
Śrāddha-kalpa: Amarakantaka–Tīrtha-Māhātmya and Akṣaya Pitṛ-Tarpaṇa
ဤအဓ್ಯಾಯသည် Śrāddha-kalpa အတွင်း၌ Bṛhaspati ၏ သင်ကြားချက်အဖြစ် ပိတೃများကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၏ အာနိသင်ကို ဖော်ပြသည်။ မှန်ကန်သော ပူဇော်မှုတစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင် “မပျက်မယွင်း” ပိတೃများကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီး ယဇ္ဉပြုသူ၏ သေပြီးနောက် စွဝဂ္ဂသို့ တက်လှမ်းမှုကို ထောက်ပံ့ကာ မောက္ခသို့လည်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ရေကန်၊ မြစ်၊ tīrtha များ၊ ဒေသများ၊ တောင်တန်းများ၊ āśrama များကို အကျိုးကြီးသော ကုသိုလ်ရယူရာ အင်တာဖေ့စ်များအဖြစ် စာရင်းသဘောဖြင့် ဖော်ပြမည်ဟု ကတိပြုသည်။ Amarakantaka ကို သုံးလောကလုံးတွင် အထူးကောင်းမြတ်ဆုံးဟု ချီးမြှောက်ပြီး siddha များနှင့် Bhagavān Aṅgiras ၏ ပြင်းထန်သော tapas တည်ရာဟု ဆိုသည်။ အထူးသဖြင့် ဥပုသ်နေ့များတွင် မြင်ရသော သန့်ရှင်းရေကန် (Jvālāsaras စသည်) နှင့် ဝေဒနာများကို ဖယ်ရှားပေးသော Viśalyakaraṇī မြစ်တို့ကို ဖော်ပြကာ Mālyavat နှင့် Kalinga ဘက်ဆိုင်ရာ တည်နေရာညွှန်ကြားချက်များလည်း ပါဝင်သည်။ Amarakantaka တောင်ပေါ်တွင် piṇḍa ပူဇော်ခြင်း၊ အထူးကောင်းသော darbha/kuśa အသုံးပြုခြင်းဖြင့် “akṣaya śrāddha” ဖြစ်ပေါ်ကာ ပိတೃများ၏ စိတ်ကျေနပ်မှု တိုးပွားပြီး ထိုကṣetra သို့ ရောက်သည့်အခါ ပိတೃများ ပေါ်ထွန်း/ပျောက်ကွယ် (antardhāna) သည်ဟု ဆိုသည်။ အနှုတ်ချုပ်အားဖြင့် śrāddha သဘောတရား၊ နေရာအခြေပြု ကုသိုလ်စီးပွားရေးနှင့် tīrtha အချက်အလက်တို့ကို Amarakantaka တွင် တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ဆက်ထားသည်။
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीये उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे द्वादशो ऽध्यायः // १२// बृहस्पतिरुवाच सकृदभ्यर्चिताः प्रीता भवन्ति पितरो ऽव्ययाः / योगात्मानो महात्मानो विपाप्मानो महौजसः
ဤသို့ သီရိဘြဟ္မာဏ္ဍ မဟာပုရာဏ၌ ဝါယုက ပြောကြားသော အလယ်ပိုင်း၊ တတိယ ဥပေါဓာတပာဒ၊ ရှရဒ္ဓကల్ప၌ ဒွါဒသ အခန်း။ ဘృဟစပတိ မိန့်တော်မူသည်—တစ်ကြိမ်သာ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင်ပင် မလျော့မနည်းသော ပိတೃများ ပျော်ရွှင်ကြသည်; သူတို့သည် ယောဂအတ္မာ၊ မဟာအတ္မာ၊ အပြစ်ကင်း၍ မဟာတေဇရှိကြသည်။
Verse 2
प्रेत्य च स्वर्गलोकाय कामैश्च बहुलं भुवि / येषु वाप्यनुगृह्णन्ति मोक्षप्राप्तिः क्रमेण तु
ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူတို့သည် စွဝဂ္ဂလောကသို့ ရောက်ခြင်းနှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဆန္ဒများစွာ ပြည့်စုံခြင်းကို ပေးတော်မူကြသည်။ သူတို့က ကရုဏာပြုသူတို့သည် အဆင့်ဆင့် မောက္ခကို ရရှိကြသည်။
Verse 3
तानि वक्ष्याम्यहं सौम्य सरांसि सरितस्तथा / तीर्थानि चैव पुण्यानि देशांश्छैलांस्तथाश्रमान्
အို သဘောနူးညံ့သူ၊ ငါသည် ရေကန်များ၊ မြစ်များ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ၊ နယ်မြေများ၊ တောင်တန်းများနှင့် အာရှရမ်များကို ဖော်ပြမည်။
Verse 4
पुण्यो हि त्रिषु लोकेषु सदैवामरकण्टकः / पर्वतप्रवरः पुण्यः सिद्धयारणसेवितः
အမရကဏ္ဍကသည် လောကသုံးပါးတွင် အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းပုဏ္ဏမင်္ဂလာရှိ၏။ တောင်တန်းတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်ပြီး စိဒ္ဓများနှင့် တောဝါသီတပသီများက ဆည်းကပ်ကြသည်။
Verse 5
यत्र वर्षसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च / तपः सुदुश्चरं तेपे भगवानङ्गिराः पुरा
အဲဒီနေရာ၌ ရှေးကာလတွင် ဘဂဝန် အင်္ဂိရာသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ ပရယုတနှင့် အရ္ဗုဒကာလတိုင်အောင် အလွန်ခက်ခဲသော တပသကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
Verse 6
यत्र मृत्योर्गतिर्न्नास्ति तथैवासुररक्षसाम् / न भयं नैव चालक्ष्मीर्यावद्भूमिर्द्धरिष्यति
အဲဒီနေရာ၌ သေမင်း၏ လမ်းမရှိသကဲ့သို့ အဆုရနှင့် ရက္ခသတို့၏ လမ်းလည်း မရှိ။ မြေကြီးတည်မြဲသရွေ့ ထိုနေရာ၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ အလက္ခ္မီ (ကံဆိုးမှု) မရှိ။
Verse 7
तपसा तेजसा तस्य भ्रजते स नगोत्तमः / शृङ्गे माल्यवतो नित्यं वह्निः संवर्त्तको यथा
သူ၏ တပသနှင့် တေဇောဓာတ်ကြောင့် ထိုအထွတ်အမြတ်တောင်သည် တောက်ပလင်းလက်သည်။ မာလျဝတ်တောင်ထိပ်၌ သံဝတ္တက မီးတောက်သည် အမြဲလောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့။
Verse 8
मृदवस्तु सुगन्धाश्च हेमाभाः प्रियदर्शनाः / शान्ताःकुशा इति ख्याताः परिदक्षिणनर्मदाम्
ထိုအရာများသည် နူးညံ့၍ မွှေးကြိုင်ကာ ရွှေရောင်တောက်ပသဖြင့် မြင်ရသက်သာလှသည်။ ၎င်းတို့ကို ‘ငြိမ်းချမ်းသော ကုရှ’ ဟုခေါ်ကြပြီး နർമဒါမြစ်ကို ပရဒက္ခိဏာဖြင့် လှည့်ပတ်ကြသည်။
Verse 9
दृष्टवान्स्वर्गसोपानं भगवानङ्गिराः पुरा / अग्निहोत्रे महातेजाः प्रस्तारार्थं कुशोत्तमान्
ရှေးကာလ၌ ဘဂဝန် အင်္ဂိရသ်သည် ကောင်းကင်သို့တက်ရာ လှေကားကို မြင်ခဲ့သည်။ မဟာတေဇရှိသူသည် အဂ္နိဟోతရတွင် ပရစတာအတွက် အကောင်းဆုံး ကုရှကို ယူဆောင်하였다။
Verse 10
तेषु दर्भेषु यः पिण्डान्मरकण्टटकपर्वते / दद्यात्सकृदपि प्राज्ञस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम्
ထို ဒರ್ಭမြက်များဖြင့် ပညာရှိသူက မရကဏ္ဍတက တောင်ပေါ်တွင် တစ်ကြိမ်တောင် ပိဏ္ဍဒါန ပြုလျှင်၊ ထိုအကျိုးကို ငါ ပြောမည်။
Verse 11
तद्भवत्यक्षयं श्राद्धं पितॄणां प्रीतिवर्धनम् / अन्तर्द्धानं च गच्छन्ति क्षेत्रमासाद्य तत्सदा
ထို ရှရဒ္ဓသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်၍ ပိတೃတို့၏ ပီတိကို တိုးပွားစေသည်။ ထို က్షೇತ್ರကို ရောက်လျှင် သူတို့သည် အမြဲ အန္တර්ဓာနကိုလည်း ရရှိကြသည်။
Verse 12
तत्र ज्वालासरः पुण्यं दृश्यते चापि पर्वसु / सशल्यानां च सत्त्वानां विशल्यकरणी नदी
ထိုနေရာ၌ ပုဏ္ဏိယ ‘ဇွာလာဆရ’ ကို ပွဲတော်ကာလများတွင်လည်း မြင်ရသည်။ ထိုမြစ်သည် ဒဏ်ရာတွင် ဆူး/အမြှားစသည့် သလျရှိသော သတ္တဝါတို့ကို သလျကင်းစေသည်။
Verse 13
प्राग्दक्षिणायतावर्त्ता वापी सा सुनगोत्तमे / कलिङ्गदेशपश्चार्द्धे शृङ्गे माल्यवतो विभोः
ထိုရေကန်သည် အရှေ့–တောင်ဘက်သို့ ကွေ့ဝိုင်းသကဲ့သို့ စုနဂုတ္တမ အထွတ်အမြတ်နေရာ၌ တည်ရှိသည်။ ကလိင်္ဂဒေသ အနောက်ပိုင်း၌ မာလျဝတ် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထင်ရှားနေသည်။
