Adhyaya 40

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने एकोनचत्वारिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच श्रीकामकोष्ठपीठस्था महात्रिपुरसुन्दरी / कङ्कं विलासमकरोत्कामाक्षीत्यभिविश्रुता

ဤသို့ «သီရိဘရဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ» အုတ္တရဘားဂ၌ ဟယဂရီဝ–အဂஸ္တျ သံဝါဒ၊ လလိတောပాఖ్యာန၌ လေးဆယ်မပြည့်သေးသော အခန်း။ အဂஸ္တျက ဆိုသည်—ကာမကိုဋ္ဌပီဋ္ဌ၌ တည်သော မဟာတိရိပုရသုန္ဒရီသည် «ကာမాక్షီ» ဟု ကျော်ကြား၍ ကင်္ကငှက်နှင့် လီလာကစားတော်မူ၏။

Verse 2

श्रीकामाक्षीति सा देवी महात्रिपुरसुंदरी / भूमण्डलस्थिता देवी किं करोति महेश्वरी / एतस्याश्चरितं दिव्यं वद मे वदतां वर

ထိုမဟာတိရိပုရသုန္ဒရီ ဒေဝီကို «သီရိကာမాక్షီ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ မြေမဏ္ဍလ၌ တည်နေသော မဟေရှဝရီဒေဝီသည် ဘာကို ပြုလုပ်နေသနည်း။ သူမ၏ ဒိဗ္ဗအံ့ဖွယ်အကြောင်းကို ငါ့အား ပြောပါ၊ ဟောသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။

Verse 3

हयग्रीव उवाच अत्र स्थितापि सर्वेषां हृदयस्था घटोद्भव / तत्तत्कर्मानुरूपं सा प्रदत्ते देहिनां फलम्

ဟယဂရီဝက ဆိုသည်—အိုး ဃဋောဒ္ဘဝ (အဂஸ္တျ)၊ ဤနေရာ၌ တည်နေသော်လည်း သူမသည် အားလုံး၏ နှလုံးအတွင်း တည်၏။ သတ္တဝါတို့၏ ကမ္မနှင့် ကိုက်ညီသလို သူမသည် အကျိုးफलကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 4

यत्किञ्चिद्वर्तते लोके सर्वमस्या विचेष्टितम् / किञ्चिच्चिन्तयते कश्चित्स्वच्छन्दं विदधात्यसौ

လောက၌ ဖြစ်ပေါ်သမျှ အရာအားလုံးသည် သူမ၏ လီလာလှုပ်ရှားမှုသာ ဖြစ်၏။ မည်သူမဆို အနည်းငယ် စဉ်းစားလျှင်ပင် သူမသည် မိမိအလိုအလျောက် ထိုအရာကို စီမံဖြစ်မြောက်စေ၏။

Verse 5

तस्या एवावतारास्तु त्रिपुराद्याश्च शक्तयः / इयमेव महालक्ष्मीः ससर्जाण्डत्रयं पुरा

ထိုမဟာဒေဝီ၏ အဝတာရများပင် တ్రိပုရာ စသည့် သက္တိများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမဟာလက္ခမီသည် ရှေးကာလကပင် အဏ္ဍသုံးလုံး (ကမ္ဘာသုံး) ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 6

परत्रयाणामावासं शक्तीनां तिसृणामपि / एकस्मादण्डतो जातावंबिकापुरुषोत्तमौ

ဘုရားသုံးပါး၏ နေရာတော်လည်းဖြစ်၍ သက္တိသုံးပါး၏ အာဝါသလည်းဖြစ်သော ထိုအရာမှ၊ အဏ္ဍတစ်လုံးတည်းမှ အမ္ဗိကာနှင့် ပုရုရှောတ္တမ တို့နှစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 7

श्रीविरिञ्चौ ततो ऽन्यस्मादन्य स्माच्च गिराशिवौ / इन्दिरां योजयामास मुकुन्देन महेश्वरी / पार्वत्या परमेशानं सरस्वत्या पितामहम्

ထို့နောက် အခြားအဏ္ဍမှ သရီး-ဝိရိဉ္စ (ဗြဟ္မာ) ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ အခြားတစ်အဏ္ဍမှ ဂိရာ (သရस्वတီ) နှင့် ရှိဝ ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။ မဟေရှဝရီသည် အင်ဒိရာ (လက္ခမီ) ကို မုကုန္ဒ (ဗိෂ္ဏု) နှင့် ပေါင်းစည်းစေပြီး၊ ပါರ್ವတီဖြင့် ပရမေရှာန (ရှိဝ) ကို၊ သရस्वတီဖြင့် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ပေါင်းစည်းစေ하였다။

Verse 8

ब्रह्माणं सर्व लोकानां सृष्टिकार्ये न्ययुङ्क्त सा / वासुदेवं परित्राणे संहारे च त्रिलोचनम्

ထိုဒေဝီသည် ဗြဟ္မာကို လောကအားလုံး၏ စೃಷ್ಟိကာရ្យ (ဖန်ဆင်းရေး) တွင် ခန့်အပ်၍၊ ဝာစုဒေဝ (ဗိṣ္ṇု) ကို ကာကွယ်ကယ်တင်ရေးတွင်၊ တြိလောစန (ရှိဝ) ကို သံဟာရ (ဖျက်သိမ်းရေး) တွင် ခန့်အပ်하였다။

Verse 9

ते सर्वे ऽपि महालक्ष्मीं ध्यायन्तः शर्मदां सदा / ब्रह्मलोके च वैकुण्ठे कैलासे च वसंत्यमी

ထိုသူတို့အားလုံးသည် အမြဲတမ်း အေးချမ်းမှုကို ပေးသော မဟာလက္ခမီကို သမాధိဖြင့် အာရုံပြုကာ၊ ဗြဟ္မလောက၊ ဝိုင်ကుంఠ၊ ကైలાસ တို့တွင် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 10

कदाचित्पार्वती देवी कैलासशिखरे शुभे / विहरन्ती महेशस्य पिधानं नेत्रयोर्व्यधात्

တစ်ခါတစ်ရံ ကေလာသတောင်ထိပ် မင်္ဂလာရာ၌ ပါဝတီဒေဝီသည် မဟေရှဝရနှင့် ပျော်ရွှင်ကစားနေစဉ်၊ သခင်၏ မျက်စိနှစ်လုံးကို လက်ဖြင့် ပိတ်ထားလေ၏။

Verse 11

चन्द्रसूर्यौं यतस्तस्य नेत्रात्तस्माज्जगत्त्रयम् / अन्धकारावृतमभूदतेजस्कं समन्ततः

လနှင့် နေသည် သခင်၏ မျက်စိမှ ပေါ်ထွန်းသဖြင့်၊ ထိုကြောင့် မျက်စိပိတ်သွားသောအခါ လောကသုံးပါးလုံး အမှောင်ဖုံးလွှမ်းကာ အလင်းရောင်မဲ့၍ အနှံ့အပြား ဖြစ်လေ၏။

Verse 12

ततश्च सकला लोका स्त्यक्तदेवपितृक्तियाः / इति कर्त्तव्यतामूढा न प्रजानन्त किञ्चन

ထို့နောက် လောကရှိ အားလုံးသည် နတ်ဘုရားနှင့် ပိတೃများအား ပူဇော်သကာကို စွန့်လွှတ်ကာ၊ “ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟူ၍ တာဝန်မသိ မောဟဖြစ်၍ မည်သည့်အရာမျှ မသိနိုင်ကြလေ၏။

Verse 13

तद्दृष्ट्वा भगवान्रुद्रः पार्वतीमिदमब्रवीत् / त्वया पापं कृतं देवि मम नेत्रपिधानतः

ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရသည် ပါဝတီအား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— “ဒေဝီ၊ ငါ၏ မျက်စိကို ပိတ်ထားခြင်းကြောင့် သင်သည် အပြစ်ကို ပြုလေပြီ။”

Verse 14

ऋषयस्त्यक्ततपसो हतसन्ध्याश्च वैदिकाः / सर्वं च वैदिकं कर्म त्वया नाशितमंबिके

“အမ္ဗိကေ၊ ရှိများသည် တပသကို စွန့်လွှတ်ကြပြီး၊ ဝေဒိကများ၏ သန္ဓျာကာလပူဇော်မှု ပျက်စီးကာ၊ ဝေဒသဘောတရားအရ ကုသိုလ်ကမ္မအားလုံးကို သင် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ။”

Verse 15

तस्मात्पापस्य शान्त्यर्थं तपः कुरु सुदुष्करम् / गत्वा काशीं व्रतं तत्र किञ्चित्कालं समाचर

ထို့ကြောင့် အပြစ်၏ငြိမ်းချမ်းမှုအတွက် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿကို ပြုလုပ်လော့။ ကာသီသို့ သွားပြီး ထိုနေရာ၌ အချိန်တစ်ခဏ ဝရတကို လိုက်နာကျင့်သုံးလော့။

Verse 16

पश्चात्काञ्चीपुरं गत्वा कामाक्षीं तत्र द्रक्ष्यसि / आराधयैतां नित्यां त्वं सर्वपापहरीं शिवाम्

ထို့နောက် ကာဉ္စီပုရသို့ သွားလျှင် ထိုနေရာ၌ ကာမာက္ရှီကို မြင်ရလိမ့်မည်။ နေ့စဉ် အမြဲတမ်း အားထားပူဇော်လော့—အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားသော သီဝါ (ရှီဝ) မယ်တော်ကို။

Verse 17

तुलसीमग्रतः कृत्त्वा कम्पाकूले तपः कुरु / इत्यादिश्य महादेवस्तत्रैवान्तरधीयत

တူလစီကို မျက်နှာရှေ့တွင် ထားပြီး ကမ္ပာမြစ်ကမ်း၌ တပဿကို ပြုလုပ်လော့။ ဟူ၍ ညွှန်ကြားပြီးနောက် မဟာဒေဝသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 18

