Adhyaya 370
Chapter 370: नरकनिरूपणम् (Naraka-nirūpaṇa) — Description of Hell (with the physiology of dying and the subtle transition)
အဂ္နိသည် ယမ၏လမ်းကြောင်းများအကြောင်းမှ ပြောင်း၍ သေဆုံးချိန်၏ဖြစ်စဉ်နှင့် သေပြီးနောက် ကူးပြောင်းသွားလာမှုကို တိတိကျကျ ရှင်းလင်းတော်မူသည်။ အစတွင် ကိုယ်ခန္ဓာအပူဓာတ်ပျက်ယွင်း၍ ဝါယုက ချုပ်ကပ်ကာ ဒိုးရှာများကို တားဆီးပြီး ပရာဏ-နေရာများနှင့် မർമများ ပိတ်သွားသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဝါယုသည် ထွက်ပေါက်ရှာရာတွင် အပေါ်ဘက်ထွက်ပေါက်များ (မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်) သည် ကုသိုလ်ကံနှင့် ဆက်စပ်ပြီး အောက်ဘက်ထွက်ပေါက်များ (အန်နပ်၊ လိင်အင်္ဂါ) သည် အကုသိုလ်ကံနှင့် ဆက်စပ်ကြောင်း ခွဲခြားကာ ယောဂီသည် ခေါင်းထိပ်ရှိ ဘြဟ္မ-ရန္ဓ္ရမှ အာဏာပိုင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ပရာဏနှင့် အပာန ပေါင်းစည်း၍ သတိအာရုံ ဖုံးကွယ်သည့်အခါ နာဗိဒေသ၌ တည်သော ဇီဝသည် အတီဝါဟိက (ကူးပြောင်းသိမ်မွေ့) ကိုယ်ခန္ဓာကို ယူဆောင်ပြီး ဒေဝတားနှင့် စိဒ္ဓများက ဒိဗ္ဗဒೃષ્ટိဖြင့် မြင်နိုင်သည်။ ထို့နောက် ယမ၏တမန်များက ကြောက်မက်ဖွယ် ယမ-မာရ္ဂတလျှောက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဆွေမျိုးများ၏ ပူဇော်အလှူများက ထိုသူကို ထောက်ပံ့ကာ နောက်ဆုံး ယမနှင့် စိတြဂုပ္တ၏ တရားစီရင်မှုသို့ ရောက်စေသည်။ အခန်းသည် နరకလောကကြီးများနှင့် အုပ်စိုးသူများကို စာရင်းပြုကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ခတ်မှုများကို ဖော်ပြပြီး မဟာပာတကများအတွက် ကံအကျိုးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားမှုကို နိဂုံးချုပ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒုက္ခသုံးမျိုး (အာဓျာတ္မိက၊ အာဓိဘောတိက၊ အာဓိဒೈဝိက) ကို ချဲ့ထွင်ကာ ဉာဏ-ယောဂ၊ ဝရတ၊ ဒါနနှင့် ဗိෂ္ဏုဘုရားကို ပူဇော်ခြင်းတို့ကို ကုထုံးအဖြစ် အကြံပြုသည်။
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे शरीरावयवा नामो न सप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथसप्रत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नरकनिरूपणम् अग्निर् उवाच उक्तानि यममार्गाणि वक्ष्ये ऽथ मरणे नृणां ऊष्मा प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीरितः
ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ “ကိုယ်ခန္ဓာအင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ” ဟုခေါ်သော အခန်း ၃၆၉ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၃၇၀ “နရက (ငရဲ) ဖော်ပြချက်” စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်ကြားသည်—“ယမ၏လမ်းကြောင်းများကို ယခင်က ပြောထားသကဲ့သို့ ယခု ထပ်မံရှင်းပြမည်၊ ထို့ပြင် လူတို့ သေချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်သည့်အရာကိုလည်း—ခန္ဓာကိုယ်အပူသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ကြမ်းတမ်းသောလေများက မောင်းနှင်သဖြင့် ကိုယ်အတွင်း၌ မီးလောင်သကဲ့သို့ တောက်လောင်လာသည်” ဟု။