Verse 14
सिद्धिक्षेत्रमृषिश्रेष्ठा यदुक्तं परमं भुवि / संमतं देवदैत्यानां श्लोकं चाप्युशना जगौ
အို ရှိသီအမြတ်တို့၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး “စိဒ္ဓိ-က்ஷೇತ್ರ” ဟု ဆိုသောနေရာသည် ဒေဝနှင့် ဒೈတျတို့နှစ်ဖက်လုံးက လက်ခံကြသည်။ ထိုအကြောင်းကို ဥရှနာလည်း သ్లోကတစ်ပုဒ်ဖြင့် ဆိုခဲ့သည်။
Verse 15
धन्यास्ते पुरुषा लोके ये प्राप्यामरकण्टकम् / पितॄन्संतर्पयिष्यन्तिश्राद्धे पितृपरायणाः
လောက၌ ထိုသူတို့သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများဖြစ်ကြသည်—အမရကဏ္ဍကကို ရောက်ပြီး ပိတೃတို့ကို အလေးထားကာ ရှရဒ္ဓကర్మ၌ ပိတೃများကို တർပဏဖြင့် တൃप्तစေကြမည်။
Verse 16
अल्पेन तपसा सिद्धिं गमिष्यन्ति न संशयः / सकृदेवार्चितास्तत्र स्वर्गमामरकण्टके
တပသ် အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် သူတို့သည် စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။ အမရကဏ္ဍက၌ ထိုနေရာတွင် တစ်ကြိမ်တည်း ဒေဝများကို ပူဇော်လျှင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိသည်။
Verse 17
महेन्द्रःपर्वतः पुण्यो रम्यः शक्रनिषेवितः / तत्रारुह्य भवेत्पूतः श्राद्धं चैव महाफलम्
မဟေန္ဒြတောင်သည် သန့်ရှင်းပုဏ္ဏမြတ်၍ လှပကာ သက္ကရာ (Śakra) က ဆည်းကပ်နေရာဖြစ်သည်။ ထိုတောင်ကို တက်ရောက်လျှင် လူသည် သန့်စင်ပူဇော်ခံရပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓက မဟာဖလကို ပေးသည်။
Verse 18
वैलाटशिखरे युक्त्वा दिव्यं चक्षुः प्रवर्तते / अधृष्यश्चैव भूतानां देववच्चरते महीम्
ဝိုင်လာဋာ တောင်ထိပ်၌ တည်နေသော် ဒိဗ္ဗမျက်စိ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ သတ္တဝါတို့အတွက် မအနိုင်ယူနိုင်သူဖြစ်၍ နတ်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ် လှည့်လည်သည်။
Verse 19
सप्तगोदावरे चैव गोकर्णे च तपोवने / अश्वमेधफलं स्नात्वा तत्र दत्त्वा भवेत्ततः
သပ္တဂိုဒာဝရီနှင့် ဂိုကဏ္ဏ တပောဝန၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် အရှွမေဓ ယဇ်၏ အကျိုးရသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒါနပြုလျှင် ထို့ထက်မြင့်သော အကျိုးရသည်။
Verse 20
धूतपापस्थलं प्राप्य पूतः स्नात्वा भवेन्नरः / रुद्रस्तत्र तपस्तेपे देवदेवो महेश्वरः
ဓူတပာပ နေရာသို့ ရောက်၍ ရေချိုးလျှင် လူသည် သန့်ရှင်းပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် နတ်တို့၏နတ် မဟေရှွရ ရုဒ္ဒရ သာသနာတပစ်ကို ပြုခဲ့သည်။
Verse 21
गोकर्णे निहितं देवैर् नास्तिकानां निदर्शनम् / अब्राह्मणस्य सावित्रीं पठतस्तु प्रणश्यति
ဂိုကဏ္ဏ၌ နတ်တို့သည် နာစတိကတို့အတွက် သတိပေးအမှတ်အသားတစ်ရပ် ထားရှိသည်။ ဗြာဟ္မဏ မဟုတ်သူက စာဝိတ္တရီ (ဂါယတြီ) ကို ရွတ်ဖတ်လျှင် ပျက်စီးမည်။
Verse 22
देवर्षिभवने शृङ्गे सिद्धचारणसेविते / आरुह्यतं निय मवांस्ततो याति त्रिविष्टपम्
စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့က ဆည်းကပ်သော ဒေဝရ္ဓိများ၏ နေရာရှိ တောင်ထိပ်သို့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ တက်ရောက်သူသည် ထိုမှ တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ရောက်သည်။
Verse 23
दिव्यैश्चन्दनवृक्षैश्च पादपैरुपशोभितम् / आपश्चन्दनसंयुक्ताः स्पन्देति सततं ततः
ထိုဒေသသည် သာယာမြတ်သော စန္ဒန်ပင်များနှင့် အခြားသစ်ပင်များဖြင့် တင့်တယ်လှပသည်။ ထိုနေရာ၏ ရေသည် စန္ဒန်နံ့နှင့် ရောနှော၍ အမြဲလှုပ်ရှားလှိုင်းထနေသည်။
Verse 24
नदी प्रवर्तते ताभ्यस्ताम्रपर्णीति नामतः / या चन्दनमहाखण्डाद्दक्षिणं याति सागरम्
ထိုနေရာမှ ‘တမ္ရပဏီ’ ဟု အမည်ရသော မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းလာသည်။ စန္ဒန်တောကြီးမှ တောင်ဘက်သို့ ဆင်း၍ သမုဒ္ဒရာသို့ ဝင်ရောက်သည်။
Verse 25
नद्यास्तस्याश्च ताम्रायास्तूह्यमाना महोदधौ / शङ्खा भवन्ति शुक्त्यश्च जायते यासु मौक्तिकम्
တမ္ရပဏီမြစ်သည် မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ စီးဝင်သော် ရှင်ခ (သင်္ခ) ခွံများနှင့် ခွံကောင်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထိုအတွင်း၌ မုတိကာ (မုတိ) များ မွေးဖွားသည်။
Verse 26
उदकानयनं कृत्वा शङ्खमौक्तिकसंयुतम् / आधिभिर्व्याधिभिश्चैव मुक्ता यान्त्यमरावतीम्
ရှင်ခနှင့် မုတိကာတို့ပါဝင်သော ထိုရေကို ယူဆောင်လာလျှင်၊ စိတ်ပူပန်မှုနှင့် ရောဂါတို့မှ လွတ်မြောက်သူတို့သည် အမရာဝတီသို့ ရောက်ကြသည်။
Verse 27
चन्दनेभ्यः प्रसूतानां शङ्खानां मौक्तिकस्य वा / पापकर्त्तॄनपि पितॄंस्तारयन्ति यथाश्रुति
ကြားနာသိရှိသော သြတ္တိ (śruti) အရ၊ စန္ဒန်မှ ပေါ်ပေါက်သော ရှင်ခခွံ သို့မဟုတ် မုတိကာ၏ ကုသိုလ်အာနုဘော်သည် အပြစ်ပြုသော ပိတೃများကိုပါ ကယ်တင်တားမြစ်ပေးနိုင်သည်။
Verse 28
चन्द्रतीर्थे कुमार्यां च कावेरीप्रभवे क्षये / श्रीपर्वतस्य तीर्थेषु वैकृते च तथा गिरौ
စန္ဒြတီရ္ထ၌၊ ကုမာရီ (ကန်ယာကုမာရီ) ၌၊ ကာဝေရီမြစ်၏ မူလထွက်ရာ စင်္ဂမဒေသ၌၊ ထို့ပြင် သြရီပရ္ဝတ၏ တီရ္ထများနှင့် ဝိုင်ကృత ဟူသော တောင်ထိပ်၌လည်း။
Verse 29
एकस्था यत्र दृश्यन्ते वृक्षाह्यौशीरपर्वते / पलाशाः खदिरा बिल्वाः प्लक्षाश्वत्थविकङ्कताः
အော်ရှီရ တောင်ပေါ်တွင် တစ်နေရာတည်း၌ ပလာရှ၊ ခဒိရ၊ ဘိလ္ဝ၊ ပ္လက္ရှ၊ အရှ္ဝတ္ထ၊ ဝိကင်္ကတ သစ်ပင်များ အတူတကွ မြင်ရသည်။
Verse 30
एवं द्विमण्डलाविद्धं विज्ञेयं द्विजसत्तमाः / अस्मिंस्त्यक्त्वा जनोंऽगाति क्षिप्रं यात्यमरावतीम्
အမြတ်ဆုံး ဒွိဇတို့ရေ၊ ဤနေရာကို ‘မဏ္ဍလ နှစ်ခုဖြင့် ထိုးဖောက်ထားသော’ ဟူ၍ သိမှတ်ကြလော့။ ဤ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူသည် အမြန် အမရာဝတီသို့ ရောက်၏။
Verse 31
श्रीपर्वतस्य तीर्थे तु वैकृते च तथा गिरौ / कर्माणि तु प्रयुक्ता नि सिद्ध्यन्ति प्रभवाप्यये
သြရီပရ္ဝတ၏ တီရ္ထ၌လည်း၊ ဝိုင်ကృత တောင်၌လည်း ပြုလုပ်သော ကမ္မများသည် ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် လျော့ကွယ်ခြင်း (ပရဘဝ–အပျယ) အခြေအနေတို့တွင်ပင် မုချ စိဒ္ဓိရသည်။
Verse 32
दुष्प्रयुक्ता हि पितृषु सुप्रयोगा भवन्त्युत / पितॄणां दुहिता पुण्या नर्मदा सरितां वरा
ပိတೃတို့အတွက် မှားယွင်းစွာ ပြုလုပ်ထားသော ပူဇာကမ္မများပင် ထိုနေရာ၌ ကောင်းမွန်သော ပြုလုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသည်။ ပိတೃတို့၏ ပုဏ္ဏဝတီ သမီး နရ္မဒါသည် မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။
