
Bhārgava-Stuti and Kṛṣṇa’s Vara (Devotional Hymn and Boon to the Bhargava)
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဝသိဋ္ဌက မင်းကြီးအား တရားသင်ကြားသည့် နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်ဖြင့် ဇာတ်လမ်းကို ဖွင့်လှစ်သည်။ ရာမ (ဘှာရ္ဂဝ/ဇာမဒဂ္နျ သွယ်ဝိုက်နှင့် ဆက်စပ်) သည် လက်အုပ်ချီ၍ မြင့်မြတ်သော စတုတိကို ဆုတောင်းကာ နိရဝိသေသနှင့် ဝိသေသဝတ်၊ အဒွယဖြစ်သော်လည်း ဒွယကဲ့သို့ ထင်ရှားခြင်း၊ နိရ္ဂုဏဖြစ်သော်လည်း သဂုဏအတ္မန်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းခြင်းတို့ကို ပေါင်းစည်းဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဂုဏပေါ်ထွန်းမှု၊ ကာလ/သင်္ချာ (အချိန်နှင့် ကိန်းဂဏန်း) စီမံခန့်ခွဲမှု၊ စကြဝဠာအကြောင်းရင်း (သကလဘဝနိဒါန) သို့ လှည့်ကာ ကောစမိုသီယောလောဂျီကို ရှင်းလင်းသည်။ ဘက္တိအရသာက ထင်ရှားပြီး ကృష్ణနှင့် ရာဓာကို တိတိကျကျ ခေါ်ဆိုသည်။ ရာဓာကို ဖန်ဆင်း–ထိန်းသိမ်း–ပျက်သိမ်း အလယ်တိုင်အဖြစ် ချီးမွမ်းကာ ကృష్ణကို စကြဝဠာလုံးဝ ပျံ့နှံ့သည့် စစ္စိဒါနန္ဒ သဘောတရားအဖြစ်၊ ရာဓာနှင့် ချစ်ခြင်းလီလာဖြင့် ပေါ်ထွန်းသူဟု ဂုဏ်ပြုသည်။ စတုတိပြီးနောက် ဝသိဋ္ဌက ဘက္တ၏ ပြည့်စုံမှု (အမွှေးထောင်ခြင်း၊ တတ္တဝကို နားလည်ခြင်း) ကို ဆိုသည်။ ထို့နောက် ကృష్ణက ကရုဏာဖြင့် ပြောကြား၍ ဘှာရ္ဂဝကို “စိဒ္ဓ” ဟု ကြေညာကာ ယခင်ပေးထားသော ပရဟိတများကို အတည်ပြုပြီး ဒုက္ခရောက်သူတို့အား မေတ္တာထားခြင်း၊ ယောဂကို ပျိုးထောင်ခြင်း၊ ရန်သူကို ထိန်းချုပ်/နှိမ်နင်းခြင်းတို့ဖြင့် ဗဟုသုတကို လက်တွေ့တရားအဖြစ် ပြောင်းလဲစေသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्विचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४२// वसिष्ठ उवाच एवं सुस्निग्धचित्तेषु तेषु तिष्ठत्सु भूपते / भवान्युत्संगतो रामः समुत्थाय कृताजलिः
ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌… အခန်း ၄၂ ပြီးဆုံး၏။ ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—အို မင်းကြီး၊ သူတို့အားလုံး မေတ္တာပြည့်နှလုံးဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေစဉ်၊ ဘဝါနီ၏ ပေါင်မှ ရာမသည် ထ၍ လက်အုပ်ချီကာ ရပ်၏။
Verse 2
तुष्टाव प्रयतो भूत्वा निर्विशेष विशेषवत् / अद्वयं द्वैतमापन्नं निर्गुणं सगुणात्मकम्
သူသည် စည်းကမ်းတကျ စတုတိပြု၍—ခွဲခြားမရှိသော်လည်း ခွဲခြားသကဲ့သို့ ထင်ရှားသောအရှင်၊ တစ်တည်း (အဒ္ဝယ) ဖြစ်သော်လည်း နှစ်မျိုးသကဲ့သို့ ပေါ်လွင်သောအရှင်၊ နိရ္ဂုဏ ဖြစ်သော်လည်း စဂုဏသဘောရှိသောအရှင်ကို ချီးမွမ်း하였다။
Verse 3
राम उवाच प्रकृतिविकृतिजातं विश्वमेतद्विधातुं मम कियदनुभातं वैभवं तत्प्रमातुम् / अविदिततनुनामाभीष्टवस्त्वेकधामाभवदथ भव भामा पातु मां पूर्णकामा