तथा कृतवतीशानी भर्तुराज्ञानुवर्तिनी / चिरेण तपसा क्लिष्टामनन्यहृदयां शिवाम्

အီရှာနီသည် ခင်ပွန်း၏ အမိန့်ကို လိုက်နာ၍ ထိုသို့ ပြုလုပ်하였다။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပဿကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော်လည်း စိတ်နှလုံးသည် ရှီဝပေါ်မှ မခွာဘဲ တည်နေ하였다။

Verse 19

अग्रतः कृतसांनिध्या कामाक्षी वाक्यमब्रवीत् / वत्से तपोभिरत्युग्रैरलं प्रीतास्मि सुव्रते

ကာမာက္ရှီသည် မျက်နှာရှေ့တွင် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာပြီး မိန့်တော်မူသည်—“သမီးရေ၊ အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿများဖြင့် လုံလောက်ပြီ။ သင်သည် ကောင်းမြတ်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်၍ ငါ အလွန်နှစ်သက်ပြီ။”

Verse 20

उन्मील्य नयने पश्चात्पार्वती स्वपुरः स्थिताम् / बालार्कायुतसंकाशां सर्वाभरणभूषिताम्

ထို့နောက် မျက်စိဖွင့်လျက် ပါဝတီသည် မိမိရှေ့၌ ရပ်နေသူမကို မြင်၏။ ကလေးနေကဲ့သို့ အလင်းရောင်တောက်ပ၍ အလှဆင်အလုံးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 21

किरीटहारकेयूरकटकाद्यैरलङ्कृताम् / पाशाङ्कुशेक्षुकोदण्डपञ्चबाणलसत्कराम्

မကွတ်၊ လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်၊ လက်မောင်းတန်ဆာ စသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ လက်များတွင် ပာရှ၊ အင်ကူရှ၊ ကြံတံမြားနှင့် မြားငါးစင်း တောက်ပစွာ ကိုင်ဆောင်ထား၏။

Verse 22

किरीटमुकुटोल्लासिचन्द्ररेखाविभूषणाम् / विधातृहरिरुद्रेशसदाशिवपदप्रदाम्

မကွတ်နှင့် မုကွတ်ပေါ်တွင် လင်းလက်သော လစဉ်မျဉ်းတန်းကို အလှဆင်အဖြစ် ဆောင်ထား၏။ ဗိဓာတೃ (ဗြဟ္မာ)၊ ဟရိ (ဗိෂ္ဏု)၊ ရုဒ္ရနှင့် စဒါရှီဝ၏ အမြင့်ဆုံး ပဒကို ပေးအပ်သူမ ဖြစ်၏။

Verse 23

सगुणं ब्रह्मतामाहुरनुत्तरपदाभिधाम् / प्रपञ्चद्वयनिर्माणकारिणीं तां परांबिकाम्

သူမကို ဂုဏ်သတ္တိပါသော ဗြဟ္မတရားဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အမြင့်ဆုံး မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပဒဟုလည်း ဆိုကြ၏။ လောကနှစ်မျိုးကို ဖန်ဆင်းတည်ဆောက်သူ အမြတ်မိခင် (ပရာအမ္ဗိကာ) ဖြစ်၏။

Verse 24

तां दृष्ट्वाथ महाराज्ञीं महा नन्दपरिप्लुता / पुलकाचितसर्वाङ्गी हर्षेणोत्फुल्ललोचना

ထို မဟာမိဖုရားကို မြင်သော် မဟာအာနန္ဒဖြင့် လုံးဝလွှမ်းမိုးခံရ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါအလုံးစုံတွင် ကြက်သီးထ၍ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် မျက်လုံးများ ပွင့်လင်းတောက်ပ၏။

Verse 25

चण्डिकामङ्गलाद्यैश्च सहसा स्वसखीजनैः / प्रणिपत्य च साष्टाङ्गं कृत्वा चैव प्रदक्षिणाम्

ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ မိတ်သမီးများနှင့်အတူ၊ စဏ္ဍိကာ မင်္ဂလာ စသည်တို့နှင့်တကွ၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ဦးချကန်တော့၍ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပြုလေ၏။

Verse 26

बद्धाञ्जलिपुटा भूयः प्रणता स्वैक्यरूपिणी / तामाह कृपया वीक्ष्य महात्रिपुरसुंदरी

လက်အုပ်ချီကာ ထပ်မံ ဦးချကန်တော့၍ မိမိနှင့်တစ်ရုပ်တည်းဖြစ်သူမက၊ မဟာတိရိပုရသုန္ဒရီသည် ကရုဏာဖြင့် ကြည့်ရှုကာ ထိုသူမအား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 27

बाहुभ्यां संपरिष्वज्य सस्नेहमिदमब्रवीत् / वत्से लभस्व भर्तारं रुद्रं स्वमनसेप्सितम्

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်ကာ ချစ်ခင်စွာ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏—“သမီးရေ၊ မင်းစိတ်နှလုံးက လိုလားတောင့်တသော ရုဒ္ဒရကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရယူလော့။”

Verse 28

लोके त्वमपि रक्षार्थं ममाज्ञाम नुवर्तय / अहं त्वमिति को भेदस्त्वमेवाहं न संशयः

လောက၌ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် မင်းလည်း ငါ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာလော့။ ‘ငါ’ ‘မင်း’ ဟူ၍ ဘာကွာခြားမှုရှိသနည်း—မင်းပင် ငါဖြစ်၏၊ သံသယမရှိ။

Verse 29

किं पापं तव कल्याणि त्वं हि पापनिकृन्तनी / आमनन्ति हि योगीन्द्रास्त्वामेव ब्रह्मरूपिणीम्

အို ကလျာဏီ၊ မင်း၌ အပြစ်အနာဂတ် ဘာရှိမည်နည်း။ မင်းသည် အပြစ်ကို ဖြတ်တောက်ပယ်ဖျက်သူ ဖြစ်၏။ ယောဂီဣန္ဒြာတို့က မင်းကိုပင် ဗြဟ္မရূপिणီဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 30

लीलामात्रमिदं वत्से परलोकविडंबनम् / इत्यूचिषीं महाराज्ञीमबिकां सर्वमङ्गला / भक्त्या प्रणम्य पश्यन्ती परां प्रीतिमुपाययौ

«ချစ်သမီးရေ၊ ဤအရာသည် လီလာသာဖြစ်၍ နောက်လောကကို မျက်နှာဖုံးကာ လှည့်စားသကဲ့သို့ပင်» ဟု စရ္ဝမင်္ဂလာ အဘိကာက မဟာမိဖုရားအား ဆို၏။ သူမသည် ဘက္တိဖြင့် ဦးညွတ်ကာ ကြည့်မြင်လျက် အလွန်မြတ်သော ပီတိကို ရရှိ하였다။

Verse 31

स्तुवत्यामेव पार्वत्यां तदानीमेव सापरा / प्रविष्टा हृदयं तस्याः प्रहृष्टाया महामुने

အို မဟာမုနိ၊ ပါရဝတီက ချီးမွမ်းနေစဉ်တည်းက ထိုအထက်မြတ်သောသူမသည် ထိုအလွန်ပျော်ရွှင်နေသောသူမ၏ နှလုံးထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွား하였다။

Verse 32

अथ विस्मयमापन्ना चिन्तयन्ती मुहुर्मुहुः / स्वप्नः किमेष दृष्टो वा मया किमथ वा भ्रमः

ထို့နောက် သူမသည် အံ့ဩသွား၍ မကြာခဏ စဉ်းစားလျက်— «ဤအရာသည် အိပ်မက်လား၊ ငါတကယ်မြင်ခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် भ्रम (လွဲမှားမှု) လား» ဟု တွေး하였다။

Verse 33

इत्थं विमृश्य परितः प्रेरयामास लोचने / जयां च विजयां पश्चात्सख्यावालोक्य सस्मिते / प्रसन्नवदना सा तु प्रणते वदति स्म सा

ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် မျက်လုံးကို အရပ်ရပ်သို့ လှည့်ကြည့်하였다။ ထို့နောက် မိတ်သမီးများဖြစ်သော ဂျယာနှင့် ဝိဇယာကို ပြုံးလျက် ကြည့်၍၊ မျက်နှာကြည်လင်သဖြင့် ဦးညွတ်နေသောသူတို့အား ပြောဆို하였다။

Verse 34

एतावन्तमलं कालं कुत्र याते युवां प्रिये / मया दृष्टां तु कामाक्षीं युवां चेत्किमपश्यतम्

«ချစ်သူတို့ရေ၊ အချိန်အတော်ကြာပြီ— သင်တို့နှစ်ယောက် ဘယ်သို့သွားခဲ့ကြသနည်း။ ငါက ကာမာက္ရှီကို မြင်ခဲ့ပြီ၊ သင်တို့နှစ်ယောက်က ဘာကြောင့် မမြင်ခဲ့ကြသနည်း» ဟု ဆို하였다။

Verse 35

सख्यौ तु तद्वचः श्रुत्वा प्रहर्षोत्फुल्ललोचने / पुष्पाणि पूजनार्हाणि निधायाग्रे समूचतुः

မိတ်ဆွေနှစ်ဦးသည် ထိုစကားကို ကြားသော် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ မျက်လုံးများ ပွင့်လင်းတောက်ပလာကြ၏။ ပူဇော်ရန်သင့်တော်သော ပန်းများကို ရှေ့တွင် ချထားပြီး အတူတကွ ပြောဆိုကြ၏။

Verse 36

सत्यमेवाधुना दृष्टा ह्यावाभ्यामपि सा परा / न स्वप्नो न भ्रमो वापि साक्षात्ते हृदयं गता / इत्युक्त्वा पार्श्वयोस्तस्या निषण्णे विनयानते

«ယခုအခါ ထိုအမြင့်မြတ်သော မယ်တော်ကို ငါတို့နှစ်ဦးလုံး အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ပြီးပြီ။ အိပ်မက်မဟုတ်၊ မ भ्रम မဟုတ်—သင်၏နှလုံးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာပြီ» ဟုဆိုကာ၊ သူမ၏ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လျက် ထိုင်ကြ၏။

