
Kārttavīrya-vadha (Death of Karttavīrya) / Bhārgava Rāma’s Battle with the King’s Sons
ဤအခန်းသည် ဝသိဋ္ဌ၏ ပြောကြားချက်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ဘာဂဝရာမ (ပရရှုရာမ) ၏ ကာရိတကို ပဋိပက္ခများမှတဆင့် မျိုးရိုးမှတ်တမ်းအဖြစ် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဖခင်ကို “ghora” ဟုဆိုသည့် ကြမ်းတမ်းသော သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် သားတော်တစ်ရာနှင့် သူတို့၏တပ်ဖွဲ့များသည် အက္ရှောဟိဏီအရေအတွက်ဖြင့် အလျင်အမြန် စုရုံးကာ ရာမကို တားဆီး/တိုက်ခိုက်ရန် လှုပ်ရှားကြသည်။ စစ်မြေပြင်သည် ဆူညံလှုပ်ရှားပြီး မဏ္ဍလ (ဝိုင်းပတ်) ဖွဲ့စည်းမှုဖြင့် ဝိုင်းကာ တိုက်ခိုက်သည့် နည်းဗျူဟာနှင့် ဒေဝအာဝုဓများစွာ အသုံးချမှုကို ဖော်ပြသည်။ ရာမသည် ဝိုင်း၏ အလယ်တွင် ဘီး၏ ချက်ကဲ့သို့ တည်နေပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ဂိုပီများအလယ်ရှိ ကృష్ణနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ သာသနာတော်အာဏာကို ပြသသည်။ ဒေဝများသည် ဝိမာနများမှ ကြည့်ရှု၍ ကောင်းကင်ပန်းမော်လီများ ချ၍ အာဝုဓသံများနှင့် ဒဏ်ရာရခန္ဓာများ၏ မြင်ကွင်းကို ထင်ရှားစွာ ရေးဖော်သည်။ ရာမသည် ဝိုင်းဖွဲ့စည်းမှုကို ချိုးဖောက်ကာ အဓိက စစ်သူရဲများကို သတ်ပြီး ကျန်ဘုရင်များသည် ကြောက်လန့်ကာ ဟိမဝန္တတောင်ခြေတောများသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရာမသည် ဒဏ်ရာမရှိဘဲ နర్మဒါမြစ်တွင် ဝမ်းမြောက်စွာ ရေချိုးကာ အောင်ပွဲကို ရိုးရာအရ တံဆိပ်ခတ်ပြီး ဓမ္မကို ပြန်လည်တည်ဆောက်သည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते कार्त्तवीर्यवधो नाम चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४०// वसिष्ठ उवाच दृष्ट्वा पितुर्वधं घोरं तत्पुत्रास्ते शतं त्वरा / वारयामासुरत्युग्रं भार्गवं स्वबलेः पृथक्
ဤသို့ သီရိဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌၊ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပာဒ၊ ဘာရ္ဂဝചരિત၌ “ကာရ္တ္တဝီရျ ဝဓ” ဟူသော လေးဆယ်မြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ ဝသိဋ္ဌက ဆိုသည်—ဖခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်မှုကို မြင်သဖြင့် သူ၏ သားတစ်ရာသည် ချက်ချင်း၊ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ တပ်အင်အားနှင့် သီးသန့်သီးသန့်၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ဘာရ္ဂဝကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။
Verse 2
एकैकाक्षैहिणीयुक्ताः सर्वे ते युद्धदुर्मदाः / संग्रामं तुमुलं चक्रुः संरब्धास्तु पितुर्वधात्
သူတို့အားလုံးသည် တစ်ယောက်စီ အက္ရှောဟိဏီတပ်တစ်တပ်စီနှင့် ပြည့်စုံကာ စစ်မူးမတ်နေကြသည်။ ဖခင်သတ်ဖြတ်ခံရမှုကြောင့် ဒေါသထွက်၍ ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကို ဖန်တီးကြသည်။
