Adhyaya 19

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे अष्टादशो ऽध्यायः व्यास उवाच प्राङ्मुखो ऽन्नानि भुञ्जीत सूर्याभिमुख एव वा / आसीनस्त्वासने शुद्धे भूम्यां पादौ निधाय तु

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ကူර්မပုရာဏ» ၏ «ဆတ်စာဟသရီ သံဟိတာ» အပိုင်းနောက်တွင် အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) တစ်ဆယ်ရှစ် စတင်၏။ ဗျာသက ပြောသည်– အရှေ့ဘက်ကိုမျက်နှာမူ၍ သို့မဟုတ် နေမင်းကိုမျက်နှာမူ၍ အစာကိုစားသင့်၏; သန့်ရှင်းသော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို မြေပေါ်ချထားရမည်။

Verse 2

आयुष्यं प्राङ्मुखो भुङ्क्ते यशस्यं दक्षिणामुखः / श्रियं प्रत्यङ्मुखो भुङ्क्ते ऋतं भुङ्क्ते उदङ्मुखाः

အရှေ့ဘက်ကိုမျက်နှာမူ၍ စားသော် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရ၏; တောင်ဘက်ကိုမျက်နှာမူ၍ စားသော် ဂုဏ်သတင်းကို ရ၏။ အနောက်ဘက်ကိုမျက်နှာမူ၍ စားသော် စည်းစိမ်ကို ရ၏; မြောက်ဘက်ကိုမျက်နှာမူ၍ စားသူတို့သည် «ဣတ»—အမှန်တရားနှင့် တရားစည်းကမ်း၏ အင်အားကို ခံစားရ၏။

Verse 3

पञ्चार्द्रे भोजनं कुर्याद् भूमौ पात्रं निधाय तु / उपवासेन तत्तुल्यं मनुराह प्रजापतिः

နေ့၏ အပိုင်းငါးမြောက်အချိန်၌သာ အစာစားသင့်ပြီး၊ အိုးခွက်ကို မြေပေါ်တွင်ထား၍ စားရမည်။ ပရဇာပတိ မနုက ထိုအကျင့်သည် အစာမစားဘဲ ဥပဝါသ (အတိတ်) ပြုခြင်းနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ရှိသည်ဟု ကြေညာ၏။

Verse 4

उपलिप्ते शुचौ देशे पादौ प्रक्षाल्य वै करौ / आचम्यार्द्राननो ऽक्रोधः पञ्चार्द्रे भोजनं चरेत्

အသစ်လိမ်းသုတ်၍ သန့်ရှင်းထားသော နေရာ၌ ခြေထောက်ကိုဆေးကြောပြီး လက်ကိုလည်း ဆေးကြောရမည်။ ထို့နောက် အာစမန (သန့်စင်ရန် ရေစုပ်သောက်ခြင်း) ပြု၍ မျက်နှာစိုစွတ်နေသေးစဉ်၊ အမျက်မထွက်ဘဲ၊ နေ့၏ ပဉ္စအာဒ្រ (အပိုင်းငါးမြောက်) အချိန်၌ အစာကို သင့်တော်သကဲ့သို့ စားသုံးရမည်။

Verse 5

महाव्यहृतिभिस्त्वन्नं परिधायोदकेन तु / अमृतोपस्तरणमसीत्यापोशानक्रियां चरेत्

မဟာဗျာဟရတိများကို ရွတ်ဆိုကာ ရေဖြင့် အစာကို ဝိုင်းကာ သန့်စင်ပြီးနောက် «သင်သည် အမృత၏ အုပ်ဖုံး (ဥပစတရဏ) ဖြစ်၏» ဟုဆို၍ အာပိုရှန ကရိယာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 6

स्वाहाप्रणवसंयुक्तां प्राणायाद्याहुतिं ततः / अपानाय ततो हुत्वा व्यानाय तदनन्तरम्

ထို့နောက် ဦးစွာ ပ္ရာဏ အတွက် အာဟုတိကို ဩံ (Oṃ) နှင့် «svāhā» တို့ပေါင်းစပ်၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အပာဏ အတွက် ပူဇော်ပြီး၊ ထို့အပြီးတွင် ဗျာဏ အတွက် ဆက်လက်ပူဇော်ရမည်။

