Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने चत्वारिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच कीदृशं यन्त्रमेतस्या मन्त्रोवा कीदृशो वरः / उपदेष्टा च कीदृक्स्याच्छिष्यो वा कीदृशः स्मृतः

ဤသို့ဖြင့် သရီဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၏ အထက်ပိုင်း၌၊ ဟယဂရီဝ–အဂஸတျ စကားဝိုင်း၊ လလိတာဥပాఖ్యာနတွင် အခန်းလေးဆယ်မြောက် ဖြစ်၏။ အဂஸတျက ဆိုသည်—“ဤဒေဝီ၏ ယန္တရသည် မည်သို့နည်း၊ မန္တရ သို့မဟုတ် ပေးအပ်သော ဝရသည် မည်သို့နည်း။ သင်ကြားပေးသူသည် မည်သို့ဖြစ်သင့်သနည်း၊ သင်ယူသူ (ရှိෂျ) သည် မည်သို့ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူကြသနည်း?”

Verse 2

सर्वज्ञस्त्वं हयग्रीव साक्षात्परमपूरुषः / स्वामिन्मयि कृपादृष्ट्या सर्वमेतन्निवेदय

ဟယဂရီဝ အို၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ တိုက်ရိုက် ပရမပူရုಷ ဖြစ်၏။ အို သခင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာမျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှု၍ ဤအရာအားလုံးကို ပြောကြားပေးပါ။

Verse 3

हयग्रीव उवाच मन्त्रं श्रीचक्रगेवास्याः सेयं हि त्रिपुरांबिका / सैषैव हि महालक्ष्मीः स्फुरच्चैवात्मनः पुरा

ဟယဂရီဝက မိန့်တော်မူသည်– “ဤသည်မှာ သရီချက္ကရ၏ မန္တရဖြစ်၍၊ မျက်နှာတော်သည် ချက္ကရဖြစ်သော သရီဒေဝီ၊ တိရိပုရာအမ္ဗိကာပင် ဖြစ်၏။ ထိုဒေဝီတော်တည်းဟူသော မဟာလက္ခမီသည် ရှေးကာလ၌ အတ္တမန်မှ တောက်ပထင်ရှားခဲ့၏။”

Verse 4

पस्यति स्म तदा चक्रं ज्योतिर्मयविजृंभितम् / अस्य चक्रस्य माहात्म्यमपरिज्ञेयमेव हि

ထိုအခါ သူသည် အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ချဲ့ထွင်ထင်ရှားလာသော ချက္ကရကို မြင်၏။ ဤချက္ကရ၏ မဟာတန်ခိုးမဟိမကို အပြည့်အဝ သိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိနိုင်ပေ။

Verse 5

साक्षात्सैव महालक्ष्मीः श्रीचक्रमिति तत्त्वतः / यदभ्यर्च्य महाविष्णुः सर्वलोकविमोहनम् / कामसंमोहिनीरूपं भेजे राजीवलोचनः

တတ္တဝအရ သရီချက္ကရသည် မဟာလက္ခမီကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုချက္ကရကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ မဟာဝိෂ္ဏု—ကြာပန်းမျက်စိတော်ရှိသူ—သည် လောကအားလုံးကို မောဟစေသော “ကာမသံမောဟိနီ” ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 6

अर्चयित्वा तदीशानः सर्वविद्येश्वरो ऽभवत् / तदाराध्य विशेषेण ब्रह्मा ब्रह्माण्डसूरभूत् / मुनीनां मोहनश्चासीत्स्मरो यद्वरिवस्यया

ထိုကို ပူဇော်ပြီးနောက် အီရှာနသည် ဗိဒ္ဓာအားလုံး၏ အရှင်ဖြစ်လာ၏။ ထိုကို အထူးသဖြင့် အာရాధနာပြုရာတွင် ဘြဟ္မာသည် ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ နေမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထိုဝရိဝသျာ (ပူဇော်ဝတ်) ကြောင့် စ္မရ—ကာမဒေဝ—သည် မုနိတို့ကို မောဟစေသူလည်း ဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 7

श्रीदेव्याः पुरतश्चक्रं हेमरौप्यादिनिर्मितम् / निधाय गन्धैरभ्यर्च्य षोडशाक्षरविद्यया

သရီဒေဝီ၏ ရှေ့တော်၌ ရွှေ၊ ငွေ စသည်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ချက္ကရကို တင်ထား၍ အနံ့သာတို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ ဆယ့်ခြောက်အက္ခရာ ဗိဒ္ဓာဖြင့် အာရాధနာပြု၏။

Verse 8

प्रत्यहं तुलसीपत्रैः पवित्रैर्मङ्गलाकृतिः / सहस्रैर्मूलमन्त्रेण श्रीदेवीध्यानसंयुतः

နေ့စဉ် တူလစီရွက်သန့်ရှင်း၍ မင်္ဂလာရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့်၊ မူလမန္တရကို တစ်ထောင်ကြိမ် ရွတ်ဆိုကာ သရီဒေဝီကို ဓ്യာနနှင့်ပေါင်း၍ ပူဇော်၏။

Verse 9

अर्चयित्वा च मध्वाज्यशर्करापायसैः शुभैः / अनवद्यैश्च नैवेद्यैर्माषापूपैर्मनोहरैः

ထို့နောက် ပျားရည်၊ ဂျီ(နို့ဆီ)၊ သကြားနှင့် ပာယသ(နို့ထမင်း) အစရှိသည့် မင်္ဂလာအဟာရများဖြင့် ပူဇော်၍၊ အပြစ်ကင်းသော နైవేద្យနှင့် မာෂာပူပ(ပဲနံ့သာမုန့်) လှပချိုမြိန်သည့်အရာများကို ဆက်ကပ်၏။

