Adhyaya 54

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमाभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरचरितेसागराविनाशो नाम त्रिपञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५३// जैमिनिरुवाच क्रोधाग्निमेनं विप्रेन्द्र सद्यः संहर्त्तुमर्हसि / नो चेदकाले लोको ऽयं सकलस्तेन दह्यते

ဤသို့ဖြင့် သီရိဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၊ စဂရചരိတ၌ ‘သမုဒ္ဒရာပျက်စီးခြင်း’ ဟူသော ၅၃ မြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ ဇೈမိနိက ဆိုသည်—“ဗိပရိန္ဒြာ၊ ဤဒေါသမီးကို ချက်ချင်း သုတ်သင်သင့်၏; မဟုတ်လျှင် အချိန်မတိုင်မီ လောကတစ်ခုလုံး ထိုမီးကြောင့် လောင်ကျွမ်းလိမ့်မည်”။

Verse 2

दृष्टस्ते महिमानेन व्याप्तमासीच्चराचरम् / क्षमस्व संहर क्रोधं नमस्ते विप्रपुङ्गव

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးကို လွှမ်းမိုးသည့် သင်၏ မဟိမကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ပါသည်။ ခွင့်လွှတ်ပါ; ဒေါသကို သုတ်သင်ပါ။ ဗိပရပုင်္ဂဝ၊ နမസ്കာရပါသည်။

Verse 3

एवं संस्तूयमानस्तु भगवान्कपिलो मुनिः / तूर्णमेव क्षयं निन्ये क्रोधाग्निमतिभैरवम्

ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသော ဘဂဝန် ကပိလ မုနိသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေါသမီးကို ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ငြိမ်းသတ်လိုက်၏။

Verse 4

ततः प्रशान्तमभवज्जगत्सर्वं चराचरम् / देवास्तपस्विनश्चैव बभूवुर्विगतज्वराः

ထို့နောက် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် ကမ္ဘာလောကအားလုံး ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။ ဒေဝတားများနှင့် တပသီများလည်း ပူလောင်မှုကင်းစင်သွားသည်။

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु भगवान्नारदो मुनिः / अयोध्या मगमद्राजन्देवलोकाद्यदृच्छया

ထိုအချိန်တည်းမှာပင်၊ အရှင်ဘုရင်၊ ဘဂဝန် နာရဒ မုနိသည် ဒေဝလောကမှ မမျှော်လင့်ဘဲ အယောဓျာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 6

तमागतमभिप्रेक्ष्य नारदं सगरस्तदा / अर्घ्यपाद्यादिभिः सम्यक्पूजयामास शास्त्रतः

နာရဒ ရောက်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် စဂရသည် သာသနာကျမ်းနည်းအတိုင်း အရဃျ၊ ခြေလျှော်ရေ စသည်တို့ဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 7

परिगृह्य च तत्पूजामासीनः परमासने / नारदो राजशार्दूलमिदं वचनमब्रवीत्

ထိုပူဇော်မှုကို လက်ခံပြီး မြင့်မြတ်သော အာသနပေါ် ထိုင်ကာ နာရဒသည် ရာဇသီဟာတော်အား ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 8

नारद उवाच हयसंचारणार्थाय संप्रयातास्तवात्मजाः / ब्रह्मदण्डहताः सर्वे विनष्टा नृपसत्तम

နာရဒက ပြောသည်—အရှင် နရိပရှရေဋ္ဌ၊ မြင်းကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားသော သင်၏ သားတော်များအားလုံးသည် ဘြဟ္မဒဏ္ဍ၏ ဒဏ်ခတ်မှုကြောင့် သေဆုံးပျက်စီးသွားကြပြီ။

Verse 9

संरक्ष्यमाणस्तैः सर्वैर्हयस्ते यज्ञियो नृप / केनाप्य लक्षितः क्वापि नीतो विधिवशाद्दिवि

