Adhyaya 24

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे त्रयोविंशतितमो ऽध्यायः वसिष्ठ उवाच इत्युक्तस्तेन भूपाल रामो मतिमतां वरः / निरूप्य मनसा भूयस्तमुवाचाभिविस्मितम्

ဤသို့ သီရိ ဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ (ဝါယုမဟာသတ္တဝါ ပြောကြားသည့်) အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓ္ဓာတပဒ၌ နှစ်ဆယ့်သုံးမြောက် အခန်း ဖြစ်၏။ ဝသိဋ္ဌက ဆိုသည်—ထိုစကားကို ကြားပြီး ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရာဇာ ရာမသည် စိတ်ဖြင့် ထပ်မံစဉ်းစားကာ အံ့ဩလျက် သူ့အား ပြော하였다။

Verse 2

राम उवाच कस्त्वं ब्रूहि महाभाग न वै प्राकृतपूरुषः / इन्द्रस्येवानुभावेन वपुरालक्ष्यते तव

ရာမက ပြောသည်—“အို မဟာဘဂါ၊ သင်သည် မည်သူနည်း ပြောပါ; သင်သည် သာမန်လူမဟုတ်။ အိန္ဒြာကဲ့သို့ အာနုဘော်ကြောင့် သင့်ကိုယ်ရုပ်သည် ထင်ရှားတောက်ပနေသည်။”

Verse 3

विचित्रार्थपदौदार्यगुणगांभीर्यजातिभिः / सर्वज्ञस्यैव ते वाणी श्रूयते ऽतिमनोहरा

အဓိပ္ပါယ်အမျိုးမျိုး၊ စကားလုံးမြင့်မြတ်မှု၊ ဂုဏ်သတ္တိနှင့် နက်နဲမှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော သင့်ဝါဏီသည် အရာအားလုံးသိသူ၏ စကားကဲ့သို့ အလွန်စိတ်မိုက်ဖွယ် ကြားရသည်။

Verse 4

इन्द्रो वह्निर्यमो धाता वरुणो वा धनाधिपः / ईशानस्तपनो ब्रह्मा वायुः सोमो गुरुर्गुहः

သင်သည် အိန္ဒြာလား၊ အဂ္နိလား၊ ယမလား၊ ဓာတာလား၊ ဝရုဏလား၊ သို့မဟုတ် ဓနာဓိပ ကုဗေရလား။ ဒါမှမဟုတ် အီရှာန၊ နေမင်း၊ ဘြဟ္မာ၊ ဝါယု၊ ဆိုမ၊ ဂုရု (ဗြဟස්ပတိ) သို့မဟုတ် ဂုဟလား။

Verse 5

एषामन्यतमः प्रायो भवान्भवितुमर्हति / अनुभावेन जातिस्ते हृदिशङ्कां तनोति मे

ဤတို့အနက် တစ်ဦးတည်းက သင်ဖြစ်သင့်သည်ဟု ထင်ရသည်။ သင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် သင်၏ အတ္တသဘောသည် ငါ့နှလုံး၌ သံသယကို ဖြန့်ကျက်စေသည်။

Verse 6

मायावी भगवान्विष्णुः श्रूयते पुरुषोत्तमः / को वा त्वं वपुषानेन ब्रूहि मां समुपागतः

မాయာတန်ခိုးရှိသော ဘဂဝန် ဝိෂ္ဏုကို ပုရုရှိုတ္တမဟု ကြားရသည်။ ဤရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ငါ့ထံလာသော သင်သည် မည်သူနည်း၊ ငါ့အား ပြောပါ။

Verse 7

अथ वा जगतां नाथः सर्वज्ञः परमेश्वरः / परमात्मात्मसंभूतिरात्मारामः सनातनः

မဟုတ်လျှင် သင်သည် လောကတို့၏ နာထ၊ အရာအားလုံးကို သိသော ပရမေရှ္ဝရ ဖြစ်သည်။ ပရမాత್ಮမှ ပေါ်ထွန်း၍ အတ္တ၌ ပျော်မြူးသော အာတ္မာရာမ၊ နိစ္စတန်။

Verse 8

स्वच्छन्दचारी भगवाञ्छिवः सर्वजगन्मयः / वपुषानेन संयुक्ते भवान्भवितुमर्हति

လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာသော၊ လောကအားလုံးကို ဖြန့်ကျက်နေသော ဘဂဝန် ရှိဝ ဖြစ်သည်။ ဤရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ယှဉ်တွဲ၍ သင်ဖြစ်သင့်သည်။

Verse 9

नान्यस्येदृग्भवेल्लोके प्रभावानुगतं वपुः / जात्यर्थसौष्ठवोपेता वाणी चौदार्यशालिनी

ဤလောက၌ အခြားမည်သူမျှ ဤကဲ့သို့ အာနုဘော်လိုက်သော ကိုယ်ကာယ မရှိနိုင်။ ထို့ပြင် မျိုးရိုးဂုဏ်နှင့် အဓိပ္ပါယ်လှပမှု ပါဝင်၍ ဥဒာရသဘောပြည့်ဝသော စကားလည်း မရှိ။

Verse 10

मन्ये ऽहं भक्तवात्सल्याद्वानेन वपुषाहरः / प्रत्यक्षतामुपगतो संदेहो ऽस्मत्परीक्षया