ရာမက မိန့်တော်မူသည်—ပရကృతిနှင့် ဝိကృతిမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဤကမ္ဘာကို စီမံတည်ဆောက်ရာ၌ ငါ၏ ဗိုင်ဘဝ (အာနုဘော်) မည်မျှရှိသည်ကို မည်သူတိုင်းတာနိုင်မည်နည်း။ ရုပ်နာမ မသိနိုင်သော၊ အလိုရှိသမျှ၏ တစ်ခုတည်းသော နိဝါသဖြစ်သော ပူර්ဏကာမာ ဘာမာ (ဒေဝီ) သည် ငါကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 4
प्रकटितगुणाभानं कालसंख्याविधानं सकलभवनिदानं कीर्त्यते यत्प्रधानम् / तदिह निखिलतातः संबभूवोक्षपातः कृतकृतकनिपातः पातु मामद्य मातः
ဂုဏ်တို့၏ အလင်းကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ကာလနှင့် အရေအတွက်၏ စည်းကမ်းကို ချမှတ်ကာ၊ အလုံးစုံသော လောကတို့၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော အရာကို ‘ပရဓာန’ ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။ အို မိခင်၊ ထို မူလတတ္တဝါသည် ဤနေရာ၌ အားလုံး၏ အမြစ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာပြီ; ကိစ္စအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော အင်အားသည် ယနေ့ ငါကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 5
दनुजकुलविनाशीलेखपाताविनाशी प्रथमकुलविकाशी सर्वविद्याप्रकाशी / प्रसभरचितकाशी भक्तदत्ताखिलाशीरवतु विजितपाशी मांसदा षण्मुखाशी
ဒနုဇမျိုးကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ပျက်စီးခြင်း၏ စာကြောင်းကို ဖျက်ပစ်သူ; အစဉ်အလာမျိုးရိုးကို ဖွင့်လှစ်သူ၊ ဗိဒ္ဓာအားလုံးကို ထွန်းလင်းစေသူ။ အင်အားကြီးစွာဖြင့် ကာရှီကို ရွှင်လန်းစွာ တည်ဆောက်သူ၊ ဘက္တများအား အာရှီဝါဒ အလုံးစုံ ပေးသူ—ချည်နှောင်မှုများကို အနိုင်ယူသော ခြောက်မျက်နှာရှင် မာံစဒါ (ဒေဝီ) သည် ငါကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 6
हरनिकट निवासी कृष्णसेवाविलासी प्रणतजनविभासी गोपकन्याप्रहासी / हरकृतबहुमानो गोपिकेशैकतानो विदितबहुविधानो जायतां कीर्तिहा नौ
ဟရီအနီးတွင် နေထိုင်သူ၊ ကృష్ణဆေဝာ၌ ပျော်မြူးသူ; ဦးညွှတ်သော ဘက္တများကို ထွန်းလင်းစေသူ၊ ဂိုပကနျာတို့နှင့် ရယ်မောကစားသူ။ ဟရီက အလွန်ဂုဏ်ပြုသူ၊ ဂိုပိကေရှ (ဂိုပီတို့၏ အရှင်) ထံ၌ တစ်စိတ်တစ်လုံးတည်း တည်သူ၊ နည်းလမ်းများစွာဖြင့် ထင်ရှားသူ—ကီර්တိဟာ သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ။
Verse 7
प्रभुनियतमाना यो नुन्नभक्तान्तरायो त्दृतदुरितनिकायो ज्ञानदातापरायोः / सकलगुणगरिष्ठो राधिकाङ्केनिविष्टो मम कृतमपराधं क्षन्तुमर्हत्वगाधम्
သခင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း တည်နေသူ၊ ဘက္တတို့၏ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားသူ၊ အပြစ်အစုအဝေးကို ထမ်းယူ၍ (ဖျက်သိမ်း၍) ယူသူ၊ ဉာဏ်ပညာ ပေးအပ်ရာ၌ အလွန်တက်ကြွသူ။ ဂုဏ်အားလုံးတွင် အမြင့်ဆုံး၊ ရာဓိကာ၏ အင်္က၌ တည်နေသူ—ကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သော နက်ရှိုင်းသော အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် အရဟတ္တရှိပါစေ။
