Adhyaya 164

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे श्राद्धकल्पो नाम त्रिषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुःषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः नवग्रहहोमः पुष्कर उवाच श्रीकामः शान्तिकामो वा ग्रहयज्ञं समारभेत् वृष्ट्यायुःपुष्टिकामो वा तथैवाभिचरन् पुनः

ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိ မဟာပုရာဏ (Agni Mahāpurāṇa) တွင် «Śrāddha ကလ္ပ» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၆၃ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၁၆၄ «နဝဂြဟ ဟောမ» (Navagraha-homa) စတင်၏။ Puṣkara က ဆိုသည်—«သီရိကံ (စည်းစိမ်) ကိုလိုသူ၊ သို့မဟုတ် သန္တိ (အပူအပင်ငြိမ်း) ကိုလိုသူသည် ဂြဟယဇ္ဉ (planetary sacrifice) ကို စတင်သင့်၏။ ထို့အတူ မိုးရွာခြင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ပုଷ్టိ (အာဟာရပြည့်ဝမှု) ကိုလိုသူလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထပ်မံ၍ အဘိချာရ (abhicāra) အဖြစ် ရန်လို/အတင်းအကျပ် ရည်ရွယ်သည့် ကర్మများကို လုပ်သူပင်လျှင် ထိုယဇ္ဉကို စတင်နိုင်သည်»။

Verse 2

मनुष्यादीनिति ख , छ च आयुः प्रज्ञाधनमिति ज आयुः प्रजां बलमिति घ प्रीताः पितृपितामहा इति ङ सूर्यः सोमो मङ्गलश् च बुधश्चाथ बृहस्पतिः शुक्रः शनैश् चरो राहुः केतुश्चेति ग्रहाः स्मृताः

«လူသားတို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို (ပေးတော်မူသည်)»—ခ နှင့် စ အတွက်ဟု ဆိုသည်; «အသက်၊ ဉာဏ်ပညာ၊ ဥစ္စာ»—ဇ အတွက်; «အသက်၊ သားသမီး၊ အင်အား»—ဃ အတွက်; «ပိတೃများနှင့် ပိတာမဟာများ ပျော်ရွှင်ကြသည်»—င အတွက်။ ဂြဟများကို စူရျ၊ ဆိုမ၊ မင်္ဂလ၊ ဗုဓ၊ ဗြဟ္စပတိ၊ သုက္ရ၊ သနೈශ්စရ၊ ရာဟု၊ ကေတု ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 3

ताम्रकात् स्फटिकाद्रक्तचन्दनात् स्वर्णर्कादुभौ रजतादयसः शीशात् ग्रहाः कार्याः क्रमादिमे

ဤဂြဟရုပ်ပုံများကို အစဉ်လိုက် သင့်တော်သလို ပြုလုပ်ရမည်။ ပစ္စည်းများမှာ—ကြေးနီမှ၊ ကြည်လင်ကျောက် (စဖတိက) မှ၊ အနီရောင် စန္ဒကာသစ်မှ၊ ရွှေမှ၊ အာရကသစ်မှ—(အတွဲရှိ) နှစ်ပါးအတွက်၊ ထို့နောက် ငွေမှ၊ သံမှ၊ နှင့် ခဲမှ ဖြစ်သည်။

Verse 4

सुवर्णैर् वायजेल्लिख्य गन्धमण्डलकेषु वा यथावर्णं प्रदेयानि वासांसि कुसुमानि च

ရွှေဖြင့် (ပုံသဏ္ဌာန်/အက္ခရာများကို) ရေးထိုးပြီး—သို့မဟုတ် အနံ့သာ မဏ္ဍလအတွင်း၌—သတ်မှတ်ထားသော အရောင်အလိုက် အဝတ်အစားနှင့် ပန်းများကို ပူဇော်အဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 5

गन्धाश् च वलयश् चैव धूपो देयस्तु गुग्गुलुः कर्तव्या मन्त्रयन्तश् च चरवः प्रतिदैवतं

အနံ့သာများနှင့် လက်ကောက် (ဝလယ) များကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။ မီးခိုးအဖြစ်တော့ ဂုဂ္ဂုလု (အနံ့သာရေဇင်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ သင့်တော်သော မန္တရများကို ရွတ်ဆိုလျက်၊ နတ်တော်တစ်ပါးချင်းစီအတွက် ချာရု (ပူဇော်အစာ) ကို သီးသန့် ပြင်ဆင်၍ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 6

आकृष्णेन इमं देवा अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत् उद्बुद्ध्यस्वेति च ऋचो यथासङ्ख्यं प्रकीर्तिताः

«Ākṛṣṇena…», «Imaṃ devā…», «Agnir mūrdhā divaḥ kakut…», နှင့် «Udbuddhyasva…» ဟူ၍ အစပြုသော ရိဂ္ဝေဒ ဂါထာများကို သတ်မှတ်ထားသည့် အရေအတွက်အစဉ်အတိုင်း ထိုသို့ ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 7

वृहस्पते अतियदर्यस्तथैवाल्पात् परिश्रुतः शन्नो देवीस् तथा काण्डात् केतुं कृन्वन्निमास् तथा