ဘက္တဝတ္ဆလျကြောင့် ဟရီသည် တောနေသူ၏ရုပ်ကိုခံယူကာ မျက်မြင်ပေါ်ထွက်လာသည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်သည်။ ဤစမ်းသပ်မှုကြောင့် သံသယလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 11

न केवलं भवान् व्याधस्तेषां नेदृग्विधाकृतिः / तस्मात्तुभ्यं नमस्तस्मै सुरुपं संप्रदर्शय

သင်သည် မုဆိုးသာမက၊ သူတို့တွင် ဤသို့သောရုပ်သဏ္ဌာန် မရှိပါ။ ထို့ကြောင့် သင့်အားလည်း နမസ്കာရ၊ ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံးအားလည်း နမസ്കာရ—သင်၏ သုရုပ်ကို ပြသပါ။

Verse 12

आविष्कुर्वन्प्रसीदात्ममहिमानुगुणं वपुः / ममानेकविधा शङ्कामुच्येत येन मानसी

သင်၏အတ္တမဟိမာနှင့် ကိုက်ညီသောရုပ်ကို ထင်ရှားပြ၍ ကရုဏာပြုပါ။ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်စိတ်ထဲရှိ အမျိုးမျိုးသော သံသယများ လွတ်ကင်းပါစေ။

Verse 13

प्रसीद सर्वभावेन बुद्धिमोहौ ममाधुना / प्रणाशय स्वरूपस्य ग्रहणादेव केवलम्

အလုံးစုံသောစိတ်ဖြင့် ကရုဏာပြုပါ။ ယခု ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်မောဟနှင့် မောဟကို သင်၏စွရုပ်ကို သိမြင်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးပေးပါ။

Verse 14

प्रार्थयेत्वां महाभाग प्रणम्य शिरसासकृत् / कस्त्वं मे दर्शयात्मानं बद्धो ऽयं ते मयाञ्जलिः

မဟာဘဂါ၊ ခေါင်းငုံ့၍ တစ်ကြိမ် နမസ്കာရပြုကာ ကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါသည်—သင်သည် မည်သူနည်း။ ကျွန်ုပ်အား သင်၏အတ္တကို ပြပါ; ဤသည် သင့်အတွက် ကျွန်ုပ်၏ လက်အုပ်ချီ (အঞ্জလိ) ဖြစ်သည်။

Verse 15

इत्युक्त्वा तं महाभाग ज्ञातुमिच्छन्भृगूद्वहः / उपविश्य ततो भूमौ ध्यानमास्ते समाहितः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဘೃဂုဝంశ၏ မြတ်သူသည် သိလိုသောဆန္ဒဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဓ్యာနသမာဓိ၌ နေ၏။

Verse 16

बद्धपद्मासनो मौनी यतवाक्कायमानसः / निरुद्धप्राणसंचारो दध्यौ चिरमुदारधीः

သူသည် ပဒ္မာသနကို ခိုင်မြဲစွာ ချုပ်တည်း၍ မောနဖြစ်ကာ စကား၊ ကိုယ်၊ စိတ်ကို ထိန်းသိမ်းပြီး ပရာဏ လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးကာ ဉာဏ်မြင့်စွာ အချိန်ကြာကြာ ဓ్యာနပြု၏။

Verse 17

सन्नियम्येन्द्रियग्रामं मनो हृदि निरुध्य च / चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम्

အင်ဒြိယများကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်၍ စိတ်ကို နှလုံးတွင် တားဆီးကာ ဓ്യာနမြင်ကွင်းဖြင့် ဒေဝေရှ၊ လောကဂုရုကို စဉ်းစားတော်မူ၏။

Verse 18

अपश्यच्च जगन्नाथमात्मसंधानचक्षुषा / स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम्

အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်မှု၏ မျက်စိဖြင့် သူသည် ဇဂန္နာထကို မြင်၏—ကိုယ့်ဘက္တများကို ကရုဏာပေးသူ၊ သားကောင်လိုက် မုဆိုး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသူ။

Verse 19

तत उन्मील्य नयने शीघ्रमुत्थाय भार्गवः / ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम्

ထို့နောက် ဘာရ္ဂဝသည် မျက်စိဖွင့်၍ ချက်ချင်း ထ၍ ရပ်ကာ၊ ထိုတူညီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဒေဝကို မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်၏။

Verse 20

आत्मनो ऽनुग्रहार्थाय शरण्यं भक्तवत्सलम् / आविर्भूतं महाराज दृष्ट्वा रामः ससंभ्रमम्

မဟာရာဇာ၊ မိမိအပေါ် အနုဂ्रहပေးရန် အားကိုးရာဖြစ်သော ဘက္တဝတ္ဆလ ဒေဝတော် ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို မြင်သော် ရာမသည် လေးစားကြောက်ရွံ့သည့် စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။

Verse 21

रोमाञ्छोद्भिन्नसर्वाङ्गो हर्षाश्रुप्लुतलोचनः / पपात पादयोर्भूमौ भक्त्या तस्य महामतिः

ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး ရောမန်ချဖြစ်၍ ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်ကြောင့် မျက်စိစိုစွတ်သော်၊ ထိုမဟာပညာရှိသည် ဘက္တိဖြင့် သူ၏ခြေတော်အနီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျကန်တော့လေ၏။