Verse 8
या राधा जगदुद्भवस्थितिलयेष्वाराध्यते वा जनैः शब्दं बोधयतीशवक्त्रंविगलत्प्रेमामृतास्वादनम् / रासेशी रसिकेश्वरी रमणत्दृन्निष्ठानिजानन्दिनी नेत्री सा परिपातु मामवनतं राधेति य कीर्त्यते
လောက၏ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၊ တည်ရှိခြင်း၊ ပျောက်ကွယ်ခြင်းတို့၌ လူတို့က ပူဇော်အာရాధနာပြုကြသော ရာဓာသည်၊ ဣရှ္ဝရ၏ နှုတ်မှ ထွက်ယိုစီးသော ချစ်ခြင်းအမృత၏ အရသာကို စကားဖြင့် သိမြင်စေသည်။ ရာသ၏ အရှင်မ၊ ရသကို ခံစားသူတို့၏ အရှင်မ၊ ချစ်သူ၏ မျက်မြင်တွင် တည်ကြည်၍ ကိုယ်ပိုင် အာနန္ဒ၏ လမ်းညွှန်ဖြစ်သော ‘ရာဓာ’ ဟု ချီးမွမ်းခံရသော မယ်တော်သည် ငါ့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 9
यस्या गर्भसमुद्भवो ह्यतिविराड्यस्यांशभूतो विराट् यन्नाभ्यंबुरुहोद्भवेन विधिनैकान्तोपदिष्टेन वै सृष्टं सर्वमिदं चराचरमयं विश्वं च यद्रोमसु ब्रह्माण्डानि विभान्ति तस्य जननी शश्वत्प्रसन्नास्तु सा
သူမ၏ ဝမ်းမှ အတိဝိရာဋ် ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဝိရာဋ်သည်လည်း သူမ၏ အစိတ်အပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နာဘိပဒုမမှ မွေးဖွားသော ဗိဓာတာသည် လျှို့ဝှက်သော ဥပဒေသကို ရရှိပြီး ဤ လှုပ်ရှားသည့်-မလှုပ်ရှားသည့် စကြဝဠာအားလုံးကို ဖန်ဆင်း하였다။ သူမ၏ ရောမရಂಧ്രများတွင် ဘြဟ္မာဏ္ဍများ တောက်ပနေသည်—ထို ပရမ၏ မိခင်ဖြစ်သော မယ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ ကြည်နူးတော်မူပါစေ။
Verse 10
पायाद्यः स चराचरस्य जगतो व्यापी विभुः सच्चिदानन्दाब्धिः प्रकटस्थितो विलसति प्रेमान्धया राधया / कृष्णः पूर्णतमो ममोपरि दयाक्लिन्नान्तरः स्तात्सदा येनाहं सुकृती भवामि च भवाम्यानन्दलीनान्तरः
လှုပ်ရှားသည့်-မလှုပ်ရှားသည့် လောကတစ်လျှောက်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသော အာဏာရှင်ဗိဘု၊ စတ်-ချိတ်-အာနန္ဒ၏ သမုဒ္ဒရာဖြစ်၍ ပေါ်ထွန်းကာ ချစ်ခြင်းမူးယစ်သော ရာဓာနှင့် လီလာပြုတော်မူသော ထိုသခင်သည် ကာကွယ်တော်မူပါစေ။ အပြည့်စုံဆုံးသော ကృష్ణသည် ငါ့အပေါ် ကရုဏာကြောင့် နှလုံးသားပျော်ရွှင်နူးညံ့စွာ အစဉ်ရှိတော်မူပါစေ; ထို့ကြောင့် ငါသည် ကုသိုလ်ရှိသူဖြစ်၍ အတွင်း၌ အာနန္ဒတွင် လုံးဝလီနပါစေ။
Verse 11
वसिष्ठ उवाच स्तुत्वैवं जामदग्न्यस्तु विरराम ह तत्परम् / विज्ञाताखिलतत्त्वार्थो हृष्टरोमा कृतार्थवत्
ဝသಿಷ್ಠက မိန့်ကြားသည်—ဤသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက် ဂျာမဒဂ္နျ (ပရရှုရာမ) သည် အလွန်တရာ တည်ကြည်စွာ ရပ်တန့်하였다။ တတ္တဝအဓိပ္ပါယ်အားလုံးကို သိမြင်သဖြင့် ရောမများ ထောင်လျက် ပီတိဖြစ်ကာ ကိစ္စပြီးမြောက်သူကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။
