Adhyaya 25

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादेर्ऽजुनोपाख्याने चतुर्विंशतितमो ऽध्यायः // २४// वसिष्ठ उवाच ततस्त द्रक्तियोगेन स प्रीतात्मा जगत्पतिः / प्रत्यक्षमगमत्तस्य सर्वैः सह मरुद्गणैः

ဤသို့ သီရိဗြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ အုပေါဓ္ဓာတပာဒ၊ အర్జုနဥပాఖ్యာနတွင် အခန်း ၂၄ ပြီးဆုံး၏။ ဝသိဋ္ဌက ဆိုသည်—ထို့နောက် ဒർശန-ယောဂအားဖြင့် ပီတိပြည့်ဝသော జగတ်ပတိ (ရှီဝ) သည် မရုတ်ဂဏများအားလုံးနှင့်အတူ သူ့ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 2

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम् / वृषेन्द्रवाहनं शंभुं भूतकोटिसमन्वितम्

ထိုအခါ သူ့ကိုမြင်လျှင်—ဒေဝတို့၏အရှင်၊ မျက်စိသုံးပါး၊ လမင်းကိုမောက်တင်သော၊ နွားမြင်းမဟုတ် နွားတော်ကြီးစီးသော သမ္ဘု၊ ဘူတအစုအဝေးကုဋိများနှင့်အတူရှိတော်မူ၏။

Verse 3

ससंभ्रमं समुत्थाय हर्षेणाकुललोचनः / प्रणाममकरोद्भक्त्या शर्वाय भुवि भार्गवः

ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် မျက်လုံးများလှုပ်ရှားနေသော ဘာရ္ဂဝသည် အလျင်အမြန် ထ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် သရဝအား ဘက္တိဖြင့် ဦးချကန်တော့하였다။

Verse 4

उत्थायोत्थाय देवेशं प्रणम्य शिरसासकृत् / कृताञ्जलिपुटो रामस्तुष्टाव च जगत्पतिम्

ရామသည် မကြာခဏ ထ၍ ဒေဝတို့၏အရှင်အား ခေါင်းဖြင့် ဦးချကန်တော့ပြီး လက်အုပ်ချီကာ လောက၏အရှင်ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 5

राम उवाच नमस्ते देवदेवेश नमस्ते परमेश्वर / नमस्ते जगतो नाथ नमस्ते त्रिपुरान्तक

ရామက ဆိုသည်—ဒေဝတို့၏အရှင်၊ နမസ്കာရ; ပရမေရှ్వర၊ နမസ്കာရ။ လောကနာထ၊ နမസ്കာရ; တ్రိပုရာန္တက၊ နမസ്കာရ။

Verse 6

नमस्ते सकलाध्यक्ष नमस्ते भक्तवत्सल / नमस्ते सर्वभूतेश नमस्ते वृषभध्वज

အရာအားလုံး၏ အုပ်စိုးရှင်၊ နမസ്കာရ; ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ နမസ്കာရ။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင်၊ နမസ്കာရ; နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်သူ၊ နမസ്കာရ။

Verse 7

नमस्ते सकलाधीश नमस्ते करुणाकर / नमस्ते सकलावास नमस्ते नीललोहित

အရာအားလုံး၏ အရှင်မင်းမြတ်တော်၊ နမസ്കာရပါ၏။ ကရုဏာတော်၏ အရင်းအမြစ်တော်၊ နမസ്കာရပါ၏။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အားကိုးရာတော်၊ နမസ്കာရပါ၏။ နီလလောဟိတ (လည်ပင်းပြာ) သခင်တော်၊ နမസ്കာရပါ၏။

Verse 8

नमः सकलदेवारिगणनाशाय शूलिने / कपालिने नमस्तुभ्यं सर्वलोकैकपालिने

ဒေဝတাদের၏ ရန်သူအုပ်စုကို ဖျက်ဆီးသော တ్రిశူလကိုင်ရှင်တော်အား နမസ്കာရပါ၏။ ခေါင်းခွံကိုင်ရှင်တော်၊ လောကအားလုံး၏ တစ်ပါးတည်းသော ကာကွယ်ရှင်တော်၊ နမസ്കာရပါ၏။

Verse 9

श्मशानवासिने नित्यं नमः कैलासवासिने / नमो ऽस्तु पाशिने तुभ्यं कालकूटविषाशिने

သင်္ချိုင်းမြေ၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်တော်မူသော သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။ ကိုင်လာသ पर्वတ၌ နေထိုင်တော်မူသော သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။ ပာရှ (ကြိုးဘောင်) ကိုင်ရှင်တော်၊ နမസ്കာရပါ၏။ ကာလကူဋ အဆိပ်ကို သောက်သုံးတော်မူသော သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 10

विभवे ऽमरवन्द्याय प्रभवे ते स्वयंभुवे / नमो ऽखिलजगत्कर्मसाक्षिभूताय शंभवे

ဂုဏ်သိက္ခာတော်ပြည့်ဝ၍ ဒေဝတাদেরက ပူဇော်ကြသော သခင်တော်၊ အစပြုအကြောင်းတော်၊ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းတော်မူသော (စဝယံဘူ) သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။ အလုံးစုံသော လောက၏ ကర్మများကို သက်သေခံတော်မူသော ရှမ္ဘု သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။