Verse 3
रामस्तु दृष्ट्वा तत्पुत्राञ्छूरान्रणविशारदान् / परश्वधं समादाय युयुधे तैश्च संगरे
ရာမသည် စစ်မြေပြင်တွင် ကျွမ်းကျင်သော သူရဲကောင်းသားများကို မြင်၍ ပရရှု (တံခွန်) ကို ကိုင်ကာ စစ်ပွဲတွင် သူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်하였다။
Verse 4
तां सेनां भगवान्रामः शताक्षौहिणिसंमिताम् / निजघान त्वरायुक्तो मुहुर्त्तद्वयमात्रतः
ဘဂဝန် ရာမသည် အက္ခေါဟိဏီ တစ်ရာနှင့်တူသော ထိုစစ်တပ်ကို အလျင်အမြန်ဖြင့် မုဟူရ္တ နှစ်ခုပဲအတွင်း ဖျက်ဆီးသတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Verse 5
निःशेषितं स्वसैन्यं तु कुठारेणैव लीलया / दृष्ट्वा रामेण तेसर्वे युयुधुर्वीर्यसंमताः
ပုဆိန်တစ်လက်တည်းဖြင့် ကစားသလိုပင် မိမိတို့စစ်တပ်အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်ကိုမြင်၍ သတ္တိကျော်ကြားသော သူတို့အားလုံး ရာမနှင့် တိုက်ခိုက်ကြသည်။
Verse 6
नानाविधानि दिव्यानि प्रहरन्तो महोजसः / परितो मण्डलं चक्रुर्भार्गवस्य महात्मनः
အင်အားတောက်ပသော စစ်သူရဲများသည် နတ်ဘုရားဆန်သော လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် တိုက်ခိုက်ရင်း မဟာအတ္မာ ဘာရ္ဂဝ၏ ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းဝန်းစက်ဝိုင်းတည်ဆောက်하였다။
Verse 7
अथ रामो ऽपि बलवांस्तेषां मण्डलमध्यगः / विरेजे भगवान्साक्षाद्यथा नाभिस्तु चक्रगा
ထို့နောက် အင်အားကြီးသော ရာမသည် သူတို့၏ စက်ဝိုင်းအလယ်၌ ရပ်တည်ကာ ဘဂဝန်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်ခဲ့သည်၊ စက်ဝိုင်းရှိ အချက်အလယ် (နာဘိ) ကဲ့သို့။
Verse 8
नृत्यन्निवाचौ विरराज रामः शतं पुनस्ते परितो भ्रमन्तः / रेजुश्च गोपी गणमध्यसंस्थः कृष्णो यथा ताः परितो भ्रमन्त्यः
ရာမသည် စစ်မြေပြင်၌ ကခုန်နေသကဲ့သို့ တောက်ပလှပခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထပ်မံ၍ တစ်ရာတစ်ရာအုပ်စုများဖြင့် သူ့ပတ်လည် လှည့်ပတ်နေကြသည်။ ဂိုပီအုပ်စုအလယ်၌ ကృష్ణသည် တောက်ပနေပြီး ဂိုပီများက သူ့ပတ်လည် လှည့်ပတ်သကဲ့သို့ပင်။
Verse 9
तदा तु सर्वे द्रुहिणप्रधानाः समागताः स्वस्वविमानसंस्थाः / समाकिरन्नन्दनमाल्यवर्षैः समन्ततो राममहीनवीर्यम्
ထိုအခါ ဒြုဟိဏ (ဗြဟ္မာ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတားအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဝိမာန်များပေါ်တွင် စုဝေးလာကြပြီး နန္ဒနဥယျာဉ်၏ ပန်းမော်လီမိုးကို လေးဘက်လုံးမှ ဆင်နွှဲကာ ရာမ၏ အတုမရှိသော ဗီရိယကို ချီးမြှောက်ကြ하였다။
Verse 10
यः शस्त्रपादादुदतिष्ठत ध्वनिर् हुंकारगर्भो दिवमस्पृशन्स वै / तौर्यत्रिकस्येव शरक्षतानि भान्तीव यद्वन्नखदन्तपाताः