Verse 7

उदानाय ततः कुर्यात् समानायेति पञ्चमीम् / विज्ञाय तत्त्वमेतेषां जुहुयादात्मनि द्विजः

ထို့နောက် ဥဒာန အတွက် ပဉ္စမ အာဟုတိကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့အတူ သမာန အတွက်လည်း ပြုရမည်။ ဤအသက်ရှုစီးကြောင်းတို့၏ တတ္တဝကို သိမြင်ပြီးသော ဒွိဇသည် ၎င်းတို့ကို အတ္တမန်၌ပင် အာဟုတိအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 8

शेषमन्नं यथाकामं भुञ्जीतव्यं जनैर्युतम् / ध्यात्वा तन्मनसा देवमात्मानं वै प्रजापतिम्

ထို့နောက် ကျန်သော အစာကို လူများနှင့်အတူ မိမိစိတ်ကြိုက် စားသုံးနိုင်သည်။ ထိုစိတ်တည်းဟူသော စိတ်ဖြင့်ပင် ဘုရားသခင်တော် အတ္တမန်—ပရာဇာပတိကို သမాధိဖြင့် ဉာဏ်တော်တင်ရမည်။

Verse 9

अमृतापिधानमसीत्युपरिष्टादपः पिबेत् / आचान्तः पुनराचामेदायं गौरिति मन्त्रतः

«သင်သည် အမృత၏ အဖုံးအကာ ဖြစ်၏» ဟု ရွတ်ဆိုကာ သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း အပေါ်ဘက်မှ ရေကို စုပ်သောက်ရမည်။ ထို့နောက် အာစမန ပြီးလျှင် «ဤသည် နွားဖြစ်၏» မန္တရဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ထပ်မံ အာစမန ပြုရမည်။

Verse 10

द्रुपदां वा त्रिरावर्त्य सर्वपापप्रणाशनीम् / प्राणानां ग्रन्थिरसीत्यालभेद् हृदयं ततः

သို့မဟုတ် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော သန့်စင်မန်တရားကို သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ «သင်သည် အသက်ရှုသက်၏ ချည်ကွင်းဖြစ်သည်» ဟု စိတ်တည်ငြိမ်စွာ အာရုံပြုကာ နှလုံးကို ထိပြီး ထို့နောက် အခမ်းအနားကို ဆက်လုပ်ရမည်။

Verse 11

आचम्याङ्गुष्ठमात्रेति पादाङ्गुष्ठे ऽथ दक्षिणे / निः स्त्रवयेद् हस्तजलमूर्ध्वहस्तः समाहितः

အာစမန ပြုလုပ်ပြီးနောက် လက်မအရွယ်သာ ရေယူ၍၊ ထို့နောက် ညာဘက် ခြေမကြီးတွင် လက်ကို မြှောက်ထားကာ စိတ်တည်ငြိမ်သတိရှိစွာ လက်ရေကို စိမ့်ကျစေရာ၏။

Verse 12

हुतानुमन्त्रणं कुर्यात् श्रद्धायामिति मन्त्रतः / अथाक्षरेण स्वात्मानं योजयेद् ब्रह्मणेति हि

«śraddhāyām…» ဟုအစပြုသော မန္တရားဖြင့် ပူဇော်ပြီးသား ဟုတန်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အနုမန်တရဏ ပြု၍ သန့်စင်ကောင်းချီးပေးရမည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော အက္ခရာ «အိုမ်» ဖြင့် မိမိအတ္တကို ဘြဟ္မန်နှင့် ယိုက်ချည်ရမည်—အမှန်တကယ် «brahmaṇe» မန္တရားဖြင့်။

Verse 13

सर्वेषामेव यागानामात्मयागः परः स्मृतः / यो ऽनेन विधिना कुर्यात् स याति ब्रह्मणः क्षयम्

ယာဂပူဇာ အားလုံးအနက် မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်း (အတွင်းယာဂ) သည် အမြင့်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤစည်းကမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်သူသည် ဘြဟ္မန်၏ မပျက်မယွင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 14