Verse 12
अथोवाच प्रसन्नात्मा कृष्णः कमललोचनः / भार्गवं प्रणतं भक्त्या कृपापात्रं पुरस्थितम्
ထို့နောက် စိတ်ကြည်လင်၍ ပဒုမမျက်လုံးရှိသော ကృష్ణသည်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဘက္တိဖြင့် ဦးညွှတ်နေသော ဘာရ္ဂဝ (ပရရှုရာမ) — ကရုဏာခံယူရန် သင့်တော်သူ — ထံသို့ မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 13
कृष्म उवाच सिद्धो ऽसि भार्गवेन्द्र त्वं प्रसादान्मम संप्रतम् / अद्य प्रभृति वत्सास्मिंल्लोके श्रेष्ठतमो भव
ကೃṣma က ပြောသည်—“အို ဘာရ္ဂဝေန္ဒြာ၊ ငါ၏ ကရုဏာကြောင့် ယခု သင်သည် စိဒ္ဓ (အောင်မြင်ပြီးသူ) ဖြစ်ပြီ။ ယနေ့မှစ၍ သားရေ၊ ဤလောက၌ သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်ပါစေ။”
Verse 14
तुभ्यं वरो मया दत्तः पुरा विष्णुपदाश्रमे / तत्सर्वं क्रमतो भाव्यं समा बह्वीस्त्वया विभो
ယခင်က ဝိෂ္ဏုပဒ အာရှရမ်၌ ငါသည် သင်အား ဝရ (ကောင်းချီး) ပေးခဲ့သည်။ ထိုအရာအားလုံးသည် အဆင့်ဆင့် အကောင်အထည်ပေါ်မည်။ အို ဝိဘို၊ သင်သည် နှစ်များစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီ။
Verse 15
दया विधेया दीनेषु श्रेय उत्तममिच्छता / योगश्च सादनीयो वै शत्रूणां निग्रहस्तथा
အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို လိုလားသူသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူတို့အပေါ် ကရုဏာထားရမည်။ ယောဂကို လေ့ကျင့်ရမည်၊ ထို့အပြင် ရန်သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နှိမ်နင်းရမည်။
Verse 16
त्वत्समो नास्ति लोके ऽस्मिंस्तेजसा च बलेन च / ज्ञानेन यशसा वापि सर्वश्रेष्ठतमो भवान्
ဤလောက၌ တေဇ (အော်ရာ) နှင့် အင်အားတို့ဖြင့် သင်နှင့်တူသူ မရှိ။ ဉာဏ်ပညာ သို့မဟုတ် ဂုဏ်သတင်းဖြင့်လည်း သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။
Verse 17
अथ स्वगृहमासाद्य पित्रोः शुश्रूषणं कुरु / तपश्चर यथाकालं तेन सिद्धिः करस्थिता
ထို့နောက် ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွား၍ မိဘနှစ်ပါးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါ။ အချိန်တော်တော်အတိုင်း တပသ (တပస్స) ကို ကျင့်ပါ; ထိုကြောင့် စိဒ္ဓိသည် သင့်လက်ထဲ၌ တည်မြဲလိမ့်မည်။
Verse 18
राधोत्संगात्समुत्थाप्य गणेशं राधिकेश्वरः / आलिङ्ग्य गाढं रासेण मैत्रीं तस्य चकार ह
ရాధာ၏ ပေါင်ပေါ်မှ ဂဏေရှကို ထူထောင်ကာ ရာဓိကေရှဝရသည် ရာသဘဝဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဖက်လှုပ်၍ သူနှင့် မိတ်သဟာယ ပြုလေ၏။
Verse 19
अथोभावपि संप्रीतौ तदा रामगणेश्वरौ / कृष्णाज्ञया महाभागौ बभूवतुररिन्दम
ထိုအခါ ရာမနှင့် ဂဏေရှဝရတို့ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ ကృష్ణ၏ အမိန့်ကြောင့်၊ ရန်သူနှိမ်နင်းသူရေ၊ သူတို့နှစ်ဦး မဟာကံကောင်းသူများ ဖြစ်လာကြ၏။