လက်နက်ထိုးခတ်ရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဟုန်ကာရ်ပါဝင်သံသည် ကောင်းကင်ကို ထိသကဲ့သို့ မြင့်တက်၍၊ လက်သည်းနှင့် သွားတို့၏ ထိုးကျမှုများသည် တော်ရျတရိုင်၏ တီးဝိုင်းသံအတွင်း မြားဒဏ်ရာများ တောက်ပသကဲ့သို့ ထင်ရှားလေသည်။
Verse 11
क्रन्दन्ति शस्त्रैः क्षतविक्षताङ्गा गायन्ति यद्वत्किल गीतविज्ञाः / एवं प्रवृत्तं नृपयुद्धमण्डलं पश्यन्ति देवा भृशविस्मिताक्षः
လက်နက်ကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါများ ထိခိုက်ကွဲပြားသူတို့သည် ငိုကြွေးကြသော်လည်း သီချင်းပညာရှင်များကဲ့သို့ သီဆိုကြသည်။ ဤသို့ ဖြစ်ပွားနေသော မင်းတို့၏ စစ်မဏ္ဍလကို ဒေဝတားတို့သည် အလွန်အံ့ဩသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။
Verse 12
ततस्तु रामो ऽवनिपालपुत्राञ्जिघांसुराजौ विविधास्त्रपूगैः / पृथक्चकारातिब लांस्तु मण्डलद्विच्छिद्य पङ्क्तिं प्रभुरात्तचापः
ထို့နောက် အရှင်ရာမသည် မင်းသားများကို သတ်မည်ဟု ရည်ရွယ်ကာ လေးကို ကိုင်မြှောက်၍ အမျိုးမျိုးသော အස්တြာအစုအဝေးများဖြင့် စစ်မဏ္ဍလကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ အလွန်အားကြီးသူတို့၏ တန်းစီမှုကို ခွဲခြားပစ်하였다။
Verse 13
एकैकशस्तान्निजघान वीराञ्छतं तदा पञ्च ततः पलायिताः / शूरो वृषास्यो वृषशूरसेनौ जयध्वजश्चापि विभिन्नधैर्याः
ထိုအခါ သူသည် တစ်ချက်တစ်ချက်သော ထိုးခတ်မှုတိုင်းဖြင့် သူရဲကောင်းတစ်ရာကို သတ်ဖြတ်လေ၏။ ထို့နောက် သတ္တိပျက်သွားသော ငါးဦး—ရှူရ၊ ဝೃရှာစျ၊ ဝೃရှ၊ ရှူရစೇန နှင့် ဂျယဓွဇ—တို့သည် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
Verse 14
महाभयेनाथ परीतचिता हिमाद्रिपादान्तरकाननं च / पृथग्गतास्ते सुपरीप्सवो नृपा न को ऽपि कांस्विद्ददृशे भृशार्त्तः
ကြီးမားသောကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မင်းများသည် ဟိမဝန္တတောင်ခြေတောအတွင်းသို့ တစ်ယောက်တစ်နေရာ ခွဲခွာသွားကြသည်။ အလွန်ဒုက္ခရောက်၍ မည်သူမျှ မည်သူကိုမျှ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မမြင်နိုင်ခဲ့။
Verse 15
रामो ऽपि हत्वा नृपचक्रमाजौ राज्ञः सहायर्थमुपागतं च / समन्वितो ऽसावकृतव्रणेन सस्नौ मुदागत्य च नर्मदायाम्
ရာမသည်လည်း စစ်မြေပြင်၌ မင်းများ၏ စစ်တပ်ဝိုင်းကို ချေမှုန်းပြီး၊ မင်းကို ကူညီရန် လာသော မိတ်ဆွေများနှင့်အတူ၊ ဒဏ်ရာမရှိဘဲ ဝမ်းမြောက်စွာ နರ್ಮဒါမြစ်သို့ ရောက်ကာ ရေချိုး하였다။
Verse 16
स्रात्वा नित्यक्रियां कृत्वा संपूज्य वृषभध्वजम् / प्रतस्थे द्रष्टुमुर्वीश शिवं कैलासवासिनम्
ရေချိုးပြီး နေ့စဉ်ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ကာ၊ နွားအလံတော်ရှင် (ဝೃಷဘဓွဇ) ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထိုဘုရင်သည် ကైలಾಸတောင်၌ နေထိုင်သော ရှိဝကို ဖူးမြင်ရန် ထွက်ခွာ하였다။
Verse 17
गुरुपत्नीमुमां चापि सुतौ स्कन्दविनायकौ / मनोयायी महात्मासावकृतव्रणसंयुतः