Verse 11

नमस्त्रिपथ गाफेनभासिगार्द्धन्दुमौलिने / महाभोगीन्द्रहाराय शिवाय परमात्मने

တရိပထဂါ (ဂင်္ဂါ)၏ ဖျားဖျားမြှုပ်မြှုပ် အမြှုပ်ရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပသော အလယ်လကွန်းကို မော်လီအဖြစ် ဆောင်ထားတော်မူသော သခင်တော်အား နမস্কာရပါ၏။ မဟာဘောဂီန္ဒြ (နဂါးကြီး) ကို ဟာရအဖြစ် ဝတ်ဆင်တော်မူသော ရှိဝ ပရမాత್ಮာအား နမস্কာရပါ၏။

Verse 12

भस्मसंच्छन्नदेहाय नमोर्ऽकाग्नीन्दुचक्षुषे / कपर्दिने नमस्तुभ्यमन्धकासुरमर्द्दिने

သန့်ရှင်းသောပြာဖြင့် ကိုယ်တော်ကိုဖုံးလွှမ်းထား၍ နေ၊ မီး၊ လ ကို မျက်စိအဖြစ်ထားသောရှင်အား နမസ്കာရ။ ဆံထုံးတော်ရှိ၍ အန္ဓကအဆူရကို နှိမ်နင်းသောရှင်အား နမ။

Verse 13

त्रिपुरध्वंसिने दक्षयज्ञविध्वंसिने नमः / गिरिजाकुचकाश्मीरविरञ्जितमहोरसे

တ্ৰိပုရကို ဖျက်ဆီးသောရှင်၊ ဒက္ခယဇ္ဉကို ချေမှုန်းသောရှင်အား နမ။ ဂိရိဇာ၏ ကုင်ကူမဖြင့် ရောင်တင်ထားသော ကျယ်ဝန်းမြတ်သော ရင်ဘတ်ရှိရှင်အား နမস্কာရ။

Verse 14

महादेवाय मह ते नमस्ते कृत्तिवाससे / योगिध्येयस्वरूपाय शिवायाचिन्त्यतेजसे

မဟာဒေဝ၊ သင့်အား အလွန်နမস্কာရ။ အသားအရေဝတ် (ကృတ္တိဝာသ) ရှင်အား နမ။ ယောဂီတို့ ဓ്യာန်တင်ရာ ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ စိတ်မမှီနိုင်သော တേജရှိသော ရှိဝအား ပရဏာမ။

Verse 15

स्वभक्तहृदयांभोजकर्णिकामध्यवर्त्तिने / सकलागमसिद्धान्तसाररूपाय ते नमः

ကိုယ်တော်၏ ဘက္တများ၏ နှလုံးပန်းကန်၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိသောရှင်အား နမ။ အာဂမနှင့် စിദ്ധాంత အားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သောရှင်အား ပရဏာမ။

Verse 16

नमो निखिलयोगेन्द्रबोधनायामृतात्मने / शङ्करायाखिलव्याप्तमहिम्ने परमात्मने

ယောဂီအကြီးအကဲများအားလုံးကို ဉာဏ်ပွင့်စေသော၊ အမృతကဲ့သို့ မသေမပျက် အာတ္မာရှိသောရှင်အား နမ။ အရာအားလုံး၌ ပျံ့နှံ့သော မဟိမရှိသည့် ရှင်ကရ၊ ပရမာတ္မာအား ပရဏာမ။

Verse 17

नमः शर्वाय शान्ताय ब्रह्मणे विश्वरुपिणे / आदिमध्यान्तहीनाय नित्यायाव्यक्तमूर्त्तये

ငြိမ်းချမ်းသော ရှာဝ (ရှီဝ) နှင့် စကြဝဠာရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ဘြဟ္မန်အား နမಸ್ಕာရ; အစ‑အလယ်‑အဆုံးမရှိ၊ နిత్యဖြစ်၍ မထင်ရှားသော မూర్తိတော်။

Verse 18

व्यक्ताव्यक्तस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्मात्मने नमः / नमो वेदान्तवेद्याय विश्वविज्ञानरूपिणे

ထင်ရှား/မထင်ရှား နှစ်မျိုးသဘောရှိ၍ ကြမ်း/နူး အာတ္မန်ဖြစ်သောအရှင်အား နမസ്കာရ; ဝေဒാന്തဖြင့် သိမြင်ရသူ၊ စကြဝဠာဗဟုသုတရုပ်သဏ္ဍာန်တော်အား နမို နမಃ။

Verse 19

नमः सुरासुरश्रेणिमौलिपुष्पार्चिताङ्घ्रये / श्रीकण्ठाय जगद्धात्रे लोककर्त्रे नमोनमः

ဒေဝနှင့် အဆုရ အစုအဝေးတို့၏ မောက်ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ခံရသော ခြေတော်ရှိသည့် သရီကဏ္ဍ၊ လောကကို ထမ်းဆောင်သူ၊ လောကကို ဖန်ဆင်းသူအား ထပ်ထပ် နမಸ್ಕာရ။

Verse 20

रजोगुणात्मने तुभ्यं विश्वसृष्टिविधायिने / हिरण्यगर्भरूपाय हराय जगदादये

ရဇိုဂုဏ်သဘောတော်ဖြင့် စကြဝဠာဖန်ဆင်းမှုကို စီမံညွှန်ကြားသူ၊ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော၊ လောက၏ အစဖြစ်သည့် ဟရအား နမಸ್ಕာရ။

Verse 21

नमो विश्वात्मने लोकस्थितिव्या पारकारिणे / सत्त्वविज्ञानरुपाय पराय प्रत्यगात्मने

လောကတစ်လျှောက် အာတ္မန်ဖြစ်၍ လောကတည်တံ့ရေးကို ဆောင်ရွက်သူအား နမಸ್ಕာရ; စတ္တဝိဇ္ဉာန်ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ အမြင့်ဆုံးသော၊ အတွင်းဘက် ပရတျဂ္အာတ္မန်အား ပူဇော်ကန်တော့။

