Adhyaya 6

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चमो ऽध्यायः श्रीकूर्म उवाच आसीदेकार्णवं घोरमविभागं तमोमयम् / शान्तवातादिकं सर्वं न प्रज्ञायत किञ्चन

ဤသို့ «သီရိကူර්မပုရာဏ» ခြောက်ထောင်သ్లోက စံဟိတာ၊ ပထမပိုင်း၌—ယခင်အခန်းအဆုံး။ သီရိကူර්မ မိန့်တော်မူသည်—«ကြောက်မက်ဖွယ် တစ်ခုတည်းသော မဟာသမုဒ္ဒရာသာ ရှိ၏၊ မခွဲခြားနိုင်ဘဲ အမှောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်၏။ လေစသည်တို့ အားလုံး ငြိမ်သက်၍ မည်သည့်အရာမျှ မမြင်မသိနိုင်»။

Verse 2

एकार्णवे तदा तस्मिन् नष्टे स्थावरजङ्गमे / तदा समभवद् ब्रह्मा सहस्त्राक्षः सहस्त्रपात्

တစ်ခုတည်းသော သမုဒ္ဒရာသာ ကျန်ရှိပြီး တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံး ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ ထိုအခါ ပရဟ္မားသည် ပေါ်ထွန်းလာ၏—မျက်စိတစ်ထောင်၊ ခြေတစ်ထောင်ရှိတော်မူ၏။

Verse 3

सहस्त्रशीर्षा पुरुषो रुक्मवर्णस्त्वतीन्द्रियः / ब्रह्मा नारायणाख्यस्तु सुष्वाप सलिले तदा

အာရုံတို့ကို ကျော်လွန်သော အမြင့်မြတ်ပုရုရှ—ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိ၍ ရွှေရောင်တောက်ပသော—(အတူတူပင်) ပရဟ္မား၊ နာရာယဏဟု ခေါ်သော အရှင်သည် ထိုအခါ ကမ္ဘာ့ရေပြင်ပေါ်၌ ယောဂနိဒ္ဒရာဖြင့် အိပ်စက်တော်မူ၏။

Verse 4

इमं चोदाहरन्त्यत्र श्लोकं नारायणं प्रति / ब्रह्मस्वरूपिणं देवं जगतः प्रभवाप्ययम्

ဤနေရာ၌ နာရာယဏကို ရည်ညွှန်း၍ ဤသလို သ్లోကကိုလည်း ကိုးကားကြသည်—«ဗြဟ္မန်၏ သဘောတရားကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ဒေဝသည် လောက၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်းနှင့် ပျောက်ကွယ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတော်မူ၏»။

Verse 5

आपो नारा इति प्रोक्ता नाम्ना पूर्वमिति श्रुतिः / अयनं तस्य ता यस्मात् तेन नारायणः स्मृतः

သရုတိ (ဝေဒ) က ဆိုသည်မှာ ရေများ (āpaḥ) ကို ရှေးကာလ၌ “နာရာ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုရေများသည် အရှင်၏ အနားယူရာ၊ နေရာ (ayana) ဖြစ်သောကြောင့် အရှင်ကို “နာရာယဏ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 6

तुल्यं युगसहस्त्रस्य नैशं कालमुपास्य सः / शर्वर्यन्ते प्रकुरुते ब्रह्मत्वं सर्गकारणात्

ယုဂတစ်ထောင်နှင့်တူသော ကောစမစ်ညအချိန်ကို ကျော်လွန်ပြီးနောက်၊ ထိုည၏အဆုံးတွင် သူသည် ပြန်လည် ဗြဟ္မာအဖြစ်ကို ခံယူကာ စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်း၏ ကိရိယာအကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 7

ततस्तु सलिले तस्मिन् विज्ञायान्तर्गतां महीम् / अनुमानात् तदुद्धारं कर्तुकामः प्रजापतिः

ထို့နောက် ထိုရေထဲ၌ မြေကြီးသည် အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်နေကြောင်းကို သိမြင်ပြီး၊ ပရဇာပတိသည် အတွေးအခေါ်အနုမာနဖြင့် သူမကို ကယ်တင်၍ မြှောက်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 8

जलक्रीडासु रुचिरं वाराहं रुपमास्थितः / अधृष्यं मनसाप्यन्यैर्वाङ्मयं ब्रह्मसंज्ञितम्

ရေထဲ၌ ကစားလျက်ရှိစဉ် သူသည် လှပသော ဝရာဟာ (ဝက်တော) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ하였다။ သို့ရာတွင် အခြားသူတို့၏ စိတ်ဖြင့်ပင် မထိနိုင် မအနိုင်ယူနိုင်သူ—ဝါစကားအဖြစ် တည်ရှိသော အဘsolute ဗြဟ္မန် (Brahman) ဖြစ်သည်။