ထိုမဟာတ္မာသည် ဆရာ၏ဇနီး အုမာနှင့် သားတော် စကန္ဒ၊ ဝိနာယကတို့ကို စိတ်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် သတိရကာ၊ ဒဏ်ရာမရှိဘဲ စိတ်ကူးသလို မြန်မြန် ဆက်လက်သွား하였다။
Verse 18
कृतकार्यो मुदा युक्तः कैलासं प्राप्य तत्क्षणम् / ददर्श तत्र नगरीं महतीमलकाभिधम्
တာဝန်ပြီးမြောက်၍ ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ သူသည် ခဏချင်း ကైలಾಸသို့ ရောက်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ‘အလကာ’ ဟု ခေါ်သော မြို့ကြီးကို မြင်တွေ့하였다။
Verse 19
नानामणिगणाकीर्णभवनैरुपशोभिताम् / नानारुपधरैर्यक्षैः शोभितां चित्रभूषणैः
ထိုမြို့သည် မဏိရတနာအစုအဝေးများဖြင့် အလှဆင်ထားသော အိမ်တော်များကြောင့် တင့်တယ်လှပပြီး၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံယူနိုင်သော ယက္ခများနှင့် အလှပအဆင်တန်ဆာမျိုးစုံကြောင့် ပိုမိုတောက်ပ하였다။
Verse 20
नानावृक्षसमाकीणैर्वनैश्चोपवनैर्युताम् / दीर्घिकाभिः सुदीर्घाभिस्तडागैश्चोपशोभिताम्
ထိုမြို့သည် သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်သော တောများနှင့် ဥယျာဉ်များရှိပြီး၊ အလွန်ရှည်လျားသော ရေကန်များနှင့် တာဒာဂ (ရေကန်ကြီး) များကြောင့်လည်း လှပတင့်တယ်하였다။
Verse 21
सर्वतो ऽप्यावृतां बाह्ये सीतयालकनन्दया / तत्र देवाङ्गनास्नानमुक्तकुङ्कुमपिञ्जरम्
ထိုမြို့သည် အပြင်ဘက်မှလည်း အဖြူရောင်သန့်ရှင်းသော အလကနန္ဒာမြစ်က အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံထားသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝအင်္ဂနာတို့ ရေချိုးရာမှ လွင့်ကျသည့် ကုင်ကူမ (ကുങ്കുമ) ကြောင့် ရေသည် နီဝါရောင်သို့ ရောင်ပြန်လာသည်။
Verse 22
तृषाविर हिताश्चांभः पिबन्ति करिणो मुदा / यत्र संगीतसंनादा श्रूयन्ते तत्रतत्र ह
ရေငတ်မှု ပျောက်ကင်းသွားသောအခါ ဆင်များသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ရေသောက်ကြသည်။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို တေးဂီတသံညံသံ ကြားရသည့်နေရာတိုင်း၌ မధురသံလှိုင်းများ ပျံ့နှံ့နေသည်။
Verse 23
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च सततं सहकारिभिः / तां दृष्ट्वा भार्गवो राजन्मुदा परमया युतः
ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများက အမြဲတမ်း အဖော်အဖြစ် ပါဝင်ကူညီနေသော ထိုမြို့ကို မြင်သော်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ ဘာရ္ဂဝသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
Verse 24
ययौ तदूर्ध्वं शिखरं यत्र शेवपरं गृहम् / ततो ददर्श राजेन्द्र स्निग्धच्छायं महावटम्
သူသည် အထက်ဘက်ရှိ ထိပ်တောင်သို့ တက်သွား၍ ရှိဝဘုရားကို အလေးအနက်ထားသော အိမ်တော်ရှိရာသို့ ရောက်하였다။ ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ နူးညံ့သော အရိပ်ရှိသည့် ဗန်ညောင်ပင်ကြီးကို မြင်하였다။