Verse 2
शरीरमुपरुध्याथ कृत्स्नान्दोषान्रुणद्धि वै छिनत्ति प्राणस्थानानि पुनर्मर्माणि चैव हि
ကိုယ်ခန္ဓာကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ ဒိုးရှအားလုံးကို အမှန်တကယ် တားဆီးပိတ်ပင်သည်။ ထို့ပြင် ပရాణတည်ရာများ (prāṇa-sthāna) ကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပြီး မာရ္မ (marma) ဟုခေါ်သော အသက်ဆိုင်ရာ ဆုံချက်များကိုလည်း ထိခိုက်ဖျက်ဆီးသည်။
Verse 3
शैत्यात् प्रकुपितो वायुश्छिद्रमन्विष्यते ततः द्वे नेत्रे द्वौ तथा कर्णौ द्वौ तु नासापुटौ तथा
အအေးကြောင့် ပြင်းထန်လာသော ဝါယု (vāyu) သည် ထို့နောက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာဖွေသည်။ အဓိက ထွက်ပေါက်များမှာ မျက်စိနှစ်လုံး၊ နားနှစ်ဖက်၊ ထို့အတူ နှာခေါင်းပေါက်နှစ်ဖက် ဖြစ်သည်။
Verse 4
ऊर्ध्वन्तु सप्त च्छिद्राणि अष्टमं वदनं तथा एतैः प्राणो विनिर्याति प्रायशः शुभकर्मणां
အပေါ်ဘက်တွင် ထွက်ပေါက် ၇ ခုရှိပြီး ပါးစပ်သည် ၈ ခုမြောက် ဖြစ်သည်။ ဤထွက်ပေါက်များမှတဆင့် ပရాణ (အသက်ရှူ) သည် အများအားဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်—အထူးသဖြင့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်သူတို့တွင် ဖြစ်သည်။
Verse 5
अधः पायुरुपस्थञ्च अनेनाशुभकारिणां पिण्डं कृत्वा तुव्न्यसेदिति ञ मूर्धानं योगिनो भित्त्वा जीवो यात्यथ चेच्छया
အောက်ဘက်တွင် အန်နပ်နှင့် လိင်အင်္ဂါမှတစ်ဆင့် ဇီဝသည် ထွက်ခွာသည်။ အကုသိုလ်ပြုသူတို့သည် ဤလမ်းကြောင်းဖြင့် ကမ္မအညစ်အကြေးကြောင့် တစ်စုတစ်ပုံကဲ့သို့ ချုပ်ကပ်သွားကြသည်။ သို့ရာတွင် ယောဂီသည် ခေါင်းထိပ်ရှိ ဘြဟ္မရန္ဓ္ရကို ဖောက်ခွဲ၍ ဇီဝကို စိတ်အလိုအလျောက် ထွက်ခွာစေသည်။
Verse 6
अन्तकाले तु सम्प्राप्रे प्राणे ऽपानमुपस्थिते तमसा संवृते ज्ञाने संवृतेषु च मर्मसु
သို့ရာတွင် အဆုံးအချိန် ရောက်လာသောအခါ—အပာန (apāna) သည် ပရာဏ (prāṇa) ထံ နီးကပ်၍ ပေါင်းဆုံလာသောအခါ—အသိဉာဏ်သည် မှောင်မိုက်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရပြီး မർമ (marmas) ဟုခေါ်သော အသက်ဆိုင်ရာ အချက်အချာများလည်း ပိတ်ဆို့သွားသောအခါ၊
Verse 7
स जिवो नाभ्यधिष्टानश्चाल्यते मातरिश्वना बाध्यमाणश्चानयते अष्टाङ्गाः प्राणवृत्तिकाः
နာဗီဒေသကို အခြေစိုက်ထားသော ထိုဇီဝသည် မာတရိရှွန် (အသက်လေ) ကြောင့် လှုပ်ရှားစေခံရသည်။ ဖိနှိပ်ခံရသော်လည်းကောင်း၊ ဒုက္ခရောက်သော်လည်းကောင်း၊ ပရာဏ၏ လှုပ်ရှားမှု အဋ္ဌာင်္ဂ (ရှစ်မျိုး) ကိုလည်း ထုတ်လွှတ်၍ မောင်းနှင်စေသည်။