Verse 10

यः प्रीणति महालक्ष्मीं मतिमान्मण्डलत्रये / महसा तस्य सांनिध्यमाधत्ते परमेश्वरी

မဏ္ဍလသုံးပါးအတွင်း ဉာဏ်ရှိသူက မဟာလက္ခမီကို ပျော်ရွှင်စေသော်၊ အမြင့်မြတ်သော အရှင်မ (ပရမေရှဝရီ) သည် မိမိ၏ တေဇောဓာတ်ဖြင့် ထိုသူအနီး၌ သာသနာတော်ရှိနေခြင်းကို တည်စေ၏။

Verse 11

मनसा वाञ्छितं यच्च प्रसन्ना तत्प्रपूरयेत् / धवलै कुसुमैश्चक्रमुक्तरीत्या तु योर्ऽचयेत्

ပျော်ရွှင်တော်မူသော သမီးတော်သည် စိတ်၌ လိုလားသမျှကို ပြည့်စုံစေမည်။ ထို့ပြင် အဖြူရောင်ပန်းများဖြင့် ‘စက်ရ-မုက္တ’ နည်းလမ်းအတိုင်း ထိုနှစ်ပါးကို ပူဇော်သူသည်။

Verse 12

तस्यैव रसनाभागे नित्यं नृत्यति भारती / पाटलैः कुसुमैश्चक्रं योर्ऽचयेदुक्तमार्गतः / सार्वभौमं च राजानं दासवद्वशयेदसौ

ထိုသူ၏ လျှာဖျား၌ ဘာရတီ(သရஸဝတီ) သည် နిత్యం ကခုန်နေ၏။ ပာဋလပန်းများဖြင့် စက်ရကို ဆိုထားသည့်လမ်းစဉ်အတိုင်း ပူဇော်သူသည် စကြဝဠာမင်းတောင်ကိုပင် ကျွန်ကဲ့သို့ အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်စေနိုင်၏။

Verse 13

पीतवर्णैः शुभैः पुष्पैः पूर्ववत्पूजयेच्च यः / तस्य वक्षस्थले नित्यं साक्षाच्छ्रीर्वसति ध्रुवम्

အရင်ကကဲ့သို့ မင်္ဂလာရှိသော အဝါရောင်ပန်းများဖြင့် ပူဇော်သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သာသနာတော်၏ သီရိ (လက္ခမီ) သည် အမြဲတမ်း တကယ်တမ်း ကိန်းဝပ်နေ၏။

Verse 14

दुर्गन्धैर्गन्धहीनैश्च सुवर्णैरपि नार्चयेत् / सुगन्धैरेव कुसुमैः पुष्पैश्चाभ्यर्चर्योच्छवाम्

နံ့ဆိုးသောပန်းများ၊ နံ့မရှိသောပန်းများဖြင့် မပူဇော်ရ၊ ရွှေပန်းဖြစ်စေကာမူ မပူဇော်ရ; နံ့သင်းသောပန်းများဖြင့်သာ (ဧကာဒေဝီ) ကို အထူးပူဇော်ရမည်။

Verse 15

कामाक्ष्यैव महालक्ष्मीश्चक्रं श्रीचक्रमेव हि / श्रीविद्यैषा परा विद्या नायिका गुरुनायिका

ကာမာක්ෂီသည် မဟာလက္ခမီပင် ဖြစ်၏; သူမ၏ စက်ရ (cakra) သည် အမှန်တကယ် သီရိစက်ရ (Śrīcakra) ဖြစ်၏။ ဤသည်ကို သီရိဝိဒ္ယာဟု ခေါ်ကြပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိဒ္ယာ၊ ဦးဆောင်သမီးတော်၊ ဂုရုတို့၏ ဦးဆောင်သမီးတော် ဖြစ်၏။

Verse 16

एतस्या मन्त्रराजस्तु श्रीविद्यैव तपोधन / कामराजान्तमन्त्रान्ते श्रीबीजेन समन्वितः

တပဓနာ (တပသ်ကြွယ်ဝသူ) အို၊ သူမ၏ မန္တရရာဇ (မန်တရဘုရင်) သည် သီရိဝိဒ္ယာပင် ဖြစ်၏။ မန္တရ၏ အဆုံးတွင် ‘ကာမရာဇ’ ဟူသော အဆုံးပိုင်းရှိပြီး ‘သီရိ’ ဘီဇ (seed syllable) ဖြင့် ပေါင်းစည်းထား၏။

Verse 17

षोडशाक्षरविद्येयं श्रीविद्येति प्रकीर्तिता / इत्थं रहस्यमाख्यातं गोपनीयं प्रयत्नतः

ဤဝိဒ္ယာသည် အက္ခရာ ၁၆ လုံးပါသော ဝိဒ္ယာဖြစ်၍ ‘သီရိဝိဒ္ယာ’ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဤသို့ အလျှို့ဝှက်ကို ပြောပြပြီးပြီ; ကြိုးစား၍ လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 18

तिसृणामपि मूर्तीनां शक्तिर्विद्येयमीरिता / सर्वेषा मपि मन्त्राणां विद्यैषा प्राणरूपिणी

ဤဝိဒ္ဓာသည် ရုပ်သုံးပါး၏ သတ္တိဟု ကြေညာထား၏။ မန္တရားအားလုံးအတွက်လည်း ဤဝိဒ္ဓာသည် ပရာဏာသဘော ဖြစ်၏။

Verse 19

पारंपर्येण विज्ञाता विद्येयं बन्धमोचिनी / संस्मृता पापहरणी जरामृत्युविनाशिनी

ဤဝိဒ္ဓာကို အစဉ်အလာဆက်ဆံမှုဖြင့် သိရှိလာကြပြီး ချည်နှောင်မှုကို ဖြုတ်ပေးသူ ဖြစ်၏။ သတိရမိသော် အပြစ်ကို ဖယ်ရှား၍ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ပျက်စီးစေ၏။

Verse 20

पूजिता दुःखदौर्भाग्यव्याधिदारिद्रयनाशिनी / स्तुता विघ्नौघशमिनी ध्याता सर्वार्थसिद्धिदा