Verse 25
तस्याधस्ताद्वरावासं सुसेव्यं सिद्धसंयुतम् / ददर्ंश तत्र प्राकारं शतयोजनमण्डलम्
အောက်ဘက်တွင် အလွန်ကောင်းမြတ်သော နေရာတော်ရှိ၍ ဝတ်ပြုသင့်ကာ စိဒ္ဓများနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ထိုနေရာ၌ ယောဇနာတစ်ရာဝန်းကျင်ရှိသော ကာရံတံတိုင်းကို သူမြင်하였다။
Verse 26
नानारत्नाचितं रम्यं चतुर्द्वारं गणावृतम् / नन्दीश्वरं महाकालं रक्ताक्षं विकटोदरम्
ထိုနေရာသည် ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၍ လှပကာ တံခါးလေးပေါက်ရှိပြီး ဂဏများက ဝန်းရံနေသည်—နန္ဒီဣශ්ဝရ၊ မဟာကာလ၊ ရက္တာක්ෂ၊ ဝိကဋိုဒရ။
Verse 27
पिङ्गलाक्षं विशालाक्षं विरूपाक्षं घटोदरम् / मन्दारं भैरवं बाणं रुरुं भैरवमेव च
ပင်္ဂလာක්ෂ၊ ဝိသာလာක්ෂ၊ ဝိရူပါක්ෂ၊ ဃဋိုဒရ; မန္ဒာရ၊ ဘဲရဝ၊ ဘာဏ၊ ရုရု နှင့် ဘဲရဝကိုယ်တိုင်လည်း။
Verse 28
वीरकं वीरभद्रं च चण्डं भृङ्गिं रिटिं मुखम् / सिद्धेन्द्रनाथरुद्रांश्च विद्याधरमहोरगान्
ဝီရက၊ ဝီရဘဒ္ဒရ၊ ခဏ္ဍ၊ ဘృင်္ဂိ၊ ရိဋိ၊ မုခ; ထို့ပြင် စိဒ္ဓေန္ဒြ၊ နာထရုဒြ၊ ဝိဒ္ယာဓရ နှင့် မဟောရဂများလည်း ရှိသည်။
Verse 29
भूतप्रेतपिशाचांश्च कूष्माण्डान्ब्रह्मराक्षसान् / वेतालान्दानवेन्द्रांश्च योगीन्द्रांश्च जटाधरान्
သူသည် ဘူတ၊ ပရိတ်၊ ပိသာချ၊ ကုဿမာဏ္ဍ၊ ဗြဟ္မရာက္ခသ၊ ဝေတားလ၊ ဒာနဝမင်းများနှင့် ဇဋာဆောင် ယောဂီဣန္ဒြများကို မြင်하였다။
Verse 30
यक्षकिंपुरुषांश्चैव डाकिनीयो गिनीस्तथा / दृष्ट्वा नन्द्या५या तत्र प्रविष्टो ऽन्तर्मुदान्वितः
သူသည် ယက္ခ၊ ကിംပုရုෂ၊ ဒာကိနီနှင့် ဂိနီတို့ကိုလည်း မြင်ပြီး၊ နန္ဒီ၏ အမိန့်အရ အတွင်းစိတ်ပီတိဖြင့် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်하였다။
Verse 31
ददर्श तत्र भुवनैरावृतं शिवमन्दिरम् / चतुर्योजनविस्तीर्णं तत्र प्राग्द्वारसंस्थितौ
သူသည် ထိုနေရာတွင် လောကများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ရှိဝမন্দိရကို မြင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယောဇနာ လေးခုကျယ်ဝန်းပြီး၊ အရှေ့တံခါး၌ သူတို့ ရပ်နေကြသည်။
Verse 32
दृष्ट्वा वामे कार्त्तिकेय दक्ष चैव विनायकम् / ननाम भार्गवस्तौ द्वौ शिवतुल्यपराक्रमौ
ဘယ်ဘက်၌ ကာရ္တိကေယ၊ ညာဘက်၌ ဝိနာယကကို မြင်ပြီး၊ ရှိဝနှင့်တူသော အာနုဘော်ရှိသည့် ထိုနှစ်ပါးအား ဘာရ္ဂဝသည် ဦးချကန်တော့하였다။
Verse 33
पार्षदप्रवरास्तत्र क्षेत्रपालाश्च संस्थिताः / रत्नसिंहासनस्थाश्च रत्नभूषमभूषिताः
ထိုနေရာ၌ အထူးကောင်းမြတ်သော ပါရ္ရှဒများနှင့် က္ෂೇತ್ರပာလများ ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ရတနာစင်္ဟာသနပေါ် ထိုင်၍ ရတနာအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။
Verse 34
भार्गवं प्रविशन्तं तु ह्यपृच्छञ्शिवमन्दिरम् / विनायको महाराज क्षणं तिष्ठेत्युवाच ह