Verse 8
च्यवन्तं जायमानं वा प्रविशन्तञ्च योनिषु प्रपश्यन्ति च तं सिद्धा देवा दिव्येन चक्षुपा
သိဒ္ဓာတို့နှင့် ဒေဝတို့သည် ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် ထိုသူကို မြင်ကြသည်—ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာနေစဉ်ဖြစ်စေ၊ မွေးဖွားလာစဉ်ဖြစ်စေ၊ ပြန်လည်မွေးဖွားရန် သားအိမ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်နေစဉ်ဖြစ်စေ။
Verse 9
गृह्णाति तत्क्षणाद्योगे शरीरञ्चातिवाहिकम् आकाशवायुतेजांसि विग्रहादूर्ध्वगामिनः
ယောဂ၌ ထိုခဏချင်းပင် သူသည် အတိဝါဟိက (atīvāhika) ဟုခေါ်သော အကူးအပြောင်း/သိမ်မွေ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ယူဆောင်သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာပုံသဏ္ဍာန်မှ အာကာသ၊ လေ၊ မီး ဟူသော ဓာတ်များသည် အပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။
Verse 10
जलं मही च पञ्चत्वमापन्नः पुरुषः स्मृतः आतिवाहिकदेहन्तु यमदूता नयन्ति तं
လူတစ်ဦးသည် (အထူကိုယ်) သည် ရေနှင့် မြေသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သဖြင့် «ဓာတ်ငါးပါး၏ အခြေအနေသို့ ရောက်သည်» ဟု ဆိုကြသည်။ သို့ရာတွင် ယမ၏ တမန်တို့က ခေါ်ဆောင်သွားသည်မှာ ātivāhika (သယ်ဆောင်သည့် နူးညံ့ကိုယ်) ထဲရှိ ထိုသူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 11
याम्यं मार्गं महाघोरं षडशीतिसहस्रकम् अन्नोदकं नीयमानो बान्धवैर् दत्तमश्नुते
ယမလမ်းကြောင်းဟူသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် လမ်းကို (ယောဇနာ) ရှစ်သောင်းခြောက်ထောင် အလျားတိုင်အောင် ခေါ်ဆောင်သွားရာတွင်၊ ခေါ်ဆောင်ခံနေရင်း မိဘဆွေမျိုးတို့ ပူဇော်ပေးထားသော အစာနှင့် ရေကို စားသောက်ရသည်။
Verse 12
यमं दृष्ट्वा यमोक्तेन चित्रगुप्तेन चेरितान् प्राप्नोति नरकान्रौद्रान्धर्मी शुभपथैर् दिवम्
ယမကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ယမ၏ အမိန့်အတိုင်း စိတ္တရဂုပ္တက ဦးဆောင်ခေါ်သွားသော လူသည် ကြမ်းတမ်းသော နရကများသို့ ရောက်သည်။ သို့သော် ဓမ္မရှိသူသည် ကောင်းမြတ်သော လမ်းကြောင်းများဖြင့် သုခဘုံ (ကောင်းကင်) သို့ ရောက်သည်။
Verse 13
भुज्यन्ते पापिभिर्वक्ष्ये नरकांस्ताश् च यातनाः अष्टाविंशतिरेवाधःक्षितेर्नरककोटयः
ဤဒဏ်ခတ်မှုတို့ကို အပြစ်ရှိသူတို့ ခံစားကြရသည်။ ထိုနရကများနှင့် ထိုညှဉ်းပန်းမှုများကို ငါဖော်ပြမည်။ မြေကြီးအောက်၌ နရကဘုံများသည် အမှန်တကယ် ၂၈ ကောဋိ (အလွန်များပြား) ရှိသည်။
Verse 14
सप्तमस्य तलस्यान्ते घोरे तमसि संस्थिताः घोराख्या प्रथमाकोटिः सुघोरा तदधःस्थिता
