Adhyaya 40

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितार्या पूर्वविभागे एकोनचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच स रथो ऽधिष्ठितो देवैरादित्यैर्वसुभिस्तथा / गन्धर्वैरप्सरोभिश्च ग्रामणीसर्पराक्षसैः

ဤသို့ သီရိကူർമပုရာဏ၌၊ ဆတ်သာဟသရီ သံဟိတာ၌၊ ပူರ್ವဗိဘာဂ၌ အခန်း (၄၀) စတင်၏။ စူတက ပြောသည်—ထိုရထားကို ဒေဝတို့က စီးနင်းကြပြီး၊ အာဒိတျများနှင့် ဝಸುများလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ အပ္စရာများ၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ၊ နာဂများနှင့် ရာක්ෂသများလည်း တက်ရောက်စီးနင်းကြသည်။

Verse 2

धातार्ऽयमाथ मित्रश्च वरुणः शक्र एव च / विवस्वानथ पूषा च पर्जन्यश्चांशुरेव च

ဓာတೃ၊ အရျမန်၊ မိတ္တ၊ ဝရုဏ နှင့် သက္က (ဣန္ဒြ) တို့၊ ထို့ပြင် ဝိဝස්ဝန်၊ ပူရှန်၊ ပရဇည နှင့် အံရှု—ဤဒေဝတော်များကို ဤနေရာ၌ ကြေညာထားသည်။

Verse 3

भगस्त्वष्टा च विष्णुश्च द्वादशैते दिवाकराः / आप्यायन्ति वै भानुं वसन्तादिषु वै क्रमात्

ဘဂ၊ တွෂ္ဋೃ နှင့် ဗိෂ္ဏု—ဤတို့သည် နေဒေဝတော် အာဒိတျ ၁၂ ပါးအနက် ပါဝင်ကြသည်။ သူတို့သည် နွေဦးမှ စ၍ ရာသီအလိုက် အစဉ်လိုက် နေမင်းကို အာဟာရပေး၍ အင်အားတိုးစေကြသည်။

Verse 4

पुलस्त्यः पुलहश्चात्रिर्वसिष्ठश्चाङ्गिरा भृगुः / भरद्वाजो गौतमश्च कश्यपः क्रतुरेव च

ပုလස්တျ၊ ပုလဟ၊ အတြိ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ အင်္ဂိရသ၊ ဘೃဂု၊ ဘရဒ္ဝာဇ၊ ဂေါတမ၊ ကശ്യပ နှင့် ကရတုလည်း ပါဝင်၍—ဤရိရှီများကို ဤနေရာ၌ စာရင်းပြုထားသည်။

Verse 5

जमदग्निः कौशिकश्च मुनयो ब्रह्मवादिनः / स्तुवन्ति देवं विविधैश्छन्दोभिस्ते यथाक्रमम्

ဇမဒဂ္နိနှင့် ကೌသိက—ဗြဟ္မကို အလေးအနက်ထားသော မုနိများ—ဝေဒဓာတ်အမျိုးမျိုးသော ချန္ဒသ်များဖြင့် အစဉ်လိုက် သခင်ဘုရားကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 6

रथकृच्च रथौज्श्च रथचित्रः सुबाहुकः / रथस्वनो ऽथ वरुणः सुषेणः सेनजित् तथा

ထို့နောက် Rathakṛt နှင့် Rathaujā; Rathacitra နှင့် Subāhuka; ထို့နောက် Rathasvana; ထို့ပြင် Varuṇa; Suṣeṇa နှင့် Senajit တို့လည်း ရှိကြသည်။

Verse 7

तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च रथजित् सत्यजित् तथा / ग्रामण्यो देवदेवस्य कुर्वते ऽभीशुसंग्रहम्