အရှင်မင်းကြီး၊ ယဇ္ဈပူဇော်ပွဲအတွက် သန့်ရှင်းသော မြင်းကို အားလုံးက ကာကွယ်နေသော်လည်း တစ်ဦးက တွေ့မြင်ပြီး ကံကြမ္မာအမိန့်ဖြင့် တစ်နေရာရာ ဒေဝလောကသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

Verse 10

ततो विनष्टं तुरगं विचिन्वन्तो महीतले / प्रालभन्त न ते क्वापि तत्प्रवृत्तिं चिरान्नृप

ထို့နောက် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားသော မြင်းကို ရှာဖွေကြသော်လည်း၊ အရှင်မင်းကြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်သော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင်မှ အရိပ်အယောင်မတွေ့ခဲ့ကြ။

Verse 11

ततो ऽवनेरधस्ते ऽश्वं विचेतुं कृतनिश्चयाः / सागरास्ते समारभ्य प्रचख्नुर्वसुधातलम्

ထို့နောက် သူတို့သည် မြင်းကို မြေကြီးအောက်တွင် ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ကာ၊ စဂရ၏ သားများသည် စတင်၍ မြေပြင်ကို တူးဖော်ကြသည်။

Verse 12

खनन्तो वसुधा मश्वं पाताले ददृशुर्नृप / समीपे तस्य योगीन्द्रं कपिलं चमहामुनिम्

တူးဖော်သွားကြစဉ်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ သူတို့သည် ပာတාලတွင် မြင်းကို တွေ့မြင်ကြပြီး၊ အနီးတွင် ယောဂီဣန္ဒြ မဟာမုနိ ကပိလကိုလည်း တွေ့ကြသည်။

Verse 13

तं दृष्ट्वा पापकर्माणस्ते सर्वे कालचोदिताः / कपिलं कोपयामासुरश्वहर्त्तायमित्यलम्

သူ့ကိုမြင်သော် ပാപကံရှိသူတို့သည် ကာလ၏ တွန်းအားကြောင့် “ဒီသူက မြင်းခိုးသူပဲ” ဟုဆိုကာ ကပိလမုနိကို ဒေါသထွက်အောင် လှုံ့ဆော်ကြသည်။

Verse 14

ततस्तत्क्रोधसंभूतनेत्राग्नेर्दहतो दिशः / इन्धनीभूतदेहास्ते पुत्राः संक्षयमागताः

ထို့နောက် သူ၏ဒေါသမှ ပေါ်လာသော မျက်စိမီးသည် အရပ်ရပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေ၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် လောင်စာကဲ့သို့ဖြစ်သော သားတို့သည် ပျက်စီးသွားကြသည်။

Verse 15

क्रूराः पापसमाचाराः सर्वलोकोपरोधकाः / यतस्ते तेन राजेन्द्र न शोकं कर्तुमर्हसि

သူတို့သည် ရက်စက်၍ အပြစ်ပြုကျင့်ကြံသူများ၊ လောကအားလုံးကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရာဇင်ဒြာ၊ သူတို့အတွက် ဝမ်းနည်းမနေသင့်။

Verse 16

स त्वं धैर्यधनो भूत्वा भवित व्यतयात्मनः / नष्टं मृतमतीतं च नानुशोचन्ति पण्डिताः

သင်သည် သတ္တိကို ဥစ္စာအဖြစ်ထား၍ ဖြစ်ရမည့်အရာကို လက်ခံပါ; ပျောက်ဆုံးသွားသော၊ သေဆုံးသော၊ လွန်သွားသော အရာတို့ကို ပညာရှိတို့ မဝမ်းနည်းကြ။

Verse 17

तस्मात्पौत्रमिमं बालमंशुमन्तं महामतिम् / तुरगानयनार्थाय नियुङ्क्ष्व नृपसत्तम

ထို့ကြောင့် မင်းမြတ်ကြီး၊ ဉာဏ်ကြီးသော မြေးငယ် အံရှုမန်ကို မြင်းကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန် တာဝန်ပေးပါ။