Verse 33
यत्र श्राद्धानि दत्तांनि ह्यक्षयाणि भवन्त्युत / माठरस्य वने पुण्ये सिद्धचारणसेविते
ရှရဒ္ဓပူဇာ၌ ပေးလှူသော ဒါနသည် အဆုံးမရှိ အက္ခယဖလ ဖြစ်လာရာ—စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့က ဆည်းကပ်နေသော မာဋရ၏ သန့်ရှင်းသော တော၌ ဖြစ်သည်။
Verse 34
अन्तर्द्धानेन गच्छन्ति युक्त्वा तस्मिन्महा गिरौ / विन्ध्ये चैव गिरौ पुण्ये धर्माधर्मनिदर्शनीम्
သူတို့သည် ထိုမဟာတောင်ပေါ်၌ တည်နေပြီး အန္တර්ဓာန (မမြင်ရအောင်) ဖြစ်ကာ ထွက်ခွာကြသည်။ ပုဏ္ဏဝင်ဓျတောင်၌လည်း ဓမ္မနှင့် အဓမ္မကို ပြသသော နိမိတ် ပေါ်ထွန်းသည်။
Verse 35
धारां पापा न पश्यन्ति धारां पश्यन्ति साधवः / तत्र तद्दृश्यते पापं केषां चित्पापकर्मणाम्
အပြစ်သားတို့သည် ထိုရေစီးကို မမြင်ကြ၊ သာဓုတို့သာ မြင်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ အပြစ်ကမ္မပြုသူ အချို့၏ အပြစ်သည် ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။
Verse 36
कैलासे या मतङ्गस्य वापी पापनिषूदनी / स्नात्वा तस्या दिवं यान्ति कामचारा विहङ्गमाः
ကೈလာသ၌ မတင်္ဂ၏ အပြစ်ဖျက်သည့် ရေကန်ရှိသည်။ ထိုကန်၌ ရေချိုးလျှင် စိတ်ကြိုက်ပျံသန်းသော ငှက်များပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြသည်။
Verse 37
शौर्पारके तथा तीर्थे पर्वते पालमञ्जरे / पाण्डुकूपे समुद्रान्ते पिण्डारकतटे तथा
ရှော်ပာရက တီရ္ထ၌လည်း၊ ပါလမဉ္ဇရ တောင်ပေါ်၌လည်း; ပင်လယ်ကမ်းရှိ ပဏ္ဍုကူပ၌လည်း၊ ပိဏ္ဍာရက ကမ်းခြေ၌လည်း ထိုနည်းတူ။
Verse 38
विमले च विपापे च संकल्पं प्राप्य चाक्षयम् / श्रीवृक्षे चित्रकूटे च जंबूमार्गे च नित्यशः
သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကင်းသောနေရာများတွင် မပျက်မယွင်းသော သင်္ကల్పကို ရရှိသည်။ သြရိဝೃက္ṣ၊ စိတ္ရကူဋ နှင့် ဇမ္ဗူမားဂ၌လည်း နిత്യം ထိုသို့ပင်။
Verse 39
असितस्य गिरौ पुण्ये योगाचार्यस्य धीमतः / तत्रापि श्राद्धमानन्त्यमसितायां च नित्यशः
ပညာရှိ ယောဂာစာရျ အစိတ၏ ပုဏ္ဏဂిరိ၌လည်း၊ အစိတာ တီရ္ထ၌လည်း၊ နిత്യം ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် အနန္တဖလ ရှိသည်ဟု ဆို၏။
Verse 40
पुष्करेष्वक्षयं श्राद्धं तपश्चैव महाफलमा / महोदधौ प्रभासे च तद्वदेव विनिर्दिशेत्
ပုရှ္ကရ၌ ရှရဒ္ဓသည် မကုန်ခန်း၊ တပဿသည် မဟာဖလရှိ၏။ မဟာသမုဒ္ဒရကမ်း ပရဘာသ၌လည်း ထိုနည်းတူဟု ညွှန်ပြ၏။
Verse 41
देविकायां वृषो नाम कूपः सिद्धनिषेवितः / समुत्पतन्ति तस्यापो गवां शब्देन नित्यशः
ဒေဝိကာ၌ ‘ဝೃષ’ ဟု အမည်ရသော စိဒ္ဓတို့ ဆည်းကပ်သည့် ရေတွင်းတစ်ခုရှိသည်။ နွားသံကြောင့် ထိုရေသည် နిత്യം ပေါက်ကွဲ၍ မြင့်တက်လာသည်။
Verse 42
योगेश्वरैः सदा जुष्टः सर्वपापबहिष्कृतः / दद्याच्छ्राद्धं तु यस्तस्मिंस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम्
ထိုနေရာသည် ယောဂေရှ္ဝရတို့ အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်ရာဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ ပူဇာပေးသူ၏ အကျိုးကို ငါ ပြောမည်။
Verse 43
अक्षयं सर्वकामीयं श्राद्धं प्रीणाति वै पितॄन् / जातवेदः शिला तत्र साक्षादग्नेः सनातनात्
ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော မကုန်ခန်းသည့် ရှရဒ္ဓသည် ပိတೃတို့ကို အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်စေသည်။ ထိုနေရာရှိ ‘ဇာတဝေဒ’ ကျောက်သည် အနန္တ အဂ္နိ၏ တိုက်ရိုက်ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သည်။
Verse 44
श्राद्धानि चाग्निकार्यं च तत्र कुर्यात्सदा क्षयम् / यस्त्वग्निं प्रविशेत्तत्र नाकपृष्ठे स मोदते
ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓနှင့် မီးပူဇော်ကိစ္စကို အမြဲ မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုနေရာတွင် မီးထဲဝင်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမြင့်တွင် ပျော်မြူးသည်။
Verse 45
अग्निशान्तः पुनर्जातस्तत्र दत्तं ततो ऽक्षयम् / दशाश्वमेधिके तीर्थे तीर्थे पञ्चाश्वमेधिके
အဂ္နိကြောင့် ငြိမ်းချမ်းသွားသူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ပေးသော ဒါနသည် မကုန်ခန်းဖြစ်သည်။ ထိုတီရ္ထသည် ‘ဒသအશ્વမေဓိက’ နှင့် ‘ပဉ္စာအશ્વမေဓိက’ ဟု ထင်ရှားသည်။
Verse 46
यथोद्दिष्टफलं तेषां क्रतूनां नात्र संशयः / ख्यातं हयशिरो नाम तीर्थं सद्यो वरप्रदम्
ထို ကရတုများ၏ အကျိုးသည် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ပင် ဤနေရာတွင် ရရှိသည်—သံသယမရှိ။ ‘ဟယရှီရို’ ဟု အမည်ကျော်သော တီရ္ထသည် ချက်ချင်း ကောင်းချီးပေးသည်။
Verse 47
श्राद्धं तत्र सदाक्षय्यं दाता स्वर्गे च मोदते / श्राद्धं सुंदनिसुंदे च देयं पापनिषू दनम्
ထိုနေရာတွင် ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် အမြဲ မကုန်ခန်းဘဲ၊ ပေးသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပျော်မြူးသည်။ စုန္ဒ-နိစုန္ဒ ဆိုင်ရာ နေရာ/အကြောင်းအရာတွင်လည်း ရှရဒ္ဓ ပေးသင့်ပြီး၊ ၎င်းသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။
Verse 48
श्राद्धं तत्राक्षयं प्रोक्तं जपहोमतपांसि च / जतुङ्गे शुभे तीर्थे तर्पयेत्सततं पितॄन्
ထိုနေရာ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် အကုန်မခန်းသော အကျိုးကို ပေးသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ဂျပ်၊ ဟိုးမ၊ တပဿာတို့လည်း ထိုနည်းတူ။ ကောင်းမြတ်သော တီရ္ထ “ဇတုင်္ဂ” တွင် ပိတೃတို့အား အမြဲ တർပဏ ပြုရမည်။
Verse 49
दृश्यते पर्वसु च्छाया यत्र नित्यं दिवौकसाम् / पृथिव्यामक्षयं दत्तं विरजा यत्र पादपः
ပွဲတော်နေ့များ၌ နတ်လောကနေထိုင်သူတို့၏ အရိပ်ကို အမြဲမြင်ရသောနေရာ၊ မြေပြင်၌ ပေးသော ဒါနသည် အကုန်မခန်းဖြစ်လာသောနေရာ၊ ထိုနေရာ၌ ‘ဝိရာဇာ’ ဟူသော သစ်ပင်လည်း ရှိ၏။
Verse 50
योगेश्वरैः सदा जुष्टः सर्वपापबहिष्कृतः / दद्याच्छ्राद्धं तु यस्तस्मिंस्तस्य वक्ष्यामि यत्फलम्
ထိုနေရာသည် ယောဂေရှွရတို့က အမြဲတမ်း ချီးမြှောက်သုံးဆောင်ရာဖြစ်ပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုသူ၏ အကျိုးကို ငါ ပြောမည်။
Verse 51
अर्चितास्तेन वै साक्षाद्भवन्ति पितरः सदा / अस्मिंल्लोके वशी च स्यात्प्रेत्य स्वर्गे मही यते
ထိုကဲ့သို့ ပြုခြင်းဖြင့် ပိတೃတို့သည် တိုက်ရိုက် အမြဲပူဇော်ခံရသည်။ သူသည် ဤလောက၌ အာဏာသက်ရောက်သူဖြစ်ပြီး၊ သေပြီးနောက် စွဝဂ္ဂ၌ ဂုဏ်တင်ခံရသည်။
Verse 52
प्रायशो मद्रवा पुण्या शिवो नाम ह्रदस्तथा / तत्र व्याससरः पुण्यं दिव्यो ब्रह्मह्रदस्तथा