တာρκ္ရှျ၊ အရိဋ္ဌနేమိ၊ ရထဇိတ၊ သတ္တျဇိတ နှင့် ဂြာမဏျ—ဒေဝဒေဝ၏ အမှုထမ်းများ—သခင်ဘုရား၏ ရထားအတွက် ကြိုးကွင်း (နှင့် ဟာနက်စ်) ကို စုစည်း၍ အစီအစဉ်တကျ ပြင်ဆင်ကြသည်။

Verse 8

अथ हेतिः प्रहेतिश्च पौरुषेयो वधस्तथा / सर्पो व्याघ्रस्तथापश्च वातो विद्युद् दिवाकरः

ထို့နောက် လက်နက်နှင့် တန်ပြန်လက်နက်များ၊ ထို့ပြင် လူ့လက်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်သော သေခြင်းလည်း ရှိ၏။ ထို့အတူ မြွေ၊ ကျားနှင့် နွားတိရစ္ဆာန်များ၊ လေ၊ မိုးကြိုးနှင့် နေမင်းလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 9

ब्रह्मोपेतश्च विप्रेन्द्रा यज्ञोपेतस्तथैव च / राक्षसप्रवरा ह्येते प्रयान्ति पुरतः क्रमात्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ ဗြဟ္မဝိဓိ (ဝေဒသင်ကြားမှု) ဖြင့် ပြည့်စုံသူများနှင့် ယဇ္ဉာဝတ (ယဇ္ဉာအကျင့်) တွင် တည်မြဲသူများ—ဤထူးချွန်သော ရာක්ෂသများသည် အစဉ်လိုက် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှေ့တန်းမှ ချီတက်ကြသည်။

Verse 10

वासुकिः कङ्कनीरश्च तक्षकः सर्पपुङ्गवः / एलापत्रः शङ्खपालस्तथैरावतसंज्ञितः

ဝါသုကိ၊ ကင်္ကနီရ၊ တက္ခက—နဂါးတို့၏ အထွဋ်အမြတ်—နှင့်အတူ အေလာပတ္တရ၊ သင်္ခပါလ၊ ထို့ပြင် အဲရာဝတဟု ခေါ်သောသူတို့ကိုလည်း အမည်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 11

धनञ्जयो महापद्मस्तथा कर्कोटको द्विजाः / कम्बलाश्वतरश्चैव वहन्त्येनं यथाक्रमम्

အို ဒွိဇာတို့၊ ဓနဉ္ဇယ၊ မဟာပဒ္မ၊ ကရ္ကောဋက၊ ထို့အပြင် ကမ္ဗလနှင့် အရှွတရ—ဤနဂါးကြီးတို့သည် အစဉ်လိုက် အလျောက် သူ့ကို ထမ်းဆောင်ကြသည်။

Verse 12

तुम्बुरुर्नारदो हाहा हूहूर्विश्वावसुस्तथा / उग्रसेनो वसुरुचिरर्वावसुरथापरः

တုမ္ဗုရုနှင့် နာရဒတို့လည်း ရှိကြ၏။ ဟာဟာ၊ ဟူဟူနှင့် ဗိශ්ဝာဝಸುလည်း ထိုနည်းတူ။ ထို့ပြင် ဥဂ္ရစေန၊ ဝသုရုချိ၊ နှင့် ဝါဝသုရထတို့လည်း ပါဝင်ကြသည်။

Verse 13

चित्रसेनस्तथोर्णायुर्धृतराष्ट्रो द्विजोत्तमाः / सूर्यवर्चा द्वादशैते गन्धर्वा गायतां वराः / गायन्ति विविधैर्गानैर्भानुं षड्जादिभिः क्रमात्

ချိတရစေန၊ ဥဏ္ဏာယု၊ ဓృతရာஷ္ဋရ၊ နှင့် စူရျဝရ္ချာ—အို ဒွိဇာအထွဋ်အမြတ်တို့—ဤဂန္ဓဗ္ဗ ၁၂ ပါးသည် သီချင်းဆိုသူတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်၍၊ ṣaḍja မှ စသော သံစဉ်အလိုက် အမျိုးမျိုးသော ဂီတဖြင့် ဘာနု (နေမင်း) ကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြသည်။