Verse 9

पृथिव्युद्धरणार्थाय प्रविश्य च रसातलम् / दंष्ट्रयाभ्युज्जहारैनामात्माधारो धराधरः

မြေကြီးကို မြှောက်တင်ရန်အတွက် သူသည် ရသာတလ (Rasātala) သို့ ဝင်ရောက်ပြီး၊ သူ၏ အံတံ (တံစွယ်) ဖြင့် မြေကြီးကို မြှောက်တင်하였다။ သူသည် အားလုံး၏ အတ္တမူလ အထောက်အထား၊ ကမ္ဘာကို ထမ်းဆောင်၍ မြှောက်တင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 10

दृष्ट्वा दंष्ट्राग्रविन्यस्तां पृथिवीं प्रथितपौरुषम् / अस्तुवञ्जनलोकस्थाः सिद्धा ब्रह्मर्षयो हरिम्

သူ၏ တံစွယ်အဖျားပေါ်တွင် မြေကြီးကို တင်ထားသည်ကို မြင်ကြသောအခါ—သူ၏ ဗီရပုရုသ အင်အားသည် ထင်ရှားကျော်ကြားသူ—ဇနလောက၌ နေထိုင်သော စိဒ္ဓများနှင့် ဗြဟ္မရ္ရှိများက ဟရီကို ချီးမွမ်းကြ하였다။

Verse 11

ऋषय ऊचुः नमस्ते देवदेवाय ब्रह्मणे परमेष्ठिने / पुरुषाय पुराणाय शाश्वताय जयाय च

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– “ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ဘြဟ္မန်၊ အမြင့်ဆုံးအရှင်တော်ထံ နမസ്കာရပါ၏။ ပုရုရှ ပုရာဏ၊ အနန္တအမြဲတည်တော်ထံ နမস্কာရပါ၏။ အောင်မြင်ခြင်းတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံလည်း နမസ്കာရပါ၏။”

Verse 12

नमः स्वयंभुवे तुभ्यं स्त्रष्ट्रे सर्वार्थवेदिने / नमो हिरण्यगर्भाय वेधसे परमात्मने

သင့်ထံ နမস্কာရပါ၏—ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းတော်မူသော စွယ်မ်ဘူ၊ ဖန်ဆင်းရှင် စ္ရဋ္ဌာ၊ အရာအားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အဓိပ္ပါယ်ကို သိမြင်တော်မူသူ။ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ၊ ဗေဓသ (စီမံခန့်ခွဲတော်မူသူ)၊ ပရမာတ္မန် (အမြင့်ဆုံးအတ္တ) ထံလည်း နမস্কာရပါ၏။

Verse 13

नमस्ते वासुदेवाय विष्णवे विश्वयोनये / नारायणाय देवाय देवानां हितकारिणे

ဝါစုဒေဝ—ဗိဿဏု၊ စကြဝဠာ၏ မူလအမြစ်နှင့် အရင်းအမြစ်တော်ထံ နမস্কာရပါ၏။ နာရာယဏ၊ တောက်ပသော အရှင်တော်၊ ဒေဝတို့၏ အကျိုးပြု မေတ္တာရှင်တော်ထံ နမস্কာရပါ၏။

Verse 14

नमो ऽस्तु ते चतुर्वक्त्रे शार्ङ्गचक्रासिधारिणे / सर्वभूतात्मभूताय कूटस्थाय नमो नमः

မျက်နှာလေးပါးတော်မူသော သင့်ထံ ဂုဏ်ပြုနမস্কာရပါ၏—ရှာရင်္ဂ ဓနု၊ စက္ကရ၊ ဓားကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသူ။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အတွင်းအတ္တဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ၊ မပြောင်းလဲမယ့် ကူဋ္ဌသ (အတည်တံ့အခြေခံ) ထံ နမိုနမಃ—ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပါ၏။

Verse 15

नमो वेदरहस्याय नमस्ते वेदयोनये / नमो बुद्धाय शुद्धाय नमस्ते ज्ञानरूपिणे

ဗေဒ၏ လျှို့ဝှက်အနှစ်သာရဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ နမস্কာရပါ၏။ ဗေဒ၏ မူလအမြစ်နှင့် အရင်းအမြစ်ဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ နမস্কာရပါ၏။ ဗုဒ္ဓ (နိုးကြားတော်မူသူ)၊ သန့်ရှင်းတော်မူသူ သင့်ထံ နမস্কာရပါ၏။ ဉာဏ်ပညာကိုယ်တိုင် အရုပ်အဖြစ်တော်မူသော သင့်ထံ နမস্কာရပါ၏။

Verse 16

नमो ऽस्त्वानन्दरूपाय साक्षिणे जगतां नमः / अनन्तायाप्रमेयाय कार्याय करणाय च

အာနန္ဒသဘာဝရှိတော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ လောကအပေါင်း၏ သက်သေတော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ အနန္တ၊ မတိုင်းမတာနိုင်သော အရှင်—အကျိုးလည်း၊ အကြောင်းလည်း ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 17