Verse 18

इत्यक्त्वा राजशार्दूलं सदस्यर्त्विक्समन्वितम् / क्षणेन पश्यतां तेषां नारदो ऽन्तर्दधे मुनिः

ဤသို့ဆိုပြီး အစည်းအဝေးဝင်များနှင့် ရိတဝစ်များဝန်းရံထားသော မင်းမြတ်ကို ထားခဲ့ကာ၊ သူတို့မြင်နေစဉ် ခဏအတွင်း မုနီ နာရဒသည် အန္တရာဓာန်ဖြစ်သွားသည်။

Verse 19

तच्छ्रत्वा वचन तस्य नारदस्य नृपोत्तमः / दुःखशोकपरातात्मा दध्यौ चिरमुदारधीः

နာရဒ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် အမြတ်ဆုံး မင်းသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ခြင်းတို့ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မြင့်မြတ်သော ဉာဏ်ဖြင့် အချိန်ကြာကြာ တရားသဘောကို စဉ်းစားနေ하였다။

Verse 20

तं ध्यानयुक्तं सदसि समासीनमवाङ्मुखम् / वसिष्ठः प्राह राजानं सांत्वयन्देशकालवित्

အမတ်ခန်းမတွင် တရားသဘောစူးစိုက်၍ မျက်နှာငုံ့ကာ ထိုင်နေသော မင်းကို မြင်သဖြင့် နေရာနှင့် အချိန်ကို သိမြင်သော ဝသိဋ္ဌက သက်သာစေကာ ပြော하였다။

Verse 21

किमिदं धैर्यसाराणामवकाशं भवदृशाम् / लभते हृदि चेच्छोकः प्राप्तं धीर तया फलम्

အို သတ္တိရှိသူ၊ သင်ကဲ့သို့ သည်းခံမှု၏ အနှစ်သာရရှိသူ၏ နှလုံးထဲတွင် ငိုကြွေးဝမ်းနည်းမှုသည် မည်သို့ နေရာရသနည်း။ ပြောပါ၊ ထိုအရာမှ ဘာအကျိုးရခဲ့သနည်း။

Verse 22

दौर्मनस्यं शिथिलयन्सर्वं दिष्टवशानुगम् / मन्वानो ऽनन्तरं कृत्यं कर्तुमर्हस्यसंशयम्

စိတ်ညစ်မှုကို လျော့ပါ။ အရာအားလုံးသည် ကံကြမ္မာ၏ အာဏာအောက်တွင် ဖြစ်ပျက်သည်ဟု ယူဆပြီး၊ နောက်တစ်ဆင့် လုပ်ရမည့် တာဝန်ကို သံသယမရှိဘဲ ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 23

वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु राजा कार्यार्थतत्त्ववित् / धृतिं सत्त्वं समालंब्य तथेति प्रत्यभाषत

ဝသိဋ္ဌက ထိုသို့ ပြောသောအခါ၊ တာဝန်နှင့် အကျိုးရလဒ်၏ အနှစ်သာရကို သိမြင်သော မင်းသည် သတ္တိနှင့် တည်ကြည်မှုကို အားထား၍ “အဲဒီလိုပဲ” ဟု ပြန်လည်ဖြေ하였다။

Verse 24

अंशुमन्तं समाहूय पौत्रं विनयशालिनम् / ब्रह्मक्षत्त्रसभामध्ये शनैरिदमभाषत

ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော မြေး အံရှုမန့်ကို ခေါ်ယူ၍ ဘြာဟ္မဏနှင့် က္ෂတ္တရိယတို့၏ စည်းဝေးခန်းအလယ်၌ သူသည် တိတ်တိတ်လေး ဤသို့ ပြော하였다။

