Adhyaya 67
अमावसुवंशानुकीर्तनम् (Amāvasu-vaṃśānukīrtanam) — Recitation of the Amāvasu Lineage; Dhanvantari’s Origin
ဤအဓ್ಯಾಯသည် Āyu ၏ဆက်နွယ်ဝంశကို စာရင်းသဘောဖြင့် (vaṃśānukīrtana) တင်ပြကာ မင်းမျိုးနှင့် ရှိမျိုးအဖြစ် ထင်ရှားသောခွဲဝင်များသို့ ရွေ့လျားသည်။ အစတွင် Svarbhānu ၏သမီး Naya မှ မွေးသော Prabhā ထံ၌ ကလေးသား ၅ ယောက်—Nahusha နှင့် Kṣatravṛddha စသဖြင့် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသူများ—ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် Kṣatravṛddha ၏လိုင်းသို့ ကျဉ်းကာ Sunahotra နှင့် သီလတရားရှိသော သား ၃ ယောက်—Kāśa, Śala, Gṛtsamada—ကို ဆိုပြီး Śunaka (Śaunaka) ထိ ဆက်လက်ရေတွက်သည်။ ဤဝంశမှ ဗာဏ္ဏပေါင်းစုံ—ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှုဒ္ဒ—ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကာ လူမှု-ကောစမစ် အမျိုးအစားခွဲခြားမှုကို ဝంశခွဲခြားမှုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့ပြင် အခွဲဝင်များ (Ārṣṭiṣeṇa/Śiśira; Kāśi ဝంశ—Kāśipa → Dīrghatapas → Dhanva → Dhanvantari) ကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်း ရှင်များက Dhanvantari ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် လူ့လောက၌ မွေးဖွားပုံကို Sūta ထံ မေးမြန်းရာ Sūta က သမုဒ္ဒရာကို လှုပ်ခတ်ကာ အမృతကို ရှာဖွေသည့် (amṛta-manthana) အခါ Dhanvantari သည် ကလသ (kalaśa) မှ ပေါ်ထွန်း၍ Śrī ၏တောက်ပမှုနှင့် ပြည့်စုံကာ Viṣṇu နှင့် ယဇ္ဉာအပိုင်းဝေမှုတို့နှင့် ဆက်စပ်ကြောင်း ရှင်းပြပြီး ဆေးပညာ-ဒေဝအာဏာကို ယဇ္ဉာစနစ်နှင့် ကောစမစ်သမိုင်းအတွင်း တည်မြဲစေသည်။
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उवोद्धात पादे भार्गवचरिते अमावसुवंशानुकीर्त्तनं नाम षट्षष्टितमो ऽध्यायः // ६६// आयोः पुत्रा महात्मानः पञ्चैवासन्महाबलाः / स्वर्भानुत नयायां ते प्रभायां जज्ञिरे नृपाः
ဤသို့ဖြင့် ဝါယုမိန့်ကြားသော သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၏ အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥဝေါဒ္ဓာတပာဒ၊ ဘာရ္ဂဝചരိတ၌ ‘အမာဝಸುဝంశာနုကီර්တန’ ဟူသော အခန်း ၆၆ ပြီးဆုံး၏။ မဟာတ္မာ အာယု၌ အလွန်အားကြီးသော သားငါးယောက်ရှိ၍၊ စဝರ್ಭာနု၏ သမီး ပရဘာမှ ထိုဘုရင်များ မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 2
नहुषः प्रथमस्तेषां क्षत्रवृद्धस्ततः स्मृतः / रंभो रजिरनेनाश्च त्रिषु लोकेषु विश्रुताः
သူတို့အနက် ပထမမှာ နဟုရှ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် က္ෂတ္တရဝృద్ధ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ရံဘ၊ ရဇိ၊ အနေန တို့သည် လောကသုံးပါးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြား하였다။
Verse 3
क्षत्रवृद्धात्मजश्चैव सुनहोत्रो महायशाः / सुनहोत्रस्य दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः
က்ன္ဍ္ရဝೃဒ္ဓ၏ သားတော် မဟာဂုဏ်သတင်းရှိသော စုနဟိုထရ ဖြစ်၏။ စုနဟိုထရတွင် အလွန်ဓမ္မတရားကို လိုက်နာသော အမွေဆက်ခံသူ သုံးဦး ရှိ၏။
Verse 4
काशः शलश्च द्वावेतौ तथा गृत्समदः प्रभुः / पुत्रो गृत्समदस्यापि शुनको यस्य शौनकः
ကာရှ နှင့် ရှလ—ဤနှစ်ဦးနှင့်အတူ အရှင် ဂြစ်စမဒလည်း ရှိ၏။ ဂြစ်စမဒ၏ သားတော်မှာ ရှုနက ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူကို ရှောနက ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။
Verse 5
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव वैश्याः शूद्रास्तथैव च / एतस्य वंशेसंभूता विचित्रैः कर्मभिर्द्विजाः
ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှ၊ ရှုဒ္ဒရ—အားလုံး ဤဝంశတွင် မွေးဖွားကြ၏။ ဒွိဇတို့သည် မျိုးမျိုးသော ကర్మများကြောင့် ထင်ရှားကြ၏။
Verse 6
शलात्मजो ह्यार्ष्टिषेणः शिशिरस्तस्य जात्मजः / शौनकाश्चार्ष्टिषेणाश्च क्षत्रोपेता द्विजातयः
ရှလ၏ သားတော်မှာ အာရ္ဋ္ဌိရှေဏ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သားတော်မှာ ရှိရှိရ ဖြစ်၏။ ရှောနကနှင့် အာရ္ဋ္ဌိရှေဏတို့သည် က္ෂတ္တရိယတေဇဖြင့် ပြည့်စုံသော ဒွိဇများ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 7
काश्यस्य काशिपो राजा पुत्रो दीर्घतपास्तथा / धन्वश्च दीर्घतपसो विद्वान्धन्वन्तरीस्ततः
ကာရှျ၏ သားတော်မှာ ဘုရင် ကာရှိပ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သားတော်မှာ ဒီရ္ဃတပါ ဖြစ်၏။ ဒီရ္ဃတပါ၏ သားတော်မှာ ဓနွ ဖြစ်ပြီး၊ ဓနွမှ ပညာရှိ ဓနွန္တရီ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 8