ပူဇော်လျှင် ဒုက္ခ၊ ကံမကောင်းမှု၊ ရောဂါနှင့် ဆင်းရဲမှုကို ဖျက်ဆီး၏။ ချီးမွမ်းလျှင် အတားအဆီးအစုအဝေးကို ငြိမ်းစေ၏။ သမาธိဖြင့် စိတ်တွင်ထားလျှင် အလိုအလျောက် အကျိုးတရားအားလုံးကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 21

मुद्राविशेषतत्त्वज्ञो दीक्षाक्षपितकल्मषः / भजेद्यः परमेशानीमभीष्टफलमाप्नुयात्

မုဒြာအထူး၏ တတ္တဝကို သိသူ၊ ဒီက္ခာဖြင့် အညစ်အကြေးကို ပယ်ဖျက်ပြီးသူသည် ပရမေရှာနီကို ဘဇနာပြုလျှင် မိမိလိုလားသော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 22

धवलांबरसंवीतां धवलावासमध्यगाम् / पूजयेद्धवलैः पुष्पैर्ब्रह्मचर्ययुतो नरः

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၍ အဖြူရောင်နေရပ်အလယ်၌ တည်နေသော သူမကို၊ ဗြဟ္မစရိယာနှင့် ပြည့်စုံသော လူသည် အဖြူရောင်ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

धवलैश्चैव नैवेद्यैर्दधिक्षीरौदनादिभिः / संकल्पधवलैर्वापि पूजयेत्परमेश्वरीम्

နို့၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်) နှင့် နို့ထမင်း စသည့် အဖြူရောင် နైవေဒျများဖြင့်လည်းကောင်း၊ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော သံကల్పဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပရမေရှဝရီ မဟာဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 24

श्रीर्वालन्त्र्यक्षीबीजैः क्रमात्खण्डेषु योजिताम् / षोडशाक्षरविद्यां तामर्चयेच्छुद्धमानसः

«śrī» ဘီဇနှင့် «vālantryakṣī» ဘီဇတို့ကို အစိတ်အပိုင်းများတွင် အစဉ်လိုက် ထည့်သွင်းစီစဉ်ထားသော ထို ဆယ့်ခြောက်အက္ခရာ ဝိဒျာကို စိတ်သန့်သူက အာရ္ချနာဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 25

अनुलोमविलोमेन प्रजपन्मात्रिकाक्षरैः

မಾತ್ರိကာ အက္ခရာများကို အနုလိုမ–ဝိလိုမ အစဉ်ဖြင့် ပရဇပန် (ထပ်တလဲလဲ ဂျပ) ပြုရမည်။

Verse 26

भावयन्नेव देवाग्रे श्रीदेवीं दीपरूपिणीम् / मनसोपांशुना वापि निगदेनापि तापस

တပသ၊ ဒေဝတို့ရှေ့၌ မီးအလင်းရূপဖြစ်သော Śrīဒေဝီကို စိတ်ဖြင့် တည်မြဲစွာ သဘောပေါက်စေ၍၊ စိတ်ထဲကပဲဖြစ်စေ၊ တိတ်တိတ်လေးဖြစ်စေ၊ အသံထွက်၍ဖြစ်စေ ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။

Verse 27

श्रीदेवीन्याससहितः श्रीदेवीकृतविग्रहः / एकलक्षजपेनैव महापापैः प्रमुच्यते

Śrīဒေဝီ၏ န്യാസနှင့်အတူ ကျင့်၍၊ ကိုယ်ကို Śrīဒေဝီ၏ ရုပ်တော်အဖြစ် တည်စေသူသည်၊ တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ဂျပသာဖြင့်ပင် မဟာပာပများမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 28

लक्षद्वयेन देवर्षे सप्तजन्मकृतान्यपि / पापानि नाशयत्येव साधकस्य परा कला

ဒေဝရ္ဓိရှီရေ၊ လက္ခနှစ်သိန်းသော ဂျပဖြင့် စာဓက၏ အမြင့်မြတ်သော ကလာသည် ခုနှစ်ဘဝက ပြုခဲ့သမျှ အပြစ်များကိုပင် ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 29

लक्षत्रितयजापेन सहस्रजनिपातकैः / मुच्यते नात्र संदेहो निर्मलो नितरां मुने / क्रमात्षोडशलक्षेण देवीसांनिध्यमाप्नुयात्

လက္ခသုံးသိန်းသော ဂျပဖြင့် အနှစ်တစ်ထောင်ဘဝအပြစ်ကြီးများမှ လွတ်မြောက်၏—ဤ၌ သံသယမရှိ၊ မုနီရေ။ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် လက္ခတစ်ဆယ့်ခြောက်သိန်းဖြင့် ဒေဝီ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ရရှိမည်။

Verse 30

पूजा त्रैकालिकी नित्यं जपस्तर्पणमेव च / होमो ब्राह्मणभुक्तिश्च पुरश्चरणमुच्यते

နေ့စဉ် သုံးချိန်ပူဇော်ခြင်း၊ ဂျပနှင့် တර්ပဏလည်းကောင်း၊ ဟෝမနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးခြင်းလည်းကောင်း—ဤအရာတို့ကို ‘ပုရశ္ଚရဏ’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 31

होमतर्पणयोः स्वाहा न्यासपूजनयोर्नमः / मन्त्रान्ते पूजयेद्देवीं जपकाले यथोचितम्

ဟိုးမနှင့် တർပဏတွင် ‘ဆွာဟာ’ ဟု ဆိုရမည်၊ န્યાસနှင့် ပူဇာတွင် ‘နမಃ’ ဟု ဆိုရမည်။ မန္တရအဆုံးတွင် ဂျပကာလ၌ သင့်တော်သလို ဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

जपाद्दशांशो होमः स्यात्तद्दशांशं तु तर्पणम् / तद्दशांशं ब्राह्मणानां भोजनं विन्ध्यमर्दन

ဂျပ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံသည် ဟိုးမ ဖြစ်ရမည်၊ ထို၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံသည် တർပဏ ဖြစ်ရမည်။ ထို၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ဗြာဟ္မဏတို့အား အစာကျွေးခြင်းအဖြစ် ထားရမည်၊ ဗိန္ဓျမർဒနရေ။