Verse 25

ब्रह्मदण्डहताः सर्वे पितरस्तव पुत्रक / पतिताः पापकर्माणो निरये शाश्वतीः समाः

သားရေ၊ သင်၏ ပိတရ်အားလုံးသည် ဘြဟ္မာ၏ ဒဏ္ဍာရီတံဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခံရ၍၊ အပြစ်ကမ္မကြောင့် ကျဆုံးကာ နရက၌ အနန္တနှစ်များ တည်ရှိနေကြသည်။

Verse 26

त्वमेव संततिर्मह्यं राज्यस्यास्य च रक्षिता / त्वदायत्तमशेषं मे श्रेयो ऽमुत्र परत्र च

သင်သာလျှင် ကျွန်ုပ်၏ ဆက်နွယ်သော မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ဤနိုင်ငံ၏ ကာကွယ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ ကျွန်ုပ်၏ အကျိုးကောင်းအားလုံးသည် သင်ပေါ် မူတည်သည်။

Verse 27

स त्वं गच्छ ममादेशात्पाताले कपिलान्तिकम् / तुरगानयनार्थाय यत्नेन महातान्वितः

ထို့ကြောင့် ငါ၏ အမိန့်အရ ပာတားလသို့ သွား၍ ကပိလ ရှင်မုနိ၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လော့။ မြင်းကို ပြန်ယူရန် အလွန်ကြိုးစား၍ သတ္တိနှင့် တည်ကြည်မှုကို ဆောင်လော့။

Verse 28

तं प्रार्थयित्वा विधिवत्प्रसाद्य च विशेषतः / आदाय तुरगं वत्स शीघ्रमागन्तुमर्हसि

သူ့ကို နည်းလမ်းတကျ ဆုတောင်းပန်ကြား၍ အထူးသဖြင့် စိတ်ချမ်းသာစေပြီး၊ သားရေ၊ မြင်းကို ယူဆောင်ကာ မြန်မြန် ပြန်လာရမည်။

Verse 29

जैमिनिरुवाच एवमुक्तोंऽशुमांस्तेन प्रणम्य पितरं पितुः / तथेत्युक्त्वा महाबुद्धिः प्रययौ कपिलान्तिकम्

ဇိုင်မိနီက ပြောသည်—ထိုသို့ ပြောကြားခံရသဖြင့် အံရှုမာန်သည် မိမိအဖ၏အဖ (အဘိုး) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ‘ထိုသို့ပင်’ ဟုဆိုကာ ဉာဏ်ကြီးသူအဖြစ် ကပိလ၏အနီးသို့ သွားလေ၏။

Verse 30

तमुपागम्य विधिवन्नमस्कृत्य यथामति / प्रश्रयावनतो भूत्वा शनैरिदमुवाच ह

သူသည် ထိုသူထံ ချဉ်းကပ်၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုကာ မိမိဉာဏ်အတိုင်း။ လေးစားသကာရဖြင့် ခေါင်းငုံ့၍ တဖြည်းဖြည်း ဤသို့ ပြောလေ၏။

Verse 31

प्रसीद विप्रशार्दूल त्वामहं शरणं गतः / कोपं च संहर क्षिप्रं लोकप्रक्षयकारकम्

အို ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း စင်္ကြံသကဲ့သို့ မြတ်သောသူရေ၊ ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အကာအကွယ်သို့ ဝင်ရောက်လာပါသည်။ လောကကို ပျက်စီးစေသော ဒေါသကို အမြန် ထိန်းချုပ်ပါ။

Verse 32

त्वयि क्रुद्धे जगत्सर्वं प्रणाशमुपयास्यति / प्रशान्तिमुपयाह्याशुलोकाः संतु गतव्यथाः

သင် ဒေါသထွက်လျှင် လောကအားလုံး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်မည်။ ထို့ကြောင့် အမြန် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံယူတော်မူပါ၊ လောကသားတို့ ဝေဒနာကင်းစေပါ။