ထိုနေရာတွင် အများအားဖြင့် ‘မဒ္ရဝါ’ ဟူသော ပုဏ္ဏကန့်သတ်ရာရှိပြီး ‘ရှီဝ’ ဟူသော ရေကန်လည်း ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ပုဏ္ဏမြတ်သော ‘ဗျာသ-ဆရ’ နှင့် ဒေဝီယ ‘ဗြဟ္မ-ဟရဒ’ လည်း ရှိသည်။
Verse 53
ऊर्ज्जन्तः पर्वतः पुण्यो यत्र योगेश्वरालयः / अत्रैव चाश्रमः पुण्यो वसिष्ठस्य महात्मनः
ဩရ္ဇ္ဇန္တ ဟူသော သန့်ရှင်းသော တောင်တန်း၌ ယောဂေရှွရ၏ သာသနာတော် နေရာတည်ရှိသည်။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် မဟာတ္မာ ဝသိဋ္ဌ၏ သန့်ရှင်းသော အာရှရမ်လည်း ရှိသည်။
Verse 54
ऋग्यजुः सामशिरसः कपोताः पुष्पसाह्वयाः / आख्यान पञ्चमा वेदाः सृष्टा ह्येते स्वयंभुवा
ရိဂ်၊ ယဇု၊ သာမ—တို့၏ အထွတ်အထိပ်မှ ‘ကပိုတ’ နှင့် ‘ပုဿပ’ ဟူသော ခွဲဝေဒသခွဲများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ‘အာখ্যာန’ ကို ပဉ္စမ ဝေဒဟု သတ်မှတ်ကာ ဤအရာအားလုံးကို စွဝယံဘူက ဖန်ဆင်း하였다။
Verse 55
गत्वैतान्मुच्यते पापद्द्विजो वह्निं समाश्रयन् / श्राद्धं चानन्त्यमेतेषु जपहोमतपांसि च
ဤတီရ္ထများသို့ သွားရောက်၍ သန့်ရှင်းသော အဂ္နိကို အားကိုးလျှင် ဒွိဇသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။ ဤနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးသည် အဆုံးမရှိ၊ ဂျပ၊ ဟೋမ နှင့် တပစ်လည်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းသည်။
Verse 56
पुण्डरीके महातीर्थे पुण्डरीकसमं फलम् / ब्रह्मतीर्थे महाप्राज्ञ सर्वयज्ञसमं फलम्
ပုဏ္ဍရိက မဟာတီရ္ထ၌ ပုဏ္ဍရိကနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိသည်။ အို မဟာပညာရှိ၊ ဘြဟ္မတီရ္ထ၌ ယဇ္ဉ အားလုံးနှင့် တူသော အကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 57
सिंधुसागरसंभेदे तथा पञ्चनदे क्षयम् / विरजायां तथा पुण्यं मद्रवायां च पर्वते
စင်ဓုနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာနေရာ၌လည်းကောင်း၊ ပဉ္စနဒ၌လည်းကောင်း (သန့်စင်ရေချိုးလျှင်) အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်သည်။ ဗိရဇာ၌လည်း ထိုကဲ့သို့ ပုဏ္ဏကောင်းမှုရှိပြီး မဒြဝာ တောင်ပေါ်၌လည်း ထိုအတိုင်းပင်။
Verse 58
देयं सप्तनदे श्राद्धं मानसे वा विशेषतः / महाकूटे ह्यनन्ते च गिरौ त्रिककुदे तथा
သပ္တနဒ၌ အထူးသဖြင့် မာနသ၌ ရှရဒ္ဓကို ပူဇော်သင့်သည်။ မဟာကူဋ၊ အနန္တ နှင့် တြိကကုဒ တောင်၌လည်း ထိုနည်းတူ။
Verse 59
संध्यायां च महानद्यां दृश्यते महादद्भुतम् / अश्रद्दधानं नाभ्येति सा चाभ्येति धृतव्रतम्
ဆည်းဆာချိန်တွင် မဟာနဒီ၌ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ရသည်—ယုံကြည်မှုမရှိသူထံ မလာဘဲ၊ ဝရတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသူထံသို့ လာသည်။
Verse 60
संश्रयित्वैकमेकेन सायाह्नं प्रति नित्यशः / तस्मिन्देयं सदा श्राद्धं पितॄणामक्षयार्थिनाम्
သူတို့သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို တစ်ဦးတစ်ယောက် အားထား၍ နေ့စဉ် ဆည်းဆာသို့ ဦးတည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပိတೃတို့အတွက် မကုန်ခန်းသော အကျိုးကို လိုလားသူများသည် ထိုနေရာ၌ အမြဲ ရှရဒ္ဓ ပူဇော်သင့်သည်။
Verse 61
कृतात्मा वाकृतात्मा च यत्र विज्ञायते नरः / स्वर्गमार्गप्रदं नाम तीर्थं सद्यो वरप्रदम्
လူသည် ကృతात्मာ ဖြစ်စေ အကृतात्मာ ဖြစ်စေ ထင်ရှားစွာ သိမြင်နိုင်သော နေရာသည် ‘ကောင်းကင်လမ်းပေး’ ဟူသော တီရ္ထဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း ကောင်းချီးပေးတတ်သည်။
Verse 62
चीराण्युत्सृज्य यस्मिंस्तु दिवं सप्तर्षयो गाताः / अद्यापि तानि दृश्यन्ते चीराण्यंभोगतानि तु
စပ္တရ္ရှိတို့သည် မိမိတို့၏ သင်္ကန်းများကို စွန့်၍ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသော နေရာ၌ ထိုသင်္ကန်းများသည် ယနေ့တိုင် ရေထဲ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ မြင်ရသည်။
Verse 63
स्नात्वा स्वर्गमवाप्नोति तस्मिंस्तीर्थेत्तमे नरः / ख्यातमायतनं तत्र नन्दिनः सिद्धसेवितम्
ထိုအထူးမြတ်သော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓတို့က ဆည်းကပ်သော နန္ဒီ၏ ကျော်ကြားသန့်ရှင်းရာဌာန ရှိ၏။
Verse 64
नन्दीश्वरस्य सा मूर्त्तिर्निराचारैर्नदृश्यते / दृश्यन्ते काञ्चना युपास्त्वर्चिषो भास्करोदये
နန္ဒီဣශ්ဝရ၏ ထိုရုပ်တော်ကို အကျင့်စည်းကမ်းမရှိသူတို့ မမြင်နိုင်။ သို့သော် နေထွက်ချိန်တွင် ရွှေရောင် ယူပတိုင်များနှင့် တောက်ပသော အလင်းရောင်များကို မြင်ရသည်။
Verse 65
कृत्वा प्रदक्षिणं तांस्तु गच्छन्त्यानन्दिता दिवम् / सर्वतश्च कुरुक्षेत्रं सुतीर्थं तु विशेषतः
ထိုအရာတို့ကို ပြဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ ဘုရားရှင်ကို श्रद्धာရှိသူတို့သည် ပျော်ရွှင်လျက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြသည်။ ကုရုက္ခေတ္တရ အားလုံးသည် သန့်မြတ်သော တီရ္ထဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာသည် အထူးတလည်ဖြစ်သည်။
Verse 66
पुण्यं सनत्कुमारस्य योगेशस्य महात्मनः / कीर्त्यते च तिलान्दत्त्वा पितृभ्योवै सदाक्षयम्
ယောဂ၏ အရှင် မဟာတ္မာ စနတ်ကုမာရ၏ ကုသိုလ်ကို ဤသို့ ချီးမွမ်းကြသည်—ပိတೃတို့အား နှမ်း (တီလ) လှူဒါန်းလျှင် အမြဲမကုန်ခန်းသော အကျိုးရလဒ် ရရှိသည်။
Verse 67
उक्तमेवाक्षयं श्राद्धं धर्मराजनिषेवितम् / श्राद्धं दत्तममावास्यां विधिना च यथाक्रमम्
ဓမ္မရာဇက ဆည်းကပ်အကျင့်ပြုသော အကၡယ ရှရဒ္ဓဟူသည်—အမావာသျာနေ့တွင် နည်းလမ်းနှင့် အစဉ်အလာအတိုင်း ဆောင်ရွက်၍ ပူဇော်သော ရှရဒ္ဓပင် ဖြစ်သည်။
Verse 68
पुंसः सन्निहितायां तु कुरूक्षेत्रे विशेषतः / अर्चयित्वा पितॄंस्तत्र स पुत्रस्त्वनृणो भवेत्
ကူရုක්ෂೇತ್ರ၌ အထူးသဖြင့် နီးကပ်တက်ရောက်၍ အဲဒီမှာ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များကို ပူဇော်ကန်တော့လျှင် ထိုသားသည် ဘိုးဘွားအကြွေးမှ လွတ်ကင်းလာသည်။
Verse 69
सरस्वत्यां विनशने प्लक्षप्रश्रवणे तथा / व्यासतीर्थे दृषद्वत्यां त्रिप्लक्षे च विशेषतः
စရಸ್ವတီမြစ်၏ ဝိနသန၊ ပလက္ခ-ပရရှ္ရဝဏ၊ ဒೃષဒ္ဝတီမြစ်ရှိ ဗျာသတီရ္ထ၊ ထို့ပြင် တြိပလက္ခ—ဤတီရ္ထများသည် အထူးမြတ်သည်။
Verse 70
देयमोङ्कारपवने श्राद्धमक्षयमिच्छता / शक्रावतारे गङ्गायां मैनाके च नगोत्तमे
မပျက်မယွင်း အကျိုးပေးသော ရှရဒ္ဓကို လိုလားသူသည် အိုံကာရပဝန၌ ရှရဒ္ဓကို ဆက်ကပ်ရမည်; ထို့ပြင် ဂင်္ဂါမြစ်ရှိ သက္ကရာဝတား တီရ္ထနှင့် အထွတ်အထိပ် မိုင်နာက တောင်၌လည်း။