यज्ञोपवीती भुञ्जीत स्त्रग्गन्धालङ्कृतः शुचिः / सायंप्रापर्नान्तरा वै संध्यायां तु विशेषतः

ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အနေအထားဖြင့် အစာစားရမည်၊ ပန်းကုံး၊ အနံ့သာနှင့် သင့်လျော်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားလျက်။ ဤအရာကို ညနေခင်းတွင်—နေ့လယ်ပြီးနောက်မှ ညနေသို့ ကူးပြောင်းသည့် အကြားကာလ၌—အထူးသဖြင့် စန္ဓျာ (ညချမ်းဝတ်ပြု) အချိန်၌ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 15

नाद्यात् सूर्यग्रहात् पूर्वमह्नि सायं शशिग्रहात् / ग्रहकाले च नाश्नीयात् स्नात्वाश्नीयात् तु मुक्तयोः

နေကြတ်မတိုင်မီ နေ့ခင်းအစောပိုင်းတွင် မစားရ၊ လကြတ်မတိုင်မီ ညနေခင်းတွင်လည်း မစားရ။ ကြတ်ချိန်အတွင်း မစားရ; ကြတ်ခြင်းလွတ်ပြီးနောက် သန့်စင်ရေချိုးကာ ထို့နောက်မှ အစာစားရ။

Verse 16

मुक्ते शशिनि भुञ्जीत यदि न स्यान्महानिशा / अमुक्तयोरस्तङ्गतयोरद्याद् दृष्ट्वा परे ऽहनि

လက ထွက်လာပြီး “မဟာနိသာ” (အစာရှောင်ရမည့် ကြီးမားသောည) မဟုတ်ပါက အစာစားနိုင်သည်။ သို့သော် နေနှင့်လ နှစ်ပါးလုံး မထွက်သေးခြင်း သို့မဟုတ် ဝင်ပြီးသားဖြစ်လျှင်၊ ထိုတို့ကို ထပ်မံမြင်ရသည့် နောက်နေ့တွင်သာ စားရမည်။

Verse 17

नाश्नीयात् प्रेक्षमाणानामप्रदायैव दुर्मतिः / न यज्ञशिष्टादन्द् वा न क्रुद्धो नान्यमानसः

မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူသည် အခြားသူများကြည့်နေစဉ် မျှဝေမပေးဘဲ မစားသင့်။ ယဇ္ဉကျန် (ပူဇော်ပွဲမှ ကျန်သော) မဟုတ်သည့်အစာကိုလည်း မစားသင့်; ဒေါသဖြင့်လည်း မစားရ၊ စိတ်ကို အခြားရာတွင် ချိတ်ထားလျက်လည်း မစားရ။

Verse 18

आत्मार्थं भोजनं यस्य रत्यर्थं यस्य मैथुनम् / वृत्यर्थं यस्य चाधीतं निष्फलं तस्य जीवितम्

အစာကို ကိုယ့်အတွက်သာ စားသူ၊ မေထုန်ကို ပျော်ရွှင်မှုအတွက်သာ ပြုသူ၊ ပညာသင်ခြင်းကို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက်သာ လုပ်သူ—ထိုသူ၏ဘဝသည် အကျိုးမရှိသောဘဝ ဖြစ်၏။

Verse 19

यद्भुङ्क्ते वेष्टितशिरा यच्च भुङ्क्ते उदङ्मुखः / सोपानत्कश्च यद् भुङ्क्ते सर्वं विद्यात् तदासुरम्

ခေါင်းဖုံးလျက် စားသမျှ၊ မြောက်ဘက်မျက်နှာမူ၍ စားသမျှ၊ ဖိနပ်ဝတ်လျက် စားသမျှ—ထိုအားလုံးကို အာသုရ (မသန့်၊ စည်းကမ်းမရှိ) သဘောဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 20

नार्धरात्रे न मध्याह्ने नाजीर्णे नार्द्रवस्त्रधृक् / न च भिन्नासनगतो न शयानः स्थितो ऽपि वा