တလ (Tala) ခုနစ်ခုမြောက်၏ အဆုံး၌၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင် (tamas) ထဲတွင် «ဃောရာ» ဟု ခေါ်သော ပထမ ကောဋိ (နယ်နိမိတ်) တည်ရှိသည်။ ထိုအောက်၌ «သုဃောရာ» ဟု ခေါ်သော အခြားတစ်ခု ရှိသည်။
Verse 15
अतिघोरा महाघोरा घोररूपा च पञ्चमी षष्ठी तरलताराख्या सप्तमी च भयानका
ပဉ္စမတိထိ-ဒေဝီမှာ အတိဃောရာ (အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်), မဟာဃောရာ (အကြီးမားသောကြောက်မက်ဖွယ်) နှင့် ဃောရရူပါ (ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်) ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။ ဆဋ္ဌမမှာ တရလတာရာ ဟု ခေါ်ပြီး၊ သတ္တမမှာ ဘယာနကာ (ကြောက်မက်ဖွယ်) ဖြစ်သည်။
Verse 16
भयोत्कटा कालरात्री महाचण्डा च चण्डया कोलाहला प्रचण्डाख्या पद्मा नरकनायिका
သူမကို ဘယောတ္ကတာ (ကြောက်မက်ဖွယ်), ကာလာရာတြီ (ကာလ/မရဏ၏ည), မဟာချဏ္ဍာ နှင့် ချဏ္ဍယာ (ပြင်းထန်သောဒေဝီ) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ကိုလာဟလာ (အုတ်အော်သံတုန်လှုပ်မှု)၊ ပရချဏ္ဍာ (အလွန်ကြမ်းကြုတ်) ဟုလည်း ကျော်ကြားသည်။ ပဒ္မာ (ကြာပန်းသမ) နှင့် နရကနာယိကာ (နရက၏အုပ်ချုပ်မ) ဟူ၍လည်း ဆိုကြသည်။
Verse 17
पद्मावती भीषणा च भीमा चैव करालिका विकराला महावज्रा त्रिकोणा पञ्चकोणिका
«ပဒ္မာဝတီ၊ ဘီෂဏာ (ကြောက်မက်ဖွယ်), ဘီမာ (အင်အားကြီး၍ ကြောက်ရ), ကရာလိကာ (ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာ), ဝိကရာလာ (အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်), မဟာဝဇ္ရာ (မဟာဗဇ္ရကိုင်သူ), တြိကိုဏာ (သုံးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန်), နှင့် ပဉ္စကိုဏိကာ (ငါးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန်)» ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
Verse 18
सदीर्घा वर्तुला सप्तभूमा चैव सुभूमिका दीप्तमायाष्टाविंशतयः कोटयः पापिदुःखदाः
စဒီဃာ၊ ဝရ္တုလာ၊ သပ္တဘူမာ၊ သုဘူမိကာ နှင့် ဒီပ္တမာယာ—ဤနရကလောကများသည် စုစုပေါင်း ကောဋိ ၂၈ ရှိ၍ အပြစ်ရှိသူတို့အား ဒုက္ခဝေဒနာ ပေးအပ်စေသည်။
Verse 19
अष्टाविंशतिकोटीनां पञ्च पञ्च च नायकाः रौरवाद्याः शतञ्चैकं चत्वारिंशच्चतुष्टयं
ကောဋိ ၂၈ ပါးသော နရကခွဲများအတွက် အုပ်ချုပ်သူများကို «ငါးနှင့်ငါး» ဟူ၍ အုပ်စုလိုက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ရော်ရဝ (Raurava) မှ စ၍ နရကများသည် ၁၀၁ ရှိပြီး၊ ထို့အပြင် ၄၄ ပါးသော အစုတစ်စုလည်း ရှိသည်။
Verse 20
तामिश्रमन्धतामिश्रं महारौरवरौरवौ असिपत्रं वनञ्चैव लोहभारं तथैव च
တမိශ්ရ၊ အန္ဓတမိශ්ရ၊ မဟာရောရဝနှင့် ရောရဝ၊ အသိပတ္တရ၊ အသိပတ္တရတော၊ ထို့အပြင် လောဟဘာရ—ဤတို့သည် နရကများ ဖြစ်သည်။
Verse 21
नरकं कालसूत्रञ्च महानरकमेव व सञ्जीवनं महावीचि तपनं सम्प्रतापनं