Verse 22

स गद्गदमुवाचैनं संभ्रमाकुलया गिरा / शरणं भव शर्वेति शङ्करेत्यसकृन्नृप

အရှင်မင်းကြီး၊ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အသံတုန်တုန်ဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောလေ၏— “အို သရ்வ၊ အို ရှင်ကရ၊ ကျွန်ုပ်၏ အားကိုးရာ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 23

ततः स्वरुपधृक् शंभुस्तद्भक्तिपरितोषितः / राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि

ထို့နောက် မိမိ၏ သဘောရုပ်ကို ထိန်းထားသော ရှမ္ဘုသည် သူ၏ ဘက္တိကြောင့် ကျေနပ်၍ မြေပြင်ပေါ် ဦးညွှတ်ကန်တော့နေသော ရာမကို ထူထောင်ပေးလေ၏။

Verse 24

उत्थापितो जगद्धात्रा स्वहस्ताभ्यां भृगूद्वहः / तुष्टाव देवदेवेशं पुरः स्थित्वा कृताजलिः

ကမ္ဘာကို ထိန်းသိမ်းသော အရှင်သည် မိမိလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ကို ထူထောင်ပေးလေ၏။ ထို့နောက် ဘൃဂုဝంశ၏ ထူးချွန်သူသည် ရှေ့တွင် ရပ်၍ လက်အုပ်ချီကာ ဒေဝတို့၏ အရှင်ကို ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 25

राम उवाच नमस्ते देवदेवाय शङ्करायादिमूर्त्तये / नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमोनमः

ရာမက မိန့်တော်မူသည်— ဒေဝတို့၏ဒေဝ၊ အာဒီမూర్తိ သင်္ကရအား နမസ്കာရ။ ငြိမ်းချမ်း၍ အနန္တသော ရှර්ဝအား ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်နမস্কာရ။

Verse 26

नमस्ते नीलकण्ठाय नीललोहितमूर्त्तये / नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः

နီလကဏ္ဍ၊ အပြာနီရောင် မూర్తိရှိသူအား နမസ്കာရ။ ဘူတနာထ၊ ဘူတတို့နှင့် နေထိုင်သူအားလည်း နမস্কာရ။

Verse 27

व्यक्ताव्यक्तस्वरूपाय महादेवाय मीढुषे / शिवाय बहुरूपाय त्रिनेत्राय नमोनमः

ထင်ရှားသောနှင့် မထင်ရှားသော သဘာဝရှိ မဟာဒေဝ၊ ကောင်းချီးပေးသူအား နမസ്കာရ။ အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိ သုံးမျက်စိရှင် ရှိဝအား ထပ်ခါထပ်ခါ နမস্কာရ။

Verse 28

शरणं भव मे शर्व त्वद्भक्तस्य जगत्पते / भूयो ऽनन्याश्रयाणां तु त्वमेव हि परायणम्

ဟေ ရှර්ဝ၊ လောက၏ အရှင်! ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ ဘက္တ ဖြစ်သည်; ကျွန်ုပ်အတွက် ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပါ။ အခြားခိုလှုံရာမရှိသူတို့အတွက် သင်တစ်ပါးတည်းသာ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 29

यन्मयापकृतं देव दुरुक्तं वापि शङ्कर / अजानता त्वां भगवन्मम तत्क्षन्तुमर्हसि

ဟေ ဒေဝ၊ ဟေ သင်္ကရ! ကျွန်ုပ်က ပြုမိသော အပြစ် သို့မဟုတ် ကြမ်းတမ်းသော စကားရှိခဲ့လျှင်၊ သင်ကို မသိမမြင်မှုကြောင့်—ဟေ ဘဂဝန်—ကျေးဇူးပြု၍ ခွင့်လွှတ်ပါ။

Verse 30

अनन्यवेद्यरुपस्य सद्भावमिहकः पुमान् / त्वामृते तव सर्वेश सम्यक् शक्रोति वेदितुम्

အို စကြဝဠာအရှင် (Sarveśa)၊ အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် မသိနိုင်သော သင်၏ရုပ်သဘော၏ အမှန်တရားကို သင်မရှိလျှင် ဤလောက၌ မည်သူက မှန်ကန်စွာ သိနိုင်မည်နည်း။

Verse 31

तस्मात्त्वं सर्वभावेन प्रसीद मम शङ्कर / नान्यास्ति मे गतिस्तुभ्यं नमो भूयो नमो नमः

ထို့ကြောင့် အို ကျွန်ုပ်၏ ရှင်ကရာ (Śaṅkara)၊ စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ကျွန်ုပ်အပေါ် သနားကြင်နာ၍ ပျော်ရွှင်ပါ။ သင်မှတပါး ကျွန်ုပ်အတွက် အခြားအရာမရှိ; နမော၊ ထပ်မံနမော၊ အကြိမ်ကြိမ်နမော။

Verse 32

वसिष्ठ उवाच इति संस्तूयमानस्तु कृताञ्जलिपुटं पुरः / तिष्ठन्तमाह भगवान्प्रसन्नात्मा जगन्मयः

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်—ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရ၍ လက်အုပ်ချီကာ ရှေ့တွင် ရပ်နေသူအား၊ စိတ်ကြည်လင်၍ လောကတစ်ဝှမ်း ပြည့်နှံ့သော ဘဂဝန်က မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 33