Verse 33

देशकालोपघाते तु यद्यदङ्गं विहीयते / तत्संख्याद्विगुणं जप्त्वा पुरश्चर्यां समापयेत्

နေရာကာလ အနှောင့်အယှက်ကြောင့် ပူရශ්ချရိယာ၏ အင်္ဂတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်ကွက်သွားလျှင်၊ ထိုအရေအတွက်၏ နှစ်ဆကို မန္တရားဖြင့် ဂျပ်ရွတ်ကာ ပူရශ්ချရိယာကို ပြီးစီးစေရာ၏။

Verse 34

ततः काम्यप्रयोगार्थं पुनर्लक्षत्रयं जपेत् / व्रतस्थो निर्विकारश्च त्रिकालं पूजनेरतः / पश्चाद्वश्यादिकर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्स्यति

ထို့နောက် ကာမ్యပရယောဂ (လိုအင်ဆန္ဒအတွက် အကျင့်) အတွက် ထပ်မံ၍ လက္ခသုံးကြိမ် မန္တရားကို ဂျပ်ရွတ်ရမည်။ ဝရတ၌ တည်၍ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ သုံးကာလပူဇာကို အမြဲပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဝရှျယာစသည့် ကర్మများကို ဆောင်ရွက်လျှင် စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်။

Verse 35

अभ्यर्च्य चक्रमध्यस्थो मन्त्री चिन्तयते यदा / सर्वमात्मानमरुणं साध्यमप्यरुणीकृतम्

ပူဇာပြုပြီးနောက် စက်ရမဓ്യ၌ ထိုင်နေသော မန္တရားသမားသည် စိတ်တွင် ဆင်ခြင်သည့်အခါ၊ မိမိအတ္တကို အရုဏ (နီရောင်တောက်) အဖြစ် မြင်ရပြီး၊ အောင်မြင်စေလိုသော အရာတိုင်တိုင်လည်း အရုဏရောင်ဖြစ်သွားသည်။

Verse 36

ततो भवति विन्ध्यारे सर्वसौभाग्यसुन्दरः / वल्लभः सर्वलोकानां वशयेन्नात्रसंशयः

ထို့နောက် ဗိန္ဓျာတောင်တန်း၌ပင် သူသည် ကံကောင်းခြင်းအလှအပ အားလုံးဖြင့် လှပတင့်တယ်လာပြီး၊ လောကအားလုံး၏ ချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်လာကာ၊ အားလုံးကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 37

रोचनाकुङ्कुमाभ्यां तु समभागं तु चन्दनम् / शतमष्टोत्तरं जप्त्वा तिलकं कारयेद् बुधः

ရောချနာနှင့် ကုင်ကူမကို တူညီသောအချိုးဖြင့် စန္ဒန (စန္ဒကူး) နှင့် ရောစပ်၍၊ ၁၀၈ ကြိမ် မန္တရားကို ဂျပ်ရွတ်ပြီးနောက် ပညာရှိသည် တီလက (နဖူးအမှတ်) ကို တင်စေရာ၏။

Verse 38

ततो यमीक्षते वक्ति स्पृशते चिन्तयेच्च यम् / अर्धेन च शरीरेण स वशं याति दासवत्

ထို့နောက် မိမိကြည့်မြင်၍ ပြောဆို၊ ထိတွေ့၊ စိတ်တွင်လည်း အမြဲစဉ်းစားနေသောသူကို—ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တစ်ဝက်ဖြင့်ပင် ထိုသူသည် အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ကာ ကျွန်ကဲ့သို့ လိုက်နာရ၏။

Verse 39

तथा पुष्पं फलं गन्धं पानं वस्त्रं तपोधन / शतमष्टोत्तरं जप्त्वा यस्यै संप्रोष्यते स्त्रियै / सद्य आकृष्यते सा तु विमूढहृदया सती

ထို့အတူပင်၊ တပဓနာရှိသူရေ—ပန်း၊ သီး၊ မွှေးရနံ့၊ သောက်စရာနှင့် အဝတ်အစားတို့ကို ယူ၍ မန္တရားကို ၁၀၈ ကြိမ် ဂျပ်ပြီး မိမိရည်ရွယ်သော မိန်းမထံသို့ ပို့လျှင်၊ စိတ်မောဟနေသော ထိုမိန်းမသည် ချက်ချင်း ဆွဲငင်ခံရ၏။

Verse 40

लिखेद्रोचन यैकान्ते प्रतिमामवनीतले / सुरूपां च सशृङ्गारवेषाभरणमण्डिताम्

တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ ရောစနာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံတော်တစ်ပါးကို ရေးဆွဲလေ—ရုပ်ရည်လှပ၍ အလှဆင်ဝတ်စား၊ အလင်္ကာရနှင့် အာဘရဏတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသောပုံတော်။

Verse 41

तद्भालगलहृन्नाभिजानुमण्डलयोजितम् / जन्मनाममहाविद्यामङ्कुशान्तर्विदर्भितम्

ထိုပုံတော်၏ နဖူး၊ လည်ပင်း၊ ရင်ဘတ်၊ ချက်နှင့် ဒူးဝိုင်းတို့၌ မွေးနာမနှင့် မဟာဝိဒျာ မန္တရားတို့ကို အင်္ကုရှကို အတွင်း၌ ထည့်သွင်းစီရင်၍ တပ်ဆင်ရေးသားလေ။

Verse 42

सर्वाङ्गसंधिसंलीनामालिख्य मदनाक्षरैः / तदाशाभिमुखो भूत्वा त्रिपुरीकृतविग्रहः

မဒနအက္ခရာတို့ဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါအဆစ်အမြစ် အားလုံး၌ စိမ့်ဝင်အောင် ရေးဆွဲပြီး၊ ထိုသူမ၏ အရပ်သို့ မျက်နှာမူကာ ရပ်လျက်၊ ကိုယ်ကို တ్రိပုရီအဖြစ် ပြုလုပ်ထားလေ။