Verse 22

तमोगुणविकाराय जगत्संहारकारिणे / क्ल्पान्ते रुद्ररूपाय परापर विदे नमः

တမောဂုဏ်၏ ပြောင်းလဲမှုအဖြစ်၊ လောကကို ဖျက်သိမ်းသူ၊ ကလ္ပအဆုံးတွင် ရုဒ္ဒရရূপဖြင့် ထင်ရှားသော ပရာ-အပရာကို သိမြင်သူအား နမസ്കာရ။

Verse 23

अविकाराय नित्याय नमः सदसदात्मने / बुद्धिबुद्धिप्रबोधाय बुद्धीन्द्रियविकारिणे

မပြောင်းလဲသော အနန္တကာလရှိသူ၊ ရှိခြင်းနှင့် မရှိခြင်း၏ အတ္တသဘောဖြစ်သူအား နမস্কာရ။ ဗုဒ္ဓိကို နိုးကြားစေပြီး ဗုဒ္ဓိနှင့် အင်ဒြိယတို့၏ ပြောင်းလဲမှုကို အုပ်စိုးသူအား ဝတ်ပြုပါ၏။

Verse 24

वस्वादित्यमरुद्भिश्च साध्यरुद्राश्विभेदतः / यन्मायाभिन्नमतयो देवास्तस्मै नमोनमः

ဝစု၊ အာဒိတျ၊ မရုတ်၊ သာဓျ၊ ရုဒ္ဒရ၊ အရှွင် ဟူ၍ ခွဲခြားခေါ်သော ဒေဝတားတို့သည် အားလုံး သူ၏ မာယာကြောင့် အမြင်ကွဲပြားကြသည်။ ထိုအရှင်အား ထပ်တလဲလဲ နမಸ್ಕာရ။

Verse 25

अविकारमजं नित्यं सूक्ष्मरूपमनौपमम् / तव यत्तन्न जानन्ति योगिनो ऽपि सदामलाः

သင်၏ ထိုသဘောတရားသည် မပြောင်းလဲ၊ မွေးဖွားမရှိ၊ အနန္တကာလရှိ၊ အလွန်သိမ်မွေ့၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်။ အမြဲသန့်ရှင်းသော ယောဂီများတောင် မသိနိုင်ကြ။

Verse 26

त्वामविज्ञाय दुर्ज्ञेयं सम्यग्ब्रह्मादयो ऽपि हि / संसरन्ति भवे नूनं न तत्कर्मात्मकाश्चिरम्

အို နားလည်ရန်ခက်ခဲသော အရှင်။ သင့်ကို မှန်ကန်စွာ မသိလျှင် ဘြဟ္မာတို့တောင် သံသရာဘဝ၌ မလွဲမသွေ လှည့်လည်ကြသည်။ ကမ္မသဘောဖြစ်သဖြင့် ကြာရှည်မတည်မြဲကြ။

Verse 27

यावन्नोपैति चरणौ तवाज्ञानविघातिनः / तावद्भ्रमति संसारे पण्डितो ऽचेतनो ऽपि वा

အဝိဇ္ဇာကိုဖျက်ဆီးသော သင်၏ခြေတော်နှစ်ဖက်သို့ မရောက်သေးသမျှ၊ ပညာရှိဖြစ်စေ မသိမသာဖြစ်စေ သံသရာ၌ လှည့်လည်နေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 28

स एव दक्षः स कृती स मुनिः स च पण्डितः / भवतश्चरणांभोजे येन बुद्धिः स्थिरीकृता

သင်၏ခြေတော်ကြာပန်း၌ ဉာဏ်ကိုတည်ငြိမ်စေသူသည်သာ တကယ့်ကျွမ်းကျင်သူ၊ အောင်မြင်သူ၊ မုနိနှင့် ပညာရှင်ဖြစ်သည်။

Verse 29

सुसूक्ष्मत्वेन गहनः सद्भावस्ते त्रयीमयः / विदुषामपि मूढेन स मया ज्ञायते कथम्

သုံးဝేదာမယ သင်၏အမှန်တရားသည် အလွန်သိမ်မွေ့၍ နက်နဲသည်။ ပညာရှိတို့တောင် ခက်ခဲရာ—မိုက်မဲသော ကျွန်ုပ်က ဘယ်လိုသိနိုင်မည်နည်း။

Verse 30

अशब्दगोजरत्वेन महिम्नस्तव सांप्रतम् / स्तोतुमप्यनलं सम्यक्त्वा महं जडधीर्यतः

သင်၏ဂုဏ်မဟာတန်ခိုးသည် စကားလုံးတို့မရောက်နိုင်ရာဖြစ်သဖြင့် ဉာဏ်တုံးသော ကျွန်ုပ်သည် မှန်ကန်စွာ ချီးမွမ်းရန်ပင် မစွမ်းနိုင်။

Verse 31

तस्मादज्ञानतो वापि मया भक्त्यैव संस्तुतः / प्रीतश्च भव देवेश ननु त्वं भक्तवत्सलः

ထို့ကြောင့် မသိမသာကြောင့်ဖြစ်စေ ကျွန်ုပ်သည် ဘက္တိဖြင့်သာ ချီးမွမ်းခဲ့ပါသည်။ ဒေဝေရှာ၊ ပျော်ရွှင်ပါစေ—သင်သည် ဘက္တဝတ္စလ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 32