Verse 37

एकाम्रमूले भगवान्भवानीविरहार्तिमान् / गौरीसंप्राप्तये दध्यौ कामाक्षीं नियतेन्द्रियः

အမ်မရပင်အမြစ်အောက်၌ ဘုရားရှီဝသည်—ဘဝါနီနှင့် ခွဲခွာရသော ဝမ်းနည်းခြင်းကို ခံစားလျက်—ဂေါရီကို ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက် အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ ကာမာက္ရှီကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ သမాధိပြု၍ တွေးတော၏။

Verse 38

तत्रापि कृतसांनिध्या श्रीविद्यादेवता परा / अचष्ट कृपया तुष्टा ध्यायन्तं निश्चलं शिवम्

ထိုနေရာ၌ပင် သရီဝိဒျာ၏ အမြင့်မြတ်သော ဒေဝတားသည် နီးကပ်စွာ တည်ရှိလာ၏။ ကရုဏာဖြင့် ကျေနပ်တော်မူကာ သမాధိ၌ မလှုပ်မယှက် တွေးတောနေသော ရှီဝကို မိန့်ကြား၏။

Verse 39

अलं ध्यानेन कन्दर्पदर्पघ्न त्वं ममाज्ञया / अङ्गीकुरुष्व कन्दर्पं भूयो मच्छासने स्थितम्

«ကန္ဒർပ၏ မာနကို ချေဖျက်သူရေ—သမాధိပြုခြင်း လုံလောက်ပြီ။ ငါ၏ အမိန့်အတိုင်း၊ ငါ၏ အာဏာအောက်၌ ထပ်မံ ရပ်တည်နေသော ကန္ဒർပကို ပြန်လည် လက်ခံလော့» ဟုမိန့်တော်မူ၏။

Verse 40

एकाम्रसंज्ञे मत्पीठे त्विहैव निवसन्सदा / त्वमेवागत्य मत्प्रीत्यै संनिधौ मम सुव्रत / गौरीमनुगृहाण त्वं कंपानीरनिवासिनीम्

«ဧကာမ္ရ» ဟုခေါ်သော ငါ၏ပီဋ္ဌာ၌ ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်လော့။ အို သုဝရတ၊ ငါ၏ပရိယာယအတွက် ကိုယ်တိုင်လာ၍ ငါ၏အနီး၌ နေကာ၊ ကမ္ပာရေဘေး၌ နေထိုင်သော ဂေါရီကို ကရုဏာဖြင့် အနုဂ्रह ပေးလော့။

Verse 41

तापद्वयं जहीह्याशु योगजं तद्वियोगजम् / इत्युक्त्वान्तर्दधे तस्य हृदये परमा रमा

«ယောဂကြောင့် ဖြစ်သော ပူပန်မှုနှင့် ခွဲခွာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ပူပန်မှု—ဤဒုက္ခနှစ်ပါးကို အမြန်ပယ်ရှားလော့» ဟုဆိုပြီးနောက် အမြတ်ဆုံး ရမာသည် သူ၏နှလုံးအတွင်းသို့ ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 42

शिवो व्युत्थाय सहसा धीरः संहृष्टमानसः / तस्या अनुग्रहं लब्ध्वा सर्वदेवनिषेवितः

ရှီဝသည် ချက်ချင်း ထ၍ သတ္တိတည်ငြိမ်ကာ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လန်းဆန်း၏။ သူမ၏ အနုဂ्रहကို ရရှိပြီးနောက်၊ အလုံးစုံသော ဒေဝတားတို့က ဝတ်ပြုဆည်းကပ်သော အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 43

हृदिध्यायंश्च तामेव महात्रिपुरसुन्दरीम् / यद्विलासात्समुत्पन्नं लयं याति च यत्र वै

သူသည် နှလုံးအတွင်း၌ ထိုမဟာတိရိပုရသုန္ဒရီကိုသာ တရားသဘောဖြင့် သတိထား၍ ဓ్యာနပြု၏။ သူမ၏ လီလာမှ စကြဝဠာသည် ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် ပြန်လည် လယသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 44

जगच्चराचरं चैतत्प्रपञ्चद्वितयात्मकम् / भूषयन्तीं शिवां कम्पामनुकंपार्द्रमानसाम्

ကမ္ပာဟူသော ရှီဝါဒေဝီသည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော ဤလောကကို—နှစ်မျိုးသော ပရပဉ္စအဖြစ်—အလှဆင်တင့်တယ်စေ၏။ သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် ကရုဏာဖြင့် စိုပြေတော်မူ၏။

Verse 45

अङ्गीकृत्य तदा गौरी वैवाहिकविधानतः / आदाय वृषमारुह्य कैलासशिखरं ययौ

ထိုအခါ ဂေါရီကို မင်္ဂလာထုံးတမ်းအတိုင်း သဘောတူလက်ခံ၍၊ သခင်ရှီဝသည် နန္ဒီနွားပေါ်တက်စီးကာ ကိုင်လာသတောင်ထိပ်သို့ ချီတက်သွားတော်မူ၏။

Verse 46

पुनरन्यं महप्राज्ञं समाकर्णय कुम्भज / आदिलक्ष्म्याः प्रभावं तु कथयामि तवानघ

အို ကုမ္ဘဇ မဟာပညာရှိ၊ နောက်ထပ်တစ်ပုဒ်ကို နားထောင်ပါ။ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ အာဒိလက္ခမီ၏ အာနုဘော်ကို သင့်အား ငါပြောမည်။

Verse 47

सभायां ब्रह्मणो गत्वा समासेदुस्त्रिमुर्त्तयः / दिक्पालाश्च सुराः सर्वे सनकाद्याश्च योगिनः

ဗြဟ္မာ၏ သဘင်ခန်းမသို့ သွားရောက်ကာ တြိမူရတိတို့ ထိုင်ရာယူကြ၏။ ဒိက္ပာလတို့နှင့် နတ်အားလုံး၊ စနကာဒီ ယောဂီတို့လည်း ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 48

देवर्षयो नारदाद्या वशिष्ठाद्याश्च तापसाः / ते सर्वे सहितास्तत्र ब्रह्मणश्च कपर्दिनः / द्वयोः पञ्चमुखत्वेन भेदं न विविदुस्तदा

နာရဒတို့ကဲ့သို့သော ဒေဝရ္ဩိများ၊ ဝသိဋ္ဌတို့ကဲ့သို့သော တာပသများလည်း ရောက်လာကြ၏။ ထိုသူအားလုံးသည် ဗြဟ္မာနှင့် ကပရ္ဒိန် (ရှီဝ) တို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ စုဝေးကြရာ၊ ထိုအခါ နှစ်ပါးစလုံး ငါးမျက်နှာရှိသဖြင့် ခွဲခြားမသိနိုင်ကြတော့။

Verse 49

अन्योन्यं पृष्टवन्तस्ते ब्रह्मा कः कश्चशङ्करः / तेषां संवदतां मध्ये क्षिप्रमन्तर्हितः शिवः

သူတို့သည် အချင်းချင်း မေးမြန်းကြ၏—“ဘယ်သူက ဗြဟ္မာနည်း၊ ဘယ်သူက သင်္ကရ (ရှီဝ) နည်း” ဟု။ သူတို့ ဆွေးနွေးနေစဉ်အတွင်း ရှီဝသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။

Verse 50

तदा पञ्चमुखो ब्रह्मा सितो नारायणस्तयोः / उभयोरपि संवादस्त्वहं ब्रह्मेत्यजायत

ထိုအခါ မျက်နှာငါးပါးရှိသော ဗြဟ္မာနှင့် ဖြူဝင်းသော နာရာယဏတို့ရှိကြ၍၊ နှစ်ဦးအကြား ဆွေးနွေးရာတွင် «ငါသည် ဗြဟ္မာ» ဟူသောစကား ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 51

अ५मन्नाभिकमलाज्जातस्त्वं यन्ममात्मजः / सृष्टिकर्ता त्वहं ब्रह्मा नामसाधर्म्यतस्तथा / त्वं च रुद्रश्च मे पुत्रौ सृष्टिकर्तुरुभौ युवाम्

«သင်သည် ငါ၏နာဘီမှ ပန်းကြာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ငါ၏သားဖြစ်၏။ သင်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၊ ငါလည်း ‘ဗြဟ္မာ’ ဟူသော အမည်တူသဖြင့် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်၏။ သင်နှင့် ရုဒြာတို့သည် ငါ၏သားနှစ်ဦး၊ သင်တို့နှစ်ဦးလုံး ဖန်ဆင်းသူများဖြစ်ကြ၏» ဟုဆို၏။

Verse 52

इति मायामोहितयोरुभयोरन्तरे तदा / तयोश्च स्वस्य माहात्म्यमहं ब्रह्मेति दर्शयन् / प्रादुरासीन्महाज्योतिस्तंभरूपो महेश्वरः

ဤသို့ မာယာကြောင့် မောဟဖြစ်နေသော နှစ်ဦးအကြား၌၊ မိမိ၏ မဟာတန်ခိုးကို «ငါသည် ဗြဟ္မာ» ဟု ပြသလိုက်သော မဟေရှ్వరသည် တံတားတိုင်သဏ္ဌာန် မဟာအလင်းတန်းအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 53

ज्ञात्वैवैनं महेशानं विष्णुस्तूष्णीं ततः स्थितः / पञ्चवक्त्रस्ततो ब्रह्मा ह्यवमत्यैवमास्थितः / ब्रह्मणः शिरसामूर्ध्वं ज्योतिश्चक्रमभूत्पुरः

မဟေရှာနကို သိမြင်သဖြင့် ဗိෂ္ဏုသည် ထိုအခါ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။ သို့သော် မျက်နှာငါးပါးရှိသော ဗြဟ္မာသည် မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် ထိုသို့ပင် တည်နေ၏။ ဗြဟ္မာ၏ ခေါင်းများအပေါ်၌ အလင်းရောင်စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 54