Verse 43

बद्ध्वा तु क्षोभिणीं मुद्रां विद्यामष्टशतं जपेत् / संयोज्य दहनागारे चन्द्रसूर्यप्रभाकुले

ထို့နောက် «ခ္ရှောဘိဏီ» မုဒြာကို ချည်နှောင်၍ ဝိဒ္ယာကို ရှစ်ရာကြိမ် ဂျပပါစေ။ မီးအိမ်ခန်း၌ ပေါင်းစည်းကာ လနှင့် နေရောင်တောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေ။

Verse 44

ततो विह्वलितापाङ्गीमनङ्गशरपीडिताम् / प्रज्वलन्मदनोन्मेषप्रस्फुरज्जघनस्थलाम्

ထို့နောက် မျက်စောင်းများ တုန်လှုပ်၍ မောဟိုက်နေသည့်သူမသည် အနင်္ဂ (ကာမဒေဝ) ၏ မြားဒဏ်ကြောင့် နာကျင်လျက်၊ ကာမမီး တောက်လောင်သလို လှုပ်ရှားကာ တင်ပါးပြင် တုန်ယိမ်းနေ၏။

Verse 45

शक्तिचक्रे लसद्रश्मिवलनाकवलीकृताम् / दूरीकृतसुचारित्रां विशालनयनाम्बुजाम्

ရှက္တိချက္ကရ၌ တောက်ပသော ရောင်ခြည်လှည့်ဝိုင်းများက သူမကို ပတ်လည်ဖမ်းဆီးထား၏။ သူမ၏ သန့်ရှင်းသော အကျင့်သီလကို အဝေးသို့ ဖယ်ရှားသကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး၊ ကြာပန်းကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော မျက်လုံးများ ထင်ရှားလျက်ရှိ၏။

Verse 46

आकृष्टनयनां नष्टधैर्यसंलीनव्रीडनाम् / मन्त्रयन्त्रौषधमहामुद्रानिगडबन्धनाम् / दूरीकृतसुचारित्रां विशालनयनाम्बुजाम्

သူမ၏ မျက်လုံးများ ဆွဲယူခံရ၍ သတ္တိပျောက်ကာ အရှက်အကြောက် ဝင်ရောက်လျက်ရှိ၏။ မန္တရ၊ ယန္တရ၊ ဆေးဝါးနှင့် မဟာမုဒြာတို့၏ ချည်နှောင်သည့် ချိန်းကွင်းကဲ့သို့ အနှောင်အဖွဲ့ဖြင့် ချုပ်ထား၏။ သန့်ရှင်းသော အကျင့်သီလကို အဝေးသို့ ဖယ်ရှားသကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး၊ ကြာပန်းကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော မျက်လုံးများ ထင်ရှားလျက်ရှိ၏။

Verse 47

मनो ऽधिकमहामन्त्रजपमानां हृतांशुकाम् / विमूढामिव विक्षुब्धामिव प्लुष्टामिवाद्भुताम्

စိတ်သည် မဟာမန္တရ ဂျပတွင် အလွန်စွဲလမ်းနေသဖြင့် သူမ၏ အဝတ်အစားကို လုယူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မောဟိုက်သကဲ့သို့၊ လှုပ်ရှားနှောင့်ယှက်ခံရသကဲ့သို့၊ မီးလောင်သကဲ့သို့—အံ့ဩဖွယ် ထူးကဲလှ၏။

Verse 48

लिखितामिव निःसंज्ञामिव प्रमथितामिव / निलीनामिव निश्चेष्टामिवान्यत्वं गतामिव

ရေးထားသကဲ့သို့၊ သတိမရှိသကဲ့သို့၊ ချေမွသကဲ့သို့; ပုန်းကွယ်သကဲ့သို့၊ မလှုပ်မရှားသကဲ့သို့၊ အခြားသဘောသို့ ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 49

भ्रमन्मन्त्रानिलोद्धूतवेणुपत्राकृतिं च खे / भ्रमन्तीं भावयेन्नारीं योजनानां शतादपि

မந்திரလေက လှုပ်ခတ်၍ မြှောက်တင်သည့် ဝါးရွက်ပုံသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ မိုးကောင်းကင်၌ လှည့်ဝဲနေသည်ဟု; ယောဇနာတစ်ရာအထိ ဝေးသော်လည်း ထိုမိန်းမ လှည့်ဝဲနေသည်ဟု စိတ်တွင် ပုံဖော်ရမည်။

Verse 50

चक्रमध्यगतां पृथ्वीं सशैलवनकाननाम् / चतुःसमुद्रपर्यन्तं ज्वलन्तीं चिन्तयेत्ततः

ထို့နောက် စက်ဝိုင်းအလယ်၌ တည်သော မြေကြီးကို—တောင်တန်း၊ တောအုပ်၊ တောကြီးများနှင့်တကွ—လေးသမုဒ္ဒရာအဆုံးတိုင်အောင် မီးလောင်တောက်ပနေသည်ဟု စိတ်တွင် ချင့်ချိန်ရမည်။

Verse 51

षण्मासाभ्यासयोगेन जायते मदनोपमः / दृष्ट्वा कर्षयते लोकं दृष्ट्वैव कुरुते वशम्

ခြောက်လကြာ ယောဂအလေ့အကျင့်ဖြင့် ကာမဒေဝနှင့်တူသူ ဖြစ်ပေါ်လာ၏; မြင်ရုံဖြင့်ပင် လောကကို ဆွဲဆောင်ကာ မြင်ရုံဖြင့်ပင် အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်စေသည်။

Verse 52

दृष्ट्वा संक्षोभयेन्नारीं दृष्ट्वैव हरते विषम् / दृष्ट्वा करीति वागीशं दृष्ट्वा सर्वं विमोहयेत् / दृष्ट्वा चातुर्थिकादींश्च ज्वरान्नाशयते क्षणात्