Verse 20
एतस्मिन्नन्तरे देवी राधा कृष्णप्रिया सती / उभाभ्यां च वरं प्रादात्प्रसन्नास्या मुदान्विता
ဤအချိန်တွင် ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ သန့်ရှင်းသည့် ဒေဝီ ရాధာသည် မျက်နှာပျော်ရွှင်၍ ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးအား ကောင်းချီးပေးလေ၏။
Verse 21
राधोवाच / सर्वस्य जगतो वन्द्यौ दुराधर्षौं प्रियावहौ / मद्भक्तौ च विशेषेण भवन्तौ भवतां सुतौ
ရాధာ မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့နှစ်ဦးသည် လောကအားလုံးက ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုထိုက်သူများ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သူများ၊ ချစ်ခင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် သင်တို့သည် ငါ၏ ဘက္တများ ဖြစ်ပြီး၊ သင်တို့သည် ငါ၏ သားများ ဖြစ်ကြသည်။”
Verse 22
भवतोर्नाम चौच्चार्य यत्कार्यं यः समारभेत् / सिद्धिं प्रयातु ततसर्वं मत्प्रसादाद्धि तस्य तु
သင်တို့နှစ်ဦး၏ နာမကို ရွတ်ဆိုပြီး မည်သည့်အလုပ်ကိုမဆို စတင်သူသည်၊ ထိုအရာအားလုံး ငါ၏ ကရုဏာ(ပရသာဒ)ကြောင့် အောင်မြင်စေ။
Verse 23
अथोवाच जगन्माता भवानी भववल्लभा / वत्स राम प्रसन्नाहं तुभ्यं कं प्रददे वरम् / तं प्रब्रूहि महाभाग भयं त्यक्त्वा सुदूरतः / राम उवाच जन्मान्त रसहस्रेषु येषुयेषु व्रजाम्यहम्
ထို့နောက် ကမ္ဘာမိခင် ဘဝါနီ (ဘဝ၏ချစ်သူ) က မိန့်တော်မူသည်— “သားရားမ၊ ငါနှစ်သက်ပြီ; သင့်အား မည်သည့်ကောင်းချီးပေးရမည်နည်း? မဟာဘဂ၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို အဝေးသို့ပယ်၍ ပြောလော့”။ ရားမက ပြောသည်— “ထောင်ပေါင်းများသော မွေးဖွားခြင်းအလယ်၌၊ ငါ သွားရောက်ရသော ယောနီတို့၌…”
Verse 24
कृष्णयोर्भवयोर्भक्तो भविष्यामीति देहि मे / अभेदेन च पश्यामि कृष्णौ चापि भवौ तथा
“ကျွန်ုပ်အား ကృష్ణနှင့် ဘဝ (ရှီဝ) နှစ်ပါးလုံး၏ ဘက္တ ဖြစ်စေသော ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူပါ; ကൃഷ്ണနှင့် ဘဝကို ခွဲခြားမရှိဘဲ တစ်တည်းအဖြစ် မြင်နိုင်ပါစေ။”
Verse 25
पार्वत्युवाच एवमस्तु महाभाग भक्तो ऽसि भवकृष्णयोः / चिरञ्जीवी भवाशु त्वं प्रसादान्मम सुव्रत
ပါရဝတီက မိန့်တော်မူသည်— “ထိုသို့ဖြစ်စေ၊ မဟာဘဂ; သင်သည် ဘဝနှင့် ကృష్ణ နှစ်ပါးလုံး၏ ဘက္တ ဖြစ်ပြီ။ သုဝရတ၊ ငါ၏ ကရုဏာကြောင့် သင်သည် မကြာမီ ချီရဉ္ဇီဝီ (အသက်ရှည်) ဖြစ်စေ။”
Verse 26
अथोवाच धराधीशः प्रसन्नस्तमुमापतिः / प्रणतं भार्गवेन्द्रं तु वरार्हं जगदीश्वरः
ထို့နောက် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သော ဥမာပတိ၊ လောက၏အရှင်နှင့် မြေကြီး၏အုပ်စိုးရှင်သည်၊ ကောင်းချီးခံယူရန် ထိုက်တန်၍ ဦးညွှတ်နေသော ဘာရ္ဂဝေန္ဒြာအား မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 27