तन्मध्ये संस्थितो देवः प्रादुरासोमया सह / ऊर्ध्वमैक्षथ भूयस्तमवमत्य वचो ऽब्रवीत्

ထိုအလင်းဝိုင်းအလယ်၌ ဒေဝသည် အုမာနှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် ထပ်မံ အပေါ်သို့ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် စကားဆို၏။

Verse 55

तन्निशम्य भृशं क्रोधमवाप त्रिपुरान्तकः / विष्णुमेवं तदालोक्य क्रोधेनैव विकारतः

ထိုစကားကို ကြားသိသဖြင့် တ్రိပုရာန္တက (ရှီဝ) သည် အလွန်ပြင်းထန်သော အမျက်ကို ရရှိ၏။ ထိုအခါ ဗိဿနုကို ထိုသို့ မြင်လျှင် အမျက်ကြောင့်ပင် စိတ်အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာ၏။

Verse 56

तयोरेव समुत्पन्नो भैरवः क्रोधसंयुतः / मूर्धानमेकं चिच्छेद नखेनैव तदा विधेः / हाहेति तत्र सर्वे ऽपि क्रन्दन्तश्च पलायिताः

ထိုနှစ်ပါးထံမှပင် အမျက်ပြင်းထန်သော ဘဲရဝ (Bhairava) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအခါ ဗိဓေ (ဗြဟ္မာ) ၏ ခေါင်းတစ်လုံးကို လက်သည်းဖြင့်ပင် ဖြတ်ချေ၏။ အဲဒီနေရာရှိ အားလုံးက “ဟာ ဟာ” ဟု အော်ဟစ်ငိုကြွေးကာ ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 57

अथ ब्रह्मकपालं तु नखलग्नं स भैरवः / भूयोभूयो धुनोति स्म तथापि न मुमोच तम्

ထို့နောက် ဘဲရဝ၏ လက်သည်းတွင် ဗြဟ္မာ၏ ခေါင်းခွံကပ်လျက်ရှိ၏။ သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ လှုပ်ခါသော်လည်း ထိုခေါင်းခွံသည် မလွတ်ကင်းနိုင်ခဲ့။

Verse 58

तद्ब्रह्महत्यामुक्त्यर्थं चचार धरणीतले / पुण्यक्षेत्राणि सर्वाणि गङ्गाद्याश्च महानदीः

ထိုဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြဟ္မာသတ်မှု) အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်၍ ပုဏ္ဏကေတ္တရများ အားလုံးနှင့် ဂင်္ဂါစသည့် မြစ်ကြီးများကို သွားရောက်ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 59

न च ताभिर्विमुक्तो ऽभूत्कपाली ब्रह्महत्यया / विषण्णवदनो दीनो निःश्रीक इव लक्षितः / चिरेण प्राप्तवान्काञ्चीं ब्रह्मणा पूर्वमोषिताम्

သို့ရာတွင် ကပာလီသည် ထိုသန့်ရှင်းရာများကြောင့်ပင် ဗြဟ္မဟတ္ယာအပြစ်မှ မလွတ်မြောက်ခဲ့။ မျက်နှာညှိုးနွမ်း၍ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ကာ အလင်းအာနုဘော်မဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။ နောက်ဆုံးတွင် ကြာမြင့်စွာပြီးမှ ဗြဟ္မာက ယခင်က နေထိုင်ခဲ့သော ကာဉ္စီသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 60

तत्र भिक्षामटन्नित्यं सेवमानः परा श्रियम् / पञ्चतीर्थे प्रतिदिनं स्नात्वा भूलक्षणाङ्किते

ထိုနေရာ၌ သူသည် နေ့စဉ် ဆွမ်းခံလှည့်လည်ကာ အမြင့်မြတ်သော သီရိကို ဝတ်ပြုလျက်၊ မြေသင်္ကေတပါသော ပဉ္စတီရ္ထ၌ နေ့တိုင်း ရေချိုး၏။

Verse 61

कञ्चित्कालमुवासाथ प्रभ्रान्त इव बिल्वलः / काञ्चीक्षेत्रनिवासेन क्रमेण प्रयताशयः

အချိန်တစ်ခဏ သူသည် နေထိုင်ခဲ့၍ ဘိလွပင်ကို ဝိုင်းလည်သွားလာသကဲ့သို့ လမ်းလွဲနေသူတစ်ယောက်ပမာ; ကာဉ္စီက்னေတ၌ နေထိုင်ခြင်းကြောင့် တဖြည်းဖြည်း စိတ်နှလုံး သန့်ရှင်းတည်ငြိမ်လာ၏။

Verse 62

निर्धूतनिखिलातङ्कः श्रीदेवीं मनसा वान् / उत्तरे सेवितुं लक्ष्म्या वासुदेवेन दक्षिणे

အန္တရာယ်အပူအပင် အားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး၊ စိတ်၌ သီရိဒေဝီကို ထားရှိသူဖြစ်လာ၏; မြောက်ဘက်၌ လက္ခမီကို ဝတ်ပြု၍ တောင်ဘက်၌ ဝါစုဒေဝကို ဝတ်ပြု၏။

Verse 63

श्रीकामकोष्ठमागत्य पुरस्तात्तस्य संस्थितः / आदिलक्ष्मीपदध्यानमाततान यतात्मवान्

သီရိကာမကိုဋ္ဌသို့ ရောက်လာ၍ ထိုအရှေ့၌ ရပ်တည်၏; ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်သူသည် အာဒိလက္ခမီ၏ ပဒ (ခြေတော်) ကို ဓ్యာနဖြင့် ဆက်လက်ဖြန့်ကျက်၏။

Verse 64

यथा दीपो निवातस्थो निस्तरङ्गो यथांबुधिः / तथान्तर्वायुरोधेन न चचाला चलेश्वरः

လေမရှိရာ၌ တည်သော မီးအိမ်ကဲ့သို့၊ လှိုင်းမရှိသော သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့; အတွင်းလေကို ထိန်းချုပ်ခြင်းကြောင့် ချလေဿဝရသည် မလှုပ်မယှက် တည်၏။

Verse 65

तैलधारावदच्छिन्नामनवच्छिन्नभैरवः / वितेने शैलतनयानाथश्रीध्यानसन्ततिम् / न ब्रह्मा नैव विष्णुर्वा न सिद्धः कपिलो ऽपि वा

မပြတ်မတောက် ဆီစီးကြောင်းကဲ့သို့ အနဝစ္ဆိန္န ဘဲရဝသည် တောင်သမီး၏ အရှင်မ (ပါရဝတီ) ကို ရည်ညွှန်းသော သြဇာတော်ဓ్యာန ဆက်တိုက်ကို ချဲ့ထွင်တော်မူ၏။ ဗြဟ္မာလည်း မဟုတ်၊ ဝိෂ္ဏုလည်း မဟုတ်၊ စိဒ္ဓ ကပိလလည်း မဟုတ်။

Verse 66

नान्ये च सनकाद्या ये मुनयो वा शुकादयः / तया समाधिनिष्ठायां न समर्थाः कथञ्चन

အခြားသူများလည်း မဟုတ်—သနကာတို့ကဲ့သို့သောသူများ၊ သုကာတို့ကဲ့သို့သော မုနိများပင်—ထိုသို့သော သမာဓိ၌ တည်မြဲခြင်းကို မည်သို့မျှ မစွမ်းနိုင်ကြ။

Verse 67

अथ श्रीभावयोगेन श्रीभावं प्राप्तवाञ्शिवः / ततः प्रसन्ना श्रीदेवी प्रभामण्डलवर्तिनी / अर्धरात्रे पुरः स्थित्वा वाचं प्रोवाच वाङ्मयी

ထို့နောက် ရှိဝသည် သြဇာတော်ရှိသော ဘာဝယောဂဖြင့် Śrī-bhāva ကို ရောက်ရှိတော်မူ၏။ ထိုအခါ အလင်းဝိုင်းအတွင်း တည်နေသော Śrīဒေဝီ သာယာပျော်ရွှင်လာ၍ အလယ်ညတွင် ရှေ့၌ ရပ်ကာ ဝါင်မယီဖြစ်သော မိန့်ခွန်းကို ပြောတော်မူ၏။

Verse 68

श्रीकण्ठ सर्वपापघ्न किं पापं तव विद्यते / मद्रूपस्त्वं कथं देहः सेयं लोकविडम्बना

အို Śrīkaṇṭha၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ၊ သင်၌ အပြစ်ဟူသည် ဘာရှိနိုင်သနည်း။ သင်သည် ငါ၏ရূপတူဖြစ်လျက်၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် မည်သို့ ဖြစ်လာသနည်း။ ဤသည်ကား လောကကို လှည့်စားသည့် လီလာပင်။

Verse 69

श्वोभूते ब्रह्महत्यायाः क्षणान्मुक्तो भविष्यसि / इत्युक्त्वान्तर्दधे तत्र महासिंहासनेश्वरी

“မနက်ဖြန်ရောက်သော် ဗြဟ္မဟတ္ယာ၏ အပြစ်မှ ခဏချင်း လွတ်မြောက်လိမ့်မည်” ဟု မဟာသိင်္ဟာသန၏ အရှင်မက မိန့်တော်မူပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန ဝင်သွားတော်မူ၏။

Verse 70

भैरवो ऽपि प्रहृष्टात्मा कृतार्थः श्रीविलोकनात् / विनीय तं निशाशेषं श्रीध्यानैकपरायणः

ဘဲရဝလည်း သီရိကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်ပျော်ရွှင်၍ အလိုပြည့်စုံသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုညလုံးကို သူမအား အနားယူစေပြီး သီရိကိုသာ တရားဓ്യာနတွင် အလုံးစုံ အာရုံစိုက်နေ၏။

Verse 71

प्रातः पञ्चमहातीर्थे स्नात्वा सन्ध्यामुपास्य च / पुनः पुनर्धूनुते स्म करलग्नं कपालकम्