(ဤနရကများမှာ) နရက၊ ကာလသုတ္တရ၊ မဟာနရက၊ သဉ္ဇီဝန၊ မဟာဝီချီ၊ တပန၊ နှင့် သမ္ပရတပန တို့ဖြစ်သည်။
Verse 22
सङ्घातञ्च सकाकोलं कुद्मलं पूतिमृत्तिकं लोहशङ्कुमृजीषञ्च प्रधानं शाल्मलीं नदीम्
ထို့ပြင် သင်္ဃာတ၊ သကာကိုလ၊ ကုဒ္မလ၊ အနံ့ဆိုးမြေ (ပူတိ-မృတ္တိကာ)၊ သံချွန်၊ နှင့် မೃဇီသ တို့ကိုလည်း ဆိုရမည်—ဤတို့သည် အဓိကအရာများဖြစ်ပြီး၊ ရှာလ္မလီနှင့် နဒီ (ဒဏ်ရာမြစ်) တို့ပါဝင်သည်။
Verse 23
नरकान्विद्धि कोटीशनागन्वै घोरदर्शनान् पात्यन्ते पापकर्माण एकैकस्मिन्बहुष्वपि
နရကများသည် ကိုဋိရာပေါင်းများစွာ ရှိကြောင်း သိလော့၊ မြင်ရသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ အပြစ်ကံပြုသူတို့—မကောင်းသော ကမ္မပြုသူတို့—ကို တစ်ဦးချင်းစီကို နရကတစ်ခုစီသို့ ချလိုက်ကြပြီး၊ အချို့ကိုတော့ အများအပြားသို့ပင် ချတတ်သည်။
Verse 24
मार्जारोलूकगोमायुगृघ्रादिवदनाश् च ते तैलद्रोण्यां नरं क्षिप्त्वा ज्वालयन्ति हुताशनं
ထိုညှဉ်းပန်းသူတို့သည် ကြောင်၊ ငှက်အူလ်၊ မြေခွေး၊ လင်းတ စသည့် မျက်နှာပုံစံများ ရှိကြပြီး၊ လူတစ်ယောက်ကို ဆီအိုးကြီးထဲသို့ ပစ်ချကာ ထို့နောက် မီးဟုတားရှန် (လောင်ကျွမ်းစားသောက်သောမီး) ကို လောင်စေကြသည်။
Verse 25
अम्बरीषेषु चैवान्यांस्ताम्रपात्रेषु चापरान् अयःपात्रेषु चैवान्यान् बहुवह्निकणेषु च
Some (offerings) should indeed be placed in cooking-pots; others in copper vessels; others again in iron vessels; and others in vessels marked by many fire-grains (i.e., fire-associated implements/containers used in rites).
Verse 26
शूलाग्रारोपिताश्चान्ये छिद्यन्ते नरके ऽपरे ताड्यन्ते च कशाभिस्तु भोज्यन्ते चाप्ययोगुडान्
Some are impaled upon the tips of spears; others are cut to pieces in hell. Some are beaten with whips, and some are forced to eat iron balls.
Verse 27
यमदूतैर् नराः पांशून्विष्ठारक्तकफादिकान् तप्तं मद्यं पाययन्ति पाटयन्ति पुनर्नरान्
By Yama’s messengers, the men are made to drink heated liquor mixed with dust, feces, blood, phlegm, and the like; and again those men are split/cleft (tortured) repeatedly.
Verse 28
यन्त्रेषु पीडयन्ति स्म भक्ष्यन्ते वायसादिभिः तैलेनोष्णेन सिच्यन्ते छिद्यन्ते नैकघा शिरः
They are pressed in machines; they are eaten by crows and the like; they are drenched with hot oil; their heads are cut in many ways.
Verse 29
हा तातेति क्रन्दमानाः स्वकन्निदन्ति कर्म ते महापातकजान्घोरान्नरकान्प्राप्य गर्हितान्
Wailing, “Alas, dear father!”, they condemn their own deeds; having reached the dreadful, despised hells that arise from the great sins (mahāpātakas), they lament.