वसिष्ठ उवाच इति स्तुतस्तदा तेन भक्त्या रामेण शङ्करः / मेघगंभीरया वाचा तमुवाच हसन्निव

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဤသို့ ဘက္တိဖြင့် ရာမက ချီးမွမ်းသော် ရှင်ကရသည် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့်၊ ပြုံးသကဲ့သို့ သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 33

भगवानुवाच रामाहं सुप्रसन्नो ऽस्मि शोर्ंयशालितया तव / तपसा मयि भक्त्या च स्तोत्रेण च विशेषतः

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်—ဟေ ရာမ၊ သင်၏ သတ္တိ၊ တပဿ၊ ငါ့အပေါ် ဘက္တိနှင့် အထူးသဖြင့် ဤစတုတ္ထရကြောင့် ငါ အလွန်ပီတိဖြစ်၏။

Verse 34

वरं वरय तस्मात्त्वं यद्यदिच्छसि चेतसा / तुभ्यं तत्तदशेषेण दास्याम्यहमशेषतः

ထို့ကြောင့် သင်၏စိတ်၌ လိုလားသမျှ ဆုတောင်းပါ; ငါသည် အကုန်အစင် သင့်အား ပေးအပ်မည်။

Verse 35

वसिष्ठ उवाच इत्युक्तो देवदेवेन तं प्रणम्य भृगूद्वहः / कृताञ्जलिपुटो भूत्वा राजन्निदमुवाच ह

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဒေဝတို့၏ ဒေဝက ဤသို့ မိန့်တော်မူသော် ဘൃဂုဝంశ၏ အမြတ်သူက ဦးညွှတ်ပူဇော်၍ လက်အုပ်ချီကာ၊ အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ လျှောက်၏။

Verse 36

यदि देव प्रसन्नस्त्वं वारर्हे ऽस्मि च यद्यहम् / भवतस्तदभीप्सामि हेतुमस्त्राण्यशेषतः

ဟေ ဒေဝ၊ သင် ပီတိတော်မူ၍ ငါသည် ဆုတောင်းခံထိုက်သူ ဖြစ်ပါက၊ သင်ထံမှ အကြောင်းရင်းနှင့် လျှို့ဝှက်နည်းပါးပါဝင်သော ဒိဗ္ဗအက်စတြာ အားလုံးကို အကုန်အစင် တောင်းခံပါသည်။

Verse 37

अस्त्रे शस्त्रे च शास्त्रे च न मत्तो ऽभ्यधिको भवेत् / लोकेषु मांरणेजेता न भवेत्त्वत्प्रसादतः

အက်စတြာ၊ ရှတ်စတြာနှင့် ရှာစတြာတို့၌ ငါ့ထက်သာသူ မရှိစေ; သင်၏ ပရသာဒကြောင့် လောကတို့၌ သေခြင်းကို အနိုင်ယူသူလည်း မရှိစေ။

Verse 38

वसिष्ठ उवाच तथेत्युक्त्वा ततः शंभुरस्त्रशस्त्राण्यशेषतः / ददौ रामाय सुप्रीतः समन्त्राणि क्रमान्नृप

ဝသိဋ္ဌက “ထိုသို့ပင်” ဟုဆိုပြီးနောက်၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်သော သမ္ဘူသည် မန္တရများနှင့်တကွ အက်စတြာနှင့် ရှတ်စတြာအားလုံးကို အစဉ်လိုက် ရာမအား ပေးအပ်တော်မူ၏၊ အို မင်းကြီး။

Verse 39

सप्रयोगं ससंहारमस्त्रग्रामं चतुर्विधम् / प्रसादाभिमुखो रामं ग्राहयामास शङ्करः

အသုံးပြုနည်းနှင့် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းနည်းပါသော အက်စတြာအုပ်စု လေးမျိုးကို ပရသာဒဖြင့် မျက်နှာတော်မူသော ရှင်ကရသည် ရာမအား လက်ခံယူစေ၏။

Verse 40

असंगवेगं शुभ्राश्वं सुध्वजं च रथोत्तमम् / इषुधी चाक्षयशरौ ददौ रामाय शङ्करः

ရှင်ကရသည် ရာမအား အတားအဆီးမရှိသော အမြန်နှုန်းရှိသည့် ဖြူရောင်မြင်း၊ အလှတံခွန်ပါသော အထူးကောင်းမွန်သည့် ရထားနှင့် မကုန်ခန်းသော မြားများပါသည့် မြားအိတ်ကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 41

अभेद्यमजरं दिव्यं दृढज्यं विजयं धनुः / सर्वशस्त्रसहं चित्रं कवचं च महाधनम्

မဖောက်ဖျက်နိုင်၊ မအိုမင်း၊ ဒိဗ္ဗ၊ ကြိုးတင်းခိုင်သော ‘ဝိဇယ’ လေးနှင့်၊ လက်နက်အားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော လှပ၍ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ကာဝချ်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 42

अजेयत्वं च युद्धेषु शौर्यं चाप्रतिमं भुवि / स्वेच्छया धारणे शाक्तिं प्राणानां च नराधिप

အို နရာဓိပ! သူသည် သင့်အား စစ်ပွဲများတွင် မရှုံးနိုင်ခြင်း၊ မြေပေါ်၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သတ္တိ၊ နှင့် မိမိဆန္ဒအတိုင်း ပရာဏကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သော အင်အားကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 43

ख्यातिं च बीजमेत्रेण तन्नाम्ना सर्वलौकिकीम् / तपः प्रभावं च महत्प्रददौ भार्गवाय सः