तपसोंऽते महातेजा जातो वृद्धस्य धीमतः / अथैनमृषयः प्रोचुः सूतं वाक्यमिद पुनः
တပဿာအဆုံးတွင် ဉာဏ်ရှိသော အိုမင်းသူထံမှ မဟာတေဇရှိသော သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ ထို့နောက် ရှိများက စူတအား ထပ်မံ၍ ဤစကားကို ပြောကြ၏။
Verse 9
ऋषय ऊचुः कश्च धन्वन्तरिर्देवो मानुषेष्विह जज्ञिवान् / एतद्वेदितुमिच्छामस्तन्नोब्रूहि परन्तप
ရှိများက ပြောကြသည်—ဤနေရာ၌ လူတို့အတွင်း မွေးဖွားလာသော ဒေဝတား ဒဏ္ဝန္တရီသည် မည်သူနည်း။ ဤအကြောင်းကို သိလိုသည်; ရန်သူနှိမ်နင်းသူよ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။
Verse 10
सूत उवाच धन्वन्तरेः संभवो ऽयं श्रूयतामिह वै द्विजाः / स संभूतः समुद्रान्ते मथ्यमाने ऽमृते पुरा
စူတက ပြောသည်—ဒွိဇတို့၊ ဒဏ္ဝန္တရီ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို နားထောင်ကြလော့။ ရှေးက အမృతအတွက် သမုဒ္ဒရာကို မွှေခတ်စဉ် သူသည် သမုဒ္ဒရာမှ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။
Verse 11
उत्पन्नः कलशात्पूर्वं सर्वतश्च श्रिया वृतः / सद्यःसंसिद्धकार्यं तं दृष्ट्वा विष्णुखस्थितः
သူသည် အရင်ဆုံး ကလသ (အိုး) ထဲမှ ပေါ်ထွန်းလာပြီး အရပ်ရပ်တွင် သရီ၏ ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် ဝန်းရံခံရ၏။ သူ၏ တာဝန် ချက်ချင်း ပြီးမြောက်သည်ကို မြင်၍ ဝိෂ္ဏုသည် ကောင်းကင်၌ တည်နေ၏။
Verse 12
अब्जस्त्वमिति होवाच तस्मादब्जस्तु स स्मृतः / अब्जः प्रोवाच विष्णुं तं तनयो ऽस्मि तव प्रभो
သူက “သင်သည် အဗ္ဇ ဖြစ်၏” ဟု ဆိုသဖြင့် ‘အဗ္ဇ’ ဟူ၍ မှတ်သားကြ၏။ ထို့နောက် အဗ္ဇက ဝိෂ္ဏုအား “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ သားတော် ဖြစ်ပါသည်” ဟု ပြော၏။
Verse 13
विधत्स्व भागं स्थानं च मम लोके सुरोत्तम / एवमुक्तः स दृष्ट्वा तु तथ्यं प्रोवाच स प्रभुः
အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ ငါ၏လောက၌ ငါ့အတွက် အပိုင်းနှင့် အနေအထားကို သတ်မှတ်ပေးပါ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အရှင်သည် အမှန်တရားကို မြင်၍ တိတိကျကျ ပြောကြား하였다။
Verse 14
कृतो यज्ञविभागस्तु दैतेयैर्हि सुरैस्तथा / वेदेषु विधियुक्तं च विधिहोत्रं महर्षिभिः
ဒೈတျနှင့် နတ်တို့သည် ယဇ္ဉ၏ ခွဲဝေမှုကို သတ်မှတ်ကြပြီး၊ မဟာရ္ဓိတို့သည် ဝေဒအညွှန်းနှင့် ကိုက်ညီသော နည်းတကျ ဟောမကို တည်ထောင်하였다။
Verse 15
न सक्यमिह होमं वै तुभ्यं कर्तुं कदायन / अर्वाक्सूतो ऽसि हे देव तव मन्त्रो न वै प्रभो
အို နတ်ဘုရား၊ ဒီနေရာမှာ သင်အတွက် ဟောမကို မည်သည့်အခါမျှ မပြုလုပ်နိုင်ပါ; သင်သည် arvāksūta ဖြစ်သောကြောင့်—အို प्रभု၊ သင်၌ မန္တရအခွင့်အာဏာ မရှိပါ။
Verse 16
द्वितीयायां तु संभूत्यां लोके ख्यातिं गमिष्यसि / अणिमादियुतां सिद्धिं गतस्तत्र भविष्यसि
ဒုတိယမွေးဖွားခြင်းတွင် သင်သည် လောက၌ ကျော်ကြားမှုကို ရရှိမည်; အဏိမာ စသည့် စിദ്ധိများကို ရပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိမည်။
Verse 17
एतेनैव शरीरेण देवत्वं प्राप्स्यसि प्रभो / चा (च) तुर्मन्त्रैर्घृतैर्गव्यैर्यक्ष्यन्ते त्वां द्विजातयः
အို प्रभု၊ ဒီကိုယ်ခန္ဓာတင်ဖြင့်ပင် သင်သည် နတ်ဘဝကို ရရှိမည်; ဒွိဇာတိတို့သည် မန္တရလေးပုဒ်ဖြင့်၊ ဂျီနှင့် နွားမှရသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သင့်ကို ယဇ္ဉပူဇော်မည်။
Verse 18
अथ वा त्वं पुनश्चैव ह्यायुर्वेदं विधास्यसि / अवश्यभावीह्यर्थो ऽयं प्राग्दृष्टस्त्वब्जयोनिना
သို့မဟုတ် သင်သည် အာယုဝေဒကို ထပ်မံတည်ထောင်ရေးသားမည်။ ဤအရာသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဘြဟ္မာက အရင်ကတည်းက မြင်ထားခဲ့သည်။
Verse 19
द्वितीयं द्वापर प्राप्य भविता त्वं न संशयः / तस्मात्तस्मै वरं दत्त्वा विष्णुरन्तर्दधे ततः
ဒုတိယ ဒွာပရယုဂ် ရောက်လာသော် သင်သည် မလွဲမသွေ ပေါ်ထွန်းမည်—သံသယမရှိ။ ထို့နောက် သူ့အား အရှင်ဝရပေးပြီး ဝိෂ္ဏုသည် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန်သွားသည်။
Verse 20
द्वितीये द्वापरे प्राप्ते सौनहोत्रः स काशिराट् / पुत्रकामस्तपस्तेपे नृपो दीर्घतपास्तथा
ဒုတိယ ဒွာပရယုဂ် ရောက်လာသော် ကာသီနိုင်ငံ၏ မင်း ဆောနဟိုထရသည် သားရလိုစိတ်ဖြင့် ရှည်လျားသော တပသ္စျာကို ကျင့်ခဲ့သည်။
Verse 21
अब्जं देवं तु पुत्रार्थे ह्यारिराधयिषुर्नृपः / वरेण च्छन्दयामास ततो धन्वन्तरिर्नृपम्
သားရရန်အတွက် မင်းသည် ကြာပန်းသခင်တော်ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဓနွန္တရီသည် ဝရပေး၍ မင်းကို စိတ်ချမ်းသာစေ하였다။
Verse 22
नृप उवाच भगवन्यदि तुष्टस्त्वं पुत्रो मे गतिमान्भवेः / तथेति समनुज्ञाय तत्रैवान्तरधात्प्रभुः