Verse 71
यमुनाप्रभवे चैव सर्वपापैः प्रमुच्यते / अत्युष्णाश्चातिशीताश्च आपस्तस्मिन्निदर्शनम्
ယမုနာမြစ်၏ အရင်းမြစ်၌ (ရေချိုးစသည်ဖြင့်) အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းသည်; ထိုနေရာ၏ ရေသည် တခါတရံ အလွန်ပူ၍ တခါတရံ အလွန်အေး—ဤသည်က အမှတ်အသားဖြစ်သည်။
Verse 72
यमस्य भगिनी पुष्या मार्त्तण्डदुहिता शुभा / तत्राक्षयं सदा श्राद्धं पितृभिः पूर्वकीर्त्तितम्
ယမ၏ အစ်မ/နှမဖြစ်သော ပုရှျာသည် မာရ္တဏ္ဍ၏ မင်္ဂလာသမီးတော် ဖြစ်၏; ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓသည် အမြဲမပျက်မယွင်း အကျိုးပေးသည်ဟု ပိတೃများက ရှေးကတည်းက ဆိုထားသည်။
Verse 73
ब्रह्मतुण्डह्रदे स्नात्वा सद्दयो भवति ब्राह्मणः / तस्मिंस्तु श्राद्धमानन्त्यं जपहोमतपांसि च
ဗြဟ္မတုဏ္ဍ ရေကန်၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် ဗြာဟ္မဏသည် ချက်ချင်း သန့်ရှင်းသွားသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် အနန္တအကျိုးပေးပြီး၊ ဂျပ၊ ဟောမ နှင့် တပဿာတို့လည်း အကျိုးရှိသည်။
Verse 74
स्थाणुभूतो ऽचरत्तत्र वसिष्टो वै महातपाः / अद्यापि तत्र दृश्यन्ते पादपा मणिबर्हणाः
တပဿာကြီးမားသော ဝသိဋ္ဌ မဟာမုနိသည် ထိုနေရာ၌ တိုင်တံကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ယနေ့တိုင် ထိုနေရာတွင် မဏိကဲ့သို့ တောက်ပသော အရွက်အလှ (မဏိဗർဟဏ) ရှိသည့် သစ်ပင်များကို မြင်ရသည်။
Verse 75
तुला तु दृश्यते तत्र धर्मान्धर्मनिधर्शिनी / यथा वै तोलितं विप्रैस्तीर्थानां फलमुत्तमम्
ထိုနေရာတွင် ဓမ္မနှင့် အဓမ္မကို ခွဲခြားပြသသော တိုင်းတာတံ (တူလာ) ကို မြင်ရသည်။ ဗိပရများက တိုင်းတာသကဲ့သို့ တီရ္ထများ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ထင်ရှားစေသည်။
Verse 76
पितॄणां दुहिता योगा गन्धकालीति विश्रुता / चतुर्थो ब्रह्मणस्त्वंशः पराशरकुलोद्भवः
ပိတೃများ၏ သမီး ‘ယောဂါ’ သည် ‘ဂန္ဓကာလီ’ ဟု ထင်ရှားသည်။ ပရာရှရ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူဖြစ်၍ ဗြဟ္မာ၏ စတုတ္ထ အစိတ်အပိုင်းဟု ဆိုကြသည်။
Verse 77
व्यसिष्यति चतुर्द्धा वै वेदं धीमान्महामुनिः / महायोगं महात्मानं या व्यासं जनयिष्यति
ပညာရှိ မဟာမုနိသည် ဝေဒကို လေးပိုင်းခွဲမည်။ မဟာယောဂီ၊ မဟာတ္မာ ဗျာသကို မွေးဖွားစေမည့်သူလည်း သူမပင် ဖြစ်သည်။
Verse 78
अच्छोदकं नामसरस्तत्राच्छोदासमुद्भवः / मत्स्ययोनौ पुनर्जाता नियोगात्कारणेन तु
ထိုနေရာ၌ “အချ္ချောဒက” ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ရေကန်ရှိ၍ ထိုကန်မှပင် အချ္ချောဒါ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ နိယောဂ၏ အကြောင်းကြောင့် သူမသည် ငါးမျိုးရင်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 79
तस्यास्त्वाद्याश्रमे पुण्ये पुण्यकृद्भिर्निषेविते / दत्तं सकृदपि श्राद्धमक्षयं समुदाहृतम्
သူမ၏ ပထမဆုံး သန့်ရှင်းသော အာရှရမ်၌ ကုသိုလ်ပြုသူများက ဆည်းကပ်ရာ၊ တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်သော ရှရာဒ္ဓပင် “အက္ခယ” ဟူ၍ မကုန်ခန်းသော အကျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 80
नद्यां योगसमाधानं दत्तं युगपदुद्भवेत् / कुबेरतुङ्गे पापघ्नं व्यासतीर्थेतथैव च
မြစ်တွင် ယောဂ-သမာဓိ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပေးသော ဒါနသည် ချက်ချင်း အကျိုးပေါ်ထွန်းသည်။ ကုဗေရတုင်္ဂနှင့် ဗျာသတီရ္ထ၌လည်း ပാപဖျက်သည့် အရာဟု ဆိုကြသည်။
Verse 81
पुण्यायां ब्रह्मणो वेद्यां श्राद्धमानन्त्यमिष्यते / सिद्धैस्तु सेविता नित्यं दृश्यते तु कृतात्मभिः
ပုဏ္ဏမယ ဘြဟ္မဝေဒီ၌ ပြုသော ရှရာဒ္ဓသည် အနန္တ အကျိုးပေးသည်ဟု လက်ခံကြသည်။ စိဒ္ဓများက နေ့စဉ် ဆည်းကပ်၍ ကృతात्मများကလည်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။
Verse 82
अनिवर्तनं तु नन्दायां वेद्याः प्रागुत्तरदिशि / सिद्धिक्षेत्रं सुरैर्जुष्टं यत्प्राप्य न निवर्त्तते
ဝေဒီ၏ အရှေ့မြောက် (ဣရှာန) ဘက်၌ နန္ဒာတွင် “အနိဝတ္တန” ဟူသော စိဒ္ဓိက்ஷೇತ್ರ ရှိပြီး ဒေဝများက နှစ်သက်ဆည်းကပ်ကြသည်။ ထိုကို ရောက်လျှင် ပြန်မလှည့်တော့။
Verse 83
महालये पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता / भूतानामनुकंपार्थं नास्तिकानां निदर्शनम्
မဟာလယ၌ ဉာဏ်ပညာရှိ မဟာဒေဝသည် သန့်ရှင်းသော ခြေရာကို ထားတော်မူ၏—ဘူတတို့အား ကရုဏာပြုရန်နှင့် မယုံကြည်သူတို့အတွက် သက်သေတော်အဖြစ်။
Verse 84
विरजे त्वक्षयं श्राद्धं पूर्वमेव महालये / नन्दायां विरजे चैव तथैव च महालये
ဝိရာဇာနှင့် မဟာလယ၌ ရှေးကတည်းက မလျော့မနည်းသော အက္ခယ-ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်ကြသည်။ နန္ဒာ၌လည်း၊ ဝိရာဇာ၌လည်း၊ ထိုနည်းတူ မဟာလယ၌လည်း။
Verse 85
आत्मानं तारयन्तीह दशपूर्वान्दशापरान् / काकह्रदे जातिस्मर्यं सुवर्णममितौजसम्
ဤနေရာ၌ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ပြီး အရင်ဘက် ဆယ်ဆက်နှင့် နောက်ဘက် ဆယ်ဆက်ကိုပါ ကူးမြောက်စေသည်။ ကာကဟ္ရဒ၌ မွေးဘဝမှတ်မိစေသော၊ ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍ အဆုံးမဲ့ တေဇရှိသော အကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 86
कौमारं च सरः पुण्यं नागभोगाभिरक्षितम् / कुमारतीर्थे स्नात्वा तु त्रिदिवं याति मानवः
ကೌမာရ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ရေကန်ကို နာဂတို့၏ ဖျံများဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။ ကုမာရတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် တြိဒိဝ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ရောက်သည်။
Verse 87
देवालये तपस्तस्वा एकपादेन दुश्चरम् / निराहारो युगं दिव्यमुमातुङ्गो स्थितो ज्वलन्
ဒေဝါလယ၌ သူသည် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် အလွန်ခက်ခဲသော တပသကို ကျင့်တော်မူ၏။ အစာမစားဘဲ ဒိဗ္ဗယုဂတစ်ခုလုံး အုမာတုင်္ဂ (အုမာ၏ ချစ်သူ) သက်တော်တောက်လျက် ရပ်တည်နေ၏။
Verse 88
उमातुङ्गे भृगोस्तुङ्गे ब्रह्मतुङ्गे महालये / तत्र श्राद्धानि देयानि नित्यमक्षयमिच्छता
ဥမာတုင်ဂ၊ ဘೃဂိုတုင်ဂ၊ ဗြဟ္မတုင်ဂ နှင့် မဟာလယ၌ အကျယ (မလျော့မနည်း) အကျိုးကို နిత్యလိုလားသူသည် ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓကို အမြဲ ပူဇော်သင့်သည်။
Verse 89
अक्षयं तु सदा श्राद्धं शालग्रामे समन्ततः / दुष्कृतं दृश्यते तत्र प्रत्यक्षमकृतात्मनाम्