အမည်၏ မျိုးစေ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြင့်ပင် သူသည် လောကအနှံ့ ကျော်ကြားမှုကို ပေးတော်မူပြီး၊ ဘာရ္ဂဝအား မဟာတပဿ၏ အာနုභာဝကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။

Verse 44

भक्ति चात्मनि रामाय दत्त्वा राजन्यथोचिताम् / सहितः सकलैर्भूतैश्चामरैश्चन्द्रशेखरः

စန္ဒြရှေခရသည် ရာမအား မိမိအပေါ် ရာဇသင့်တော်သော ဘက္တိကို ပေးတော်မူပြီး၊ ဘူတဂဏအပေါင်းနှင့် ချာမရကိုင်ဆောင်သူများနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ရှိနေတော်မူ၏။

Verse 45

तेनैव वपुषा शंभुः क्षिप्रमन्तरधाद्धरः / कृतकृत्यस्ततो रामो लब्ध्वा सर्वमभीप्सितम्

ထိုတူညီသော ဒိဗ္ဗရုပ်ဖြင့်ပင် မြေကိုထောက်မူသော သမ္ဘုသည် ချက်ချင်း မျက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ရာမသည် လိုလားသမျှကို ရရှိ၍ ကိစ္စပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 46

अदृश्यतां गते शर्वे महोदरमुवाच ह / महोदर मदर्थे त्वमिदं सर्वमशेषतः

ရှရ္ဝ မျက်ကွယ်သွားပြီးနောက် (ရာမ) သည် မဟောဒရအား ပြော၏— “အို မဟောဒရ၊ ငါ့အတွက် ဤအရာအားလုံးကို မကျန်မလပ် ဆောင်ရွက်လော့။”

Verse 47

रथचापादिकं तावत्परिरक्षितुमर्हसि / यदा कृत्यं ममैतेन तदानीं त्वं मया स्मृतः / रथचापादिकं सर्वं प्रहिणु त्वं मदन्तिकम्

ယခုအခါ ရထားစစ်၊ လေးနှင့် အခြားကိရိယာများကို စောင့်ရှောက်ထားပါ။ ဤအရာများဖြင့် ကျွန်ုပ်အလုပ်ရှိလာသည့်အခါ သင့်ကို သတိရမည်။ ထိုအချိန်တွင် ရထားနှင့် လေးအစုံအလင်ကို ကျွန်ုပ်ထံ ပို့ပေးပါ။

Verse 48

वसिष्ठ उवाच तथेत्युक्त्वा गते तस्मिन्भृगुवर्यो महोदरे / कृतकृत्यो गुरुजनं द्रष्टुं गन्तुमियेष सः

ဝသိဋ္ဌက “အဲဒီအတိုင်း” ဟု ဆို၏။ သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မဟောဒရ၌ ဘೃဂုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံး ရှိသူသည် တာဝန်ပြီးစီးကာ ဂုရုမဟာသူများကို တွေ့မြင်ရန် သွားလိုစိတ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 49

गच्छन्नथ तदासौ तु हिमाद्रिवनगह्वरे / विवेश कन्दरं रामो भाविकर्मप्रचोदितः

ထို့နောက် သွားရင်းလာရင်း ရာမသည် ဟိမာဒြိတောင်တန်း၏ တောအနက်ရှိုင်းရာ ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရောက်ကာ အနာဂတ်ကံ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဂူတစ်ခုထဲ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 50

स तत्र ददृशे बालं धृतप्राणमनुद्रुतम् / व्याघ्रेण विप्रतनयं रुदन्तं भीतभीतवत्

အဲဒီမှာ သူသည် ကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့မြင်하였다—အသက်ရှုကို ထိန်းထားပြီး ထွက်ပြေးမရ—ကျားကြောင့် အလွန်ကြောက်လန့်ကာ ငိုနေသော ဗြာဟ္မဏသားကို။

Verse 51

दृष्ट्वानुकंपहृदयस्तत्परित्राणकातरः / तिष्ठतिष्ठेति तं व्याघ्रं वदन्नुच्चैरथान्वयात्

အဲဒါကို မြင်သော် သူ၏နှလုံးသည် ကရုဏာဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၍ ကယ်တင်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်ကာ “ရပ်၊ ရပ်” ဟု အသံကျယ်ကျယ် အော်ကာ ကျားဆီသို့ ပြေးသွား하였다။

Verse 52

तमनुद्रुत्य वेगेन चिरादिव भृगूद्वहः / आससाद वने घोरं शार्दूलमतिभीषणम्

အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လိုက်လံတ追၍ ဘೃဂုမျိုးနွယ်၏ အထွတ်အမြတ်သည် အချိန်ကြာပြီးနောက်ကဲ့သို့ တောထဲ၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကျားကို ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံ하였다။

Verse 53

व्याघ्रेणानुद्रुतः सो ऽपि पलायन्वनगह्वरे / निपपात द्विजसुतस्त्रस्तः प्राणभयातुरः

ကျားက လိုက်လံတ追သဖြင့် ဗြာဟ္မဏသားလည်း တောအတွင်း ချိုင့်ဝှမ်းများသို့ ပြေးလွှားကာ အသက်အန္တရာယ်ကြောက်ရွံ့၍ လဲကျသွား하였다။

Verse 54

रामो ऽपि क्रोधरक्ताक्षो विप्रपुत्रपरीप्सया / तृणमूलं समादाय कुशास्त्रेणाभ्यमन्त्रयत्

ဗြာဟ္မဏသားကို ကာကွယ်လိုသဖြင့် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီနေသော ရာမသည် မြက်ရင်းကို ယူကာ ကုရှာஸ္တရ မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရပြု하였다။