မင်းက ပြောသည်—“ဘဂဝန်၊ သင်နှစ်သက်ပါက ကျွန်ုပ်၏သားသည် တန်ခိုးရှိ၍ ထူးချွန်ပါစေ။” “အဲဒီအတိုင်း” ဟု ခွင့်ပြုပြီး အရှင်သည် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန်သွားသည်။
Verse 23
तस्य गेहे समुत्पन्नो देवो धन्वन्तरिस्तदा / काशिराजो महाराजः सर्व रोगप्रणाशनः
ထိုသူ၏အိမ်၌ ထိုကာလတွင် ဒေဝတား ဓနွန္တရီ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ကာသီ၏ မဟာရာဇာဖြစ်၍ ရောဂါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။
Verse 24
आयुर्वेदं भरद्वाजात्प्राप्येह सभिषक्क्रियम् / तमष्टधा पुनर्व्यस्य शिष्येभ्यः प्रत्यपादयत्
ဘရဒ္ဝါဇထံမှ ဆေးကုသရေးလုပ်ငန်းများပါသော အာယုရ்வேဒကို ရရှိပြီးနောက်၊ ထိုကို ထပ်မံ အပိုင်းရှစ်ပိုင်း ခွဲ၍ တပည့်များအား သင်ကြားပေး하였다။
Verse 25
धन्वन्तरिसुतश्चापि केतुमानिति विश्रुतः / अथ केतुमतः पुत्रो जज्ञे भीमरथो नृपः
ဓနွန္တရီ၏သားလည်း ‘ကေတုမာန်’ ဟု ထင်ရှားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကေတုမာန်၏သားအဖြစ် မင်း ဘီမရထ ပေါ်ပေါက်လာ၏။
Verse 26
पुत्रो भीमरथस्यापि जातो धीमान्प्रजेश्वरः / दिवोदास इति ख्यातो वाराणस्यधिपो ऽभवत्
ဘီမရထ၏သားအဖြစ် ဉာဏ်ပညာရှိသော ပြည်သူအရှင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် ‘ဒိဗိုဒာသ’ ဟု ထင်ရှားပြီး ဝါရာဏသီ၏ အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာ၏။
Verse 27
एतस्मिन्नेव काले तु पुरीं वारामसीं पुरा / शून्यां निवेशयामास क्षेमको नाम राक्षसः
ထိုကာလတည်းက ပုရောဟိတ်မြို့ဟောင်း ဝါရာမသီကို ‘ခ္ရှေမက’ အမည်ရှိ ရက္ခသက လူမရှိအောင် ဗလာဖြစ်စေခဲ့သည်။
Verse 28
शप्ता हि सा पुरी पूर्वं निकुंभेन महात्मना / शून्या वर्षसहस्रं वै भवित्रीति पुनः पुनः
ထိုမြို့သည် ယခင်က မဟာတ္မာ နိကుంఠဘ၏ အပစ်တင်ကျိန်စာကို ခံရ၍ “ဤမြို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ နှစ်တစ်ထောင်ကြာ ဗလာဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။
Verse 29
तस्यां तु शप्तमात्रायां दिवोदासः प्रजेश्वरः / विषयान्ते पुरीं रम्यां गोमत्यां संन्यवेशयत्
ထိုကျိန်စာကာလ၌ ပြည်သူတို့၏အရှင် ဒိဝိုဒာသသည် မိမိနယ်မြေစွန်း၌ ဂိုမတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် လှပသောမြို့တစ်မြို့ကို တည်ထောင်하였다။
Verse 30
ऋषय ऊचुः वाराणसीं किमर्थं तां निकुंभः शप्तवान्पुरा / निकुंभश्चापि धर्मात्मा सिद्धक्षेत्रं शशाप यः
ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်—“ဓမ္မရှိသူ နိကుంఠဘသည် ယခင်က ဗာရာဏသီကို အဘယ်ကြောင့် ကျိန်စာတင်ခဲ့သနည်း။ စိဒ္ဓက்ஷೇತ್ರကိုပါ ကျိန်စာတင်သူသည် အဘယ်ကြောင့်နည်း”
Verse 31
सूत उवाच दिवोदासस्तु राजर्षिर्नगरीं प्राप्य पार्थिवः / वसते स महातेजाः स्फीतायां वै नराधिपः
စူတက ဆိုသည်—“ရာဇရိရှီ ဒိဝိုဒာသသည် ထိုမြို့သို့ ရောက်ပြီးနောက် မဟာတေဇောဖြင့် စည်ပင်သောမြို့၌ မင်းအဖြစ် နေထိုင်하였다”။
Verse 32
एतस्मिन्नेव काले तु कृतदारो महेश्वरः / देव्याः स प्रियकामस्तु वसन्वै श्वशुरान्तिके
ထိုကာလတည်းက မဟေရှဝရသည် မင်္ဂလာပြုပြီး၊ ဒေဝီ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဆန္ဒအတိုင်း၊ မိမိမက်တော်အနီး၌ နေထိုင်နေ하였다။
Verse 33
देवाज्ञया पारिषदा विश्वरुपास्तपोधनाः / पूर्वोक्तरूपसंवेषैस्तोषयन्ति महेश्वरीम्
ဒေဝတို့၏ အမိန့်အရ တပဓနာဖြစ်သော အမျိုးမျိုးရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ ပရိသဒ်တို့သည် ယခင်ဖော်ပြထားသည့် ရုပ်ဝတ်အလှဆင်ကို ဝတ်ဆင်၍ မဟေရှဝရီကို ပျော်ရွှင်စေကြသည်။
Verse 34
हृष्यते तैर्महादेवो मेना नैव तु तुष्यति / जुगुप्सते सा नित्यं वै देवं देवीं तथैव च
သူတို့ကြောင့် မဟာဒေဝ ပျော်ရွှင်သော်လည်း မေနာမူကား မကျေနပ်ပဲ၊ နတ်နှင့် နတ်မယ်တို့ကို အမြဲတမ်း မုန်းတီးရွံရှာသည်။
Verse 35
मम पार्श्वे त्वनाचारस्तव भर्त्ता महेश्वरः / दरिद्रः सर्वथैवेह हा कष्टं लज्जते न वै
ငါ့အမြင်အရ နင့်ခင်ပွန်း မဟေရှဝရသည် အကျင့်မကောင်းသူ; ဒီမှာတော့ အလွန်ဆင်းရဲ—အို၊ ဒုက္ခပင်၊ သို့သော် မရှက်မကြောက်။
Verse 36
मात्रा तथोक्ता वचसा स्त्रीस्वभावान्न चक्षमे / स्मितं कृत्वा तु वरदा हरपार्श्वमथागमत्
မိခင်၏ ထိုစကားကို မိန်းမသဘာဝကြောင့် မခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဆုတောင်းပေးတတ်သော ဒေဝီသည် အပြုံးလေးဖြင့် ဟရ၏ဘေးသို့ သွားရောက်하였다။
Verse 37
विषण्णवदना देवी महादेवमभाषत / नेह वत्स्याम्यहं देव नय मां स्वं निवेशनम्
မျက်နှာညှိုးနွမ်းသော ဒေဝီသည် မဟာဒေဝအား ပြောသည်—“အရှင်၊ ငါ ဒီမှာ မနေတော့ဘူး; ငါ့ကို သင်၏ နေရာတော်သို့ ခေါ်သွားပါ။”
Verse 38