ရှာလဂြာမ၌ အနှံ့အပြား ပူဇော်သော ရှရဒ္ဓသည် အမြဲ အကျယ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ စိတ်မသန့်ရှင်းသူတို့၏ မကောင်းမှုသည် မျက်မြင်ထင်ရှား ပေါ်လွင်သည်။
Verse 90
प्रत्यदेशो ह्यशिष्टानां शिष्टानां च विशेषतः / तत्र देवह्रदः पुण्यो ब्रह्मणो नागराट् शुचिः
ထိုဒေသသည် အကျင့်မကောင်းသူတို့အတွက် သတိပေးဒဏ်ရာနေရာဖြစ်ပြီး၊ သီလရှိသူတို့အတွက် အထူးမင်္ဂလာဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာ၏ ပုဏ္ဏ ‘ဒေဝဟ္ရဒ’ နှင့် သန့်ရှင်းသော ‘နာဂရာတ်’ ရှိသည်။
Verse 91
पिण्डं गृह्णति हि सतां न गृह्णात्यसतां सदा / अतिप्रदीप्तैर्भुजगैर्भोक्तुमन्नं न शक्यते
သီလရှိသူတို့၏ ပိဏ္ဍကို ထိုနေရာ၌ လက်ခံသော်လည်း၊ မကောင်းသူတို့၏ ပိဏ္ဍကို မည်သည့်အခါမျှ မလက်ခံ။ အလွန်တောက်လောင်သော မြွေများကြားတွင် အစာစားမရသကဲ့သို့ပင်။
Verse 92
प्रत्यक्षं दृश्यते धर्मस्तीर्थयोर्नतयोर्द्वयोः / कारवत्यां च शाण्डिल्यां गुहायां वामनस्य च
‘နတ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထနှစ်ခု၌ ဓမ္မသည် မျက်မြင်ထင်ရှား ပေါ်လွင်သည်။ ထို့အပြင် ကာရဝတီ၊ ရှာဏ္ဍိလျာ နှင့် ဝာမန၏ ဂူ၌လည်း ထင်ရှားသည်။
Verse 93
गत्वा चैतानि पूतःस्याच्छ्रदद्धमक्षयमेव च / जपो होमस्तपो ध्यानं यत्किञ्चित्सुकृतं भवेत्
ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ သွားရောက်လျှင် လူသည် သန့်စင်လာပြီး ယုံကြည်မှု (श्रद्धा) သည် မလျော့မနည်း အမြဲတည်တံ့သည်။ ဂျပ်၊ ဟိုးမ၊ တပစ်၊ ဓျာန နှင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှု မည်သည့်အရာမဆို အကျိုးပေးသည်။
Verse 94
ब्रह्मचर्यं च यौ धत्ते गुरुभक्तिं शतं समाः / एवमाद्यास्सरिच्छ्रेष्ठा यत्स्नानादघमोक्षणम् / कुमारधारा तत्रैव दृष्टा पापं प्रणश्यति
ဗြဟ္မစရိယကို ထိန်းသိမ်း၍ နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် ဂုရုကို ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်သူ—ထိုသို့သော အဓိကမြစ်များတွင် ရေချိုးလျှင် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းသည်။ ထိုနေရာ၌ “ကူမာရဓာရာ” ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ပျောက်ကွယ်သည်။
Verse 95
ध्यानासनं तु तत्रैव व्यासस्याद्यापि दृश्यते / शैलः कान्तिपुराभ्याशे प्रागुदीच्यां दिशि स्थितः
ထိုနေရာတွင်ပင် ဗျာသ၏ ဓျာနအာသနကို ယနေ့တိုင် မြင်တွေ့ရသေးသည်။ ကာန္တိပုရအနီး အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် ထိုကျောက်တောင် တည်ရှိသည်။
Verse 96
पुण्य पुष्करिणी तत्र किरातगणरक्षिता / यस्यां स्नात्वा सकृद्विप्रः कामानाप्नोति शाश्वतान्
ထိုနေရာတွင် ကိရာတအဖွဲ့များက ကာကွယ်ထားသော ပုဏ္ဏ ပုရှ္ကရိဏီ (သန့်ရှင်းရေကန်) တစ်ကန်ရှိသည်။ ထိုကန်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးလျှင်ပင် ဗြာဟ္မဏသည် အမြဲတည်တံ့သော ဆန္ဒဖလများကို ရရှိသည်။
Verse 97
अदृश्यः सर्वभूतानां देववच्चरते महीम्
သူသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မမြင်နိုင်သူဖြစ်၍ နတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာသည်။
Verse 98
काश्यपस्य महातीर्थं कालसर्पिरिति श्रुतम् / तत्र श्राद्धानि देयानि नित्यमक्षयमिच्छता
ကာရှျပ၏ မဟာတီရ္ထကို ‘ကာလသရ္ပိ’ ဟု ကြားသိရသည်။ အကုန်မဆုံးသော အကျိုးကို လိုသူသည် ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓကို နိတျ ပြုလုပ်ပေးလှူရမည်။
Verse 99
देवदारुवने वापि धारायास्तु निदर्शनम् / निर्धूतानि तु पापानि दृश्यन्ते सुकृतात्मनाम्
ဒေဝဒါရုတော၌လည်း ဤရေစီး၏ အမှတ်အသားရှိသည်။ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသူတို့၏ အပြစ်များသည် ထိုနေရာ၌ ဆေးကြော၍ ပျောက်ကင်းသွားသည်ဟု မြင်ရသည်။
Verse 100
भागीरथ्यां प्रयागे तु नित्यमक्षयमुच्यते / कालञ्जरे दशार्णायां नैमिषे कुरुजाङ्गले
ဘ္ဟာဂီရသီရှိ ပရယာဂတွင် နိတျ အကုန်မဆုံးသော အကျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနည်းတူ ကာလဉ္ဇရ၊ ဒသာရ္ဏာ၊ နိုင်မိရှ၊ ကုရုဇာင်္ဂလ တို့တွင်လည်း ဖြစ်သည်။
Verse 101
वाराणस्यां नगर्यां च देयं श्राद्धं प्रयत्नतः / तत्र योगेश्वरो नित्यं तस्यां दत्तमथाक्षयम्
ဝါရာဏသီ မြို့၌လည်း ကြိုးစား၍ ရှရာဒ္ဓကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ ယောဂေရှ္ဝရ သည် နိတျ တည်ရှိသဖြင့် ထိုနေရာ၌ ပေးလှူသမျှသည် အကုန်မဆုံး ဖြစ်သည်။
Verse 102
गत्वा चैतानि पूर्तः स्याच्छ्राद्धमक्षय्यमेव च / जबो होमस्तथा ध्यानं यत्किञ्चित्सुकृतं भवेत्
ဤတီရ္ထများသို့ သွားရောက်လျှင် လူသည် ပူရ္တ ကုသိုလ်ဖြင့် ပြည့်စုံလာပြီး ရှရာဒ္ဓလည်း အကုန်မဆုံး ဖြစ်လာသည်။ ဂျပ၊ ဟိုးမ၊ ဓျာန—မည်သည့် ကုသိုလ်မဆို အားလုံး အကျိုးပေးသည်။
Verse 103
लौहित्ये वैतरण्यां चस्वर्गवेद्यां तथैव च / सा तु देवी समुद्रान्ते दृश्यते चैव नामभिः
လောဟိတျ၊ ဝိုင်တရဏီ နှင့် စွဝဂ္ဂဝေဒီ တို့တွင်လည်း ထိုဒေဝီသည် သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေ၌ နာမအမျိုးမျိုးဖြင့် ပေါ်ထွန်းမြင်ရသည်။
Verse 104
गयायां धर्मवृष्ठे तु सरसि ब्रह्मणस्तथा / गयां गृध्रवटे चैव श्राद्धं दत्तं महाफलम्
ဂယာမြို့ရှိ ဓမ္မဝೃෂ္ဋ စရိုဝရနှင့် ဘြဟ္မစရိုဝရတွင်လည်းကောင်း၊ ဂယာ၏ ဂೃဓ္ရဝဋ၌ ပူဇော်သော ရှရဒ္ဓသည် မဟာအကျိုးပေးသည်။
Verse 105
हिमं च पतते तत्र समन्तात्पञ्चयो जनम् / भरतस्याश्रमे पुण्ये ऽरण्यं पुण्यतमं स्मृतम्
အဲဒီနေရာမှာ လေးဘက်လုံး ငါးယောဇနအထိ နှင်းကျသည်။ ဘရတ၏ ပုဏ္ဏအာရှရမရှိ ထိုတောအုပ်ကို အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သဖြင့် မှတ်ယူကြသည်။
Verse 106
मतङ्गस्य वनं तत्र दृश्यते सर्वमानुषैः / स्थापितं धर्मसर्वस्वं लोकस्यास्य निदर्शनम्
အဲဒီမှာ မတင်္ဂ ရှိ၏ တောအုပ်ကို လူသားအားလုံး မြင်နိုင်သည်။ ဤလောကအတွက် ဓမ္မ၏ အနှစ်သာရအားလုံးကို တည်ထောင်ထားသော နမူနာဖြစ်သည်။
Verse 107
यद्दण्डकवनं पुण्यं पुण्यकृद्भिर्निषेवितम् / यस्मिन्प्राहुर्विशल्येति तीर्थं सद्यो निदर्शनम्
ပုဏ္ဏကောင်းမှု ပြုသူများ စေဝနာပြုနေသော ပုဏ္ဏမြတ် ဒဏ္ဍကတော၌ ‘ဝိရှလျာ’ ဟူသော တီရ္ထကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 108
तुलामानैस्तथा चापि शास्त्रैश्च विविधैस्तथा / उन्मच्चन्ति तथा लग्न ये वै पापकृतो जनाः
အလေးချိန်တိုင်းတာမှုများနှင့် မျိုးစုံသော သာස්တရများတွင် စွဲလမ်းနေသော အပြစ်ပြုသူတို့သည် စွဲလမ်းမှုကြောင့် မူးယစ်သူကဲ့သို့ ပြုမူကြသည်။