မြင်ရုံဖြင့် မိန်းမကို လှုပ်ရှားစေ၏; မြင်ရုံဖြင့် အဆိပ်ကို ဖယ်ရှား၏။ မြင်ရုံဖြင့် ဝါဂီဣရှ (စကား၏အရှင်) ကို «ကရီတိ» ဟု ဆိုစေ၏; မြင်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို မောဟစေ၏။ ထို့ပြင် မြင်ရုံဖြင့်ပင် စတုတ္ထနေ့ဖျား (cāturthikā) စသည့် ဖျားနာမှုများကို ခဏချင်း ပျောက်ကင်းစေ၏။

Verse 53

पीतद्रव्येण लिखितं चक्रं गूढं तु धारयेत् / वाक्स्तंभं वादिनां क्षिप्रं कुरुते नात्र संशयः

အဝါရောင်ပစ္စည်းဖြင့် ရေးထားသော စက္ကရကို လျှို့ဝှက်စွာ ဆောင်ထားလော့။ ထိုသည်က အငြင်းပွားသူတို့၏ စကားကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်စေသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 54

महानीलीरसेनापि शत्रुनामयुतं लिखेत् / दक्षिणाभिमुखो वह्नौ दग्ध्वा मारयते रिपून्

မဟာနီလီအရည်ဖြင့်လည်း ရန်သူတို့၏ အမည်များကို များစွာ ရေးလော့။ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ မီးထဲတွင် မီးရှို့လျှင် ရန်သူတို့ကို သတ်နိုင်သည်။

Verse 55

महिषाश्वपुरीषाभ्यां गोमूत्रैर्नाम टङ्कितम् / आरनालस्थितं चक्रं विद्वेषं कुरुते द्विषाम्

ကျွဲချေး၊ မြင်းချေးနှင့် နွားဆီးတို့ဖြင့် အမည်ကို ထိုးမှတ်ရေးသားလော့။ အာရနာလအတွင်း ထားသော စက္ကရသည် ရန်သူတို့အကြား မုန်းတီးမှုကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 56

युक्त्वा रोचनया नाम काकपक्षेण मध्यगम् / लंबमानस्तदाकारो उच्चाटनकरं परम्

ရောစနာဖြင့် အမည်ကို ပေါင်းစပ်ကာ ကာကပက္ခ (ကျီးတောင်ပံ) ဖြင့် အလယ်၌ ထားလော့။ ထိုပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ချိတ်လျှင် အလွန်မြင့်သော အုတ်ချာတန (နှင်ထုတ်ခြင်း) ကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 57

दुग्धलाक्षारोचनाभिर्महानीलीरसेन च / लिखित्वा धारयंश्चक्रं चातुर्वर्ण्यं वशं नयेत्

နွားနို့၊ လာက္ရှာ၊ ရောစနာတို့နှင့် မဟာနီလီအရည်တို့ဖြင့် စက္ကရကို ရေးကာ ဆောင်ထားလျှင်၊ စတုဝဏ္ဏ (အတန်းလေးပါး) ကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

Verse 58

अनेनैव विधानेन जलमध्ये यदि क्षिपेत् / सौभाग्यमतुलं तस्य स्नानपानान्न संशयः

ဤနည်းတူပင် အစီအစဉ်အတိုင်း ရေအလယ်၌ ပစ်ချလျှင်၊ ထိုသူသည် ရေချိုးခြင်းနှင့် ရေသောက်ခြင်းကြောင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 59

चक्रमध्यगतं देशं नगरीं वा वराङ्गनाम् / ज्वलन्तीं चिन्तयेन्नित्यं सप्ताहात्क्षोभयेन्मुने

အို မုနိ၊ စက်ရဝိုင်းအလယ်၌ တည်သော နယ်မြေတစ်ခု သို့မဟုတ် မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် အလှတရားပြည့်ဝသော မိန်းမတစ်ဦးကို မီးလောင်နေသကဲ့သို့ နေ့စဉ် စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း စဉ်းစားပါ; ခုနှစ်ရက်အတွင်း လှုပ်ရှားနှိုးဆော်စေမည်။

Verse 60

लिखित्वा पीतवर्णं तु चक्रमेतद्यदाचरेत् / पूर्वाशाभिमुखो भूत्वा स्तंभयेत्सर्ववादिनः

စက်ရဝိုင်းကို အဝါရောင်ဖြင့် ရေးဆွဲပြီး ဤအကျင့်ကို ပြုလုပ်သော်၊ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ပြုလျှင် စကားပြောသူအားလုံးကို တားဆီး၍ တိတ်ဆိတ်စေမည်။

Verse 61

सिंदूरवर्णलिखितं पूजयेदुत्तरामुखः / यदा तदा स्ववशगो लोको भवति नान्यथा

စင်ဒူရ်အနီရောင်ဖြင့် ရေးထားသော စက်ရဝိုင်းကို မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ပူဇော်ရမည်; ထိုအခါတိုင်း လူလောကသည် မိမိအာဏာအောက်သို့ ဝင်လာမည်—အခြားမရှိ။

Verse 62

चक्रं गौरिकयालिख्यपूजयेत्पश्चिमामुखः / यः ससर्वाङ्गनाकर्षवश्यक्षोभकरो भवेत्

ဂေါရီကာ (ဖြူဝါနု) ဖြင့် စက်ရဝိုင်းကို ရေးဆွဲ၍ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် မိန်းမအားလုံးကို ဆွဲဆောင်နိုင်၍ အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်ကာ လှုပ်ရှားနှိုးဆော်နိုင်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 63

पूजयेद्विन्ध्यदर्पारे रहस्येकचरो गिरौ / अजरामरतां मन्त्री लभते नात्र संशयः

ဝိန္ဓျတောင်၏ လျှို့ဝှက်သော ချိုင့်ဝှမ်းတွင် တစ်ဦးတည်းနေ၍ ပူဇော်လျှင် မန္တရဝင်သည် အိုမင်းမသေသော အမရတရားကို ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 64