तथोक्तस्तु महादेवः सर्वांल्लोकान्निरीक्ष्य ह / वासार्थं रोचयामास पृथिव्यां तु द्विजोत्तमाः
ထိုသို့ဆိုကြသဖြင့် မဟာဒေဝသည် လောကအားလုံးကို ကြည့်ရှု၍၊ အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇတို့ရေ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ရန် အရပ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်တော်မူ၏။
Verse 39
वाराणसीं महातेजाः सिद्धक्षेत्रं महेश्वरः / दिवोदासेन तां ज्ञात्वा निविष्टां नगरीं भवः
တန်ခိုးတော်ကြီး မဟေရှဝရသည် ဝါရာဏသီကို စိဒ္ဓက்ஷೇತ್ರဟု သိမြင်၍၊ ထိုမြို့သည် ဒိဗောဒာသက တည်ထောင်ထားသော နဂရိဟုလည်း သိတော်မူ၏။
Verse 40
पार्श्वस्थं स समाहूय गणेशं क्षेममब्रवीत् / गणेश्वर पुरीं गत्वा शून्यां वाराणसीं कुरु
ထို့နောက် အနား၌ရှိသော ဂဏေရှကို ခေါ်၍ ကျန်းမာချမ်းသာမေးပြီး “အို ဂဏေရှဝရ၊ မြို့သို့သွား၍ ဝါရာဏသီကို လွတ်လပ်ဗလာဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 41
मृदुना चाभ्युपायेन अतिवीर्यः स पार्थिवः / ततो गत्वा निकुंभस्तु पुरीं वाराणसीं पुरा
အလွန်ရဲရင့်သော ထိုဘုရင်သည် နူးညံ့သော နည်းလမ်းဖြင့်; ထို့နောက် နိကುಂಬသည် အရင်ဆုံး ဝါရာဏသီမြို့သို့ သွားလေ၏။
Verse 42
स्वप्ने संदर्शयामास मङ्कनं नामतो द्विजम् / श्रेयस्ते ऽहं करिष्यामि स्थानं मे रोचयानघ
အိပ်မက်တွင် မင်္ကန အမည်ရှိ ဒွိဇတစ်ဦးအား ထင်ရှားပြ၍ “ငါသည် သင်၏ ကောင်းကျိုးကို ပြုမည်; အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ငါ့အတွက် နေရာကို ရွေးပေး” ဟု ဆို၏။
Verse 43
मद्रूपां प्रतिमां कृत्वा नगर्यन्ते निवेशय / तथा स्वप्ने यथा दृष्टं सर्वं कारितवान्द्विजः
ငါ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်တူသော ရုပ်တုကို ပြုလုပ်စေပြီး မြို့အတွင်း၌ တည်ထောင်စေ하였다။ အိပ်မက်တွင် မြင်သကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို ထိုဗြဟ္မဏက စီမံစေ하였다။
Verse 44
नगरीद्वार्यनुज्ञाप्य राजानं तु यथाविधि / पूजा तुमहती चैव नित्यमेव प्रयुज्यते
မြို့တံခါးစောင့်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီးနောက်၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဘုရင်ထံမှလည်း အမိန့်ခွင့်ရ하였다။ ထိုနေရာတွင် နေ့စဉ် မဟာပူဇာကို မပြတ်မတောက် ပြုလုပ်ကြသည်။
Verse 45
गन्धैर्धूपैश्च वाल्यैश्च प्रेक्षणीयेस्तथैव च / अन्नप्रदानयुक्तैश्च ह्यत्यद्भुतमिवाभवत्
အနံ့သာ၊ မီးခိုးတိုင်၊ ဘလိပူဇာနှင့် ကြည့်ရှုရန်ကောင်းသော အခမ်းအနားများ၊ ထို့ပြင် အစာလှူဒါန်းမှုတို့နှင့် တွဲဖက်၍ အရာအားလုံးသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်လာ하였다။
Verse 46
एवं संपूज्यते तत्र नित्यमेव गणेश्वरः / ततो वरसहस्राणि नागराणां प्रयच्छति
ဤသို့ ထိုနေရာတွင် ဂဏေရှဝရကို နေ့စဉ် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကြသည်။ ထို့နောက် သူသည် မြို့သူမြို့သားတို့အား ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကောင်းချီးများ ပေးတော်မူသည်။
Verse 47
पुत्रान्हिरण्यमायूंषि सर्वकामांस्तथैव च / राज्ञस्तु महिषी श्रेष्टा सुयशा नाम विश्रुता
သူသည် သားတော်များ၊ ရွှေ၊ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူသည်။ ဘုရင်၏ အထူးမြတ်သော မဟိသီသည် ‘သုယရှာ’ ဟု နာမည်ကျော်ကြား하였다။
Verse 48
पुत्रार्थमागता साध्वी राज्ञा देवी प्रचोदिता / पूजां तु विपुलां कृत्वा देवी पुत्रानयाचत
သားရလိုသောကြောင့် သန့်ရှင်းသော ဒေဝီသည် မင်း၏တိုက်တွန်းမှုဖြင့် လာရောက်하였다။ ကြီးမားသော ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒေဝတားထံမှ သားများကို တောင်းခံ하였다။
Verse 49
पुनः पुनरथागत्य बहुशः पुत्रकारणात् / न प्रयच्छति पुत्रांस्तु निकुंभः कारणेन तु
သားရရန်အတွက် သူမသည် ထပ်ခါထပ်ခါ အကြိမ်များစွာ လာရောက်တောင်းခံခဲ့သည်။ သို့သော် နိကುಂಬ္ဟသည် အကြောင်းတစ်ခုကြောင့် သားများကို မပေးခဲ့။
Verse 50
क्रुध्यते यदि राजा तु तत किञ्चित्प्रवर्त्तते / अथ दीर्घेण कालेन क्रोधो राजानमाविशत्
မင်းက ဒေါသထွက်လျှင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အချိန်ကြာပြီးနောက် ဒေါသသည် မင်းကို လွှမ်းမိုးလာ하였다။
Verse 51
भूतं त्विदं मंहद्द्वारि नागराणां प्रयच्छति / प्रीत्या वरांश्च शतशो न किञ्चिन्नः प्रयच्छति
ဤဘူတသည် မြို့သူမြို့သားများအား တံခါးကြီးတွင် အလှူအတန်းပေးသည်။ ပျော်ရွှင်၍ အကြိမ်ရာများသော ဆုတောင်းကောင်းများပေးသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သည့်အရာမျှ မပေး။
Verse 52
मामकैः पूज्यते नित्यं नगर्यां मम चैव तु / स याचितश्च बहुशो देव्या मे पुत्रकारणात्