Verse 55

तावत्तरक्षुर्बलवानाद्रवत्पतितं द्विजम् / दृष्ट्वा ननादसुभृशं रोदसी कम्पयन्निव

ထိုခဏတွင် အားကြီးသော ဝက်ဝံသည် လဲကျနေသော ဒွိဇကို မြင်၍ ပြေးလာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်하였다။

Verse 56

दग्ध्वा त्वस्त्राग्निना व्याघ्रं प्रहरन्तं नखाङ्कुरैः / अकृतव्रणमेवाशु मोक्षयामास तं द्विजम्

လက်သည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကျားကို အစတြာအဂ္နိဖြင့် မီးရှို့ပြီး၊ ဒွိဇကို အနာမရှိဘဲ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်စေ하였다။

Verse 57

सो ऽपि ब्रह्माग्निनिर्दग्धदेहः पाप्मा नभस्तले / गान्धर्वं वपुरास्थाय राममाहेति सादरम्

သူလည်း ဗြဟ္မာမီးဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာလောင်ကျွမ်းပြီး ကောင်းကင်တွင် ဂန္ဓဗ္ဗရုပ်ကို ခံယူကာ ရာမအား လေးစားစွာ ပြော하였다။

Verse 58

विप्रशापेन भोपूर्वमहं प्राप्तस्तरक्षुताम् / गच्छामि मोचितः शापात्त्वयाहमधुना दिवम्

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ယခင်က ဗြာဟ္မဏ၏ ကျိန်စာကြောင့် ငါ ရက္ခသဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု သင်က ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်စေသဖြင့် ငါ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားမည်။

Verse 59

इत्युक्त्वा तु गते तस्मिन्रामो वेगेन विस्मितः / पतितं द्विजपुत्रं तं कृपया व्यवपद्यत

ဤသို့ပြောပြီး သူထွက်သွားသောအခါ ရာမသည် အံ့အားသင့်ကာ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှား၍ လဲကျနေသော ဗြာဟ္မဏသားကို ကရုဏာဖြင့် ချဉ်းကပ်하였다။

Verse 60

माभैरेवं वदन्वाणीमारादेव द्विजात्मजम् / परमृशत्तदङ्गानि शनैरुज्जीवयन्नृप

“မကြောက်ပါနဲ့” ဟုဆိုကာ ဘုရင်ရာမသည် အနီးမှပင် ဗြာဟ္မဏသား၏ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ထိတွေ့၍ တဖြည်းဖြည်း အသက်ပြန်ဝင်စေ하였다။

Verse 61

रामेणोत्थापितश्चैवं स तदोन्मील्य लोचने / विलोकयन्ददर्शाग्रे भृगुश्रेष्ठमवस्थितम्

ရာမက ထူထောင်ပေးသဖြင့် သူသည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ လှည့်ကြည့်ရာ ရှေ့တွင် ဘೃဂုအမြတ်ဆုံး ရှိနေသည်ကို မြင်하였다။

Verse 62

भस्मीकृतं च शार्दूलं दृष्टवा विस्मयमागतः / गतभीराह कस्त्वं भोः कथं वेह समागतः

ကျားကို မီးလောင်၍ ပြာဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သဖြင့် သူသည် အံ့ဩသွား၏။ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းပြီး “အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ ဤနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း” ဟု မေး၏။

Verse 63

केन वायं निहन्तुं मामुद्यतो भस्मसात्कृतः / तरक्षुर्भीषणाकारः साक्षान्मृत्युरिवापरः

ငါ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်သူ ဤသူကို မည်သူက ပြာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်သနည်း။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဤတရက္ရှုသည် တကယ်တမ်း အခြားမရဏတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

Verse 64

भयसंमूढमनमो ममाद्यापि महामते / हते ऽपि तस्मिन्नखिला भान्ति वै तन्मया दिशः

အို မဟာပညာရှိ၊ ငါ့စိတ်သည် ယခုထိ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မူးဝေတုန်လှုပ်နေဆဲ။ သူကို သတ်ပြီးသော်လည်း အရပ်အနှံ့သည် သူ့အရိပ်ဖြင့် ပြည့်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 65

त्वामेव मन्ये सकलं पिता माता सुत्दृद्गुरू / परमापदमापन्नं त्वं मां समुपजीवयन्

ငါသည် သင်ကိုပင် အရာအားလုံးဟု ထင်မြင်သည်—အဖေ၊ အမေ၊ သားနှင့် တည်ကြည်သော ဆရာ။ ငါသည် အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ထဲကျသော်လည်း သင်က ငါ့ကို အသက်ရှင်စေသော အားထားရာဖြစ်၏။

Verse 66

आसीन्मुनिवरः कश्चिच्छान्तो नाम महातपाः / पुत्रस्तस्यास्मि तीर्थार्थी शालग्राममयासिषम्

ယခင်က “ရှာန္တ” ဟု အမည်ရသော မဟာတပသီ ရှင်မုနိတစ်ပါးရှိ၏။ ငါသည် သူ၏သား၊ တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးသွားလိုသူဖြစ်ပြီး၊ ရှာလဂြာမဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။

Verse 67

तस्मात्संप्रस्थितश्शैलं दिदृक्षुर्गन्धमादनम् / नानामुनिगणैर्जुष्टं पुण्यं बदरिकाश्रमम्

ထို့ကြောင့် ငါသည် ဂန္ဓမာဒန တောင်ကို မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ထွက်ခွာ၍ ရှင်တော်များအစုအဝေးများ နေထိုင်ကာ ဆည်းကပ်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော ဘဒရိကာအာရှရမ်သို့ သွားလေ၏။