रहस्यमेतत्कथितं गोपितव्यं महामुने / गोपनात्सर्वसिद्धिः स्याद्भ्रंश एव प्रकाशनात्

အို မဟာမုနိ၊ ဤလျှို့ဝှက်တရားကို ပြောပြီးပြီ၊ ထိန်းသိမ်း၍ ဖုံးကွယ်ထားရမည်။ ဖုံးကွယ်လျှင် အစွမ်းအာနိသင်အားလုံး ရနိုင်ပြီး၊ ထုတ်ဖော်လျှင် ပျက်စီးကျဆုံးခြင်းသာ ဖြစ်မည်။

Verse 65

अविधाय पुरश्चर्यां यः कर्म कुरुते मुने / देवताशापमाप्नोति न च सिद्धिं स विन्दति

အို မုနိ၊ ပူရශ්ချర్యာကို မပြုမီဘဲ ကర్మကို လုပ်သူသည် ဒေဝတာ၏ ကျိန်စာကို ခံရပြီး စစ်ဒ္ဓိကို မရနိုင်။

Verse 66

प्रयोगदोषशान्त्यर्थं पुनर्लक्षं जपेद्बुधः / कुर्याच्च विधिवत्पूजां पुनर्योग्यो भवेन्नरः

အသုံးချမှုအမှားကို ငြိမ်းစေရန် ပညာရှိသည် လက္ခတစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဂျပ (japa) ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင် ထိုသူသည် ယောဂအတွက် ထပ်မံ သင့်လျော်လာမည်။

Verse 67

निष्कामो देवतां नित्यं योर्ऽचयेद्भक्तिनिर्भरः

လိုအင်မရှိဘဲ ဒေဝတာကို နေ့စဉ် ဘက္တိအပြည့်ဖြင့် အမြဲတမ်း ပူဇော်သူသည်…

Verse 68

तामेव चिन्तयन्नास्ते यथाशक्ति मनुं जपन्

သူသည် ထိုမယ်တော်ကိုသာ စိတ်ထဲတွင် အမြဲသတိရကာ ထိုင်နေ၍၊ မိမိအားအင်အတိုင်း “မနု” မန္တရကို ဂျပ်ရွတ်နေ၏။

Verse 69

सैव तस्यैहिकं भारं वहेन्मुक्तिं च साधयेत् / सदा संनिहिता तस्य सर्वं च कथयेत सा

ထိုမယ်တော်ပင် သူ၏ လောကရေးရာအလေးအနက်ကို ထမ်းဆောင်ပေးပြီး မုက္ခတိကိုလည်း ပြည့်စုံစေမည်။ မယ်တော်သည် အမြဲတမ်း သူနှင့်နီးကပ်နေကာ အရာအားလုံးကိုလည်း ပြောပြပေးမည်။

Verse 70

वात्सल्यसहिता धेनु यथा वत्समनुव्रजेत् / तथानुगच्छेत्सा देवी स्वभक्तं शरणागतम्

မေတ္တာဝတ္စလျဖြင့် ပြည့်ဝသော နွားမသည် နွားကလေးကို အမြဲလိုက်ပါသကဲ့သို့၊ ထိုဒေဝီသည် မိမိကိုးကွယ်သူ၊ ရှရဏာဂတ (အကာအကွယ်တောင်းခံလာသူ) ကို ထိုနည်းတူလိုက်လံစောင့်ရှောက်မည်။

Verse 71

अगस्त्य उवाच शरणागतशब्दस्य कोर्ऽथो वद हया नन / वत्सं गौरिव यं गौरी धावन्तमनुधावति

အဂස්တျာက ပြောသည်— “ရှရဏာဂတ” ဟူသော စကား၏ အဓိပ္ပါယ်သည် အဘယ်နည်း၊ ဟယဂရီဝ၊ ငါ့အား ပြောပါ။ မိခင်နွား (ဂေါရီ) သည် ပြေးသွားသော နွားကလေးကို နောက်ကလိုက်ပြေးသကဲ့သို့ပင်။

Verse 72

हयग्रीव उवाच यः पुमानखिलं भारमैहिकामुष्मिकात्मकम् / श्रीदेवतायां निक्षिप्य सदा तद्गतमानसः

ဟယဂရီဝက ပြောသည်— လောကရေးရာနှင့် ပရလောကရေးရာတို့ပါဝင်သော အလေးအနက်အားလုံးကို သရီဒေဝတာ (Śrī Devatā) ထံ အပ်နှံ၍၊ စိတ်ကို အမြဲတမ်း ထိုမယ်တော်၌ တည်စေသော လူသည်…

Verse 73

सर्वानुकूलः सर्वत्र प्रतिकूलविवर्जितः / अनन्यशरणो गौरीं दृढं सम्प्रार्थ्य रक्षणे

သူသည် အရာအားလုံးတွင် သင့်လျော်ကောင်းမွန်၍ ဆန့်ကျင်မှုကင်းစင်သည်။ ဂေါရီမယ်တော်ကိုသာ အားကိုးကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တည်ကြည်စွာ ဆုတောင်းလျက်ရှိသည်။

Verse 74

रक्षिष्यतीति विश्वासस्तत्सेवैकप्रयोजनः / वरिवस्यातत्परः स्यात्सा एव शरणागतिः

“မယ်တော်က ကာကွယ်ပေးမည်” ဟူသော ယုံကြည်မှုသည် အခြေခံဖြစ်သည်။ မယ်တော်ကိုသာ ဝတ်ပြုစေဝါပြုခြင်းကို တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ထား၍ ပူဇော်ရေးတွင် အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ခြင်း—ဤသည်ပင် ရှရဏာဂတိ ဖြစ်သည်။

Verse 75

यदा कदाचित्स्तुतिनिन्दनादौ निन्दन्तु लोकाः स्तुवतां जनो वा / इति स्वरूपं सुधिया समीक्ष्य विषादखेदौ न भजेत्प्रपन्नः