भगवानुवाच प्रीतो ऽस्मि भवते तात तपसानेन सांप्रतम् / भक्त्या चैवानपायिन्या ह्यपि भार्गवसत्तम

ဘဂဝန် မိန့်တော်မူသည်—အို သားရေ၊ ယခုအခါ သင်ပြုသော တပသ္စျာကြောင့် ငါ ပျော်ရွှင်၏။ ထို့ပြင် အို ဘာရ္ဂဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ မလျော့မတိမ်းသော သင်၏ ဘက္တိကြောင့်လည်း ပျော်ရွှင်၏။

Verse 34

दास्ये चाभि मतं सवे भवते ऽहं त्वया वृतम् / भक्तो हि मे त्वमत्यर्थं नात्र कार्या विचारणा

ကျွန်တော်၏ အမှုထမ်းဖြစ်လိုသော ဒါသျဘောဖြင့်လည်း၊ အို အလုံးစုံသောအရှင်၊ သင်သည် ငါ့ကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သင်သည် ငါ၏ အလွန်အမင်း ဘက္တဖြစ်၏; ဤအရာ၌ စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 35

मयैवावगतं सर्वं त्दृदि वत्ते ऽद्यवर्त्तते / तस्माद्ब्रवीमि यत्त्वाहं तत्कुरुष्वाविशङ्कितम्

ယနေ့ သင်၏နှလုံး၌ ရှိသမျှကို ငါ အပြည့်အဝ သိပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါ ပြောသမျှကို သံသယမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်လော့။

Verse 36

नास्त्राणां धारणे वत्स विद्यते शक्तिरद्य ते / रौद्राणां तेन भूयो ऽपि तपो घोरं समाचर

ချစ်သား၊ ယနေ့ သင်၌ အස්တြာကို ကိုင်ဆောင်နိုင်သော အင်အား မရှိသေး။ ထို့ကြောင့် ရောဒြ အස්တြာများအတွက် ပို၍ ပြင်းထန်သော တပဿကို ကျင့်လော့။

Verse 37

परीत्य पृथिवीं सर्वां सर्वतीर्थेषु च क्रमात् / स्रात्वा पवित्रदेहस्त्तवं सर्वाण्यस्त्राण्यवाप्स्यसि

ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် လှည့်လည်၍ တီရ္ထများအားလုံးတွင် အစဉ်လိုက် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ကိုယ်ကာယ သန့်ရှင်းလာပြီး အස්တြာအားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 38

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवस्तेनैव वपुषा विभुः / रामस्य पश्यतो राजन्क्षणेन भवभागकृत्

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် အာဏာကြီးသော ဒေဝသည် ထိုကိုယ်ရုပ်တည်းဟူသောပုံစံဖြင့်ပင် အန္တရာဓာန်သွား၏။ အရှင်မင်းကြီး၊ ရာမ ကြည့်နေစဉ် ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 39

अन्तर्हिते जगन्नाथे रामो नत्वा तु शङ्करम् / परीत्यवसुधां सर्वां तीर्थस्नाने ऽकरोन्मनः

ကမ္ဘာ၏ အရှင် (Jagannātha) အန္တရာဓာန်သွားပြီးနောက် ရာမသည် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ကာ ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် လှည့်လည်၍ တီရ္ထရေချိုးကို ပြုရန် စိတ်တည်၏။

Verse 40

ततः स पृथिवीं सर्वां परिक्रम्य यथाक्रमम् / चकार सर्वतीर्थेषु स्नानं विधिवदात्मवान्

ထို့နောက် သူသည် စိတ်ကိုထိန်းချုပ်သူဖြစ်၍ အစဉ်လိုက် မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို လှည့်လည်ပတ်ကာ တီရ္ထအားလုံး၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း သန့်စင်ရေချိုး하였다။

Verse 41

तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु तथा देवालयेषु च / पितॄन्देवांश्च विधिवदतर्पयदतन्द्रितः

တီရ္ထများ၊ အထင်ကရ က్షೇತ್ರများနှင့် ဘုရားကျောင်းများတွင် သူသည် မပျင်းမနာဘဲ ပိတೃများနှင့် ဒေဝများအား ထုံးတမ်းအတိုင်း တർပဏ ပူဇော်하였다။

Verse 42

उपवासतपोहोमजपस्नानादिसुक्रियाः / तीर्थेषु विधिवत्कुर्वन्परिचक्राम मेदिनीम्

အစာရှောင်ခြင်း၊ တပဿ၊ ဟိုးမ၊ ဇပ၊ သန့်စင်ရေချိုးခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကမ္မများကို တီရ္ထများတွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရင်း မြေကြီးကို လှည့်လည်ပတ်하였다။

Verse 43

एवं क्रमेण तीर्थेषु स्नात्वा चैव वसुंधराम् / प्रदक्षिणीकृत्य शनैः शुद्धदेहो ऽभवन्नृप

အရှင်မင်းကြီး၊ ဤသို့ အစဉ်လိုက် တီရ္ထများတွင် ရေချိုးပြီး မြေကြီးကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်သဖြင့် သူသည် တဖြည်းဖြည်း ကိုယ်ကာယသန့်စင်လာ하였다။