ကျွန်ုပ်၏ မြို့တွင် ကျွန်ုပ်၏ လူများက သူ့ကို နေ့စဉ် ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်၏ မိဖုရား ဒေဝီသည် သားရရန်အတွက် သူ့ထံ အကြိမ်များစွာ တောင်းခံခဲ့သည်။
Verse 53
न ददाति च पुत्रं मे कृतघ्नो बहुभोजनः / अतो नार्हति पूजा तु मत्सकाशात्कथञ्चन
သူသည် ကျေးဇူးမသိသူ၊ အစားအလွန်စားသူဖြစ်၍ ငါ့သားကိုတောင် မပေးပါ; ထို့ကြောင့် ငါ့အနီး၌ မည်သို့မျှ ပူဇော်ခံထိုက်သူ မဟုတ်။
Verse 54
तस्मात्तु नाशयिष्यामितस्य स्थानं दुरात्मनः / एवं तु स विनिश्चित्य दुरात्मा राजकिल्बिषी
ထို့ကြောင့် ထိုမကောင်းသောသူ၏ နေရာကို ငါဖျက်ဆီးမည်။ ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ရာဇအပြစ်ကပ်နေသော မကောင်းသူသည် လုပ်ဆောင်လေ၏။
Verse 55
स्थानं गणपतेश्तस्य नाशयामास दुर्मतिः / भग्नमायतनं दृष्ट्वा राजानमशपत्प्रभुः
မကောင်းသောအမြင်ရှိသူက ဂဏပတိ၏ နေရာကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ပျက်စီးသွားသော ဘုရားရုံကို မြင်၍ သခင်သည် မင်းကို ကျိန်စာတင်လေ၏။
Verse 56
यस्माद्विनापराधं मे त्वया स्थानं विनाशितम् / अकस्मात्तु पुरी शून्या भवित्रीते नराधिप
ငါ၌ အပြစ်မရှိသော်လည်း နင်က ငါ့နေရာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်; ထို့ကြောင့် အို လူတို့၏အရှင်၊ နင့်မြို့သည် ချက်ချင်း ဗလာဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 57
ततस्तेन तु शापेन शून्या वाराणसी तदा / शप्त्वा पुरीं निकुंभस्तु महादेवमथानयत्
ထိုကျိန်စာကြောင့် ထိုအခါ ဝါရာဏသီမြို့သည် ဗလာဖြစ်သွားသည်။ မြို့ကို ကျိန်စာတင်ပြီးနောက် နိကುಂಬ္ဟသည် မဟာဒေဝကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်လာ하였다။
Verse 58
शून्यां पुरीं महा देवो निर्ममे पदमात्मनः / तुल्यां देवविभूत्या तु देव्याश्चैव महामनाः
မဟာဒေဝသည် မိမိ၏ အတ္တမပဒအဖြစ် အလွတ်မြို့တစ်မြို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ မဟာမနာဖြစ်သောအရှင်သည် ထိုမြို့ကို ဒေဝတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တူညီစေကာ ဒေဝီအတွက်လည်း သင့်တော်စေတော်မူ၏။
Verse 59
रमते तत्र वै देवी ह्यैश्वर्यात्सा तु विस्मिता / देव्या क्रीडार्थमीशानो देवो वाक्यमथाब्रवीत्
ထိုနေရာ၌ ဒေဝီသည် မိမိ၏ အိုင်ශ්ဝရျာဖြင့် ပျော်မြူးကာ အံ့ဩနေ၏။ ထို့နောက် ဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းသော ကစားပွဲအတွက် အီရှာနဒေဝက ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။
Verse 60
नाहं वेश्म विमोक्ष्यामि ह्यविमुक्तं हि मे गृहम् / प्रहस्यैनामथोवाच ह्यविमुक्तं हि मे गृहम् / नाहं देवि गमिष्यामि त्वन्यत्रेदं विहाय वै
ငါသည် ဤအိမ်ကို မစွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်; ဤသည် ငါ၏ ‘အဝိမုတ္တ’ အိမ်ဖြစ်သည်။ ပြုံးရယ်လျက် သူမအား မိန့်တော်မူသည်—ဤသည် ငါ၏ ‘အဝိမုတ္တ’ အိမ်ပင်။ ဒေဝီရေ၊ ဤနေရာကို စွန့်၍ ငါသည် အခြားသို့ မသွားမည်။
Verse 61
मया सह रमस्वेह क्षेत्रे भामिन्यनुत्तमे / तस्मात्तदविमुक्तं हि प्रोक्तं देवेन वै स्वयम्
အလွန်အမင်း လှပသော မိန်းမရေ၊ ဤက்ஷೇತ್ರ၌ ငါနှင့်အတူ ပျော်မြူးလော့; ထို့ကြောင့် ဒေဝက ဤနေရာကို ကိုယ်တိုင် ‘အဝိမုတ္တ’ ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
Verse 62
एवं वाराणसी शप्ता ह्यविमुक्तं च कीर्त्तिता / यस्मिन्वसेद्भवो देवः सर्वदेवनमस्कृतः
ဤသို့ ဝါရာဏသီသည် ‘အဝိမုတ္တ’ ဟုလည်း ကီർത്തတော်မူခံရ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ ဒေဝအားလုံးက ဦးညွှတ်ကြသော ဘဝဒေဝ (ရှီဝ) နေထိုင်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 63
युगेषु त्रिषु धर्मात्मा सह देव्या महेश्वरः / अन्तर्द्धानं कलौ याति तत्पुरं तु महात्मनः
ယုဂသုံးပါးတွင် ဓမ္မစိတ်ရှိသော မဟေရှဝရသည် ဒေဝီနှင့်အတူ တည်ရှိ၏။ ကလိယုဂတွင် သူနှင့် မဟာတ္မာ၏ မြို့တော်သည် အလျှိုလျှို ပျောက်ကွယ်သွား၏။
Verse 64
अन्तर्हिते पुरे तस्मिन्पुरी सा वसते पुनः / एवं वाराणसी शप्ता निवेशं पुनरागता
အဲဒီမြို့တော် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ နဂိုမြို့သည် ပြန်လည်နေထိုင်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ကျိန်စာခံ ဝါရာဏသီသည် မိမိနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။
Verse 65
भद्रसेनस्य पुत्राणां शतमुत्तमधन्विनाम् / हत्वा निवेशयामास दिवोदासो नराधिपः
ဘဒ္ဒရစೇန၏ ထူးချွန်သော မြားပစ်သမား သားတော်တစ်ရာကို သတ်ပြီးနောက် နရာဓိပ ဒိဝိုဒာသသည် ထိုနေရာတွင် မိမိနေထိုင်ရာကို တည်ထောင်하였다။
Verse 66
भद्रसेनस्य राज्यं तु हतं तेन बलीयसा / भद्रसेनस्य पुत्रस्तु दुर्मदो नाम नामतः