နံနက်ခင်း၌ ပဉ္စမဟာတီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ သန္ဓျာပူဇာကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ လက်တွင်ကပ်လျက်ရှိသော ကပာလက (ခေါင်းခွံ) ကို ထပ်ခါထပ်ခါ လှုပ်ယမ်းလေ၏။

Verse 72

तथापि तत्तु नास्रंसत्स निर्वेदं परं गतः / स्वप्नः किमेष माया वा मानसभ्रान्तिरेव वा

သို့သော်လည်း ထိုအရာသည် မကျွတ်မလွတ်ဘဲ ရှိနေသဖြင့် သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပင်ပန်းငြီးငွေ့မှုသို့ ရောက်၏။ “ဤသည် အိပ်မက်လော၊ မာယာလော၊ သို့မဟုတ် စိတ်၏ လွဲမှားမှုသာလော” ဟု တွေး၏။

Verse 73

मुहुरेवं विचिन्त्येशः शोकव्याकुलमानसः / स्वयमेव निगृह्याथ शोकं धीराग्रणीः शिवः

ဤသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ စဉ်းစားလျက် အရှင်၏ စိတ်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ လှုပ်ရှားနေ၏။ သို့ရာတွင် သတ္တိရှင်တို့၏ ဦးဆောင်သူ ရှိဝသည် မိမိတိုင်ပင် ဝမ်းနည်းမှုကို ထိန်းချုပ်လေ၏။

Verse 74

तुलसीमण्डलं नत्वा पूजयित्वा पुरः स्थितः / निगृहीतेन्द्रियग्रामः समाधिस्थो ऽभवत्पुनः

တုလစီမဏ္ဍလကို ဦးညွှတ်ကာ ပူဇော်ပြီး မျက်နှာမူ၍ ရပ်နေ၏။ အာရုံအင်္ဂါတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားလျက် သူသည် ထပ်မံ၍ သမာဓိအတွင်း ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 75

याममात्रे गते देवी पुनः सांनिध्यमागता / अलं समाधिना शम्भो निमज्जात्र सरोवरे

ယာမတစ်ခါ ကုန်လွန်သွားသော် ဒေဝီသည် ပြန်လည် နီးကပ်လာ၏။ «အို သမ္ဘု၊ သမာဓိဖြင့် လုံလောက်ပြီ; ဤရေကန်၌ ဆင်းမုန့်လော့» ဟု ဆို၏။

Verse 76

इत्या दिश्य तिरो ऽधत्त सो ऽपि चिन्तामुपागमत् / इयं च माया स्वप्नो वा किं कर्त्तव्यं मयाथ वा

ဤသို့ညွှန်ကြားကာ နောက်ကွယ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူလည်း စိုးရိမ်စိတ်ထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။ «ဤအရာ မာယာလား၊ အိပ်မက်လား; ငါ ဘာလုပ်ရမည်နည်း» ဟု တွေး၏။

Verse 77

श्वोभूते ब्रह्महत्यायाः क्षणान्मुक्तो भविष्यसि / इत्युक्तं श्रीपरादेव्या यामातीतमिदं दिनम्

«မနက်ဖြန်တွင် ဗြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်မှ ခဏချင်း လွတ်မြောက်မည်» ဟု သီရိပရာဒေဝီက မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနေ့သည်လည်း ယာမတစ်ခါ ကုန်လွန်သွား၏။

Verse 78

एवं सर्वं च मिथ्यैवेत्यधिकं चिन्तयावृतः / भगवान्व्यो मवाण्या तु निमज्जाप्स्विति गर्जितम्

«ဤအရာအားလုံး မုသာသာပင်» ဟု ပိုမိုစဉ်းစားကာ စိတ်ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ မိန့်ခွန်းက «ရေထဲသို့ မုန့်လော့» ဟု ဟိန်းဟောက်သံထွက်လာသည်။

Verse 79

श्रुत्वा शङ्कां समुत्सृज्य तत्त्वं निश्चित्य शङ्करः / निममज्ज सरस्यां तु गङ्गायां पुनरुत्थितः

သံသယကို ကြားသိပြီး ပယ်ချကာ အမှန်တရားကို သေချာသတ်မှတ်၍ သင်္ကရသည် ရေကန်ထဲသို့ ဆင်းမုန့်၏။ ထို့နောက် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာ၏။

Verse 80

तत्र काशीं समालोक्य किमेतदिति चिन्तयन् / स मुहुर्तं स्थितस्तूष्णीं नखलीनकपालकः

ထိုနေရာ၌ ကာသီကို မြင်၍ «ဤအရာသည် အဘယ်နည်း» ဟု စဉ်းစားကာ၊ လက်သည်းအဖျားတွင် ကပာလ (ဦးခေါင်းအရိုးခွံ) ကို ကိုင်ထားသောသူသည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။

Verse 81

ललाटन्त पमुद्वीक्ष्य तरणिं तरुणोन्दुभृत् / भिक्षार्थं नगरीमेनां प्रविवेश वशी शिवः

အလယ်နဖူး၌ နေရောင်နှင့် နုနယ်သော လကို ဆောင်ထားသကဲ့သို့ မြင်ကာ၊ ကိုယ်ကိုထိန်းနိုင်သော သီဝ (ရှီဝ) သည် ဆွမ်းခံရန် ဤမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်၏။

Verse 82

गृहाणि कानिचिद्गत्वा प्रतोल्यां पर्यटन्भवः / सो ऽपश्यदग्रतः काञ्चित्काञ्चीं श्रीदेवताकृतिम्

ဘဝ (ရှီဝ) သည် အိမ်အချို့သို့ သွားရောက်ကာ လမ်းကြားများတွင် လှည့်လည်နေစဉ်၊ ရှေ့တွင် ကாஞ்சிမြို့မှ သီရိဒေဝတာကဲ့သို့ တင့်တယ်သော မိန်းမတစ်ဦးကို မြင်၏။

Verse 83

भिक्षां ज्योतिर्मयीं तस्मै दत्त्वा क्षिप्रं तिरोदधे / क्षणाद्ब्रह्मकपालं तत्प्रच्युतं तन्नखाग्रतः

သူမသည် အလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဘိက္ခာကို ထိုသူအား ပေးကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ခဏအတွင်း၌ပင် ဗြဟ္မာ၏ ကပာလသည် သူ၏ လက်သည်းအဖျားမှ လျှောကျသွား၏။

Verse 84

तद्दृष्ट्वाद्भुतमीशानः कामाक्षी शीलमुत्तमम् / प्रसन्नवदनांभोजो बहु मेने मुहुः परम्

ဤအံ့ဩဖွယ်ကို မြင်သော အီရှာန (ရှီဝ) သည် ကာမာက္ရှီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သီလကို ချီးမွမ်း၏။ မျက်နှာပန်းကန်ကဲ့သို့ ကြည်နူးပြုံးရွှင်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ အလွန်အံ့သြဟု ထင်မြင်၏။

Verse 85

पुरी काञ्ची पुरी पुण्या नदी कंपा नदी परा / देवता सैव कामाक्षीत्यासीत्संभावना पुरः

ကာဉ္စီမြို့သည် ပုဏ္ဏမြို့၊ ကမ္ပာမြစ်သည် အထွတ်အမြတ်မြစ်။ ထိုဒေဝီသည် ကာမာက္ရှီ ဖြစ်၍ သူမ၏ဂုဏ်သတင်းသည် ရှေ့တန်း၌ ထင်ရှား၏။

Verse 86

इत्थं देवीप्रभावेण विमुक्तः संकटाद्धरः / स्वस्थः स्वस्थानमगमच्छ्लाघमानः परां श्रियम्

ဒေဝီ၏အာနုဘော်ကြောင့် ဒရဟာသည် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်၏။ ကျန်းမာသက်သာကာ မိမိနေရာသို့ ပြန်သွား၍ အမြင့်မြတ်သော သရီးကို ချီးမွမ်းလျက်ရှိ၏။

Verse 87

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि विलासं शृणु कुम्भज / प्रभावं श्रीमहादेव्याः कामदं शृण्वतां सदा

ယခု ထပ်မံ၍ အခြားသော လီလာကို ပြောမည်၊ အို ကုမ္ဘဇ၊ နားထောင်လော့။ နားထောင်သူတို့အတွက် အမြဲတမ်း ဆန္ဒပြည့်စေသော သရီးမဟာဒေဝီ၏ အာနုဘော်ကို နားထောင်လော့။

Verse 88

अयोध्याधिपतिः श्रीमान्नाम्ना दशरथो नृपः / सन्तानरहितो ऽतिष्ठद्बहुकालं शुचाकुलः

အယောဓျာ၏ အရှင်မင်းမြတ် ဒသရထဟု အမည်ရသော ဘုရင်သည် ဂုဏ်သရေပြည့်စုံ၏။ သားသမီးမရှိသဖြင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် နေ၏။

Verse 89

रहस्याहूय मतिमान्वशिष्ठं स्वपुरोहितम् / उवाचाचारसंशुद्धः सर्वशास्त्रार्थवेदिनम्

ပညာရှိသော ဘုရင်သည် မိမိ၏ ပုရောဟိတ် ဝသိဋ္ဌကို လျှို့ဝှက်ခေါ်ယူ၍၊ အကျင့်သီလသန့်ရှင်းပြီး သာသနာစာတမ်းအဓိပ္ပါယ်အားလုံးကို သိသောသူအား ပြောကြား၏။

Verse 90

श्रीनाथ बहवो ऽतीताः कालानाधिगतः सुतः / संततेर्मम संतापः संततं वर्धतेतराम् / किं कुर्वे यदि संतानसंपत्स्यात्तन्निवेदय

အို သီရိနာထာ အရှင်တော်၊ ကာလများစွာ ကုန်လွန်သော်လည်း သားတော် မရသေးပါ။ မျိုးဆက်အတွက် ငါ၏ပူပန်မှုသည် နေ့စဉ် ပို၍တိုးပွားလာသည်။ ငါ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ သားသမီးကံကောင်းခြင်း ရနိုင်လျှင် ထိုအရာကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 91