Verse 44

परीत्यैवं वसुमतीं भार्गवः शंभुशासनात् / जगाम् भूयस्तं देशं यत्र पूर्वमुवास सः

ဤသို့ ဝಸುမတီကို လှည့်လည်ပတ်ပြီးနောက်၊ သမ္ဘု၏ အမိန့်အတိုင်း ဘာရ္ဂဝသည် ယခင်က နေထိုင်ခဲ့သော ဒေသသို့ ပြန်လည်သွား하였다။

Verse 45

गत्वा राजन्सतत्रैव स्थित्वा देवमुमापतिम् / भक्त्या संपूजयामास तपोभिर्न्नियमैरपि

အို မင်းကြီး၊ သူသည် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်၍ ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေကာ ဥမာပတိ ဒေဝကို ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တပဿနှင့် နိယမများဖြင့်လည်း အာရాధနာပြု하였다။

Verse 46

एतस्मिन्नेव काले तु देवानामसुरैः सह / बभूव सुचिरं राजन्संग्रामो रोमहर्षणः

အို မင်းကြီး၊ ထိုအချိန်တည်းက ဒေဝများနှင့် အဆုရများအကြား အချိန်ကြာမြင့်၍ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ရင်ခုန်စရာ စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 47

ततो देवान्पराजित्य युद्धे ऽतिबलिनो ऽसुराः / अवापुरमरैश्वर्यमशेषमकुतोभयाः

ထို့နောက် အလွန်အားကြီးသော အဆုရများသည် စစ်ပွဲတွင် ဒေဝများကို အနိုင်ယူပြီး၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဒေဝအိုင်ශ්ဝရယအားလုံးကို လုံးဝရယူခဲ့သည်။

Verse 48

युद्धे पराजिता देवाः सकला वासवादयः / शङ्करं शरणं चग्मुर्हतैश्वर्या ह्यरातिभिः

စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားသော အင်ဒြာတို့အပါအဝင် ဒေဝအားလုံးသည် ရန်သူများကြောင့် အိုင်ශ්ဝရယ ပျက်စီးသဖြင့် ရှင်ကရ (Śaṅkara) ထံသို့ အကာအကွယ်တောင်း၍ သွားရောက်ခဲ့သည်။

Verse 49

तोषयित्वा जगन्नाथं प्रणामजय संस्तवैः / प्रार्थयामासुरसुरान्हन्तुं देवाः पिनाकिनम्

ပူဇော်ကန်တော့ခြင်း၊ အောင်ပွဲကြွေးကြော်သံနှင့် စတုတ္ထများဖြင့် ဇဂန္နာထကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက်၊ ဒေဝများသည် ပိနာကကိုင်ရှင်ထံ အဆုရများကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းပေးရန် ဆုတောင်းတင်ပြ하였다။

Verse 50

ततस्तेषां प्रतिश्रुत्य दानवानां वधं नृप / देवानां वरदः शंभुर्महो दरमुवाच ह

ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ ဒာနဝတို့ကို သတ်နှိမ်မည်ဟု ကတိပြုပြီး၊ ဒေဝတို့အား वर ပေးတော်မူသော ရှမ္ဘုသည် မဟောဒရအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 51

हिमद्रेर्दक्षिणे भागे रामो नाम महातपाः / मुनिपुत्रो ऽतितेजस्वी मामुद्दिश्य तपस्यति

ဟိမာဒရီတောင်၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် ‘ရာမ’ ဟု အမည်ရသော မဟာတပသီ၊ ရှိသူ၏သား၊ အလွန်တောက်ပသူက ငါ့ကို ရည်မှန်း၍ တပသီကျင့်နေသည်။

Verse 52

तत्र गत्वात्वमद्यैव निवेद्य मम शासनम् / महोदर तपस्यन्तं तमिहानय माचिरम्

ယနေ့ပင် အဲဒီသို့ သွား၍ ငါ၏ အမိန့်ကို တင်ပြကြားနာစေ; မဟောဒရရေ၊ တပသီကျင့်နေသော ရာမကို မနှောင့်နှေးဘဲ ဒီသို့ ခေါ်လာ။

Verse 53

इत्याज्ञप्रस्तथेत्युक्त्वा प्रणभ्येशं महोदरः / जगाम वायुवेगेन यत्र रामो व्यवस्थितः

“အမိန့်တော်ကို လိုက်နာပါမည်” ဟု ဆိုကာ မဟောဒရသည် အီရှကို ဦးချပြီး၊ လေကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ရာမရှိရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 54

समासाद्य स तं देशं दृष्ट्वा रामं महामुनिम् / तपस्यन्तमिदं वाक्यमुवाच विनयान्वितः

ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် မဟောဒရသည် တပသီကျင့်နေသော မဟာမုနိ ရာမကို မြင်၍ ယဉ်ကျေးစွာ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 55

द्रष्टुमिच्छति शम्भुस्त्वां भृगुवर्यं तदाज्ञया / आगतो ऽहं तदागच्छ तत्पादांबुजसन्निधिम्

သမ္ဘုသည် သင်ကို၊ ဘൃဂုအထူးမြတ်သူရေ၊ တွေ့မြင်လိုသည်။ ထိုအမိန့်ကြောင့် ငါလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လာပါ၊ သူ၏ခြေတော်ကြာပန်းအနီးသို့ သွားကြစို့။

Verse 56

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शीघ्रमुत्थाय भार्गवः / तदाज्ञां शिरसानन्द्य तथेति प्रत्यभाषत