အင်အားကြီးသူက ဘဒ္ဒရစೇန၏ နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီး하였다။ ဘဒ္ဒရစೇန၏ သားတော်တစ်ဦးမှာ ‘ဒုရ္မဒ’ ဟု အမည်တွင်၏။
Verse 67
दिवोदासेन बालेति घृणया स विसर्जितः / दिवोदासाद्दृषद्वत्यां वीरो जज्ञे प्रतर्द्दनः
ဒိဝိုဒာသက “ကလေးပဲ” ဟုဆိုကာ ကရုဏာဖြင့် သူ့ကို လွှတ်ပေး하였다။ ဒိဝိုဒာသမှ ဒೃષဒ್ವတီ၌ ပရတර්ဒန အမည်ရှိ သူရဲကောင်း မွေးဖွား하였다။
Verse 68
तेन पुत्रेण बालेन प्रहृतं तस्य वै पुनः / वैरस्यान्त महाराज तदा तेन विधित्सता
ကလေးသားတော်က သူ့ကို ထပ်မံရိုက်နှက်하였다။ မဟာရာဇာ၊ ရန်ငြိုးကို အဆုံးသတ်ရန် ထိုအခါ သူသည် ထိုသို့ပြုရန် စိတ်ကူးထား하였다။
Verse 69
प्रतर्दनस्य पुत्रौ द्वौ वत्सो गर्गश्च विश्रुतौ / वत्सपुत्रो ह्यलर्कस्तु सन्नतिस्तस्य चात्मजः
ပရတර්ဒနတွင် ကျော်ကြားသော သားတော်နှစ်ပါး—ဝတ္ဆနှင့် ဂရ္ဂ—ရှိ하였다။ ဝတ္ဆ၏သားမှာ အလရ္က၊ အလရ္က၏သားမှာ စန္နတိ ဖြစ်သည်။
Verse 70
अलर्कं प्रति राजर्षिं श्रोकों गीतः पुरातनैः / षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च
ရာဇဋ္ဌိ အလရ္ကအကြောင်း ပုရాతနများက ဤရှ్లోကကို သီဆိုခဲ့သည်—သူသည် နှစ်ခြောက်သောင်းနှင့် ထပ်မံ နှစ်ခြောက်ရာ (စုစုပေါင်း 60,600 နှစ်) (အသက်/အုပ်စိုးမှု) ရရှိ하였다။
Verse 71
युवा रूपेण संपन्नो ह्यलर्कः काशिसत्तमः / लोपामुद्राप्रसादेन परमायुरवाप्तवान्
ကာသီ၏ အထွတ်အမြတ် အလရ္ကသည် လူငယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ လောပာမုဒြာ၏ ကရုဏာကြောင့် သူသည် အမြင့်မြတ်သော အသက်တမ်းကို ရရှိ하였다။
Verse 72
शापस्यान्ते महाबाहुर्हत्वा क्षेमकराक्षसम् / रम्यामावासयामास पुरीं वाराणसीं नृपः
ကျိန်စာအဆုံးတွင် လက်မောင်းကြီးသော မင်းသည် က္ရှေမကရ ရက္ခသကို သတ်ဖြတ်ပြီး လှပသော ဝါရာဏသီ မြို့ကို ပြန်လည်အခြေချစေ하였다။
Verse 73
सन्नतेरपि दायादः सुनीथो नाम धार्मिकः / सुनीथस्य तु दायादः क्षैमाख्यो नाम धार्मिकः
သန္နတိ၏ မျိုးဆက်တွင် သာသနာဓမ္မကိုစောင့်ထိန်းသူ စုနီထဟု အမည်ရသော အမွေဆက်ခံသူရှိ၏။ စုနီထ၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ က္ရှိုင်မဟု အမည်ရသော ဓမ္မနಿಷ್ಠသူဖြစ်၏။
Verse 74
क्षेमस्य केतुमान्पुत्रः सुकेतुस्तस्य चात्मजः / सुकेतुतनयश्चापि धर्मकेतुरिति श्रुतः
က္ရှိုင်မ၏ သားမှာ ကေတုမာန် ဖြစ်၍၊ သူ၏ သားမှာ စုကေတု ဖြစ်၏။ စုကေတု၏ သားကိုလည်း “ဓမ္မကေတု” ဟု ကြားသိလာကြသည်။
Verse 75
धर्मकेतोस्तु दायादः सत्यकेतुर्महारथः / सत्यकेतुसुतश्चापि विभुर्नाम प्रजेश्वरः
ဓမ္မကေတု၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ မဟာရထ စတျကေတု ဖြစ်၏။ စတျကေတု၏ သားမှာ ပြည်သူတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ဝိဘု ဟု အမည်ရ၏။
Verse 76
सुविभुस्तु विभोः पुत्रः सुकुमारस्ततः स्मृतः / सुकुमारस्य पुत्रस्तु धृष्टकेतुः सुधार्मिकः
ဝိဘု၏ သားမှာ စုဝိဘု ဖြစ်၏။ ထို့နောက် စုကုမာရ ဟု မှတ်သားကြသည်။ စုကုမာရ၏ သားမှာ ဓೃષ્ટကေတု ဖြစ်၍ အလွန်ဓမ္မနಿಷ್ಠသူ ဖြစ်၏။
Verse 77
धृष्टकेतोस्तु दायादो वेणुहोत्रः प्रजेश्वरः / वेणुहोत्रसुतश्चापि गार्ग्यो वै नाम विश्रुतः
ဓೃષ્ટကေတု၏ အမွေဆက်ခံသူမှာ ပြည်သူတို့၏ အရှင် ဝေဏုဟောထရ ဖြစ်၏။ ဝေဏုဟောထရ၏ သားလည်း ဂါရ္ဂျ ဟု အမည်ဖြင့် ထင်ရှား၏။
Verse 78
गार्ग्यस्य गर्गभूमिस्तु वंशो वत्सस्य धीमतः / ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव तयोः पुत्राः सुधार्मिकाः
ဂါර්ဂျ၏ မျိုးရိုးကို “ဂർဂဘူမိ” ဟု ခေါ်ကြပြီး ဉာဏ်ပညာရှိသော ဝတ္ဆ၏ မျိုးရိုးလည်း ထင်ရှားလေ၏။ မျိုးရိုးနှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဗြာဟ္မဏနှင့် က္ෂတ္တရိယတို့ ပေါ်ထွန်း၍ သူတို့၏ သားများသည် ဓမ္မကို အလွန်တည်ကြည်သူများ ဖြစ်ကြ၏။
Verse 79
विक्रान्ता बलवन्तश्च सिहतुल्यपराक्रमाः / इत्येते काश्यपाः प्रोक्ता रजेरपि निबोधत
သူတို့သည် ရဲရင့်သတ္တိရှိ၍ အင်အားကြီးကာ ခြင်္သေ့တူသော တိုက်ခိုက်သတ္တိရှိကြသည်။ ထိုသူတို့ကို ‘ကာရှျယပ’ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ယခု ရဇေ အကြောင်းကိုလည်း နားထောင်လော့။
Verse 80
रजेः पुत्रशतान्यासन्पञ्च वीर्यवतो भुवि / राजेयमिति विख्यातं क्षत्र सिंद्रभयावहम्
ရဇေတွင် သားတစ်ရာရှိ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် အထူးသဖြင့် သတ္တိဗလကြီးသော ငါးဦးရှိသည်။ သူတို့၏ က္ෂတ္တရိယ မျိုးရိုးကို “ရာဇေယ” ဟု ထင်ရှားခေါ်ကြပြီး ရန်သူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။
Verse 81
तदा देवासुरे युद्धे समुत्पन्ने सुदारुणे / देवाश्चैवासुराश्चैव पितामहमथाब्रुवन्