Verse 68

गन्तुकामो ऽपहायाहं पन्थानं तु हिमाचले / प्रविशन्गहनं रम्यं प्रदेशालोकनाकुलम्

ဟိမာချလသို့ သွားလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ငါသည် လမ်းကြောင်းကို စွန့်၍ ထူထပ်လှပသော နေရာသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားဝေဝါးလေ၏။

Verse 69

दिशंप्राचीं समुद्दिश्य क्रोशमात्रमयासिषम् / ततो दिष्टवशेनाहं प्राद्रवं भयपीडितः

အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်၍ ငါသည် ကရိုးရှာ တစ်ခုသာ လျှောက်ခဲ့သေးသည်; ထို့နောက် ကံကြမ္မာအလိုဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖိစီးခံကာ ငါသည် ပြေးလွှားလေ၏။

Verse 70

पतितश्च त्वया भूयोभूमेरुत्थापितो ऽधुना / पित्रेव नितरां पुत्रः प्रेम्णात्यर्थं दयालुना / इत्येष मम वृत्तान्तः साकल्येनोदितस्तव

ငါသည် လဲကျခဲ့သော်လည်း ယခု သင်သည် ငါကို မြေပြင်မှ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးခဲ့သည်—အလွန်ကြင်နာသော ဖခင်က ချစ်ခြင်းဖြင့် သားကို ထူထောင်သကဲ့သို့။ ဤသည်ပင် ငါ၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်ထံ ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 71

वसिष्ठ उवाच इति पृष्टस्तदा तेन स्ववृत्तान्तमशेषतः / कथयामास राजेन्द्र रामस्तस्मै यथाक्रमम्

ဝသಿಷ್ಠက မိန့်ကြားသည်—အို မင်းမြတ်ရေ၊ ထိုသို့ မေးမြန်းခံရသော် ရာမသည် မိမိ၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ထိုသူအား အစဉ်လိုက် ပြောပြလေ၏။

Verse 72

ततस्तौ प्रीतिसंयुक्तौ कथयन्तौ परस्परम् / स्थित्वा नातिचिरं कालमथ गन्तुमियेष सः

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပျော်ရွှင်မေတ္တာဖြင့် ပြည့်ဝကာ အပြန်အလှန် စကားပြောရင်း အချိန်မကြာခဏ ရပ်နေပြီးနောက် သူသည် ထွက်ခွာလိုစိတ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 73

अन्वीयमानस्तेनाथ रामस्तस्माद्गुहामुखात् / निष्क्रम्यावसथं पित्रोः संप्रतस्थे मुदान्वितः

သူ၏နောက်လိုက်မှုဖြင့် ရာမသည် ဂူဝမှ ထွက်ကာ မိဘတို့၏ နေရာသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာ하였다။

Verse 74

अकृतव्रण एवासौ व्याघ्रेण भुवि पातितः / रामेण रक्षितश्चाभुद्यस्माद्ध्याघ्रं विनिघ्नता

သူသည် ဒဏ်ရာမရှိသေးဘဲ ကျားကြောင့် မြေပေါ်သို့ လဲကျခဲ့သည်; သို့သော် ရာမသည် ကျားကို သတ်၍ သူ့ကို ကာကွယ်ခဲ့သောကြောင့် သူသည် လွတ်မြောက်하였다။

Verse 75

तस्मात्तदेव नामास्य बभूव प्रथितं भुवि / विप्रपुत्रस्य राजेन्द्र तदेतत्सो ऽकृतव्रणः

ထို့ကြောင့် ရာဇင်ဒြာ၊ ဗြာဟ္မဏသား၏ အမည်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလာပြီး ‘အကೃತဝြဏ’ ဟု ခေါ်တွင်လာ하였다။

Verse 76

तदा प्रभृति रामस्य च्छायेवातपगा भुवि / बभूव मित्रमत्यर्थं सर्वावस्थासु पार्थिव

ထိုအချိန်မှစ၍ ပာရ္ထိဝာ၊ သူသည် မြေပေါ်တွင် ရာမအတွက် နေပူထဲက အရိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး အခြေအနေအားလုံးတွင် အလွန်ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 77

स तेनानुगतो राजन्भृगोरासाद्य सन्निधिम् / दृष्ट्वा ख्यातिं च सो ऽभ्येत्य विनयेनाभ्यवादयत्

အို မင်းကြီး၊ သူသည် ထိုသူကိုလိုက်၍ ဘൃဂု ရှင်ရသီ၏ အနီးသို့ ရောက်လာသည်။ ချျာတီကို မြင်ပြီး နိမ့်ချစွာ ရှေ့တိုးကာ ဂါရဝပြု၍ နမස්ကာရပြု하였다။

Verse 78

स ताभ्यां प्रियमाणाभ्यामाशीर्भिरभिनन्दितः / दिनानि कतिचित्तत्र न्यवसत्तत्प्रियेप्सया

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပျော်ရွှင်၍ အာရှီဝါဒများဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။ သူတို့၏ ချစ်ခင်မှုကို ရလိုသဖြင့် သူသည် အဲဒီမှာ ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်하였다။

Verse 79

ततस्तयोरनुमते च्यवनस्य महामुनेः / आश्रमं प्रतिचक्राम शिष्यसंघैः समावृतम्

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် သူသည် မဟာမုနိ ချျဝန၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ဆရာသည် တပည့်အစုအဝေးများဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။