वशिष्ठ उवाच मम वंश महाराज रहस्यं कथयामि ते / अयोध्या मथुरा माया काशी काञ्ची ह्यवन्तिका / एता पुण्यतमाः प्रोक्ताः पुरीणामुत्तमोत्तमाः

ဝသိဋ္ဌက မိန့်တော်မူသည်– မဟာရာဇာ၊ ငါ၏ မျိုးဆက်အကြောင်း လျှို့ဝှက်သဘောကို သင့်အား ပြောမည်။ အယောဓျာ၊ မထုရာ၊ မာယာ၊ ကာရှီ၊ ကာဉ္စီ၊ အဝန္တိကာ—ဤမြို့များသည် အလွန်ပုဏ္ဏတမ ဖြစ်၍ မြို့များအနက် အမြတ်ဆုံးဟု ဆိုကြသည်။

Verse 92

अस्याः सांनिध्यमात्रेण महात्रिपुरसुन्दरीम् / अर्चयन्ति ह्ययोध्यायां मनुष्या अधिदेवताम्

ဤမြို့၏ အနီးကပ်ရှိခြင်းသာဖြင့်ပင် အယောဓျာမြို့၌ လူတို့သည် အဓိဒေဝတား မဟာတရိပုရသုန္ဒရီကို ပူဇော်ကြသည်။

Verse 93

नैतस्याः सदृशी काचिद्देवता विद्यते परा / एनामेवर्चयन्त्यन्ये सर्वे श्रीदेवतां नृप

အို မင်းကြီး၊ ဤသမီးတော်နှင့် တူညီသော အခြားဒေဝတား မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် အခြားဒေဝတားအားလုံးသည် ဤသီရိဒေဝီကိုသာ ပူဇော်ကြသည်၊ မင်းကြီး။

Verse 94

ब्रह्मविष्णुमहेशाद्याः सस्त्रीकाः सर्वदा सदा / नारिकेलफलालीभिः पनसैः कदलीफलैः

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှာ စသော ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ သမီးတော်များနှင့်အတူ အမြဲတမ်း နာရိကေလသီး၊ ပနသသီး၊ ကဒလီသီး စသော အသီးအနှံများဖြင့် (ပူဇော်) ကြသည်။

Verse 95

मध्वाज्यशर्कराप्राज्यैर्महापायसराशिभिः / सिद्धद्रव्यविशेषैश्च पूजयेत्त्रिपुरांबिकाम् / अभीष्टमचिरेणैव संप्रदास्यति सैव नः

ပျားရည်၊ ဂီ (ထောပတ်သန့်) နှင့် သကြားအလွန်များ၊ မဟာပာယသ (နို့ဆန်ချို) အစုအဝေးကြီးများ၊ စိဒ္ဓဒြဗျ အထူးပစ္စည်းများဖြင့် တ్రိပုရာအမ္ဗိကာ မိခင်ဘုရားကို ပူဇော်လျှင်၊ မိမိလိုအင်ဆန္ဒကို မကြာခင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားမည်။

Verse 96

इत्युक्तवन्तमभ्यर्च्य गुरुमिष्टैरुपायनैः / स्वाङ्गजप्राप्तये भूयो विससर्ज विशांपतिः

ထိုသို့ မိန့်ကြားသူ ဂုရုကို နှစ်သက်ဖွယ် လက်ဆောင်ပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုပြီးနောက်၊ မိမိ၏ သားတော်ကို ပြန်လည်ရရှိစေရန်အတွက် လူမျိုးတို့၏ အရှင်ဘုရင်သည် ထပ်မံ၍ ဂုရုကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

Verse 97

ततो गुरूक्तरीत्यैव ललितां परमेश्वरीम् / अर्चयामास राजेन्द्रो भक्त्या परमया युतः

ထို့နောက် ဂုရုမိန့်သည့် နည်းလမ်းအတိုင်းပင် ဘုရင်မင်းမြတ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် လလိတာ ပရမေရှွရီကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလေ၏။

Verse 98

एवं प्रतिदिनं पूजां विधाय प्रीतमानसः / अयोध्यादेवताधामामशिषत्तत्र सङ्गतः

ဤသို့ နေ့စဉ်ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ကာ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက်၊ အယောဓျာမြို့—ဒေဝတာတို့၏ နေရာဌာန—၌ စုဝေးနေထိုင်လေ၏။

Verse 99

अर्धरात्रे व्यतीते तु निभृतोल्लासदीपिके / किञ्चिन्निद्रालसस्यास्य पुरतस्त्रिपुरांबिका

အလယ်ည ကျော်လွန်သွားသော်၊ တိတ်ဆိတ်စွာ လင်းလက်နေသော မီးအလင်းအောက်တွင်၊ အနည်းငယ် အိပ်ငိုက်နေသော သူ၏ ရှေ့၌ တ్రိပုရာအမ္ဗိကာ မိခင်ဘုရား ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 100

पाशाङ्कुशधनुर्बाणपरिष्कृतचतुर्भुजा / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता / स्थित्वा वाचमुवाचेमां मन्दमिन्दुमतीसुतम्

ကြိုးပတ် (ပာရှ), ချွန်တံ (အင်္ကုရှ), လေးနှင့် မြားတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်လေးဖက်ရှိ နတ်မိခင်သည် အလှအပဝတ်ဆင်မှု အပြည့်အစုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်း အားလုံးဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် ရပ်တည်ကာ၊ ဣန္ဒုမတီ၏ သားဖြစ်သော ကျွန်ုပ်အား နူးညံ့သော အသံဖြင့် မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 101

अस्ति पङ्क्तिरथ श्रीमन्पुत्रभाग्यं तवानघ / विश्वासघातकर्माणि संति पूर्वकृतानि ते

အို သီရိရှိသော အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်၌ သားရရှိမည့် ကံကောင်းခြင်း၏ အစီအစဉ်တစ်ရပ် ရှိ၏။ သို့သော် ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သော ကမ္မများလည်း သင်၏ အတိတ်က ပြုခဲ့သည့် အမှုများအဖြစ် ရှိနေသည်။

Verse 102

तादृशां कर्मणां शान्त्यै गत्वा काञ्चीपुरं वरम् / स्नात्वा कम्पासरस्यां च तत्र मां पश्य पावनीम्

ထိုကဲ့သို့သော ကမ္မတို့ကို ငြိမ်းချမ်းစေရန် ကောင်းမြတ်သော ကာဉ္စီပုရသို့ သွားလော့။ ကမ္ပာရေကန်၌ ရေချိုးပြီး ထိုနေရာတွင် အပြစ်သန့်စင်ပေးသော ကျွန်ုပ်ကို တွေ့မြင်လော့။

Verse 103

मध्ये काञ्चीपुरस्य त्वं कन्दराकाशमध्यगम् / कामकोष्ठं विपाप्मापि सप्तद्वारबिलान्वितम्

ကာဉ္စီပုရ၏ အလယ်၌ သင်သည် ဂူနှင့် အာကာသကြား၌ တည်ရှိသော ‘ကာမကိုဋ္ဌ’ ကို မြင်ရလိမ့်မည်။ အပြစ်ကင်းသူပင် ဖြစ်စေကာမူ၊ ထိုနေရာသည် တံခါးခုနစ်ပေါက်ပါသော ဂူပေါက်များနှင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 104

साम्राज्यसूचकं पुंसां त्रयाणामपि सिद्धिदम् / प्राङ्मुखी तत्र वर्ते ऽहं महासिंहासनेश्वरी

ထိုနေရာသည် လူတို့အတွက် အင်ပါယာအာဏာ၏ လက္ခဏာဖြစ်ပြီး၊ သုံးမျိုးသော အောင်မြင်မှုတို့ကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်၏။ ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်သည် အရှေ့မျက်နှာမူလျက် မဟာသိင်္ဟာသနပေါ်၌ အရှင်မိခင်အဖြစ် တည်ရှိနေ၏။

Verse 105

महालक्ष्मीस्वरूपेण द्विभुजा पद्मधारिणी / चक्रेश्वरी महाराज्ञी ह्यदृश्या स्थूलचक्षुषाम्

မဟာလက္ခမီ၏သဘောသဏ္ဍာန်ဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ရှိ၍ ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်သည်။ စက်ရ၏အရှင်မဟာမိဖုရားဖြစ်၍ မထူမထဲသောမျက်စိတို့အတွက် မမြင်နိုင်သောအရှင်မ။

Verse 106

ममाक्षिजा महागौरी वर्तते मम दक्षिणे / सौन्दर्यसारसीमा सा सर्वाभरणभूषिता

ငါ့မျက်စိမှ ပေါ်ထွန်းသော မဟာဂေါရီသည် ငါ၏ညာဘက်၌ တည်ရှိသည်။ အလှတရား၏အနှစ်သာရအဆုံးစွန်ဖြစ်၍ အလှဆင်ပစ္စည်းအကုန်လုံးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 107

मया च कल्पिताऽवासा द्विभुजा पद्मधारिणी / महालक्ष्मीस्वरूपेण किं वा कृत्यात्मना स्थिता

ငါက နေရာအိမ်ရာကို စီမံပေးထားသော လက်နှစ်ဖက်ရှိ၍ ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်သည့်သူမသည် မဟာလက္ခမီ၏သဘောသဏ္ဍာန်ဖြင့် တည်နေသည်။ သို့ရာတွင် မည်သည့်ကိစ္စတရားကို အတ္တသဘောအဖြစ် ထမ်းဆောင်နေသနည်း။

Verse 108

आपीठमौलिपर्यन्तं पश्य तस्तां ममांशजाम् / पातकान्याशु नश्यन्ति किं पुनस्तूपपातकम्

ငါ၏အংশဖြစ်သောသူမကို ခြေဖျားမှ မောက်တိုင်အထိ ကြည့်ရှုလော့။ အပြစ်များသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်—ထို့ကြောင့် အလွန်ကြီးမားသောအပြစ်က မည်သို့မပျောက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 109