Verse 33

प्रसन्नो ऽस्मान्महाभाग पश्य सौम्येन चक्षुषा / ये त्वत्क्रोधाग्निनिर्दग्धास्तत्संततिमवेहि माम्

အို မဟာဘုန်းရှိသူရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သနားတော်မူ၍ နူးညံ့သော မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုပါ။ သင်၏ ဒေါသမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသူတို့၏ ဆက်နွယ်သွေးသားအဖြစ် ကျွန်ုပ်ကို သိမှတ်ပါ။

Verse 34

नाम्नांशुमन्तं नप्तारं सगरस्य महीपतेः / सो ऽहं तस्य नियोगेन त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षया

ကျွန်ုပ်သည် စဂရမင်း၏ မြေး အံရှုမန္တ ဖြစ်၏။ သူ၏ အမိန့်အရ သင်၏ ကရုဏာတော်ကို မျှော်လင့်၍ လာရောက်ပါသည်။

Verse 35

प्राप्तो दास्यसि चेद्ब्रह्मंस्तुरगानयनाय च / जैमिनिरुवाच इति तद्वचनं श्रुत्वा योगीन्द्रप्रवरो मुनिः

အို ဘြဟ္မဏ၊ ကျွန်ုပ် ရောက်ရှိလာပြီ။ မြင်းကို ပြန်လည်ယူဆောင်ရန် ပေးမည်ဆိုလျှင်။ ဂျိုင်မိနီက ပြောသည်—ထိုစကားကို ကြားသော် ယောဂီတို့အတွင်း အမြင့်မြတ်ဆုံး မုနိ…

Verse 36

अंशुमन्तं समालोक्य प्रसन्न इदमब्रवीत् / स्वागतं भवतो वत्स दिष्ट्या च त्वमिहागतः

အံရှုမန္တကို မြင်သော် သူသည် ဝမ်းမြောက်၍ ပြောသည်—“သားငယ်ရေ၊ ကြိုဆိုပါ၏; ကံကောင်းစွာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။”

Verse 37

गच्छ शीघ्रं हयश्चायं नीयतां सगरान्तिकम् / अधिक्षिप्तो ऽस्य यज्ञो ऽपि प्रागतः संप्रवर्त्तताम्

အမြန်သွားလော့။ ဤမြင်းကို စဂရထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါ။ သူ၏ ယဇ్ఞပူဇာသည် အနှောင့်အယှက်ခံခဲ့ရသည်; ယခု ပြန်လည်စတင်၍ ဆက်လက်ကျင်းပစေ။

Verse 38

व्रियतां च वरो मत्तस्त्वया यस्ते मनोगतः / दास्ये सुदुर्लभमपि त्वद्भक्तिपरितोषितः

သင်၏ စိတ်တွင်းရှိ ဆုတောင်းကို ကျွန်ုပ်ထံမှ ရွေးယူပါ။ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် ကျွန်ုပ် ကျေနပ်သဖြင့် အလွန်ရှားပါးသည့်အရာတောင် ပေးမည်။

Verse 39

एषां तु संप्रमाशं हि गत्वा वद पितामहम् / पापानां मरणं त्वेषां न च शोचितुमर्हसि

သူတို့၏အဆုံးကို သွား၍ ပိတာမဟာထံ ပြောကြားလော့။ သူတို့သည် အပြစ်ရှိသူများဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ သေခြင်းအပေါ် မဝမ်းနည်းသင့်။

Verse 40

ततः प्रणाम्य चोगीन्द्रमंशुमानिदमब्रवीत् / वरं ददासि चेन्मह्यं वरये त्वां महामुने

ထို့နောက် အံရှုမာန်သည် ယောဂီန္ဒြကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ ပြောသည်—“အို မဟာမုနိ၊ သင်က ကျွန်ုပ်အား ဝရပေးမည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်သည် သင်ထံမှ ဝရကို တောင်းခံပါသည်။”