Verse 30
कर्मक्षयात्प्रजायन्ते महापातकिनस्त्विह मृगश्वशूकरोष्ट्राणां ब्रह्महा योनिमृच्छति
မကောင်းကံသည် အကျိုးပေါ်၍ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ မဟာပာတက (အပြစ်ကြီး) ကျူးလွန်သူတို့သည် ဤလောက၌ ထပ်မံမွေးဖွားလာကြသည်။ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူသည် သမင်၊ မြင်း၊ ဝက်တော၊ ကုလားအုတ်တို့၏ သားအိမ်သို့ ဝင်ရောက်ရသည်။
Verse 31
खरपुक्कशम्लेच्छानां मद्यपः स्वर्णहार्यपि कृमिकीटपतङ्गत्वं गुरुगस्तृणगुल्मतां
အရက်သောက်သူသည် ခရာ၊ ပုက္ကသ၊ မလေစ္ဆာ လူမျိုးတို့အတွင်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားရသည်။ ရွှေခိုးသူပင်လျှင် ပိုး၊ ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့သော ပိုးမွှားနှင့် ပျံသန်းသော ပိုးပင်များအဖြစ် ဖြစ်လာရသည်။ ဆရာ၏ မယားကို လွန်ကျူးသူသည် မြက်နှင့် ချုံပင်အဖြစ်သို့ ရောက်သည်။
Verse 32
ब्रह्महा क्षयरोगी स्यात् सुरापः श्यावदन्तकः स्वर्णहारी तु कुनखी दुश् चर्मा गुरुतल्पगः
ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူသည် ချွဲယိုရောဂါ (ခွဲယရောဂါ) ခံရမည်။ အရက်သောက်သူသည် သွားမည်းသွားရမည်။ ရွှေခိုးသူသည် လက်သည်းရောဂါဖြစ်မည်။ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူသည် အရေပြားဆိုးရွားနံစော်သောသူ ဖြစ်လာမည်။
Verse 33
यो येन संस्पृशत्येषां स तल्लिङ्गो ऽभिजायते अन्नहर्ता मायावी स्यान्मूको वागपहारकः
ဤတို့အပေါ် မည်သည့်အပြစ်ကို မည်သို့ကျူးလွန်သနည်း ထိုအပြစ်နှင့်ကိုက်ညီသော အမှတ်အသားကို ဆောင်လျက် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။ အစာခိုးသူသည် လှည့်စားတတ်သော မာယာဝီ ဖြစ်လာပြီး၊ စကားကို လုယူသူသည် အမူက (စကားမပြောနိုင်သူ) ဖြစ်လာသည်။
Verse 34
धान्यं हृत्वातिरिक्ताङ्गः पिशुनः पूतिनासिकः तैलहृत्तैलपायी स्यात् पूतिवक्त्रस्तु सूचकः
စပါးနှံကို ခိုးသူသည် အင်္ဂါပိုတစ်ခုပါသော ကိုယ်ခန္ဓာပုံပျက် ဖြစ်လာမည်။ အပြစ်တင်ပြောဆိုသူသည် နှာခေါင်းနံစော်လာမည်။ ဆီခိုးသူသည် ဆီသောက်သူ ဖြစ်လာပြီး၊ သတင်းပေး/စွပ်စွဲသူသည် ပါးစပ်နံစော်သောသူ ဖြစ်လာမည်။
Verse 35
परस्य योषितं हृत्वा ब्रह्मस्वमपहृत्य च अरण्ये निर्जने देशे जायते ब्रह्मराक्षसः
သူတစ်ပါး၏ မယားကို ခိုးယူ၍၊ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏ၏ ပစ္စည်းကိုလည်း ခိုးယူသူသည် တောအတွင်း လူမရှိသော အရပ်၌ နေထိုင်သော ဗြဟ္မရာက္ခသ ဖြစ်၍ မွေးဖွားရသည်။
Verse 36
रत्नहारी हीनजातिर्गन्धान् छुछुन्दरी शुभान् पत्रं शाकं शिखी हृत्वा मुखरो धान्यहारकः
ရတနာခိုးသူသည် အနိမ့်ဇာတ် ဖြစ်၏။ အနံ့သာကို ခိုးသူကို ‘ချုချွန်ဒရီ’ (မွှေးကြွက်ကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ခိုးသူ) ဟု ခေါ်၏။ မင်္ဂလာပူဇော်ပစ္စည်းဖြစ်သော အရွက်နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့ကို ခိုးသူကို ‘ရှိခီ’ ဟု ခေါ်၏။ စပါးနှံကို ခိုးသူသည် အသံကျယ်သော (မုခရ) ခိုးသူ ဖြစ်၏။
Verse 37
अजः पशुंपयः काको यानमुष्ट्रः फलं कपिः मधु दंशः फलं गृध्रो गृहकाक उपस्करं
