्यः प्रविभातीह चन्द्रो न नक्षत्राणि तपनो नोत विद्युत् / तद्भासेदमखिलं भाति नित्यं तन्नित्यभासमचलं सद्विभाति

အဲဒီနေရာတွင် နေမတောက်ပ၊ လမတောက်ပ၊ ကြယ်များမတောက်ပ၊ မိုးကြိုးလျှပ်စစ်လည်းမတောက်ပ၊ လောကမီးလည်းမတောက်ပ။ «ထိုအလင်း» တစ်ခုတည်းကြောင့်သာ ဤအရာအားလုံးသည် အစဉ်တောက်ပ၏။ မပြောင်းမလဲ အမှန်တရားသည် ကိုယ်တိုင်အလင်းဖြစ်၍ အစဉ်တောက်ပကာ တကယ်တမ်း တောက်ပနေ၏။

Verse 14

नित्योदितं संविदा निर्विकल्पं शुद्धं बृहन्तं परमं यद्विभाति / अत्रान्तरं ब्रह्मविदो ऽथ नित्यं पश्यन्ति तत्त्वमचलं यत् स ईशः

အစဉ်တောက်ပနေသော အမြင့်ဆုံးအမှန်တရားသည် ကိုယ်တိုင်အလင်းဖြစ်သော သန့်ရှင်းသော သတိဉာဏ်တည်းဟူ၍ အယူအဆခွဲခြားမှုကင်း၊ အညစ်အကြေးမရှိ၊ ကျယ်ဝန်းမြင့်မြတ်၍ အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်၏။ ဤအတွင်းလေဟာနယ်၌ပင် ဗြဟ္မကို သိသူတို့သည် မလှုပ်မယှက်သော တတ္တဝကို အစဉ်မြင်ကြ၏; ထိုအရာပင် အီရှ (အရှင်) ဖြစ်၏။

Verse 15

नित्यानन्दममृतं सत्यरूपं शुद्धं वदन्ति पुरुषं सर्ववेदाः / तदेवेदमिति प्रणवेनेशितारं धायायन्ति वेदार्थविनिश्चितार्थाः

ဝေဒအားလုံးက အမြင့်ဆုံးပုရုရှကို အစဉ်အမြဲ အာနန္ဒ၊ အမရတ (မသေမပျက်)၊ သစ္စာ၏ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ အပြည့်အဝ သန့်ရှင်းသူဟု ဆိုကြ၏။ «အဲဒါတစ်ခုတည်းပင် ဤအရာအားလုံးဖြစ်သည်» ဟု သိမြင်ကာ ဝေဒ၏အဓိပ္ပါယ်ကို သေချာဆုံးဖြတ်ထားသူတို့သည် ပရဏဝ (အိုမ်) ဖြင့် အရှင်ကို သာဓကပြု၍ ဓ్యာနပြုကြ၏။

Verse 16

न भूमिरापो न मनो न वह्निः प्राणो ऽनिलो गगनं नोत बुद्धिः / न चेतनो ऽन्यत् परमाकाशमध्ये विभाति देवः शिव एव केवलः

အဲဒီနေရာတွင် မြေမရှိ၊ ရေမရှိ၊ စိတ်မရှိ၊ မီးမရှိ; ပရాణမရှိ၊ လေမရှိ၊ ကောင်းကင်မရှိ၊ ဉာဏ်ပညာတောင်မရှိ။ အခြားသော သတိရှိသည့် အခြေခံတရားလည်း မရှိ။ အမြင့်ဆုံး အာကာသအလယ်၌ အရှင်တစ်ပါးတည်းသာ တောက်ပ၏—ရှီဝ၊ ရှီဝတစ်ပါးတည်းသာ။

Verse 17

इत्येतदुक्तं परमं रहस्यं ज्ञानामृतं सर्ववेदेषु गूढम् / जानाति योगी विजने ऽथ देशे युञ्जीत योगं प्रयतो ह्यजस्रम्

ဤသို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကြေညာပြီးပြီ—ဝేదအားလုံးအတွင်း ဖုံးကွယ်နေသော လွတ်မြောက်ရေး ဉာဏအမృత။ ယောဂီသည် တိတ်ဆိတ်သော တစ်နေရာ၌ ထိုအရာကို သိမြင်သည်; ထို့ကြောင့် စည်းကမ်းတကျ ကြိုးစား၍ ယောဂကို မပြတ်မနား ဆက်လက်ကျင့်သုံးသင့်သည်။