Verse 80

नियन्त्रितान्तः करणं तं च संशान्तमानसम् / सुकन्याचापि तद्भार्यामवन्दत महामनाः

အတွင်းအင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းနေသော ထိုမုနိကိုလည်း၊ သူ၏ ဇနီး စုကန်ယာကိုလည်း ထိုမဟာစိတ်ရှိသူက ဂါရဝပြု၍ နမස්ကာရပြု하였다။

Verse 81

ताभ्यां च प्रीतियुक्ताभ्यां रामः समभिनन्दितः / और्वाश्रमं समापेदे द्रष्टुकामस्तपोनिधिम्

သူတို့နှစ်ဦး၏ ချစ်ခင်ပြည့်ဝသော ကြိုဆိုမှုဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရပြီးနောက် ရာမသည် တပဿာ၏ နిధိကို တွေ့မြင်လိုသဖြင့် အော်ဝ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 82

तं चाभिवाद्य मेधावी तेन च प्रतिनन्दितः / उवास तत्र तत्प्रीत्या दिनानि कतिचिन्नृप

ပညာရှိသူသည် ထိုသူအား ဂါရဝပြု၍ နမස්ကာရပြုလေ၏၊ ထိုသူလည်း ချစ်ခင်စွာ ပြန်လည်ကြိုဆိုလေ၏။ အို မင်းကြီး၊ သူ၏နှစ်သက်မှုအတွက် ထိုနေရာ၌ ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်လေ၏။

Verse 83

विसृष्टस्तेन शनकैरृचीकभवनं मुदा / प्रतस्थे भार्गवः श्रीमानकृतव्रणसंयुतः

သူက တဖြည်းဖြည်း ခွင့်ပြု၍ လွှတ်လိုက်သဖြင့်၊ ဂုဏ်သရေရှိသော ဘာရ္ဂဝသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရုချီက၏ အာရှရမ်သို့ ထွက်ခွာလေ၏၊ သူ၏ဒဏ်ရာများလည်း ပျောက်ကင်းပြီးဖြစ်သည်။

Verse 84

अवन्दत पितुः पित्रोर्नत्वा पादौ पृथक् पृथक् / तौ च तं नृप संहर्षाच्चाशिषा प्रत्यनन्दताम्

သူသည် အဖေ၊ အမေတို့၏ ခြေတော်ကို သီးသန့်စီ ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုလေ၏။ အို မင်းကြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဝမ်းမြောက်၍ ကောင်းချီးပေးကာ ပြန်လည်ကြိုဆိုလေ၏။

Verse 85

पृष्टश्च ताभ्यामखिलं निजवृत्तमुदारधीः / कथयामास राजेन्द्र यथावृत्तमनुक्रमात्

သူတို့နှစ်ဦး မေးမြန်းသော်၊ စိတ်ဓာတ်မြင့်မားသူသည် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ဖြစ်စဉ်အတိုင်း အစဉ်လိုက် ပြောကြားလေ၏။

Verse 86

स्थित्वा दिनानि कतिचित्तत्रापि तदनुज्ञया / जगामावसथं पित्रोर्मुदा परमया युतः

အဲဒီမှာလည်း ရက်အနည်းငယ် နေပြီးနောက်၊ သူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ မိဘတို့၏ နေအိမ်သို့ သွားလေ၏။

Verse 87

अभ्येत्य पितरौ राजन्नासी नावाश्रमोत्तमे / अवन्दत तयोः पादौ यथावद्भृगुनन्दन

အို မင်းကြီး၊ ဘൃဂုနန္ဒနသည် မိဘတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ၍ အထူးမြတ်သော နာဝအာရှရမ်၌ ထိုင်ကာ ထုံးတမ်းအတိုင်း မိဘတို့၏ ခြေတော်ကို ဦးညွှတ်ဝတ်ပြု하였다။

Verse 88

पादप्रणामावनतं समुत्थाप्य च सादरम् / आश्लिष्य नेत्रसलिलैर्नन्दन्तौ पर्यषिञ्चताम्

ခြေတော်ကို ဦးညွှတ်နေသူကို သူတို့နှစ်ဦးက လေးစားစွာ ထူထောင်ပေး၍ ဖက်လှုပ်ကာ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် မျက်ရည်ရေဖြင့် စိုစွတ်စေ하였다။

Verse 89

आशीर्भिरभिनन्द्याङ्के समारोप्य सुहुर्मुखम् / विक्षन्तौ तस्य चाङ्गानि परिस्पृश्यापतुर्मुदम्

ကောင်းချီးပေး၍ ချီးမွမ်းကာ မျက်နှာလှပသော သားကို ပေါင်ပေါ်တင်ထိုင်စေပြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ကြည့်ရှုထိတွေ့သဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး အလွန်ဝမ်းမြောက်하였다။

Verse 90

अपृच्छताञ्च तौ रामं कलेनैतावता त्वया / किं कृतं पुत्र को वायं कुत्र वा त्वमुपस्थितः

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးက ရာမကို မေးကြသည်— “သားရေ၊ ဒီလောက်အချိန်အတွင်း မင်းဘာလုပ်ခဲ့သလဲ။ ဒီသူက ဘယ်သူလဲ။ မင်းက ဘယ်ကနေ ဒီမှာ ရောက်လာတာလဲ။”

Verse 91

कथं सह सकाशे त्वमास्थितो वात्र वागतः / त्वयेतदखिलं वत्स कथ्यतां तथ्यमावयोः

“မင်းက သူ့အနားမှာ ဘယ်လိုနေခဲ့သလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာသလဲ။ သားရေ၊ ဒီအရာအားလုံးကို ငါတို့နှစ်ဦးအား အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ။”