အို ဗြဟස්ပတိ၊ အလွန်ကျော်ကြားသော မြတ်နိုးသူသည် အကြီးအငယ် မည်သည့်အရင်းအမြစ်မှဖြစ်စေ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ။ ဒေဝီတို့လည်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ။ ကပ်ဘေး (ကာဏ္ဍ) မှ ကာကွယ်ရန် ဤဆုတောင်းများကို အလံသင်္ကေတ (ကေတု) အဖြစ် တင်မြှောက်ကာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပါစေ။

Verse 8

अर्कः पालाशः खदिरो ह्य् अपामार्गोथ पिप्पलः उदुम्बरः शमी दुर्वा कुशाश् च समिधः क्रमात्

အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ထားသော မီးထိုးသစ်တံ (samidh) များမှာ—အရ္က (arka), ပလာရှ (palāśa), ခဒိရ (khadira), အပာမာရ္ဂ (apāmārga), ပိပ္ပလ (pippala), ဥဒုမ္ဗရ (udumbara), ရှမီ (śamī) နှင့် ဒုရ္ဝာမြက် (durvā)၊ ကုရှမြက် (kuśa) တို့ ဖြစ်သည်။

Verse 9

एकैकस्यात्राष्टशतमष्टाविंशतिरेव वा होतव्या मधुसर्पिर्भ्यां दध्ना चैव समन्विताः

ဤနေရာတွင် မန္တရ/ဒေဝတာ တစ်ပါးစီအတွက် ဟောမအာဟုတိကို ၁၂၈ ကြိမ် သို့မဟုတ် ၂၈ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။ အာဟုတိတိုင်းတွင် ပျားရည်၊ ဂီ (ghee) နှင့် ဒဓိ (curd) ကို တွဲဖက်ရမည်။

Verse 10

गुडौदनं पायसं च हविष्यं क्षीरयष्टिकं दध्योदनं हविः पूपान् मांसं चित्रान्नमेव च

ဂုဍ (jaggery) ဖြင့် ချိုမြိန်အောင်လုပ်သော ထမင်း၊ ပာယသ (rice-pudding)၊ ဟဝိသျ (havis) အဖြစ် ပူဇော်သည့် အစားအစာ၊ နို့ဖြင့်ပြုလုပ်သော အစားအစာများ၊ ဒဓိနှင့်ရောထားသော ထမင်း၊ ဂီ (clarified butter) ဖြင့် အာဟုတိ၊ ပူပ (cakes)၊ အသားနှင့် အမျိုးမျိုးပြင်ဆင်ထားသော ဟင်းလျာများ—ဤတို့ကို ပူဇော်ရသည်။

Verse 11

दद्याद्ग्रहक्रमदेतद्द्विजेभ्यो भोजनं बुधः शक्तितो वा यथालाभं सत्कृत्य विधिपूर्वकं

ပညာရှိသူသည် ဤအစားအစာကို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များထံ သင့်တော်သော အစဉ်အလာအတိုင်း ဝေမျှကျွေးမွေးရမည်။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း သို့မဟုတ် ရရှိသမျှအတိုင်း ပူဇော်လေးစားကာ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအရ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

धेनुः शङ्खस् तथानड्वान् हेम वासो हयस् तथा खदिरस्त्वपामार्गो ऽथेति ग , घ , ञ च कृष्णा गौरायसश्छाग एता वै दक्षिणाः क्रमात्

ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ကို အစဉ်လိုက် ပေးရမည်မှာ—နို့ပေးနွား၊ သင်္ခ (ခေါင်းလောင်းခွံ)၊ နွားထီး၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစား၊ မြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ခဒိရသစ်နှင့် အပမာရ္ဂ မြက်လည်း ပါဝင်သည်။ ga, gha, ña ဟူသော အုပ်စုများအတွက်တော့ နွားအမည်း၊ နွားအဖြူ/အဝါဖျော့၊ သံကိရိယာတစ်မျိုးနှင့် ဆိတ်—ဤတို့သည် အစဉ်လိုက် ဒက္ခိဏာများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 13

यश् च यस्य यदा दूष्यः स तं यत्नेन पूजयेत् ब्रह्मणैषां वरो दत्तः पूजिताः पूजितस्य च

မည်သူမဆို မည်သည့်အချိန်မဆို တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သော အနေအထားဖြစ်လာလျှင် ထိုသူကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ အကြောင်းမှာ ဗြဟ္မာသည် ထိုသို့သောသူများအပေါ် ဤကောင်းချီးကို ပေးထားသည်—သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုလျှင် ဂုဏ်ပြုသူလည်း ပြန်လည်ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 14

ग्रहाधीना नरेन्द्राणा मुछ्रयाः पतनानि च भावभावो च जगतस्तस्मात् पूज्यतमा ग्रहाः

ဘုရင်တို့၏ တက်မြောက်ခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်းသည် ဂြိုဟ်တို့အပေါ် မူတည်သည်။ လောက၏ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် မဖြစ်ပေါ်ခြင်း (တိုးတက်ခြင်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ခြင်း) လည်း ထိုဂြိုဟ်တို့အပေါ် မူတည်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂြိုဟ်တို့သည် အလွန်ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။