कुवासना कुबुद्धिश्च कुतर्कनिचयश्च यः / कुदेहश्च कुभावश्च नास्तिकत्वं लयं व्रजेत्

မကောင်းသောအလိုဆန္ဒ၊ မကောင်းသောဉာဏ်၊ မကောင်းသောအငြင်းပွားမှုအစုအဝေးရှိသမျှ၊ မကောင်းသောကိုယ်ခန္ဓာနှင့် မကောင်းသောစိတ်သဘောတို့ပါ—နတ်တရားမယုံကြည်မှုသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားမည်။

Verse 110

कुरुष्व मे महापूजां सितामध्वाज्यपायसैः / विविधैर्भक्ष्यभोज्यैश्च पदार्थैः षड्रसान्वितैः

ငါ့အား မဟာပူဇာကို ဆောင်ရွက်လော့။ သကြား၊ ပျားရည်၊ ဂျီ၊ ပာယသာနှင့် အမျိုးမျိုးသော စားဖွယ်သောက်ဖွယ်တို့ကို ရသာခြောက်ပါးပြည့်စုံစွာ ပူဇာတင်လော့။

Verse 111

तत्रैव सुप्रसन्नाहं पूरयिष्यामि ते वरम् / उपदिश्येति सम्राज्ञी दिव्यमूर्तिस्तिरोदधे

အဲဒီနေရာမှာပင် ငါသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သင်၏ ဆုတောင်းကို ပြည့်စုံစေမည်။ «ဤသို့ သင်ကြားလော့» ဟု မဟာမိဖုရားအား ပြောပြီးနောက်၊ ဒေဝီ၏ ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 112

राजापि सहसोत्थाय किमेतदिति विस्मितः / देवीमुद्बोध्य कौसल्यां शुभलक्षणलक्षिताम्

ဘုရင်လည်း ချက်ချင်းထ၍ «ဒါဘာလဲ» ဟု အံ့ဩသွားကာ၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာများ ထင်ရှားသော ဒေဝီ ကောသလျာကို နှိုးလေ၏။

Verse 113

तस्यै तद्रात्रिवृत्तान्तं कथयामास सादरम् / तत्समा कर्ण्य सा देवी सन्तोषमभजत्तदा

ထို့နောက် ဘုရင်သည် အဲဒီညက ဖြစ်ပျက်သမျှကို မိဖုရားအား လေးစားစွာ ပြောပြလေ၏။ ထိုအကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက် ဒေဝီသည် ထိုခဏ၌ စိတ်ကျေနပ်ပျော်ရွှင်လာ၏။

Verse 114

प्राप्तहर्षो नृपः प्रातस्तया दयितया सह / अनीकसचिवोपेतः काञ्चीपुरमुपागमत्

မနက်ခင်းတွင် ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းသော ဘုရင်သည် ချစ်မြတ်နိုးသော မိဖုရားနှင့်အတူ၊ စစ်တပ်နှင့် အမတ်များ လိုက်ပါကာ ကာဉ္စီပုရမြို့သို့ သွားရောက်လေ၏။

Verse 115

स्नात्वा कंपातरङ्गिण्यां दृष्ट्वा देवीं च पावनीम् / पञ्चतीर्थे ततः स्नात्वा देव्या कौसल्यया नृपः

မင်းကြီးသည် ကမ္ပာတရင်ဂိဏီ မြစ်၌ ရေချိုးပြီး သန့်ရှင်းစေသော ဒေဝီပာဝနီကို ဖူးမြင်하였다။ ထို့နောက် ပဉ္စတီရ္ထ၌ ဒေဝီ ကောသလျာနှင့်အတူ ထပ်မံရေချိုး하였다။

Verse 116

गोभूवस्त्र हिरण्याद्यैस्तत्तीर्थक्षेत्रवासिनः / प्रीणयित्वा सपत्नीकस्तथा तद्भक्तिपूजकान्

ထို့တီရ္ထကွင်း၌ နေထိုင်သူတို့အား နွား၊ မြေယာ၊ အဝတ်အစား၊ ရွှေစသည့် အလှူပစ္စည်းများဖြင့် မင်းကြီးသည် မိဖုရားနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စေခဲ့ပြီး၊ ထိုဒေဝီကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူများကိုလည်း ချီးမြှောက်ပူဇော်하였다။

Verse 117

अथालयं समाविश्य महाभक्त्या नृपोत्तमः / प्रदक्षिणत्रयं कृत्वा विनयेन समन्वितः

ထို့နောက် မင်းမြတ်သည် မဟာသဒ္ဓါဖြင့် ဘုရားအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်၍၊ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ နှိမ့်ချမှုနှင့် ပြည့်စုံနေ하였다။

Verse 118

ततः संनिधिमागत्य देव्या कौसल्यया सह / श्रीकामकोष्ठनिलयं महात्रिपुरसुन्दरीम्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ဒေဝီ ကောသလျာနှင့်အတူ နီးကပ်ရာသို့ ချဉ်းကပ်၍၊ သီရိကာမကိုဋ္ဌနိလယ၌ တည်နေသော မဟာ တြိပုရသုန္ဒရီကို ဖူးမြင်하였다။

Verse 119

त्रिमूर्तिजननीमंबां दृष्ट्वा श्रीचक्ररूपिणीम् / प्रणिपत्य तु साष्टाङ्गं भार्यया सह भक्तिमान्

ထို့နောက် သုံးမူရ္တိတို့၏ မိခင် အမ္ဗာကို၊ သီရိချက္ရ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိသူကို ဖူးမြင်ပြီး၊ မင်းကြီးသည် မိဖုရားနှင့်အတူ သဒ္ဓါဖြင့် စာဋ္ဌာင်္ဂ ပဏိပတ်၍ ဦးချ하였다။

Verse 120

स्वपुरे त्रैपुरे धाम्नि पुरेक्ष्वाकुप्रवर्तिते / दुर्वासा सशिष्येण पूजार्थं पूर्वकल्पिते

မိမိ၏မြို့၊ တြိုင်ပုရ သာမ၌၊ အိက္ရှ္ဝာကု မင်းဆက်က စတင်တည်ထောင်ထားသော မြို့၌၊ ဒုర్వာသာ ရှင်ရသေ့သည် တပည့်နှင့်အတူ ပူဇော်ရန် အရင်ကပင် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ရောက်လာ၏။

Verse 121

दासीदासध्वजारोहगृहोत्सवसमन्विते / तत्र स्वगुरुणोक्तं च कृत्वा स्वात्मार्घपूजनम्

အမှုထမ်းအမျိုးမျိုး၊ အလံတင်အခမ်းအနားနှင့် အိမ်တွင်းပွဲတော်များဖြင့် ပြည့်စုံသော ထိုနေရာ၌၊ မိမိ၏ဂုရု၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာကာ မိမိအတ္တကို အရဃ္ဃဖြင့် ပူဇော်လေ၏။

Verse 122

रात्रौ स्वप्ने तु यद्रूपं दृष्टवान्स्वपुरे महः / तदेवात्रापि संदध्यौ सन्निधौ राजसत्तमः

ညအခါ အိပ်မက်တွင် မိမိမြို့၌ မြင်ခဲ့သော ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မဟာပုရుషသည်၊ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်တည်းကိုပင် ဤနေရာ၌လည်း မင်းမြတ်အထွတ်အမြတ်က မျက်မှောက်တွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ စိတ်တွင်တည်စေ၏။

Verse 123

चिरं ध्यात्वा महाराजः सुवासांसि बहूनि च / दिव्यान्यायतनान्यस्यै दत्त्वा स्तोत्रं चकार ह

မဟာရာဇာသည် ကြာမြင့်စွာ ဓ్యာနပြု၍၊ အလှဝတ်အစားများစွာနှင့် နတ်ဘုရားဆန်သော အာယတနများကို သူမအား ပေးအပ်ကာ၊ ထို့နောက် စတုတ္တရကို ရွတ်ဆိုလေ၏။

Verse 124

पादाग्रलंबिपरमाभरणाभिरामेमञ्जीररत्नरुचिमञ्जुलपादपद्मे / पीतांबरस्फुरितपेशलहेमकाञ्चि केयूरकङ्कणपरिष्कृतबाहुवल्लि

ခြေဖျားထိ လျှောကျနေသော အမြတ်အလှဆင်တန်ဆာများကြောင့် လှပ၍၊ မဏ္ဍီရ မဏိရတနာ၏ အလင်းရောင်က တင့်တယ်စေသော ခြေဖဝါးပဒ္မရှိသူမ; အဝါရောင် အင်္ဂါဝတ်ရုံ တောက်ပ၍ နူးညံ့သော ရွှေခါးပတ်နှင့်၊ ကေယူးရနှင့် လက်ကောက်တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသော လက်တံဝလ္လီ။

Verse 125

पुण्ड्रेक्षुचापविलसन्मृदुवामपाणे रत्नोर्मिकासुमशराञ्चितदक्षहस्ते / वक्षोजमण्डलविलासिवलक्षहारि पाशाङ्कुशाङ्गदलसद्भुजशोभिताङ्गि

မယ်တော်၏ နူးညံ့သော ဘယ်လက်၌ ကြံသကြားတံမြားကဲ့သို့ လှပသော ဓနုကို ကိုင်ထား၍၊ ညာလက်၌ ရတနာလက်စွပ်များတောက်ပကာ ပန်းမြားတို့ကို ကိုင်ဆောင်သည်။ ရင်ဘတ်၌ ဖြူစင်သော မဏိဟာရ တောက်ပ၍၊ လက်များ၌ ပာရှ (ကြိုး) နှင့် အင်ကူရှ (ချိတ်) တို့ဖြင့် အင်္ဂါအလှ ပြည့်စုံသည်။