‘အဇ’ သည် ဆိတ်ကို ဆိုလိုသည်။ ‘ပသုṃပယး’ သည် တိရစ္ဆာန်နို့ကို ဆိုလိုသည်။ ‘ကာက’ သည် ကျီးကန်း ဖြစ်သည်။ ‘ဥဋ္ဌရ’ သည် စီးနင်း/သယ်ယူရန် ကုလားအုတ် ဖြစ်သည်။ ‘ကပိ’ သည် မျောက်ကို ဆိုလိုသကဲ့သို့ အသီးကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ ‘ဒံၑ’ သည် ပျား (ပျားရည်ပြုသူ) ဖြစ်သည်။ ‘ဂೃဓရ’ သည် လင်းတ ဖြစ်သကဲ့သို့ အသီးကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ ‘ဂೃಹကာက’ သည် အိမ်ကျီးကန်း ဖြစ်ပြီး ‘ဥပသ္ကရ’ သည် အိမ်သုံးကိရိယာပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
Verse 38
शिवत्री वस्त्रं सारसञ्च झल्ली लवणहारकः उक्त आध्यात्मिकस्तापः शस्त्राद्यैर् आधिभौतिकः
‘ရှိဝတြီ’၊ ‘ဝတ္စရ’ (ကာကွယ်ဖုံးအုပ်သည့် အဝတ်)၊ ‘သာရသ’၊ ‘ဈလ္လီ’ နှင့် ‘လဝဏဟာရက’ တို့ကို အာဓ္ယာတ္မိက အမျိုးအစား ဒုက္ခပူပန်မှုအတွက် (အတိုင်းအတာ/အမည်များအဖြစ်) ဖော်ပြထားသည်။ လက်နက်စသည်တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဒုက္ခပူပန်မှုကို အာဓိဒೈဝိက—ဆိုလိုသည်မှာ အာဓိဘൗတိက (ပြင်ပရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ) ဟု ခေါ်သည်။
Verse 39
ग्रहाग्निदेवपीडाद्यैर् आधिकैविक ईरितः यानं वस्त+इति ख त्रिथा तापं हि संसारं ज्ञानयोगाद्विनाशयेत् कृच्छ्रैर् व्रतैश् च दानाद्यैर् विष्णुपूजादिभिर्नरः
ဂြိုဟ်များ၊ မီးနှင့် နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ အင်အားတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဒုက္ခပူပန်မှုများကို အာဓိဒೈဝိက အမျိုးအစားဟု ကြေညာထားသည်။ လူသည် သံသရာ၏ သုံးမျိုးသော ပူပန်မှုကို ဉာဏ်ယောဂဖြင့် ဖျက်ဆီးရမည်၊ ထို့ပြင် ကೃચ્છရဝြတ ကဲ့သို့သော တင်းကျပ်သည့် ဝြတများ၊ ဒါနနှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ကိစ္စများ၊ ဗိဿဏုကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် အလားတူ ဘက္တိပွဲတော်များဖြင့်လည်း ပြုရမည်။
Frequently Asked Questions
It is the subtle carrier-body assumed at death, through which the jīva is led by Yama’s messengers after the gross elements resolve; it functions as the vehicle for post-mortem transit and experience.
Meritorious persons commonly depart through the upward apertures; inauspicious actors depart through the lower apertures; the yogin departs by will through the crown (brahma-randhra), indicating mastery over prāṇa and consciousness.
Citragupta operates as Yama’s recorder and administrator of karmic account, guiding the soul’s adjudication that leads either to naraka experiences or to auspicious destinations.
It links metaphysical doctrine to a technical account of prāṇa dynamics, subtle embodiment, and karmic causality, concluding with prescriptive sādhanā—jñāna-yoga, vrata, dāna, and devotion—as methods to dissolve saṃsāric suffering.