Verse 14

क्रतुस्थलाप्सरोवर्या तथान्या पुञ्जिकस्थला / मेनका सहजन्या च प्रम्लोचा च द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇာအထွဋ်အမြတ်တို့၊ အပ္စရာတို့အနက် အထူးမြတ်သော ကရတုသ္ထလာကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့ပြင် ပုဉ္ဇိကသ္ထလာလည်း ရှိ၏။ ထိုနည်းတူ မေနကာ၊ သဟဇနျာ နှင့် ပရမ္လိုချာတို့လည်း ပါဝင်ကြသည်။

Verse 15

अनुम्लोचा घृतीची च विश्वाची चोर्वशी तथा / अन्या च पूर्वचित्तिः स्यादन्या चैव तिलोत्तमा

အနုမ္လိုစာ၊ ဂှရိတာချီ၊ ဝိශ්ဝာချီ နှင့် ဥရဝသီတို့၊ ထို့ပြင် ပူရ္ဝစိတ္တိ တစ်ပါးနှင့် တိလိုတ္တမာ တစ်ပါးရှိ၏။

Verse 16

ताण्डवैर्विविधैरेनं वसन्तादिषु वै क्रमात् / तोषयन्ति महादेवं भानुमात्मानमव्ययम्

နွေဦးအစပြုသော ရာသီအလိုက် အစဉ်လိုက် တာဏ္ဍဝ အကမျိုးစုံဖြင့် ကပြ၍၊ မဟာဒေဝကို ပျော်ရွှင်စေကြ၏—သူသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဘာနု (နေမင်း) ဖြစ်၍ မပျက်မယွင်းသော အာတ္မန် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 17

एवं देवा वसन्त्यर्के द्वौ द्वौ मासौ क्रमेण तु / सूर्यमाप्याययन्त्येते तेजसा तेजसां निधिम्

ဤသို့ပင်၊ ဒေဝတော်တို့သည် အစဉ်လိုက် နေမင်းအတွင်း၌ နှစ်လနှစ်လစီ နေထိုင်ကြ၏။ ထို့နောက် မိမိတို့၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် တေဇောဓာတ်တို့၏ خزာနာဖြစ်သော နေမင်းကို ပိုမိုပြည့်ဝစေကြ၏။

Verse 18

ग्रथितैः स्वैर्वचोभिस्तु स्तुवन्ति मुनयो रविम् / गन्धर्वाप्सरसश्चैनं नृत्यगेयैरुपासते

မိမိတို့၏ စီစဉ်တင်ဆက်ထားသော ဝစနာများဖြင့် မုနိတို့သည် ရဝိ (နေမင်း) ကို ချီးမွမ်းကြ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့သည်လည်း အကနှင့် သီချင်းဖြင့် သူ့ကို ပူဇော်အုပ်သိမ်းကြ၏။

Verse 19

ग्रामणीयक्षभूतानि कुर्वते ऽभीषुसंग्रहम् / सर्पा वहन्ति देवेशं यातुधानाः प्रयान्ति च

ခေါင်းဆောင်တို့ဦးဆောင်သော ယက္ခနှင့် ဘူတအဖွဲ့များသည် အဘီရှု (ရောင်ခြည်) များကို စုစည်းကြ၏။ မြွေတို့သည် ဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) ကို သယ်ဆောင်ကြပြီး၊ ယာတုဓာနတို့လည်း လိုက်ပါ၍ ခရီးဆက်ကြ၏။

Verse 20

बालखिल्या नयन्त्यस्तं परिवार्योदयाद् रविम् / एते तपन्ति वर्षन्ति भान्ति वान्ति सृजन्ति च / भूतानामशुभं कर्म व्यपोहन्तीह कीर्तिताः