Verse 41

वरमर्हामि चेत्त्वत्तः प्रसन्नो दातुमर्हसि / त्वद्रोषपावकप्लुष्टाः पितरो ये ममाखिलाः

ကျွန်ုပ်သည် သင်ထံမှ ဝရကို ရယူရန် အရည်အချင်းရှိပြီး သင်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ ပေးရန် သင့်တော်ပါက၊ သင်၏ ဒေါသမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသော ကျွန်ုပ်၏ ပိတೃများ အားလုံး—

Verse 42

संप्रयास्यन्ति ते ब्रह्मन्निरयं शास्वतीः समाः / ब्रह्मदण्डहतानां तु न हि पिण्डोदकक्रियाः

အို ဘြဟ္မန်၊ သူတို့သည် အနန္တနှစ်များတိုင်အောင် နရကသို့ သွားရမည်။ ဘြဟ္မဒဏ္ဍဖြင့် သတ်ခံရသူတို့အတွက် ပိဏ္ဍ-ဥဒက ကရိယာ မရှိ။

Verse 43

पिण्डोदकविहीनानामिह लोके महामुने / विद्यते पितृसालोक्यं न खलु श्रुतिचोदितम्

အို မဟာမုနိ၊ ဤလောက၌ ပိဏ္ဍနှင့် ဥဒက ကရိယာမရှိသူတို့သည် ပိတೃလောက၌ အတူနေခြင်း (ပိတೃသာလောက്യ) ကို မရနိုင်။ ထိုသို့ကို ရှရုတိကလည်း မညွှန်ကြား။

Verse 44

अक्षयः स्वर्गवासो ऽस्तु तेषां तु त्वत्प्रसादतः / वरेणानेन भगवन्कृतकृत्यो भावाम्यहम्

သင်၏ကရုဏာကြောင့် သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံနေထိုင်မှု မကုန်ခန်းပါစေ။ အို ဘဂဝန်၊ ဤအပေးအလှူကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ကရ್ತव्य ပြီးစီးသူ ဖြစ်ပါပြီ။

Verse 45

तत्प्रसीद त्वमेवैषां स्वर्गतेर्वद कारणम् / येनोद्धारणमेतेषां वह्नेः कोपस्य वै भवेत्

ထို့ကြောင့် ကရုဏာတော်ပြုပါ။ သူတို့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်စေမည့် အကြောင်းရင်းကို သင်ပင် ပြောကြားပါ၊ မီး၏ ဒေါသမှ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်။

Verse 46

ततस्तमाह योगीन्द्रःसुप्रसन्नेन चेतसा / निरयोद्धारणं तेषां त्वया वत्स न शक्यते

ထို့နောက် ယောဂီန္ဒြာသည် စိတ်အလွန်ကြည်နူး၍ ပြောသည်—“သားရေ၊ သူတို့ကို နရကမှ ကယ်ထုတ်ခြင်းကို မင်းမလုပ်နိုင်ပါ။”

Verse 47

तैश्चापि नरके तावद्वस्तव्यं पापकर्मभिः / कालः प्रतीक्ष्यतां तावद्यावत्त्वत्पौत्रसंभवः

အပြစ်ကမ္မကြောင့် သူတို့သည် အချိန်အတန်ကြာ နရက၌ နေရမည်။ မင်း၏ မြေးသား မွေးဖွားလာသည်အထိ ကာလကို စောင့်ဆိုင်းလော့။

Verse 48

कालान्ते भविता वत्स पौत्रस्तव महामतिः / राजा भगीरथो नाम सर्वधर्मार्थतत्त्ववित्

ကာလအဆုံးတွင်၊ သားရေ၊ မဟာဉာဏ်ရှိသော မင်း၏ မြေးသား ပေါ်ထွန်းမည်—ဘဂီရထဟု အမည်ရသော ဘုရင်၊ ဓမ္မနှင့် အರ್ಥ၏ တတ္တ്വအားလုံးကို သိမြင်သူ။

