Adhyaya 29

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये आचार्याभिषेको नाम अष्टाविंशो ऽध्यायः अथ ऊनत्रिंशो ऽध्यायः सर्वतोभद्रमण्डलकथनं नारद उवाच साधकः साधयेन्मन्त्रं देवतायतनादिके शुद्धभूमौ गृहे प्रार्च्य मण्डले हरिमीश्वरं आग्नेयेब्जे च प्रकृतिं याम्येब्जे पुरुषं यजेत्

ဤသို့ အာဂ္နိပုရာဏ—မူလ မဟာပုရာဏ၌ «အာစာရျ အဘိသေက» ဟူသော အခန်း ၂၈ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၂၉ «သဗ္ဗတောဘဒြ မဏ္ဍလ ဖော်ပြချက်» စတင်သည်။ နာရဒ မိန့်ကြားသည်—သာဓကသည် မန္တရကို နတ်ဘုရားကျောင်း စသည့်နေရာ၊ အိမ်အတွင်း သန့်စင်မြေပြင်ပေါ်၌ စာဓနာပြုရမည်။ မဏ္ဍလ၌ အရင်ပူဇော်ပြီးနောက် ဟရိကို အီශ්ဝရ အဖြစ် ပူဇော်ရမည်။ အာဂ္နေယ လောတပ်ပဒ္မ၌ ပရကృతిကို ပူဇော်၍ ယာမ်ယ လောတပ်ပဒ္မ၌ ပုရုಷကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 2

चतुरस्त्रीकृते क्षेत्रे मण्डलादीनि वै लिखेत् रसवाणाक्षिकोष्ठेषु सर्वतोभद्रमालिखेत् पुरुषाद्दक्षिणे च वह्निं नैरृते वारुणेनिलं आदित्यमैन्दवे पद्मे ऋग्यजुश् चैशपद्मके

စတုရန်းကွက်မြေပြင်ပေါ်တွင် မဏ္ဍလနှင့် ဆက်စပ်ပုံရိပ်များကို ရေးဆွဲရမည်။ ရသ၊ ဝါဏ၊ အက္ခိ ဟူသော ကိန်းဂဏန်းအမှတ်အသားပါ အခန်းကွက်များတွင် «သဗ္ဗတောဘဒြ» ပုံစံကို ရေးဆွဲရမည်။ ဝါစ্তু-ပုရုಷ၏ တောင်ဘက်တွင် အဂ္နိကို ထား၍၊ နైరృత (တောင်အနောက်) တွင် ဝရုဏနှင့် ဝါယုကို ထားရမည်။ အိုင်န္ဒဝ/အိုင်န္ဒရ ပဒ္မ၌ အာဒိတျ (နေ) ကို ထား၍၊ အီశ ပဒ္မ၌ ရိဂ်နှင့် ယဇု (ဝေဒခွဲ) ကို ထားရမည်။

Verse 3

षट्त्रिंशत्कोष्ठकैः पद्मं पीठं पङ्क्त्यावहिर्भवेत् द्वाभ्यान्तु वीथिका तस्माद् द्वाभ्यां द्वाराणि दिक्षु च इन्द्रादींश् च द्वितीयायां पद्मे षोडशके तथा सामाथर्वाणमाकाशं वायुं तेजस् तथा जलं

ပီဋ္ဌ (pīṭha) အတွက် လောတပ်မဏ္ဍလကို အခန်းကွက် ၃၆ ခန်းဖြင့် စီမံရမည်၊ အပြင်ဘက်နယ်နိမိတ်ကိုလည်း အတန်းလိုက် စီရမည်။ ထို့နောက် အခန်းကွက် ၂ ခန်းသည် ဝီသိကာ (ပတ်လည်လျှောက်လမ်း) ဖြစ်၍၊ ထိုမှ တစ်ဖန် အခန်းကွက် ၂ ခန်းကိုလည်း ဒిశများအလိုက် တံခါးဝများအတွက် ချထားရမည်။ ဒုတိယ လောတပ်တွင်လည်း—၁၆ ခန်းအတွင်း—ဣန္ဒြနှင့် အခြားဒေဝတားများကို ထားရမည်။ ထို့အတူ စာမနှင့် အထရ္ဝ (ဝေဒ) ကိုလည်းကောင်း၊ ဓာတ်များဖြစ်သော အာကာသ၊ ဝါယု၊ တေဇ (မီး/အလင်း) နှင့် ရေကိုလည်းကောင်း ထားရမည်။

Verse 4

वर्तुलं भ्रामयित्वा तु पद्मक्षेत्रं पुरोदितम् पद्मार्धे भामयित्वा तु भागं द्वादशमं वहिः पृठिवीञ्च मनश् चैव श्रोत्रं त्वक् चक्षुरर्चयेत् रसनाञ्च तथा घ्राणं भूर्भुवश् चैव षोडशं

ဝိုင်းပုံကို ရေးဆွဲ (သို့) လှည့်ပတ်စီမံပြီးနောက်၊ ယခင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ပဒ္မက்ஷೇತ್ರ (lotus-field) ကို ချထားရမည်။ ထို့နောက် အဝက်လောတပ်တွင် အပြင်ဘက်၌ ဒွါဒသ (၁၂) ခွဲကို အမှတ်အသားပြုရမည်။ မြေဓာတ်နှင့် စိတ်ကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့အတူ နား၊ အသားအရေ၊ မျက်စိကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် လျှာနှင့် နှာခေါင်းကိုလည်း—ဘူḥ နှင့် ဘုဝḥ တို့နှင့်အတူ—ဆယ့်ခြောက် (၁၆) ခွဲတွင် ထား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