ဗာလခိလျာ ရှင်တော်များသည် နေထွက်ချိန်၌ နေကို ဝိုင်းရံကာ နေဝင်သို့ တိုင်အောင် ဦးဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် အပူပေး၍ မိုးရွာစေကာ တောက်ပစေ၍ လေကဲ့သို့ တိုက်ခတ်စေပြီး စೃષ્ટိကိုလည်း ဖန်ဆင်းကြသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့ကို သတ္တဝါတို့၏ မကောင်းသော ကမ္မကို ဖယ်ရှားပေးသူများဟု ချီးကျူးထားသည်။

Verse 21

एते सहैव सूर्येण भ्रमन्ति दिवि सानुगाः / विमाने च स्थितो नित्यं कामगे वातरंहसि

ဤအနုဂါတို့သည် နေနှင့်အတူ ကောင်းကင်၌ အစဉ်မပြတ် လှည့်လည်သွားလာကြသည်။ နေ (စူရျ) သည် ကောင်းကင်ယာဉ်၌ အမြဲတည်နေ၍ စိတ်ကြိုက်သွားနိုင်ကာ လေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ မိုးကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသည်။

Verse 22

वर्षन्तश्च तपन्तश्च ह्लादयन्तश्च वै प्रजाः / गोपयन्तीह भूतानि सर्वाणीहायुगक्षयात्

သူတို့သည် မိုးရွာစေ၍ အပူပေးကာ သတ္တဝါတို့ကိုလည်း ပျော်ရွှင်စေကြသည်။ ထို့ပြင် ဤလောက၌ သတ္တဝါအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ယုဂအဆုံးတိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

Verse 23

एतेषामेव देवानां यथावीर्यं यथातपः / यथायोगं यथासत्त्वं स एष तपति प्रभुः

ဤဒေဝတို့၏ အင်အားနှင့် တပဿာအတိုင်း၊ သူတို့၏ စည်းကမ်းနှင့် သဘာဝစွမ်းရည်အတိုင်း၊ ဤအရှင်တော်—အုပ်စိုးရှင်—သည် မိမိ၏ တပဿာဖြင့် အချိုးကျ ခွဲဝေကာ ထောက်ပံ့တည်တံ့စေသည်။

Verse 24

अहोरात्रव्यवस्थानकारणं स प्रजापतिः / पितृदेवमनुष्यादीन् स सदाप्यायेद् रविः

သူသည် ပရဇာပတိ ဖြစ်၍ နေ့နှင့်ည၏ စနစ်တကျတည်ဆောက်မှု၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေ (ရဝိ) သည် ပိတೃများ၊ ဒေဝများ၊ လူသားများနှင့် အခြားသတ္တဝါတို့ကို အစဉ်အမြဲ ပျိုးထောင်အာဟာရပေးသည်။

Verse 25

तत्र देवो महादेवो भास्वान् साक्षान्महेश्वरः / भासते वेदविदुषां नीलग्रीवः सनातनः

ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝသည် တောက်ပလင်းလက်၍ မဟေရှ္ဝရ အမှန်တကယ် ထင်ရှားပေါ်လွင်၏။ ဝေဒကို သိမြင်သူတို့အတွက် အနန္တ နီလဂ္ရီဝ (လည်ပင်းပြာရှင်) သည် ထွန်းလင်းတောက်ပ၏။

Verse 26

स एष देवो भगवान् परमेष्ठी प्रजापतिः / स्थानं तद् विदुरादित्यं वेदज्ञा वेदविग्रहम्

ထိုဘုရားသည် အမှန်တကယ် ဘဂဝန်၊ ပရမေဋ္ဌင်၊ ပ္ရဇာပတိ—သတ္တဝါတို့၏ အရှင်ဖြစ်၏။ ဝေဒကို သိမြင်သူတို့သည် ထိုအနေအထားကို အာဒိတျယ (နေမင်း) ဟု သိကြပြီး၊ ဝေဒကို သိသူ၊ ကိုယ်တိုင် ဝေဒဖြစ်သော ပုံသဏ္ဌာန်တော်ဟု သိမြင်ကြ၏။