नमस्ते पञ्चबूताय पञ्चभूतात्मने नमः / नमो मूलप्रकृतये मायारूपाय ते नमः

ပဉ္စမဟာဘူတတို့ ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ ပဉ္စမဟာဘူတတို့၏ အတွင်းအတ္တမူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ မူလပရကృతိတော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ မာယာရূপတော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 18

नमो ऽस्तु ते वराहाय नमस्ते मत्स्यरूपिणे / नमो योगाधिगम्याय नमः सकर्षणाय ते

ဝရာဟာအဖြစ် တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ မတ္စျရূপဖြင့် တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ ယောဂဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ သင်္ကರ್ಷဏ အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 19

नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं त्रिधाम्ने दिव्यतेजसे / नमः सिद्धाय पूज्याय गुणत्रयविभाविने

ဗြဟ္မာ၊ ဝိષ્ણု၊ ရှိဝ တို့အဖြစ် တြိမူရတိတော်မူသော အရှင်၊ သုံးဘုံသုံးဌာန၏ အရှင်၊ ဒိဗ္ဗတေဇဖြင့် တောက်ပသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ စိဒ္ဓတော်မူ၍ ပူဇော်ထိုက်သော အရှင်၊ ဂုဏသုံးပါးဖြင့် ပေါ်လွင်တော်မူသော အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 20

तमो ऽस्त्वादित्यवर्णाय नमस्ते पद्मयोनये / नमो ऽमूर्ताय मूर्ताय माधवाय नमो नमः

နေမင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အရှင်ရှေ့၌ အမှောင်သည် ပျောက်ကွယ်ပါစေ။ ပဒ္မယောနိ—ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော မူလအရင်းအမြစ် အရှင်ထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ အမူရတနှင့် မူရတ—ရုပ်မဲ့လည်း ရုပ်ရှိလည်း ဖြစ်တော်မူသော မာဓဝ အရှင်ထံ နမော၊ နမောတော်တင်ပါ၏။

Verse 21

त्वयैव सृष्टमखिलं त्वय्येव लयमेष्यति / पालयैतज्जगत् सर्वं त्राता त्वं शरणं गति

ဤစကြဝဠာအလုံးစုံကို သင်တစ်ပါးတည်းက ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်လည်း သင်တစ်ပါးတည်းထဲသို့ ပြန်လည်လျောကွယ်မည်။ ဤလောကအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ; သင်သည် ကယ်တင်ရှင်၊ ခိုလှုံရာ၊ အမြင့်ဆုံးသော ပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။

Verse 22

इत्थं स भगवान् विष्णुः सनकाद्यैरभिष्टुतः / प्रसादमकरोत् तेषां वराहवपुरीश्वरः

ထိုသို့ပင် သနကတို့နှင့် အခြားရသေ့များက ချီးမွမ်းပူဇော်ကြသော ဘဂဝန် ဗိဿဏုသည် သူတို့အပေါ် သနားကြင်နာသော ကရုဏာတော်ကို ပေးသနားတော်မူ၏—ဝရာဟဝပူရီ၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသောသူ။

Verse 23

ततः संस्थानमानीय पृथिवीं पृथिवीपतिः / मुमोच रूपं मनसा धारयित्वा प्रिजापतिः

ထို့နောက် မြေကြီး၏ အရှင် ပရဇာပတိသည် မြေကြီးကို သင့်တော်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် စနစ်တကျ ဖြစ်အောင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ၊ ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကို စိတ်ဖြင့် ထိန်းထားလျက်၊ တည်နေရာအတိုင်း ချထားတော်မူ၏။

Verse 24

तस्योपरि जलौघस्य महती नौरिव स्थिता / विततत्वाच्च देहस्य न मही याति संप्लवम्

ထိုရေစီးအလွန်ကြမ်းသော ရေလှိုင်းအစုကြီး၏ အပေါ်၌ မြေကြီးကြီးမားသည် နော်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေ၏။ ထို့ပြင် အရှင်၏ ကိုယ်တော်သည် ထောက်ကူပံ့ပိုးသည့် အကျယ်အဝန်းအဖြစ် ဖြန့်ကျက်ထားသဖြင့် မြေကြီးသည် ကမ္ဘာလောကရေလွှမ်းမိုးမှုထဲသို့ မနစ်မြုပ်ခဲ့။

Verse 25

पृथिवीं तु समीकृत्य पृथिव्यां सो ऽचिनोद् गिरीन् / प्राक्सर्गदग्धानखिलांस्ततः सर्गे ऽदधन्मनः

မြေကြီးကို ညီညာစနစ်တကျ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် တောင်တန်းများကို စုပုံတည်ဆောက်하였다။ ထို့နောက် စကြဝဠာအလုံးစုံသည် ဖန်ဆင်းမတိုင်မီ မီးလောင်ကျွမ်းမှုကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်ကို မြင်၍၊ ဖန်ဆင်းခြင်းအသစ်ကို ထပ်မံပေါ်ထွန်းစေရန် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ချမှတ်하였다။