ထိုစကားကိုကြားသော် ဘာရ္ဂဝသည် ချက်ချင်းထ၍၊ ထိုအမိန့်ကို ခေါင်းပေါ်တင်လက်ခံကာ ဝမ်းမြောက်စွာ “အဲဒီအတိုင်း” ဟု ပြန်ဆို하였다။

Verse 57

ततो रामं त्वरोपेतः शंभुपार्श्वं महोदरः / प्रापयामास सहसा कैलासे नागसत्तमे

ထို့နောက် အလျင်အမြန်ဖြင့် မဟောဒရသည် ရာမကို သမ္ဘု၏အနီးသို့ ချက်ချင်းပို့ဆောင်၍၊ နာဂအထူးမြတ်၏ ကైలాసသို့ တစ်ခဏတည်း ရောက်စေ하였다။

Verse 58

सहितं सकलैर्भूतैरिन्द्राद्यैश्च सहामरैः / ददर्श भार्गवश्रेष्ठः शङ्करं भक्तवत्सलम्

ထိုအခါ ဘာရ္ဂဝအထူးမြတ်သည် ဘက္တများကိုချစ်မြတ်နိုးသော သင်္ကရကို မြင်တွေ့하였다—ဘူတအစုအဝေးအားလုံးနှင့်အတူ၊ အင်ဒြာတို့ကဲ့သို့သော ဒေဝတို့နှင့်လည်း တကွရှိနေသည်။

Verse 59

संस्तूयमानं मुनिभिर्नारदाद्यैस्तपोधनैः / गन्धर्वैरुपगायद्भिर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः

နာရဒတို့ကဲ့သို့ တပဓန မုနိများက သူ့ကို ချီးမွမ်းနေကြပြီး၊ ဂန္ဓဗ္ဗများက သီဆိုကာ၊ အပ္စရာအစုအဝေးများက ကပြနေကြသည်။

Verse 60

उपास्यमानं देवेशं गजचर्मधृताम्बरम् / भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

ပူဇော်ခံရသော ဒေဝအရှင်၊ ဆင်အရေဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ ကိုယ်တော်တစ်လုံးလုံး သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ မျက်စိသုံးလုံးရှိ၍ လပန်းတော်ကို မကွတ်တင်ထားသူ။

Verse 61

धृतपिङ्गजटाभारं नागाभरमभूषितम् / प्रलम्बोष्ठभुजं सौम्यं प्रसन्नमुखपङ्कजम्

အဝါရောင်ဆန်သော ဇဋာဆံပင်အစုကြီးကို ထမ်းထား၍ မြွေများကို အလှဆင်အဖြစ် ဝတ်ဆင်သူ; နှုတ်ခမ်းနှင့် လက်မောင်းရှည်၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ ကြာပန်းကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာရှိသူ။

Verse 62

आस्थितं काञ्चने पट्टे गीर्वाणसमितौ नृप / उपासर्पत्तु देवेशं भृगुवर्यः कृताञ्जलिः

အို မင်းကြီး၊ ဒေဝတို့၏ စည်းဝေးပွဲတွင် ရွှေထိုင်ခုံပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသော ဒေဝအရှင်ထံသို့ ဘൃဂုမဟာရသီသည် လက်အုပ်ချီ၍ နီးကပ်သွား하였다။

Verse 63

श्रीकण्ठदर्शनोद्वत्तरोमाञ्चाञ्चितविग्रहः / बाष्पत्तु सिक्तकायेन स तु गत्वा हरान्तिकम्

သရီကဏ္ဌကို မြင်တွေ့သဖြင့် ကိုယ်တော်တစ်လုံးလုံး ကြက်သီးထသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး မျက်ရည်များစိုစွတ်နေသော ကိုယ်ဖြင့် ဟရအနီးသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 64

भक्त्या ससंभ्रमं वाचा हर्षगद्गदयासकृत् / नमस्ते देवदेवेति व्यालपन्नाकुलाक्षरम्

ဘက္တိနှင့် ကြောက်ရွံ့သံယောဇဉ်ဖြင့်၊ ဝမ်းမြောက်လွန်း၍ အသံတုန်တုန်ဖြစ်ကာ “ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ နမஸ္တေ” ဟု မကြာခဏ ပြောရာတွင် စကားလုံးများ ရောထွေးသွား하였다။

Verse 65

पपात संस्पृशन्मूर्ध्ना चरणौ पुरविद्विषः / पश्यतां देववृन्दानां मध्ये भृगुकुलोद्वहम्

ဘೃဂုမျိုးရိုး၏ အထွတ်အမြတ်သူသည် နတ်အစုအဝေးကြည့်ရှုနေစဉ် မြို့၏ရန်သူ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းဖြင့်ထိကာ လဲကျ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 66

तमुत्थाप्य शिवः प्रीतः प्रसन्नमुखपङ्कजम् / रामं मधुरया वाचा प्रहसन्नाह सादरम्

ပျော်ရွှင်သော ရှီဝသည် သူ့ကို ထူထောင်ပေးပြီး၊ မျက်နှာပန်းကန်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ရာမအား ချိုမြိန်သောစကားဖြင့် ပြုံးရယ်ကာ လေးစားစွာ ပြော하였다။