Verse 126

वक्त्रश्रिया विजितशारदचन्द्रबिंबे ताटङ्करत्नकरमण्डितगण्डभागे / वामे करे सरसिजं सुबिसं दधाने कारुण्यनिर्झरदपाङ्गयुते महेशि

မဟေသီမယ်တော်၊ မျက်နှာတော်၏ အလှသည် ဆောင်းဦးလပြည့်ကိုပင် အနိုင်ယူ၍၊ ပါးပြင်တို့သည် နားကပ်ရတနာများဖြင့် တောက်ပသည်။ ဘယ်လက်၌ အမျှင်ပါသော ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်ပြီး၊ မေတ္တာကရုဏာ စီးဆင်းသကဲ့သို့ အနားမျက်စောင်းတော်ဖြင့် ပြည့်ဝသည်။

Verse 127

माणिक्यसूत्रमणिभासुरकंबुकण्ठि भालस्थचन्द्रशकलोज्जवलितालकाढ्ये / मन्दस्मितस्फुरणशालिनि मञ्जुनासे नेत्रश्रिया विजितनीलसरोजपत्रे

မဏိကျပ်ကြိုးတန်းတို့၏ တောက်ပမှုဖြင့် စင်္ခကဲ့သို့ လည်ပင်းတော် ရွှန်းလက်၍၊ နဖူးပေါ်ရှိ လစိတ်တစ်စင်းကြောင့် ဆံပင်အနက်ရောင်သည် ပိုမိုတောက်ပသည်။ နူးညံ့သော အပြုံးရိပ်တောက်လက်ကာ လှပသော နှာတံရှိ၍၊ မျက်စိအလှသည် အပြာကြာရွက်ကိုပင် အနိုင်ယူသည်။

Verse 128

सुभ्रूलते सुवदने सुललाटचित्रे योगीन्द्रमानससरोजनिवासहंसि / रत्नानुबद्धतपनीयमहाकिरीटे सर्वाङ्गसुन्दरि समस्तसुरेन्द्रवन्द्ये

မျက်ခုံးတော်သည် လှပသော လယ်တန်းကဲ့သို့၊ မျက်နှာတော်လည်း သာယာလှပ၍၊ နဖူးတော်၌ အလှဆင်ပုံများ ရှိသည်။ ယောဂီဦးစီးတို့၏ စိတ်ကြာကန်၌ နေထိုင်သော ဟံသာမယ်တော်၊ ရတနာချည်နှောင်ထားသော ရွှေမဟာမကူဋ်ကို ဆောင်းထားသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး လှပ၍ သုရိန္ဒြတို့အားလုံးက ဝတ်ပြုကန်တော့ကြသည်။

Verse 129

काङ्क्षानुरूपवरदे करुणार्द्रचित्ते साम्राज्यसम्पदभिमानिनि चक्रनाथे / इन्द्रादिदेवपरिसेवितपादपद्मे सिंहासनेश्वरी परे मयि संनिदध्याः

ဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ အပေးအယူပြုသော မယ်တော်၊ ကရုဏာဖြင့် စိုစွတ်သော စိတ်တော်ရှိ၏။ စကြာနာထ မဟာအရှင်မယ်တော်၊ အင်ပါယာစည်းစိမ်ကို အုပ်စိုးသူ၊ အင်ဒြာတို့ကဲ့သို့ ဒေဝတော်များက ဝတ်ပြုသော ခြေကြာပန်းတော်ရှိ၏။ စင်္ဟာသနအရှင်မယ်တော်၊ အမြင့်ဆုံးသော သင်သည် ငါ့အတွင်း၌ နေထိုင်ပါစေ။

Verse 130

इति स्तत्वा स भूपालो बहिर्निर्गत्य भक्तितः / तस्यास्तु दक्षिणे भागे महागौरीं ददर्श ह

ဤသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက် မင်းကြီးသည် ထ၍ ဘာဝနာသဒ္ဓါဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်သွား၏။ ထိုနေရာ၏ ညာဘက်တွင် မဟာဂေါရီ ဒေဝီကို တွေ့မြင်လေ၏။

Verse 131

प्रणम्य दण्डवद्भूमौ कृत्वा चास्याः स्तुतिं पुनः / दत्त्वा चास्यै महार्हाणि वासांसि विविधानि च

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ပုံစံဖြင့် လဲကျကန်တော့၍ ထပ်မံ၍ ဒေဝီကို ချီးမွမ်းလေ၏။ ထို့နောက် အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော အဝတ်အစားမျိုးစုံကိုလည်း ပူဇော်လေ၏။

Verse 132

अमुल्यानि महार्हाणि भूषणानि महान्ति च / ततः प्रदक्षिणीकृत्य निर्गत्य सह भार्यया

တန်ဖိုးမတွက်နိုင်သော အလွန်တန်ဖိုးကြီးသည့် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာကြီးများကိုလည်း ပူဇော်လေ၏။ ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာပြု၍ မိဖုရားနှင့်အတူ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 133

स्वगुरूक्तविधानेन महापूजां विधाय च / तामेव चिन्तयंस्तत्र सप्तरात्रमुवास सः

မိမိ၏ ဂုရုညွှန်ကြားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း မဟာပူဇာကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာတွင် ဒေဝီတော်ကိုသာ စိတ်ထဲတွင် အမြဲစွဲမြဲစဉ်းစားလျက် ခုနစ်ညတိုင်တိုင် နေထိုင်လေ၏။

Verse 134

अष्टमे दिवसे देवीं नत्वा भक्त्या विलोकयन् / अम्बाभीष्टं प्रदेहीति प्रार्थयामास चेतसा

ရှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဒေဝီကို ဘာဝနာသဒ္ဓါဖြင့် ကန်တော့၍ ကြည်ညိုစွာ ကြည့်ရှုလျက်၊ စိတ်ထဲမှ “အမေတော်၊ ကျွန်ုပ်လိုအင်ဆန္ဒကို ပေးသနားပါ” ဟု ဆုတောင်းလေ၏။

Verse 135

सुप्रसन्ना च कामाक्षी सांतरिक्षगिरावदत् / भविष्यन्ति मदंशास्ते चत्वारस्तनया नृप

ကာမာက္ရှီ မဟာဒေဝီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြည်နူး၍ မိုးကောင်းကင်မှ အသံတော်ဖြင့် ဆိုသည်— «အို မင်းကြီး၊ ငါ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော သားလေးယောက် ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်»။

Verse 136

इत्युदीरितमाकर्ण्य प्रमोदविकसन्मुखः / श्रियं प्रणम्य साष्टाङ्गमननन्यशरणः पराम्

ထိုစကားကို ကြားသိလျှင် မင်းကြီး၏ မျက်နှာသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပွင့်လင်းလာ၏။ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်သော သရီဒေဝီကို အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ၊ အခြားမရှိသော အားကိုးရာအဖြစ် တစ်ပါးတည်းကိုသာ ခိုလှုံ하였다။

Verse 137

आमन्त्र्य मनसैवांबां सस्त्रीकः सह मन्त्रिभिः / अयोध्यां नगरीं प्रापदिन्दुमत्यास्तु नन्दनः

စိတ်ဖြင့်သာ မိခင်အမ္ဘာကို နှုတ်ဆက်ကာ၊ မိဖုရားနှင့် အမတ်များနှင့်အတူ အင်ဒုမတီ၏ သားတော်သည် အယောဓျာမြို့သို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 138

एवं प्रभावा कामाक्षी सर्वलोकहितैषिणी / सर्वेषामपि भक्तानां काङ्क्षितं पूरयत्यलम्

ကာမာက္ရှီ၏ အာနုဘော်သည် ဤသို့ဖြစ်၍၊ လောကအားလုံး၏ အကျိုးကို လိုလားသော မဟာဒေဝီသည် ဘက္တများ၏ ဆန္ဒတောင်းတရားကို လုံလောက်စွာ ဖြည့်ဆည်းပေးတော်မူ၏။

Verse 139

एनां लोकेषु बहवः कामाक्षीं परदेवताम् / उपास्य विधिवद्भक्त्या प्राप्ताः कामानशेषतः

လောကများအတွင်း လူအများသည် အမြင့်မြတ်သော ဒေဝတား ကာမာက္ရှီကို ဓမ္မနည်းတကျ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်အုပ်သိမ်းကြ၍၊ ဆန္ဒအလိုများကို အကုန်အစင် ရရှိကြ၏။

Verse 140

अद्यापि प्राप्नुवन्त्येव भक्तिमन्तः फलं मुने / अनेके च भविष्यन्ति कामाक्ष्याः करुणादृशः

ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ဘက္တိရှိသူတို့သည် အကျိုးဖလကို ရရှိကြ၏၊ အို မုနိ။ နောက်တစ်ခါတွင်လည်း ကရုဏာမျက်စိရှိသော ကာမాక్షီဒေဝီ၏ ကရုဏာကို ခံယူမည့်သူများ များစွာ ဖြစ်လာမည်။

Verse 141

माहात्म्यमस्याः श्रीदेव्याः को वा वर्णयितुं क्षमः / नाहं न शम्भुर्न ब्रह्मा न विष्णुः किमुतापरे

ဤ သရီဒေဝီ၏ မဟာတ್ಮျကို မည်သူက ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။ ငါလည်း မဟုတ်၊ သမ္ဘု (ရှီဝ) လည်း မဟုတ်၊ ဘြဟ္မာလည်း မဟုတ်၊ ဗိဿနုလည်း မဟုတ်—အခြားသူတို့ဆိုလျှင် ပို၍ မဖြစ်နိုင်။

Verse 142

इति ते कथितं किञ्चित्कामाक्ष्याः शीलमुज्ज्वलम् / शृण्वतां पठतां चापि सर्वपापहरं स्मृतम्

ဤသို့ဖြင့် ကာမాక్షီ၏ တောက်ပသော သီလကို သင့်အား အနည်းငယ် ပြောပြခဲ့၏။ နားထောင်သူနှင့် ဖတ်ရွတ်သူတို့အတွက် ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်ဟု မှတ်ယူကြ၏။