शिव उवाच रामभक्तो ऽसि मे वत्स यस्ते दत्तो वरो मया / स भविष्यति कार्त्स्येन सत्यमुक्तं न चान्यथा
ရှီဝက မိန့်တော်မူသည်— “သားရေ၊ သင်သည် ငါ၏ ရာမဘက္တ ဖြစ်သည်; ငါပေးထားသော ကောင်းချီးသည် အပြည့်အဝ ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အမှန်စကား၊ အခြားမဟုတ်။”
Verse 28
अद्यप्रभृति लोके ऽस्मिन् भवतो बलवत्तरः / न को ऽपि भवताद्वत्स तेजस्वी च भवत्परः
ယနေ့မှစ၍ ဤလောက၌ သင်သည် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်၏; အို သားရေ၊ သင်နှင့်တူသော တေဇောမရှိ၊ သင်ထက်မြင့်သူလည်း မရှိ။
Verse 29
वसिष्ठ उवाच अथ कृष्णो ऽप्यनुज्ञाप्य शिवं च नगनन्दिनीम् / गोलोकं प्रययौ युक्तः श्रीदाम्ना चापि राधया
ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်— ထို့နောက် သီရိကృష్ణသည် ရှိဝနှင့် တောင်သမီး (ပါဝတီ) ထံမှ ခွင့်တောင်းပြီး၊ သီရိဒာမနှင့် ရာဓာတို့နှင့်အတူ ဂိုလိုကသို့ ထွက်ခွာ하였다။
Verse 30
अथ रामो ऽपि धर्मात्मा भवानीं च भवं तथा / संपूज्य चाभिवाद्याथ प्रदक्षिणमुपा क्रमीत्
ထို့နောက် ဓမ္မသတ္တိရှိသော ရာမသည် ဘဝါနီနှင့် ဘဝ (ရှိဝ) ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ ဦးချပြီး၊ ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာကို စတင်하였다။
Verse 31
गणेशं कार्त्तिकेयं च नत्वापृच्छ्य च भूपते / अकृतव्रणसंयुक्तो निश्चक्राम गृहान्तरात्
အို မင်းကြီး၊ ရာမသည် ဂဏေရှနှင့် ကာတ္တိကေယကို ဦးချကာ နှုတ်ဆက်ပြီး၊ အနာတရမရှိဘဲ အိမ်အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်လာ하였다။
Verse 32
निष्क्रम्यमाणो रामस्तु नन्दीश्वरमुखैर्गणैः / नमस्कृतो ययौ राजन्स्वगृहं परया मुदा
အို မင်းကြီး၊ ရာမ ထွက်ခွာစဉ် နန္ဒီဣශ්ဝရ ဦးဆောင်သော ဂဏများက ဦးချကန်တော့ကြ၏; ထို့နောက် သူသည် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ မိမိအိမ်သို့ သွား하였다။
It teaches a nirguṇa–saguṇa reconciliation: the supreme is nondual (advaya) yet can appear as relational duality (dvaita) for devotion, allowing philosophical absoluteness and personal bhakti (especially Rādhā-Kṛṣṇa devotion) to coexist without contradiction.
The stuti references universal causality (the source of all worlds), guṇa-manifestation, and the structuring of reality through kāla and saṅkhyā (time and number), alongside imagery of Virāṭ and lotus-born creation (Brahmā) and the plurality of brahmāṇḍas.
Kṛṣṇa emphasizes compassion toward the distressed (dayā), disciplined cultivation of yoga, and controlled opposition to hostile forces (śatru-nigraha), presenting liberation-oriented insight as inseparable from ethical and social responsibility.