ထိုအခါ ရှိဝမন্দိရသို့ ဝင်မည့် ဘာရ္ဂဝကို မြင်၍ ဝိနာယကက မေးမြန်းကာ “မဟာရာဇာ၊ ခဏလေး ရပ်တန့်ပါ” ဟု ဆို하였다။
Verse 35
निद्रितो ह्युमया युक्तो महादेवो ऽधुनेति च / ईश्वराज्ञां गृहीत्वाहमत्रागत्यक्षणान्तरे
ယခု မဟာဒေဝသည် ဥမာနှင့်အတူ အိပ်စက်နေသည်။ အီရှွရ၏ အမိန့်ကို လက်ခံပြီး ခဏအတွင်း ဤနေရာသို့ ငါရောက်လာသည်။
Verse 36
त्वया सार्द्धं प्रवेक्ष्यामि भ्रातस्तिष्ठात्र सांप्रतम् / विनायकचश्चैवं श्रुत्वा भार्गवनन्दनः
ညီအစ်ကိုရေ၊ မင်းနဲ့အတူ ငါဝင်မယ်။ အခု ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါ။ ဝိနာယက၏ စကားကို ကြားပြီး ဘာရ္ဂဝနန္ဒန…
Verse 37
प्रवक्तुमुपचक्राम गणेशं त्वरयान्वितः / राम उवाच गत्वा ह्यन्तःपुरं भ्रातः प्रणम्य जगदीश्वरौ
သူသည် အလျင်အမြန် ဂဏေရှကို ပြောဆိုရန် စတင်하였다။ ရာမက “ညီအစ်ကိုရေ၊ အတွင်းနန်းတော်သို့ သွား၍ လောက၏ အရှင်နှစ်ပါးကို ဦးချကန်တော့ပြီး…” ဟု ဆိုသည်။
Verse 38
पार्वतीशङ्करौ सद्यो यास्यामि निजमन्दिरम् / कार्त्तवीर्यः सुचन्द्रश्च सपुत्रबलबान्धवः
ပါရဝတီနှင့် ရှင်ကရကို ချက်ချင်း ဦးချကန်တော့ပြီး ငါသည် ကိုယ်ပိုင်မন্দိရသို့ သွားမည်။ ကာရ္တ္တဝီရ္ယနှင့် စုချန္ဒြလည်း သားများ၊ အင်အားနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ…
Verse 39
अन्ये सहस्रशो भूपाः कांबोजाः पङ्लवाः शाकाः / कान्यकुब्जाः कोशलेशा मायावन्तो महाबलाः
အခြားသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဘုရင်များဖြစ်ကြသည့် ကမ္ဘောဇ၊ ပဟ္လဝ၊ သက၊ ကာနျကုဗ္ဇ နှင့် ကောသလ တိုင်းပြည်အရှင်တို့သည် မာယာကျွမ်းကျင်၍ အလွန်အင်အားကြီးမားကြသည်။
Verse 40
निहताः समरे सर्वे मया शंभुप्रसादतः / तमिमं प्रणिपत्यैव यास्यामि स्वगृहं प्रति
သမ္ဘု (သီဝဘုရား) ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ထိုသူအပေါင်းတို့သည် စစ်ပွဲတွင် ငါ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ ကိုယ်တော်ကို ရှိခိုးပြီးမှသာ ငါ့အိမ်သို့ ငါပြန်မည်။
Verse 41
इत्युक्त्वा भार्गवस्तत्र तस्थौ गणपतेः पुरः / प्रोवाच मधुरं वाक्यं भार्गवे स गणाधिपः
ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဘာဂဝ (ပရသုရာမ) သည် ဂဏပတိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေ၏။ ထိုအခါ ဂဏာဓိပတိသည် ဘာဂဝအား ချိုသာသော စကားကို ဆိုလေသည်။
Verse 42
विनायक उवाच ज्ञणं तिष्ट महाभाग दर्शनं ते भविष्यति / अद्य विश्वेश्वरो भ्रातर्भवान्या सह वर्त्तते
ဝိနာယကက ဆိုသည်မှာ - "အို မဟာဘာဂ၊ ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းလော့၊ သင် ဖူးမြော်ခွင့် ရပေလိမ့်မည်။ အို ညီနောင်၊ ယနေ့တွင် လောကသခင်သည် ဘဝါနီမယ်တော်နှင့် အတူရှိနေတော်မူ၏။"
Verse 43
स्त्रीपुंसोर्युक्त योस्तात सहैकासनसंस्थयोः / करोति सुखभङ्गं यो नरकं स व्रजेद्ध्रुवम्