Verse 49

स तु यत्नेन महता पितृगौरवयन्त्रितः / आनेष्यति दिवो गङ्गां तपस्तप्त्वा महाद्ध्रुवम्

သူသည် ဘိုးဘွားတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံကာ အလွန်ကြိုးစား၍ မဟာတပဿာကျင့်ပြီး ကောင်းကင်မှ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဆောင်ယူလာမည်။

Verse 50

तदंभसा पावितेषु तेषां गात्रास्थिभस्मसु / प्राप्नुवन्ति गतिं स्वर्गे भवतः पितरो ऽखिलाः

ထိုရေဖြင့် သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အရိုးနှင့် ပြာမှုန်တို့ သန့်စင်သွားလျှင် သင်၏ဘိုးဘွားပိတೃအားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာဂတိကို ရရှိမည်။

Verse 51

तथेति तस्या माहात्म्यं गङ्गाया नृपनन्दन / भागीरथीति लोके ऽस्मिन्सा विख्यातिमुपैष्यति

ထိုသို့ပင် ဖြစ်စေ; မင်းသားရေ၊ ဂင်္ဂါ၏မဟာတန်ခိုးဟူသည် ဤလောက၌ ‘ဘ္ဟာဂီရသီ’ ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။

Verse 52

यत्तोयप्लावितेष्वस्थिभस्मलोमनखेष्वपि / निरयादपि संयाति देही स्वर्लोकमक्षयम्

ထိုရေဖြင့် အရိုး၊ ပြာ၊ အမွှေးနှင့် လက်သည်းတိုင်တိုင် စိုစွတ်သွားလျှင်ပင်၊ သက်ရှိသည် နရကမှပါ လွတ်မြောက်၍ မပျက်စီးသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သည်။

Verse 53

तस्मात्त्वं गच्छ भद्रं ते नशोकं कर्त्तुमर्हसि / पितामहाय चैवैनमश्वं संप्रतिपादय

ထို့ကြောင့် သင်သွားပါ၊ သင့်အပေါ် မင်္ဂလာရှိပါစေ; ဝမ်းနည်းခြင်း မသင့်တော်ပါ။ ထို့ပြင် ဤမြင်းကိုလည်း ပိတామဟ (အဘိုး) ထံ ဆက်ကပ်ပါ။

Verse 54

जैमिनिरुवाच ततः प्रणम्य तं भक्त्या तथेत्युक्त्वा महामतिः / ययौ तेनाभ्यनुज्ञातः साकेतनगरं प्रति

ဇိုင်မိနီက ပြောသည်—ထို့နောက် ဉာဏ်ကြီးသူသည် ဘက္တိဖြင့် ထိုသူအား ဦးချပြီး “ထိုသို့ပင်” ဟု ဆိုကာ ခွင့်ပြုချက်ရသဖြင့် စာကေတမြို့သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 55

सगरं स समासाद्य तं प्रणम्य यथाक्रमम् / न्यवेदयच्च वृत्तान्तं मुनेस्तेषां तथान्मनः

သူသည် စဂရမင်းထံ ရောက်ရှိ၍ အစဉ်အလာအတိုင်း ဦးချကာ၊ မုနိ၏ အကြောင်းအရာနှင့် သူတို့အားလုံး၏ ဖြစ်ရပ်များ၊ ထို့ပြင် သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို တင်ပြ하였다။

Verse 56

प्रददौतुरगं चापि समानीतं प्रयत्नतः / अतः परमनुष्ठेयमब्रवीत्किं मयेति च

သူသည် ကြိုးစား၍ ယူဆောင်လာသော မြင်းကိုလည်း ပေးအပ်하였다။ ထို့နောက် “ယခုမှစ၍ ဘာအနုဋ္ဌာန် ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း၊ ကျွန်ုပ်က ဘာလုပ်ရမည်နည်း” ဟု မေး하였다။