ထိုအခါ ဒေဝနှင့် အဆုရတို့အကြား အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဒေဝတို့နှင့် အဆုရတို့ နှစ်ဖက်စလုံးက ပိတာမဟ ဘြဟ္မာအား ထိုသို့ ပြောကြ၏။
Verse 82
आवयोर्भगवन्युद्धे विजेता को भविष्यति / ब्रूहि नः सर्वलोकेश श्रोतुमिच्छामहे वयम्
အရှင် ဘဂဝန်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဤစစ်ပွဲတွင် အနိုင်ရသူ မည်သူ ဖြစ်မည်နည်း။ အလောကအားလုံး၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ; ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်လိုပါသည်။
Verse 83
ब्रह्मोवाच / येषामर्थाय संग्रामे रजिरात्तायुधः प्रभुः / योत्स्यते ते विजष्यन्ते त्रींल्लोकान्नात्र संशयः
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်—စစ်မြေပြင်၌ လက်နက်ကိုင်ထားသော အရှင် ရဇိ သည် မည်သူတို့၏ အကျိုးအတွက် တိုက်ခိုက်မည်နည်း၊ ထိုသူတို့သည် သုံးလောကကို မသံသယဘဲ အောင်မြင်လိမ့်မည်။
Verse 84
रजिर्यतस्ततो लक्ष्मीर्यतो लक्ष्मीस्ततो धृतिः / यतो धृतिस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः
ရဇိ ရှိရာ၌ လက္ရှ္မီ ရှိ၏။ လက္ရှ္မီ ရှိရာ၌ တည်ကြည်ခိုင်မာမှု ရှိ၏။ တည်ကြည်မှု ရှိရာ၌ ဓမ္မ ရှိ၏။ ဓမ္မ ရှိရာ၌ အောင်ပွဲ ရှိ၏။
Verse 85
ते देवा दानवाः सर्वे ततः श्रुत्वा रजेर्जयम् / अभ्ययुर्जयमिच्छन्तः स्तुवन्तो राजसत्तमम्
ထို့နောက် ဒေဝနှင့် ဒါနဝ အားလုံးသည် ရဇိ၏ အောင်ပွဲကို ကြားသိပြီး၊ အောင်မြင်မှုကို လိုလားကာ၊ အမြတ်ဆုံး မင်းကို ချီးမွမ်းလျက် သူ့ထံသို့ လာကြသည်။
Verse 86
ते हृष्टमनसः सर्वे राजानं देवदानवाः / ऊचुरस्मज्जयाय त्वं गृहाम वरकार्मुकम्
ဒေဝနှင့် ဒါနဝ အားလုံးသည် စိတ်ရွှင်လန်း၍ မင်းထံသို့ ပြောကြသည်—“ကျွန်ုပ်တို့၏ အောင်ပွဲအတွက် ဤအကောင်းဆုံး လေးကို လက်ခံပါ။”
Verse 87
रजिरुवाच अहं जेष्यामि भो दैत्या देवाञ्च्छ क्रपुरोगमान् / इन्द्रो भवामि धर्मात्मा ततो योत्स्ये रणाजिरे
ရဇိက ပြောသည်—“ဟေ့ ဒೈတျာတို့၊ ငါသည် ဒေဝတို့ကို သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် အိန္ဒြာနှင့်တကွ အနိုင်ယူမည်။ ဓမ္မကို စွဲမြဲသောသူအဖြစ် ငါသည် အိန္ဒြာ ဖြစ်မည်၊ ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ တိုက်ခိုက်မည်။”
Verse 88
दानवा ऊचुः अस्माकमिन्द्रः प्रह्लादस्तस्यार्थे विजयामहे / अस्मिन्तु समये राजंस्तिष्ठेथा देवनोदिते
ဒာနဝတို့က ပြောကြသည်—“ပရဟ္လာဒသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အိန္ဒြာဖြစ်၏; သူ့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ အောင်ပွဲကို လိုလားသည်။ အို မင်းကြီး၊ ယခုအခါ နတ်တို့၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဤနေရာတွင် တည်နေပါ။”
Verse 89
स तथेति ब्रुवन्नेव देवैरप्यभिनोदितः / भविष्यसींद्रो जित्वेति देवैरपि निमन्त्रितः
သူက “အဲဒီအတိုင်း” ဟု ပြောရာ နတ်တို့ကလည်း ချီးမွမ်းအတည်ပြုကြသည်။ “အောင်မြင်ပြီးနောက် သင်သည် အိန္ဒြာ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု နတ်တို့ကလည်း ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။
Verse 90
जघान दानवान्सर्वान्ये ऽवध्या वज्रपाणयः / स विप्रनष्टां देवानां परमश्रीः श्रियं वशी
ဝဇ္ရပာဏီသည် မသတ်နိုင်ဟု ယူဆထားသော ဒာနဝအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် နတ်တို့၏ ပျောက်ဆုံးသွားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး သီရိကို ထိန်းချုပ်၍ ပြန်လည်တည်ထောင်하였다။
Verse 91
निहत्य दानवान्सर्वा नाजहार रजिः प्रभुः / तं तथाह रजिं तत्र देवैः सह शतक्रतुः
ဒာနဝအားလုံးကို သတ်ပြီးနောက်တောင် အရှင် ရဇိသည် (ရာထူး/နိုင်ငံ) ကို မယူခဲ့။ ထိုအခါ အဲဒီနေရာတွင် နတ်တို့နှင့်အတူ ရှတကရတုက ရဇိအား ဤသို့ ပြော하였다။
Verse 92
रजिपुत्रो ऽहमित्युक्त्वा पुनरेवाब्रहवीद्वचः / इन्द्रो ऽसि राजन्देवानां सर्वेषां नात्र संशयः
“ကျွန်ုပ်သည် ရဇိ၏ သားဖြစ်သည်” ဟု ဆိုပြီး ထပ်မံပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ သင်သည် နတ်အားလုံး၏ အိန္ဒြာဖြစ်၏; ဤအပေါ် သံသယမရှိ။”
Verse 93
यस्याहमिन्द्रः पुत्रस्ते ख्यातिं यास्यामि शत्रुहन् / स तु शक्रवचः श्रुत्वा वञ्चितस्तेन मायया
ငါသည် ရန်သူနှိမ်နင်းသူ၊ အိန္ဒြာ၏သား ဖြစ်၍ သင်၏ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်မည်ဟု ဆို၏။ သက္ကရာ၏စကားကို ကြားသော် သူသည် ထိုမာယာကြောင့် လှည့်ဖြားခံရ၏။
Verse 94
तथेत्येवाह वै राजा प्रीयमाणः शतक्रतुम् / तस्मिंस्तु देवसदृशे दिवं प्राप्ते महीपतौ
ဘုရင်သည် သတကရတုကို နှစ်သက်၍ “အဲဒီလိုပဲ” ဟု ဆို၏။ ထိုနတ်တူသော မြေရှင်မင်းသည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်သွားသောအခါ။
Verse 95