Verse 67

इमे दैत्यगणैः क्रान्ताः स्वाधिष्ठानात्परिच्युताः / अशक्रुवन्तस्तान्हन्तुं गीर्वाणा मामुपागताः

ဤနတ်များသည် ဒೈတျယအုပ်စုများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မိမိတို့၏ အာသနမှ လွတ်ကျသွားကြသည်။ သူတို့ကို သတ်နိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် နတ်များသည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ လာရောက်하였다။

Verse 68

तस्मान्ममाज्ञया राम देवानां च प्रियेप्सया / जहि दैत्यगणान्सर्वान्समर्थस्त्वं हि मे मतः

ထို့ကြောင့် ရာမရေ၊ ကျွန်ုပ်၏ အမိန့်အရ နတ်များ၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလား၍ ဒိုင်တျယအုပ်စုအားလုံးကို သုတ်သင်ပါ။ သင်သည် စွမ်းဆောင်နိုင်သူဟု ကျွန်ုပ်ယူဆသည်။

Verse 69

ततो रामो ऽब्रवीच्छर्वं प्रणिपत्य कृताञ्जलिः / शृण्वतां सर्वदेवानां सप्रश्रयमिदं वचः

ထို့နောက် ရာမသည် ရှရဝအား ဦးညွှတ်ကာ လက်အုပ်ချီ၍၊ နတ်အားလုံး ကြားနေရစဉ် အလွန်နှိမ့်ချစွာ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 70

स्वामिन्न विदितं किं ते सर्वज्ञस्याखिलात्मनः / तथापि विज्ञापयतो वचनं मे ऽवधारय

အရှင်တော်၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သော အလုံးစုံ၏ အတ္တမူလဖြစ်တော်မူသော သင့်အတွက် မသိသောအရာ ရှိပါသလား။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ တောင်းပန်စကားကို နားထောင်ပါ။

Verse 71

यदि शक्रादिभिर्देवैरखिलैरमरारयः / न शक्या हन्तुमेकस्य शक्याः स्यस्ते कथं मम

အင်္ဒြာတို့ အပါအဝင် ဒေဝတားအားလုံးတောင် အမရဒေဝ-ရန်သူတို့ထဲက တစ်ယောက်တောင် မသတ်နိုင်လျှင်၊ ကျွန်ုပ်က ဘယ်လို သတ်နိုင်မလဲ။

Verse 72

अनस्त्रज्ञो ऽस्मि देवेश युद्धानामप्यकोविदः / कथं हनिष्ये सकलान्सुरशत्रूननायुधः

ဒေဝေရှာ၊ ကျွန်ုပ်သည် လက်နက်ဗေဒ မသိသူ၊ စစ်ပွဲတွင်လည်း မကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ လက်နက်မရှိဘဲ ဒေဝ-ရန်သူအားလုံးကို ဘယ်လို သတ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 73

इत्युक्तस्तेन देवेशः सितं कालाग्निसप्रभम् / शैवमस्त्रमयं तेजो ददौ तस्मै महात्मने

ထိုသို့ ပြောဆိုသဖြင့် ဒေဝေရှာသည် ကာလမီးကဲ့သို့ တောက်ပသော၊ ရှိဝအာஸ္တရဖြစ်သော အဖြူရောင် တေဇောကို ထိုမဟာတ္မာအား ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 74

आत्मीयं परशुं दत्वा सर्वशस्त्राभिभावकम् / रामपाह प्रसन्नात्मा गीर्वाणानां तु शृण्वतम्

လက်နက်အားလုံးကို အနိုင်ယူနိုင်သော ကိုယ်ပိုင် ပရရှုကို ပေးအပ်ပြီး၊ စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် ဒေဝတားတို့ ကြားနေရစဉ် “ရာမ၊ ကာကွယ်ပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 75

मत्प्रसादेन सकलान्सुरशत्रून्विनिघ्नतः / शक्तिर्भवतु ते सौम्य समस्तारिदुरासदा

ငါ၏ကရုဏာတော်ဖြင့် နတ်တို့၏ရန်သူအားလုံးကို ချေမှုန်းလော့; အေးမြသူရေ၊ ရန်သူအားလုံး မချဉ်းကပ်နိုင်သော မအနိုင်ယူနိုင်သည့် အင်အားကို သင်ရပါစေ။

Verse 76

अनेनैवायुधेन त्वं गच्छ युध्यस्व शत्रुभिः / स्वयमेव च वेत्सि त्वं यथावद्युद्धकौशलम्

ဤလက်နက်ကိုပင်ယူ၍ သွားကာ ရန်သူတို့နှင့် စစ်တိုက်လော့; ထို့နောက် စစ်ပညာ၏မှန်ကန်သောကျွမ်းကျင်မှုကို သင်ကိုယ်တိုင် သိလာမည်။

Verse 77

वसिष्ठ उवाच एवमुक्तस्ततो रामः शंभुना तं प्रणम्य च / जग्राह परशुं शैव विबुधारिवधोद्यतः

ဝသိဋ္ဌက ပြောသည်— သမ္ဘုက ထိုသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် ရာမသည် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ နတ်တို့၏ရန်သူများကို သတ်ရန် အားထုတ်၍ ရှိဝ၏ ပရရှုကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 78

ततः स शुशुभे रामो विष्णुतेर्ञ्जो ऽशसंभवः / रुद्रभक्त्या समायुक्तो द्युत्येव सवितुर्महः