"အို ချစ်ဖွယ်သောသူ၊ အကြင်သူသည် တစ်ခုတည်းသော နေရာထိုင်ခင်း၌ အတူတကွ ထိုင်နေကြသော ස්တြီနှင့် පුරුෂတို့၏ သာယာမှုကို ဖျက်ဆီးအံ့၊ ထိုသူသည် ငရဲသို့ မုချ ကျရောက်ရလတ္တံ့။"
Verse 44
विशेषतस्तु पितरं गुरुं वा भूपतिं द्विजः / र७स्यं समुपासिनं न पश्येदिति निश्चयः
အထူးသဖြင့် ဒွိဇသည် လျှို့ဝှက်ဝတ္တရားကို အုပ်ပါသနာပြုနေသော ဖခင်၊ ဆရာ သို့မဟုတ် မင်းကို မကြည့်သင့်ဟု အတည်ပြုထားသည်။
Verse 45
कामतो ऽकामतो वापि पश्येद्यः सुरतोन्मुखम् / स्त्रीविच्छेदो भवेत्तस्य ध्रुवं सप्रसु जन्मसु
လိုချင်စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ မလိုချင်စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ကာမကစားပွဲသို့ မျက်နှာမူနေသူကို ကြည့်မိသူသည် မျိုးဆက်များစွာသော ဘဝများတွင်ပင် မိန်းမနှင့်ကွာခွာခြင်း အတည်တကျ ဖြစ်မည်။
Verse 46
श्रोणिं वक्षः स्थलं वक्त्रं यः पश्यति परस्त्रियः / मातुर्वापि भगिन्या वा दुहितुः स नराधमः
အခြားမိန်းမ၏ တင်ပါး၊ ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် မျက်နှာကို ကြည့်သူသည်—သူမသည် မိခင်၊ အစ်မ/ညီမ သို့မဟုတ် သမီးဖြစ်စေကာမူ—အနိမ့်ဆုံးလူဖြစ်သည်။
Verse 47
भार्गव उवाच अहो श्रुतमपूर्वं किं वचनं तव वक्त्रतः / ब्रान्त्या विनिर्गतं वापि हास्यार्थमथवोदितम्
ဘာဂဝက ပြောသည်—“အဟို! သင်၏နှုတ်မှ ထူးခြားမကြားဖူးသော စကားကို ကြားရသည်။ ဤစကားသည် မ भ्रमကြောင့် ထွက်လာသလား၊ သို့မဟုတ် ဟာသအတွက် ပြောသလား?”
Verse 48
कामिनां सविकाराणामेतच्छास्त्रनिदर्शनम् / निर्विकारास्य च शिशोर्न दोषः कश्चिदेव हि
ဤသည်မှာ စိတ်ပြောင်းလဲမှုများရှိသော ကာမီများအတွက် သာသနာစာတမ်း၏ ညွှန်ပြချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အပြောင်းအလဲကင်းသော ကလေးတွင် အပြစ်မရှိ။
Verse 49
यास्याम्यन्तः पुरं भ्रातस्तव किं तिष्ठ बालक / यथादृष्टं करिष्यामि तत्र यत्समयोचितम्
ညီအစ်ကိုရေ၊ ငါ အတွင်းနန်းတော်ထဲ ဝင်မည်; ကလေးရေ၊ မင်း ဘာကြောင့် ရပ်နေသနည်း? ငါ မြင်ခဲ့သမျှအတိုင်း လုပ်မည်၊ ထိုနေရာ၌ အချိန်နှင့် သင့်တော်သမျှကို လုပ်မည်။
Verse 50
तत्रैव माता तातश्च त्वया नाम निरूपितौ / जगतां पितरौ तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ
အဲဒီနေရာမှာပဲ မင်းက မိခင်နဲ့ ဖခင်ကို နာမည်နဲ့ သတ်မှတ်ပြောခဲ့တယ်; သူတို့နှစ်ပါးက လောက၏ မိဘများ—ပါရဝတီနှင့် ပရမေရှွရ ဖြစ်တယ်။
Verse 51
इत्युक्त्वा भार्गवो राजन्नन्तर्गन्तुं समुद्यतः / विनायकस्तदोत्थाय वारयामास सत्वरम्
ဒီလိုပြောပြီးနောက်၊ မင်းကြီးရေ၊ ဘာရ္ဂဝက အတွင်းသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်; ထိုအခါ ဝိနာယက ထပြီး အလျင်အမြန် တားဆီး하였다။
Verse 52
वाग्युद्धं च तयोरासीन्मिथो हस्तविकर्षणम् / दृष्ट्वा सकन्दस्तु संभ्रान्तो बोधयामास तौ तदा
သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ စကားစစ်ပွဲနဲ့ လက်ကို အပြန်အလှန် ဆွဲယူခြင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်; ထိုကိုမြင်၍ စကန္ဒ စိတ်လှုပ်ရှားကာ ထိုခဏမှာပဲ နှစ်ဦးကို သတိပေးညွှန်ကြား하였다။
Verse 53
बाहुभ्यां द्वौ समुद्गृह्य पृथगुत्सारितौ तथा / अथ क्रुद्धो गणेशाय भार्गवः परवीरहा / परश्वधं समादाय सप्रक्षेप्तुं समुद्यतः
သူသည် လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် နှစ်ဦးကို မြှောက်ယူကာ ခွဲထုတ်လိုက်သည်; ထို့နောက် ရန်သူဗိုလ်များကို သတ်နိုင်သူ ဘာရ္ဂဝသည် ဂဏေရှကို ဒေါသထွက်၍ ပရရှု (ပုဆိန်) ကို ကိုင်ကာ ပစ်ချရန် ပြင်ဆင်하였다။
Verse 54
तं दृष्ट्वा गजाननो भृगुवरं क्रोधात्क्षिपन्तं त्वरा स्वात्मार्थं परशुं तदा निजकरेणोद्धृत्य वेगेन तु / भूर्लोकं भुवः स्वरपि तस्योर्ध्वं महर्वैजनं लोकं चापि तपो ऽथ सत्यमपरं वैकुण्ठमप्यानयत्
ထိုကိုမြင်သော် ဂဇာနနသည် ဒေါသဖြင့် ပုဆိန်ကို ပစ်လွှတ်နေသော ဘೃဂုဝရကို တွေ့၍ မိမိကို ကာကွယ်ရန် မိမိလက်ဖြင့် ပုဆိန်ကို မြှောက်ကာ အလျင်အမြန် ဘူရ္လောက၊ ဘုဝဟ်၊ ဆွရ္လောက၊ ထို့အထက် မဟရ္လောက၊ ဝိုင်ဇနလောက၊ တပောလောက၊ သတ္တယလောက နှင့် အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ကුණ္ဌလောကထိ ခေါ်ဆောင်သွား하였다။
Verse 55
तस्योर्ध्वं च विदर्शयन्भृगुवरं गोलोकमीशात्मजो निष्पात्याधरलोकसप्तक मपीत्थं दर्शयामास च / उद्धृत्याथ ततो हि गर्भसलिले प्रक्षप्तमात्रं त्वरा भीतं प्राणपरिप्सुमानयदथो तत्रैव यत्रास्थितः
ထို့အထက်သို့ ဘೃဂုဝရကို ပြသရင်း အီશ્વရ၏သားသည် ဂိုလိုကကိုလည်း ပြသ하였다၊ ထို့ပြင် အောက်လောက ခုနစ်လောကကိုလည်း ဆွဲထုတ်ကာ ထိုနည်းတူ ပြသ하였다။ ထို့နောက် စကြဝဠာ၏ ဂರ್ಭရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ခဏတည်းမှာပင် သူ့ကို အမြန်ပြန်လည် ဆွဲထုတ်၍၊ ကြောက်ရွံ့ကာ အသက်ကယ်လိုသူကို မိမိရပ်နေသည့် အဲဒီနေရာတည်းသို့ ပြန်ခေါ်လာ하였다။
The chapter advances the Bhārgava-carita as a Vaṃśānucarita unit, recording the aftermath of Kārttavīrya’s death by depicting the retaliatory mobilization of his sons and their defeat by Bhārgava Rāma—an event that functions as a genealogical hinge for later royal/warrior narratives.
The text uses akṣauhiṇī-scale enumeration (“śatākṣauhiṇī”), describes an encircling maṇḍala formation around Rāma, and narrates its rupture (splitting the ring/line), alongside references to diverse astras and the devas observing from vimānas.
It serves as ritual and narrative closure: after restoring order through victory, Rāma’s uninjured state and subsequent bathing in the Narmadā marks purification, completion of the martial act, and sacralizes the geography (tīrtha linkage) within the genealogical record.