दायाद्यमिन्द्रादा जह्नुराचार्यतनया रजेः / तानि पुत्रशतान्यस्य तच्च स्थानं शचीपतेः
ရဇေ၏ အာචာရျာသားများသည် အိန္ဒြာထံမှ အမွေဆက်ခံခွင့်ကို လုယူကြ၏။ သူ၏ သားရာချီနှင့် ထိုရာထူးသည်လည်း သချီပတိ၏ နေရာဖြစ်သွား၏။
Verse 96
समाक्रामन्त बहुधा स्वर्गलोकं त्रिविष्टपम् / ततः काले बहुतिथे समतीते महाबलः
သူတို့သည် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် တြိဝိဋ္ဌပ သုဝဏ္ဏလောက (ကောင်းကင်) ကို တက်ရောက်သိမ်းပိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာ လွန်သွားသောအခါ မဟာဗလရှိသူ။
Verse 97
हतराज्यो ऽब्रवीच्छक्रो हतभागो बृहस्पतिम् / बदरी फलमात्रं वै पुरोडाशं विधत्स्व मे
နိုင်ငံတော်ဆုံးရှုံး၍ ကံမကောင်းသော သက္ကရာသည် ဗြဟ္စပတိအား “ငါ့အတွက် ဘဒရီသီးအရွယ်သာ ပုရောဍာသကို စီမံပေးပါ” ဟု ပြော၏။
Verse 98
ब्रह्मर्षे येन तिष्ठेयं तेजसाप्यायितस्ततः / ब्रह्मन्कृशो ऽहं विमना त्दृतराज्यो हृतासनः
အို ဗြဟ္မရ္ရှိ၊ ထိုတေဇသ်အားဖြင့် ကျွန်ုပ် ပြန်လည်အားတက်၍ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ရန် နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ။ အို ဗြဟ္မန်၊ ကျွန်ုပ် ပိန်ပါး၍ စိတ်ညှိုးနွမ်းကာ ရာဇာအာဏာဆုံးရှုံးပြီး အာသနမှလည်း ဖယ်ရှားခံရပါသည်။
Verse 99
हतौजा दुर्बलो युद्धे रजिपुत्रेः प्रसीद मे / बृहस्पतिरुवाच यद्येवं चोदितःशक्र त्वयास्यां पूर्वमेव हि
ကျွန်ုပ်သည် တေဇသ်ပျောက်၍ စစ်ပွဲတွင် အားနည်းနေပြီ; အို ရဇိ၏သား၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ။ ဗြဟ္စပတိက မိန့်တော်မူသည်—“အို သက္ကရ၊ သင် ဤသို့ တိုက်တွန်းလျှင် အစကတည်းက…”
Verse 100
नाभविष्यत्त्वत्प्रियार्थमकर्त्तव्यं ममानघ / प्रयतिष्यामि देवेन्द्र त्वद्धितार्थं महाद्युते
အို အနဂ္ဃ (အပြစ်ကင်းသူ)၊ သင်နှစ်သက်ရာအတွက် ကျွန်ုပ်အတွက် မလုပ်သင့်ဟူသောအရာ မရှိပါ။ အို ဒေဝိန္ဒြ၊ မဟာတောက်ပသူ၊ သင်၏ အကျိုးအတွက် ကျွန်ုပ် ကြိုးပမ်းမည်။
Verse 101
यज्ञभागं च राज्यं च अचिरात्प्रतिपत्स्यसे / तथा शक्र गमिष्यामि मा भूत्ते विक्लवं मनः
မကြာမီ သင်သည် ယဇ္ဉပူဇာ၏ အပိုင်းနှင့် ရာဇာအာဏာကို နှစ်မျိုးလုံး ပြန်လည်ရရှိမည်။ အို သက္ကရ၊ ကျွန်ုပ်လည်း ထိုသို့ ဆောင်ရွက်မည်; သင်၏စိတ် မတုန်လှုပ်ပါစေနှင့်။
Verse 102
ततः कर्म चकारास्य तेजःसंवर्द्धनं महत् / तेषां च बुद्धिसंमोहमकरोद्बुद्धिसत्तमः
ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာအထွတ်အထိပ်ရှိသူက သူ၏ တေဇသ်ကို တိုးပွားစေသော မဟာကర్మကို ဆောင်ရွက်ပြီး၊ သူတို့အားလုံး၏ ဉာဏ်ကိုလည်း မောဟဖြစ်စေ하였다။
Verse 103
ते यदा तु सुसंमूडा रागान्मत्तो विधर्मिणः / ब्रह्मद्विषश्च संबृत्ता हतवीर्यपराक्रमाः
သူတို့သည် ရာဂကြောင့် မူးယစ်၍ အလွန်မောဟဖြစ်ကာ ဓမ္မကိုလွဲ၍ ဘြဟ္မကို မုန်းတီးသူများ ဖြစ်လာသောအခါ အင်အားနှင့် သတ္တိပြောင်မြောက်မှုတို့ ပျက်စီးသွားသည်။
Verse 104
ततो लेभे ऽसुरैश्वर्यमैन्द्रस्थानं तथोत्तमम् / हत्वा रजिसुतान्सर्वान्कामक्रोधपरायणान्
ထို့နောက် သူသည် အဆုရတို့၏ အာဏာအုပ်စိုးမှုနှင့် အင်ဒြာ၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်ကို ရရှိ하였다၊ ကာမနှင့် က্ৰෝဓ၌ မျှောလျက်ရှိသော ရဇိ၏ သားအပေါင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဖြစ်သည်။
Verse 105
य इदं च्यवनं स्थानात्प्रतिष्ठां च शतक्रतोः / शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि न स दौरात्म्यमाप्नुयात्
ဤအင်ဒြာ(သတကရတု)၏ အဆင့်မှ ကျဆင်းခြင်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ပြန်တည်ခြင်းကို ကြားနာသူ သို့မဟုတ် အခြားသူအား ဖတ်ကြားပေးသူသည် မကောင်းသောစိတ်သဘောကို မရောက်မီ။
Frequently Asked Questions
It recites the Amāvasu-related lineage stream beginning with Āyu’s descendants (including Nahuṣa and Kṣatravṛddha), then details Kṣatravṛddha → Sunahotra → (Kāśa, Śala, Gṛtsamada) and the Kāśī branch (Kāśipa → Dīrghatapas → Dhanva → Dhanvantari).
The verse frames lineage as a generator of diverse karmic functions: a single dynastic root can branch into multiple social-ritual roles, presenting varna not only as social classification but as genealogical and vocational diversification across time.
Sūta explains that Dhanvantari’s origin is cosmic: he manifested during the Samudra-manthana at the emergence of amṛta, born from a pot (kalaśa) and radiant with Śrī; his placement is then interpreted through yajña order and divine allotment in relation to Viṣṇu.