ထို့နောက် ရာမသည် တောက်ပလင်းလက်လာသည်— ဗိဿဏု၏တေဇောမှ ပေါ်ထွန်းသူ၊ ရုဒြဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသူ; မဟာနေ၏ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်း하였다။

Verse 79

सो ऽनुज्ञातस्त्रिनेत्रेण देवैः सर्वैः समन्वितः / जगाम हन्तुमसुरान्युद्धाय कृतनिश्चयः

သုံးမျက်စိရှင်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီး နတ်အားလုံးနှင့်အတူ၊ စစ်ပွဲအတွက် အတည်ပြုဆုံးဖြတ်ကာ အသူရတို့ကို သတ်ရန် ထွက်ခွာ하였다။

Verse 80

ततो ऽभवत्पुनर्युद्धं देवानामसुरैः सह / त्रैलोक्यविजयोद्युक्तै राजन्नतिभयङ्करम्

ထို့နောက် နတ်တို့နှင့် အသူရတို့အကြား စစ်ပွဲသည် ထပ်မံဖြစ်ပွားလာ၏။ အို မင်းကြီး၊ သုံးလောကကို အောင်မြင်ရန် ကြိုးပမ်းသူတို့၏ ထိုစစ်ပွဲသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 81

अथ रामो महाबाहुस्तस्मिन्युद्धे सुदारुणे / कुद्धः परशुना तेन निजघान महासुरान्

ထို့နောက် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲ၌ လက်မောင်းကြီး ရာမသည် ဒေါသထွက်၍ ထိုပုဆိုး (ပုဆိုးတံ) ဖြင့် မဟာအသူရတို့ကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 82

प्रहारैरशनिप्रख्यैर्निघ्नन्दैत्यान्सहस्रशः / चचार समरे रामः क्रुद्धः काल इवापरः

မိုးကြိုးကဲ့သို့သော ထိုးနှက်ချက်များဖြင့် ဒိုင်တျာတို့ကို ထောင်ချီသတ်ဖြတ်ကာ၊ ဒေါသထွက်သော ရာမသည် စစ်မြေပြင်၌ အခြားကာလ (မရဏ) တစ်ပါးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလေ၏။

Verse 83

हत्वा तु सकलान्दैत्यान्देवान्सर्वानहर्षयत् / क्षणेन नाशयामास रामः प्रहरतां वरः

ဒိုင်တျာတို့အားလုံးကို သတ်ပြီးနောက်၊ နတ်တို့အားလုံးကို ဝမ်းမြောက်စေ하였다။ ထိုးနှက်ရာ၌ အထူးကောင်းမြတ်သော ရာမသည် ခဏတစ်လုံးအတွင်း သူတို့ကို ဖျက်ဆီးလေ၏။

Verse 84

रामेण हन्यमा नास्तु समस्ता दैत्यदानवाः / ददृशुः सर्वतो रामं हतशेषा भयान्विताः

ရာမ၏လက်ဖြင့် ဒိုင်တျာနှင့် ဒာနဝတို့အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံနေရစဉ်၊ ကျန်ရစ်သူအနည်းငယ်သည် ကြောက်ရွံ့ကာ အရပ်ရပ်တွင် ရာမကိုသာ မြင်ကြည့်နေကြ၏။

Verse 85

हतेष्वसुरसंघेषु विद्रुतेषु च कृत्स्नशः / राममामन्त्र्य विबुधाः प्रययुस्त्रिदिवं पुनः

အသူရာအဖွဲ့များ သတ်ဖြတ်ခံရပြီး ကျန်သူအားလုံး ပြေးလွတ်သွားသောအခါ၊ ဒေဝတော်များသည် ရာမအား နှုတ်ဆက်ကာ ထရီဒိဝ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ပြန်လည်သွားကြသည်။

Verse 86

रामो ऽपि हत्वा दितिजानभ्यनुज्ञाप्य चामरान् / स्वमाश्रमं समापेदे तपस्यासक्तमानसः

ရာမလည်း ဒိတိဇများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဒေဝတော်များကို ခွင့်ပြု၍ တပဿာ၌ စိတ်နှလုံးကပ်လျက် မိမိအာရှရမ်သို့ ပြန်ရောက်하였다။

Verse 87

मृगव्याधप्रतिकृतिं कृत्वा शम्भोर्महामतिः / भक्त्या संपूजयामास स तस्मिन्नाश्रमेवशी

မဟာပညာရှိ (ရာမ) သည် မုဆိုး၏ရုပ်ပုံကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထိုအာရှရမ်၌ ကိုယ်စိတ်ထိန်းချုပ်ကာ ဘက္တိဖြင့် သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်하였다။

Verse 88

गन्धैः पुष्पैस्तथा हृद्यैर्नैवेद्यैरभिवन्दनैः / स्तोत्रैश्च विधिवद्भक्त्या परां प्रीतिमुपानयत्

အနံ့သာ၊ ပန်းများ၊ စိတ်ချမ်းသာစေသော နైవေဒျ၊ ဂါရဝပြုခြင်းနှင့် စတုတ္ထရများဖြင့်—နည်းလမ်းတကျ ဘက္တိပြုကာ—အမြင့်ဆုံး ပီတိကို ရရှိ하였다။