Verse 109
तृतीयायां तथा पादे निराधायां तु मण्डले / महाह्रदे च कौशिक्यां दत्तं श्राद्धं महाफलम्
တတိယာတိထိ၏ ပဒ၌၊ နိရာဓာ မဏ္ဍလနှင့် ကောသိကီ မဟာဟရဒ၌ ပူဇော်သော ရှရာဒ္ဓသည် မဟာအကျိုးပေးသည်။
Verse 110
मुण्डपृष्टे पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता / बहुदेवयुगांस्तप्त्वा तपस्तीव्रं सुदश्चरम्
မုဏ္ဍ၏ကျောပေါ်တွင် ဉာဏ်ကြီးမဟာဒေဝသည် ခြေရာတင်ခဲ့သည်။ ဒေဝယုဂများစွာကြာပြီးနောက် အလွန်ပြင်းထန်၍ ခက်ခဲသော တပဿကို ကျင့်ခဲ့သည်။
Verse 111
अल्पेनाप्यत्र कालेन नरो धर्मपरायणः / पाप्मानमुत्सृजत्याशु जीर्णां त्वचमिवोरगः
ဤနေရာတွင် အချိန်နည်းနည်းသာဖြစ်စေ ဓမ္မကိုအလေးထားသူသည် အပြစ်ကို လျင်မြန်စွာ စွန့်လွှတ်သည်။ မြွေက အဟောင်းအရေကို ချွတ်သကဲ့သို့။
Verse 112
सिद्धानां प्रीतिजननं पपानां च भयङ्करम् / लेलिहानैर्महाघोरै रक्ष्यते सुमहोरगैः
ဤအရာသည် စိဒ္ဓတို့ကို ပီတိဖြစ်စေပြီး အပြစ်သားတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ လျှာလျှာလျားလျား လိမ္မော်သကဲ့သို့ လျှာထုတ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မြွေကြီးများက ကာကွယ်ထားသည်။
Verse 113
नाम्ना कनकनन्दीति तीर्थं जगति विश्रुतम् / उदीच्यां मुण्डपृष्टस्य ब्रह्मर्षिगणसेवितम्
‘ကနကနန္ဒီ’ ဟု အမည်ရသော တီရ္ထသည် လောက၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။ မုဏ္ဍပೃଷ္ဌ၏ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၍ ဘြဟ္မရ္ဓိများက ဆည်းကပ်ပြုစုကြသည်။
Verse 114
तत्र स्नात्वा दिवंयान्ति स्वशरीरेण मानवाः / दत्तं वापि सदा श्राद्धमक्षय्यं समुदाहृतम्
အဲဒီမှာ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာတင်ဖြင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရသည်။ အဲဒီမှာ ဆက်ကပ်သော ရှရဒ္ဓလည်း အမြဲမကုန်ခန်းသော အကျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 115
ऋणैस्त्रिभिस्ततः स्नात्वा निष्क्रीणाति नरस्तनुम् / मानसे सरसि स्नात्वा श्राद्धंनिर्वर्त्तयेत्ततः
အဲဒီမှာ ရေချိုးလျှင် လူသည် သုံးပါးသော ရင်(ऋण)မှ လွတ်ကင်း၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ကယ်တင်သည်။ ထို့နောက် မာနသ ရေကန်တွင် ရေချိုးပြီး ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 116
तीरे तु सरसस्तस्य देवस्या यतनं महत् / आरुह्य तु जपंस्तत्र सिद्धो याति दिवं ततः
အဲဒီရေကန်ကမ်းနားတွင် ထိုဒေဝ၏ ကြီးမြတ်သော ဘုရားကျောင်းရှိသည်။ အဲဒီကို တက်၍ ဂျပကို ရွတ်ဆိုသူသည် စိဒ္ဓဖြစ်ကာ ထိုမှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားသည်။
Verse 117
उत्तरं मानसं गत्वासिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम् / स्नात्वा तस्मिन्सरश्रेष्ठे दृश्यते महादद्भुतम्
မြောက်ဘက် မာနသသို့ သွားလျှင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။ ထိုအကောင်းဆုံး ရေကန်တွင် ရေချိုးလျှင် ကြီးမားသော အံ့ဩဖွယ်ကို မြင်ရသည်။
Verse 118
दिवश्च्युता महाभागा ह्यन्तरिक्षे विराजते / गङ्गा त्रिपथगा देवी विष्णुपादाच्च्युता सती
ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော မဟာကံကောင်းရှင် ဂင်္ဂါသည် အာကာသတွင် တောက်ပလျက်ရှိသည်။ သူမသည် လမ်းသုံးသွားသော ဒေဝီ၊ ဗိဿနု၏ ခြေတော်မှ ထွက်ပေါ်သော သန့်ရှင်းသူ ဖြစ်သည်။
Verse 119
आकाशे दृश्यते तत्र तोरणं सूर्यसन्निभम् / जांबूनदमयं पुण्यं स्वगद्वारमिवायतम्
အဲဒီနေရာမှာ ကောင်းကင်ထဲ၌ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော တံခါးခုံးတစ်ခု မြင်ရသည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသော ဂျမ္ဘူနဒ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသည်။
Verse 120
ततः प्रवर्त्तते भूयः सर्वसागरमण्डिका / पावनी सर्वभूतानां धर्मज्ञानां विशेषतः
ထို့နောက် သူမသည် ထပ်မံ စီးဆင်း၍ သမုဒ္ဒရာအားလုံးကို ဝိုင်းပတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် သတ္တဝါအားလုံးကို သန့်စင်ပေးပြီး အထူးသဖြင့် ဓမ္မကို သိသူတို့ကို ဖြစ်သည်။
Verse 121
चन्द्रभागा च सिद्धुश्च शुभे मानससंभवे / सागरं पश्चिमं यातो दिव्यः सिंधुनदो वरः
မင်္ဂလာရှိသော မာနသရေကန်မှ ပေါ်ပေါက်လာသည့် ချန္ဒရဘားဂါနှင့် စင်ဓု—ဤအလွန်မြတ်သော ဒေဝီယ စင်ဓုမြစ်သည် အနောက်ဘက် သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဆင်းသွားသည်။
Verse 122
पर्वतो हिमवान्नाम नानाधातुविभूषितः / आयतो वै सहस्राणि योजनानां बहुनि तु
ဟိမဝန်ဟု အမည်ရသော တောင်တန်းသည် သတ္တုဓာတ်မျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ၎င်း၏ အလျားအနံသည် ယောဇနာ ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ ကျယ်ပြန့်သည်။
Verse 123
सिद्धचारणसंकीर्णा देवर्षिगणसेविता / तत्र पुष्करिणी रम्या सुषुम्णा नाम नामतः
ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဒေဝရ္ဠိအစုတို့က ဆည်းကပ်သော လှပသန့်ရှင်းသည့် ရေကန်တစ်ကန်ရှိပြီး၊ အမည်မှာ “သုသုမ္ဏာ” ဟု ခေါ်သည်။
Verse 124
दशवर्षसहस्राणि तस्यां स्नातस्तु जीवति / श्राद्धं भवति चानन्तं तत्र दत्तं महोदयम्
ထိုရေကန်၌ ရေချိုးသူသည် တစ်သောင်းနှစ်တိုင် အသက်ရှင်မည်ဟု ဆို၏။ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်သော ရှရဒ္ဓက အဆုံးမရှိသော အကျိုးကို ပေး၍ မဟာပုဏ္ဏယ ဥဒယကို ဖြစ်စေသည်။
Verse 125
तारयेच्च सदा श्राद्धे दशपूर्वान्दशापरान् / सर्वत्र हिमवान्पुण्यो गङ्गा पुण्या समन्ततः
ရှရဒ္ဓတွင် သူသည် အမြဲတမ်း အရင်ဘိုးဘွား ဆယ်ဦးနှင့် နောက်ဆက် ဆယ်ဦးကို ကယ်တင်တော်မူစေသည်။ ဟိမဝန်သည် နေရာတိုင်း ပုဏ္ဏယဖြစ်၍ ဂင်္ဂါသည် အရပ်ရပ်မှ ပဝిత్రသည်။
Verse 126
समुद्रगाः समुद्राश्च सर्वे पुण्याः समन्ततः / एवमादिषु चान्येषु श्राद्धं निर्वर्तयेद्बुधः
သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဝင်သော မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာတို့သည် အရပ်ရပ်မှ ပုဏ္ဏယဖြစ်ကြ၏။ ထိုနည်းတူ အခြားတီရ္ထများတွင်လည်း ပညာရှိသည် ရှရဒ္ဓကို ပြီးမြောက်စေသင့်သည်။
Verse 127
पुतो भवति वै स्नात्वा हुत्वा दत्त्वा तथैव च / शेलसानुषु शृङ्गेषु कन्दरेषु गुहासु च
ရေချိုး၍ ဟိုးမ ပူဇော်ပြီး ဒါနပေးလှူသော် သူသည် အမှန်တကယ် ပဝిత్రလာသည်—တောင်စောင်းများ၊ တောင်ထိပ်များ၊ ချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် ဂူများတွင်ပင်။