တစ်ခါတစ်ရံ ချီးမွမ်းခြင်း၊ ရှုတ်ချခြင်းတို့တွင် လူတို့က ကဲ့ရဲ့စေကာမူ၊ သို့မဟုတ် ချီးမွမ်းသူတို့က ချီးမွမ်းစေကာမူ—ဤသဘောသဘာဝကို ပညာဖြင့် ကြည့်မြင်သိရှိပြီး၊ အားကိုးဝင်ရောက်သူသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စိတ်ပင်ပန်းခြင်းကို မခံယူသင့်။

Verse 76

अनुकूलस्य संकल्पः प्रतिकूलस्य वर्जनम् / रक्षिष्यतीति विश्वासो गोप्तृत्ववरणं तथा

အကောင်းနှင့် သင့်လျော်သည့်အရာကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ ဆန့်ကျင်သည့်အရာကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ “ကာကွယ်ပေးမည်” ဟူသော ယုံကြည်မှု၊ ထို့ပြင် မယ်တော်ကို ကာကွယ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံရွေးချယ်ခြင်း—ဤတို့ဖြစ်သည်။

Verse 77

आत्मनिक्षेपकार्पण्ये षड्विधा शरणागतिः / अङ्गीकृत्यात्मनिक्षेपं पञ्चाङ्गानि समर्पयेत् / न ह्यस्य सदृशं किञ्चिद्भुक्तिमुक्त्योस्तु साधनम्

ကိုယ်ကို အပ်နှံခြင်းနှင့် နှိမ့်ချကာရုဏာစိတ်တို့ပါဝင်သော ရှရဏာဂတိသည် ခြောက်မျိုးရှိသည်။ ကိုယ်အပ်နှံခြင်းကို လက်ခံပြီးနောက် အခြား အင်္ဂါငါးပါးကိုလည်း ဆက်လက် ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည်။ အမှန်တကယ် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းသည် လောကီအကျိုး (ဘုဂ္ဂ) နှင့် မောက္ခ (မုက္ခ) နှစ်ပါးအတွက် တူညီမည့် साधန မရှိ။

Verse 78

अमानित्वमदंभित्वमहिंसा क्षान्तिरार्जवम् / आचार्योपासनं शौचं स्थैर्यमात्मविनिग्रहः

မာနမရှိခြင်း၊ ဟန်ဆောင်မရှိခြင်း၊ အဟിംသာ (အကြမ်းမဖက်ခြင်း)၊ သည်းခံခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ အာချာရျ (ဆရာ) ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း၊ သန့်ရှင်းခြင်း၊ တည်ကြည်ခိုင်မာခြင်း၊ နှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း။

Verse 79

इन्द्रियार्थेषु वैराग्यमनहङ्कार एव च / जन्ममृत्युजराव्याधिदुःखदोषानुदर्शनम् / असक्तिरनभिष्वङ्गः पुत्रदारगृहादिषु

အင်ဒြိယအာရုံများအပေါ် မကပ်လှုပ်သော ဝိရာဂျ (ကင်းလွတ်ခြင်း) နှင့် အဟင်္ကာရ မရှိခြင်း; မွေးဖွားခြင်း၊ သေဆုံးခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ နာရောဂါတို့၏ ဒုက္ခနှင့် ချို့ယွင်းချက်ကို မြင်သိခြင်း; သားသမီး၊ ဇနီး၊ အိမ်ယာတို့၌ မကပ်မငြိ၊ မလွန်ကဲစွာ မချည်နှောင်ခြင်း။

Verse 80

नित्यं च समचित्तत्वमिष्टानिष्टोपपत्तिषु / मयि चानन्यभावेन भक्तिख्यभिचारिणी

နှစ်သက်သော်လည်း မနှစ်သက်သော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာသမျှ၌ အမြဲတမ်း စိတ်တည်ငြိမ်ညီမျှခြင်း; ထို့ပြင် ငါ့ထံ၌ တစ်စိတ်တစ်ဝိညာဉ်တည်းဖြင့် မလွဲမသွေသော ဘက္တိ (သဒ္ဓါ) ကို ထားရှိခြင်း။

Verse 81

विविक्तदेशसेवित्वमरतिर्जनसंसदि / अध्यात्मज्ञाननित्यत्वं तत्त्वज्ञानार्थदर्शनम् / एतानि सर्वदा ज्ञानसाधनानि समभ्यसेत्

တိတ်ဆိတ်သီးခြားသော နေရာကို မှီဝဲခြင်းနှင့် လူစုလူဝေးအလယ်၌ မပျော်ရွှင်ခြင်း; အဓျာတ္မ ဉာဏ်ကို နေ့စဉ်မပြတ် ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် တတ္တဝ ဉာဏ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို မြင်သိခြင်း; ဤအရာတို့ကို ဉာဏ်ရရှိရန် အစဉ်အမြဲ လေ့ကျင့်သင့်သည်။

Verse 82

तत्कर्मकृत्तत्परमस्तद्भक्तः संगवर्जितः / निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स याति परां श्रियम्

ထိုဘုရားအတွက် ကర్మကို ပြုလုပ်သူ၊ ထိုဘုရားကို အမြင့်ဆုံး အားထားရာဟု ယူသူ၊ ထိုဘုရား၏ ဘက္တ (သဒ္ဓါရှင်) ဖြစ်၍ အပေါင်းအသင်းကပ်လှုပ်မှုကို ရှောင်သူ၊ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ရန်မရှိသူ—ထိုသူသည် အမြင့်မြတ်သော သရီး (ဂုဏ်တော်) သို့ ရောက်၏။

Verse 83

गुरुस्तु मादृशो धीमान्ख्यातो वातापितापन / शिष्यो ऽपि त्वादृशः प्रोक्तो रहस्याम्नायदेशिकः

ပညာရှိသော ဂုရုသည် ငါကဲ့သို့ဖြစ်၍ “ဝါတာပိ၏အပူကို သက်သာစေသူ” ဟု ကျော်ကြား၏။ သင်ကဲ့သို့သော ရှိရှျာလည်း လျှို့ဝှက်အာမနာယ၏ သဒေသိက (သင်ကြားသူ) ဟု ဆိုကြ၏။