သန်းခေါင်ယံ၌လည်း မဟုတ်၊ နေ့လယ်၌လည်း မဟုတ်၊ အစာမကြေသေးချိန်၌လည်း မဟုတ်၊ စိုစွတ်သောအဝတ်ကိုဝတ်ထားစဉ်၌လည်း မဟုတ်; ပျက်စီးမသင့်တော်သောထိုင်ခုံပေါ်၌လည်း မဟုတ်; လဲလျောင်းနေစဉ်၌လည်း မဟုတ်၊ ရပ်နေစဉ်၌ပင် မဟုတ်—ဤအချိန်များတွင် မန္တန်ဇပ သို့မဟုတ် သာသနာတော်ဖတ်ကြားခြင်း မပြုရ။

Verse 21

न भिन्नभाजने चैव न भूम्यां न च पाणिषु / नोच्छिष्टो घृतमादद्यान्न मूर्धानं स्पृशेदपि

ပျက်စီးသောပန်းကန်၌လည်း မဟုတ်၊ မြေပြင်ပေါ်မှလည်း မဟုတ်၊ လက်ပေါ်မှလည်း မဟုတ်—ဃီ (ghee) ကို မယူသင့်။ အစာကျန်ကြောင့် မသန့်ရှင်းသောအခြေအနေရှိသူသည်လည်း ဃီ မယူသင့်၊ ထို့ပြင် ခေါင်းကိုပင် မထိသင့်။

Verse 22

न ब्रह्म कीर्तयन् वापि न निः शेषं न भार्यया / नान्धकारे न चाकाशे न च देवालयादिषु

ဗြဟ္မန် (Brahman) ကို ကီရတန်/ချီးမွမ်းဖတ်ကြားခြင်းကို မသင့်လျော်သကဲ့သို့ မပြုရ—ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မပြုရ၊ မလေးစားဘဲ မပြုရ; ဇနီးနှင့်အတူလည်း မပြုရ; အမှောင်ထဲ၌လည်း မပြုရ၊ ဖွင့်လှစ်သောကောင်းကင်အောက် အလွန်ထင်ရှားသောနေရာ၌လည်း မပြုရ; ထို့ပြင် မသင့်ချိန်တွင် ဘုရားကျောင်းနှင့် ထိုကဲ့သို့သော သန့်ရှင်းရာဝန်းကျင်များ၌လည်း မပြုရ။

Verse 23

नैकवस्त्रस्तु भुञ्जीत न यानशयनस्थितः / न पादुकानिर्गतो ऽथ न हसन् विलपन्नपि

အဝတ်တစ်ထည်တည်းဝတ်၍ မစားသင့်; ယာဉ်ပေါ်ထိုင်နေစဉ် သို့မဟုတ် အိပ်ရာပေါ်လဲလျောင်းနေစဉ်လည်း မစားသင့်။ ဖိနပ်စီးပြီး အပြင်ထွက်သွားပြီးနောက်လည်း မစားသင့်; ရယ်မောနေစဉ်လည်း မစားသင့်၊ ငိုကြွေးနေစဉ်လည်း မစားသင့်။

Verse 24

भुक्त्वैवं सुखमास्थाय तदन्नं परिणामयेत् / इतिहासपुराणाभ्यां वेदार्थानुपबृंहयेत्

ဤသို့ စားသောက်ပြီးနောက် သက်သာစွာ ထိုင်နေ၍ ထိုအစာကို ကောင်းစွာ ချေဖျက်အောင် ခွင့်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏ (Itihāsa–Purāṇa) တို့ဖြင့် ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ပိုမိုပြည့်စုံ၍ ထင်ရှားအောင် ပြုရမည်။

Verse 25

ततः संध्यामुपासीत पूर्वोक्तविधिना द्विजः / आसीनस्तु जपेद् देवीं गायत्रीं पश्चिमां प्रति

ထို့နောက် ဒွိဇသည် အရင်ဖော်ပြခဲ့သော နည်းလမ်းအတိုင်း သန္ဓျာဝန္ဒနာကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုင်လျက် အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ဒေဝီ ဂါယတ္ရီ မန္တရကို ဂျပပြုရမည်။

Verse 26

न तिष्ठति तु यः पुर्वां नास्ते संध्यां तु पश्चिमाम् / स शूद्रेण समो लोके सर्वधर्मविवर्जितः