Verse 128
उपह्वरनितंबेषु तथा प्रस्रवणेषु च / पुलिनेष्वापगानां च तथैव प्रभवेषु च
ချိုင့်ဝှမ်းတောင်စောင်းများ၌လည်းကောင်း၊ ရေစိမ့်ထွက်ရာနေရာများ၌လည်းကောင်း; မြစ်ကမ်းသဲပြင်များနှင့် မြစ်ရင်းမြစ်နေရာများ၌လည်းကောင်း။
Verse 129
महोदधौ गवां गोष्टे संगमेषु वनेषु च / सुसंमृष्टोपलिप्तेषु त्दृद्येषु सुरभिष्वथ
မဟာသမုဒ္ဒရာကမ်းခြေ၌၊ နွားတဲ၌၊ မြစ်ဆုံရာများနှင့် တောအုပ်များ၌လည်း; ကောင်းစွာညှိနှိုင်း၍ လိမ်းထားသော၊ ခိုင်မာ၍ မွှေးကြိုင်သောနေရာများ၌။
Verse 130
गोमयेनोपलिप्तेषु विविक्तेषु गृहेषु च / कुर्याच्छ्राद्धमथैतेषु नित्यमेव यथाविधि
နွားချေးဖြင့်လိမ်းထားသော တိတ်ဆိတ်အိမ်များ၌ပင်; ဤနေရာများတွင် သတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း နေ့စဉ် ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်သင့်သည်။
Verse 131
प्राग्दक्षिणां दिशं गत्वा सर्वकामचिकीर्षया / एवमेतेषु सर्वेषु श्राद्धं कुर्यादतन्द्रितः
အရှေ့တောင်ဘက်သို့ သွား၍ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေရန်; ထိုနည်းတူ ဤနေရာအားလုံးတွင် ပျင်းရိမှုမရှိဘဲ ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 132
एतेष्वेव तु मेधावी ब्राह्मीं सिद्धिमवाप्नुयात् / त्रैवर्णविहितैः स्थाने धर्मे वर्णाश्रमे रतैः
ဤနေရာများတွင်ပင် ပညာရှိသည် ‘ဗြာဟ္မီ စိဒ္ဓိ’ ကို ရရှိမည်; သုံးဝဏ္ဏတို့က သတ်မှတ်ထားပြီး ဓမ္မနှင့် ဝဏ္ဏာရှ్రమ အကျင့်၌ ရတနာသကဲ့သို့ စွဲမြဲသောနေရာများ၌။
Verse 133
कौपस्थानं च संत्यागात्प्राप्यते पितृपूजनम् / तीर्थान्यनुसरन्वीरः श्रद्दधानः समाहितः
ကൗပस्थान ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ဘိုးဘွားပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။ ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိ၍ စိတ်တည်ငြိမ်သော သူရဲကောင်းသည် တီရ္ထများကို လိုက်နာသည်။
Verse 134
कृतपापो ऽपि शुध्येत किं पुनः शुभकर्मकृत् / तिर्यग्योनिं न गच्छेच्च कुदेशे च न जायते
အပြစ်ပြုသူတောင် သန့်စင်နိုင်သည်၊ ကောင်းကင်္ကာမလုပ်သူကတော့ ပို၍ပင်။ သူသည် တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ မကျရောက်ဘဲ မကောင်းသောဒေသတွင်လည်း မမွေးဖွား။
Verse 135
स्वर्गी भवति विप्रो वै मोक्षोपायं च विन्दति / अश्रद्दधानः पापायुर्नास्तिको ऽच्छिन्नसंशयः
ဗိပရ (ဗြဟ္မဏ) သည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ပြီး မောက္ခသို့ သွားရာလမ်းကိုလည်း တွေ့သည်။ သို့သော် သဒ္ဓါမရှိ၊ အပြစ်နှင့်အသက်ရှည်၊ နာස්တိက၏ သံသယမပြတ်။
Verse 136
हेतुनिष्ठश्च पञ्चैते न तीर्थे फलभागिनः / गुरुतीर्थे परा सिद्धिस्तीर्थानां परमं पदम्
အကြောင်းပြချက်ဝါဒ၌ တည်နေသော ဤငါးမျိုးသည် တီရ္ထ၏ အကျိုးကို မခံစားရ။ ဂုရု-တီရ္ထ၌ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိရှိ၍ တီရ္ထတို့၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်။
Verse 137
ध्यानं तीर्थं परं तस्माद्ब्रह्मतीर्थं सनातनम् / उपवासात्परं ध्यानमिन्द्रियाणां निवर्त्तनम्
ထို့ကြောင့် ဓျာနသည် အမြင့်ဆုံး တီရ္ထ—အနန္တ ဘြဟ္မ-တီရ္ထ ဖြစ်သည်။ အစာရှောင်ခြင်းထက် ဓျာနက ပိုမြတ်၍ အင်ဒြိယများကို ပြန်လည်ဆုတ်ခွာစေသည်။
Verse 138
उपवासनिबद्धैर्हि प्राणैरेव पुनः पुनः / प्राणापानौ वशे कृत्वा वशगानीन्दियाणि च
အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားသော ပရာဏဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပရာဏနှင့် အပာနကို ထိန်းချုပ်၍ အင်ဒြိယများကိုလည်း လက်အောက်ခံစေ။
Verse 139
बुद्धिं मनसि संयम्य सर्वेषां तु निवर्त्तनम् / प्रत्याहारं कृतं विद्धि मोक्षोपायमसंशयम्
ဗုဒ္ဓိကို မနတ်စ်အတွင်း ထိန်းချုပ်၍ အရာအားလုံးမှ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခြင်းကို ‘ပရတ္ယာဟာရ’ ဟု သိမှတ်ပါ; မောက္ခသို့ သွားရာ နည်းလမ်းဟု မသံသယရှိစွာ သိပါ။
Verse 140
इन्द्रियाणां मनो घोरं बुद्ध्यादीनां विवर्त्तनम् / अना हारो क्षयं याति विद्यादनशनं तपः
အင်ဒြိယများနောက်လိုက်သော မနတ်စ်သည် ကြမ်းတမ်း၍ ဗုဒ္ဓိစသည်တို့ကိုပါ လှည့်ဖျားစေတတ်သည်; သို့သော် အစာမစားခြင်း (အနာဟာရ) သည် အားလျော့သွားသည်—ထို့ကြောင့် အနရှနကို တပဿဟု သိမှတ်ပါ။
Verse 141
निग्रहे बुद्धिमन्सोरन्यबुद्धिर्न जायते / क्षीणेषु सर्वदोषेषु क्षीणेष्वेवेन्द्रियेषु च
ဗုဒ္ဓိနှင့် မနတ်စ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော် အခြားသော ဗုဒ္ဓိမပေါ်ပေါက်; အပြစ်အနာအဆာအားလုံး လျော့ပါး၍ အင်ဒြိယများပါ လျော့ပါးသည့်အခါ။
Verse 142
परिनिर्वाति शुद्धात्मा यथा वह्निरनिधनः / कारणेभ्यो गुणेभ्यश्च व्यक्ताव्यक्ताच्च कुत्स्नशः
သန့်ရှင်းသော အာတ္မာသည် အဆုံးမရှိသော မီးကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ငြိမ်းချမ်းစွာ လျှော့ချသွားသည်; အကြောင်းရင်းများ၊ ဂုဏ်များနှင့် ထင်ရှား/မထင်ရှား အရာအားလုံးကို လုံးဝ ကျော်လွန်သည်။
Verse 143
नियोजयति क्षेत्रज्ञं तेभ्योयोगेन योगवित् / तस्य नास्ति गतिः स्थानं व्यक्ताव्यक्ते च सर्वशः / न सन्नासन्न सदसन्नैव किञ्चिदवस्थितः
ယောဂကိုသိသောသူသည် ယောဂအားဖြင့် ထိုတတ္တဝများအတွင်း က္ရှೇತ್ರဇ္ဉကို ချမှတ်တင်သွင်းသည်။ ထင်ရှားသောအရာနှင့် မထင်ရှားသောအရာတို့တွင် သူ့အတွက် သွားလာမှုလည်းမရှိ၊ နေရာတည်မှုလည်းမရှိ။ သူသည် သတ် (sat) မဟုတ်၊ အသတ် (asat) မဟုတ်၊ သတ်-အသတ်လည်းမဟုတ်—မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ မတည်ရှိ။
That even a single, properly performed act of Pitṛ worship—especially piṇḍa-dāna and tarpaṇa in a potent kṣetra—can greatly please the Pitṛs and yield enduring (akṣaya) results, supporting heavenly ascent and gradual liberation.
Amarakantaka is foregrounded as a tri-loka-puṇya mountain-kṣetra where tapas traditions (Aṅgiras) and tīrtha features (lakes/rivers) make it a high-intensity node in the Purāṇic merit economy, linking place with post-mortem destiny.
Jvālāsaras is presented as a sacred reservoir manifesting on observance-days, while the river Viśalyakaraṇī is described as removing afflictions; together they mark the site as both ritually efficacious and therapeutically auspicious for śrāddha-associated practice.