မနက်သန္ဓျာကို မပြုသူ၊ ညနေသန္ဓျာကိုလည်း မစောင့်ထိန်းသူသည် လောက၌ ရှုဒ္ဒရနှင့်တူညီဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး ဓမ္မအားလုံးမှ လွဲချော်သွားသူဖြစ်သည်။

Verse 27

हुत्वाग्निं विधिवन्मन्त्रैर्भुक्त्वा यज्ञावशिष्टकम् / सभृत्यबान्धवजनः स्वपेच्छुष्कपदो निशि

သတ်မှတ်မန်တရများဖြင့် ဓမ္မနည်းအတိုင်း မီးပူဇော်ပြီး ယဇ్ఞမှ ကျန်ရစ်သော အာဟာရကို စားသုံးကာ၊ ညအခါတွင် မိမိနှစ်သက်သလို ခြောက်သွေ့ပြန့်ပြူးသော အိပ်ရာပေါ်၌ အလုပ်သမား၊ ဆွေမျိုးနှင့် မှီခိုသူတို့နှင့်အတူ အိပ်စက်ရမည်။

Verse 28

नोत्तराभिमुखः स्वप्यात् पश्चिमाभिमुखो न च / न चाकाशे न नग्नो वा नाशुचिर्नासने क्वचित्

မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ မအိပ်ရ၊ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍လည်း မအိပ်ရ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်အောက် အပြင်လွင်၌ မအိပ်ရ၊ အဝတ်မဝတ်ဘဲ မအိပ်ရ၊ မသန့်ရှင်းသောအခါ မအိပ်ရ၊ မသန့်သော ထိုင်ခုံ/အိပ်ရာပေါ်၌လည်း မအိပ်ရ။

Verse 29

न शीर्णायां तु खट्वायां शून्यागारे न चैव हि / नानुवंशं न पालाशे शयने वा कदाचन

ပျက်စီးနေသော အိပ်ရာပေါ်၌ မအိပ်ရ၊ လူမရှိသော အိမ်အလွတ်၌လည်း မအိပ်ရ။ ထို့ပြင် ဝါးဘောင်ပေါ်၌လည်း မအိပ်ရ၊ ပလာရှ (palāśa) သစ်ဖြင့် ပြုလုပ်သော အိပ်ရာပေါ်၌လည်း မည်သည့်အခါမျှ မအိပ်ရ။

Verse 30

इत्येतदखिलेनोक्तमहन्यहनि वै मया / ब्राह्मणानां कृत्यजातमपवर्गफलप्रदम्

ဤသို့ပင်၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ငါသည် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်အစုအဝေးအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ဟောကြားပြီးပြီ—ထိုကျင့်ဝတ်တို့သည် အပဝဂ္ဂ (နိဗ္ဗာန်တူသော အဆုံးစွန်လွတ်မြောက်မှု) ၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။

Verse 31

नास्तिक्यादथवालस्यात् ब्राह्मणो न करोति यः / स याति नरकान् घोरान् काकयोनौ च जायते

ဓမ္မကို မယုံကြည်ခြင်း (နာස්တိက്യ) သို့မဟုတ် ပျင်းရိခြင်းကြောင့် မိမိသတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များကို မလုပ်ဆောင်သော ဗြာဟ္မဏသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသို့ ကျရောက်ပြီး၊ ထို့ပြင် ကာကယိုးနိ—ကော်ငှက်၏ ဝမ်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားရ၏။

Verse 32

नान्यो विमुक्तये पन्था मुक्त्वाश्रमविधिं स्वकम् / तस्मात् कर्माणि कुर्वोत तुष्टये परमेष्ठिनः

မိမိ၏ အာရှရမဝိဓိ—အာရှရမ၏ စည်းကမ်းကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ လိုက်နာခြင်းမှတပါး ပြည့်စုံသော လွတ်မြောက်မှုသို့ သွားရာ လမ်းမရှိ။ ထို့ကြောင့် ပရမေဋ္ဌင်—အမြင့်ဆုံး အရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းအတွက် မိမိ၏ ကర్మများကို ဆောင်ရွက်ကြလော့။