विभज्य भ्रामयेच्छेषं चतुःक्षेत्रन्तु वर्तुलं प्रथमं कर्णिकाक्षेत्रं केशराणां द्वितीयकम् महर्जनस्तपः सत्यं तथाग्निष्टोममेव च अत्यग्निष्टोमकं चोक्थं षोडशीं वाजपेयकं

ခွဲခြားပြီးနောက် ကျန်ရှိသည့်အပိုင်းကို လှည့်ပတ်စီမံ၍ လယ်ကွက် ၄ ခုပါသော ဝိုင်းပုံအဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်။ ပထမကွက်သည် ကဏ္ဏိကာ-က்ஷೇತ್ರ (karṇikā-kṣetra) ဟူသော အလယ်ပန်းအုံကွက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယကွက်သည် ကေရှရ (keśara) ဟူသော ပန်းပွင့်အရွက်ကွက်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် မဟး၊ ဇနး၊ တပး၊ သတ္ယ ဟူသော အမည်များကို ထား/ရေးရမည်။ ထို့အတူ အဂ္နိဋ္ဌောမကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် အတျဂ္နိဋ္ဌောမ၊ ဥက္ထျ၊ သောဍသင်၊ နှင့် ဝါဇပေယ ကိုလည်းကောင်း ထားရမည်။

Verse 6

तृतीयं दलसन्धीनां दलाग्राणां चतुर्थकम् प्रसार्य कोणसूत्राणि कोणदिङ्मध्यमन्ततः अतिरात्रञ्च सम्पूज्य तथाप्तोर्याममर्चयेत् मनो बुद्धिमहङ्कारं शब्दं स्पर्शञ्च रूपकं

ပန်းပွင့်အရွက်ဆုံရာ၌ တတိယအမှတ်ကို၊ အရွက်အဖျား၌ စတုတ္ထအမှတ်ကို သတ်မှတ်ရမည်။ ထောင့်များမှ ထောင့်ဦးတည်ရာများကို စ၍ အလယ်ကို ဖြတ်ကာ အဆုံးတိုင်အောင် ထောင့်ဖြတ်ကြိုးများကို ဖြန့်ချပြီးနောက် အတိရာတ်ရ (Atirātra) ယဇ္ဈနာကို စနစ်တကျ ပူဇော်ကာ အပ္တော်ရျာမ (Aptoryāma) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် စိတ်၊ ဉာဏ်၊ အဟင်ကာရ နှင့် အသံ၊ ထိတွေ့မှု၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်တို့၏ သေးငယ်သော တတ္တဝများကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 7

निधाय केशराग्रे तु दलसन्धींस्तु लाञ्छयेत् पातयित्वाथ सूत्राणि तत्र पत्राष्टकं लिखेत् रसं गन्धञ्च पद्मेषु चतुर्विंशतिषु क्रमात् प्रत्यग्निष्टोमकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ज्योतिष्टोमकमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः जीवं मनोधिपञ्चाहं प्रकृतिं शब्दमात्रकं

ကေသရာအဖျား၌ အမှတ်ကို တင်ထားပြီး လောတပ်ပန်းအရွက်ဆုံရာများကို လက္ခဏာတင်ရမည်။ ထို့နောက် လမ်းညွှန်ကြိုးများကို ချ၍ ထိုနေရာ၌ အရွက်ရှစ်ရွက်ပါသော ပန်းပုံ (ယန္တရ) ကို ရေးဆွဲရမည်။ အစဉ်လိုက် လောတပ် ၂၄ ခုအပေါ်တွင် ‘rasa’ နှင့် ‘gandha’ ဟူသော သဒ္ဒါ/မန်တရအမည်များကို ရေးထိုးရမည်။ (အမှတ်တင်စာမူအချို့တွင် ‘pratyagniṣṭomakam’ ဟု၊ အချို့တွင် ‘jyotiṣṭomakam’ ဟု ဖတ်ကြသည်။) ထို့နောက် ‘jīva’, ‘manodhipa’, ‘pañcāha’, ‘prakṛti’, ‘śabdamātraka’ ကို မန်တရအင်္ဂါအဖြစ် ရေးထိုးရမည်။

Verse 8

दलसन्ध्यन्तरालन्तु मानं मध्ये निधाय तु दलाग्रं भ्रामयेत्तेन तदग्रं तदनन्तरं वासुदेवादिमूर्तीञ्च तथा चैव दशत्मकं मनः श्रोत्रं त्वचं प्रार्च्य चक्षुश् च रसनं तथा

ပန်းပွင့်အရွက်ဆုံရာများကြား အလယ်ဗဟို၌ တိုင်းတာချက် (māna) ကို ထားပြီးနောက် ထိုတိုင်းတာချက်ကို အရွက်အဖျားသို့ လှည့်ရွှေ့ရမည်။ ထိုအဖျားမှ ချက်ချင်းပင် ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) မှ စသော မူရတိများကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ ‘ဆယ်မျိုး’ အစုကိုလည်း စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်—စိတ်၊ နားကြားခြင်း၊ အသားအရေ(ထိတွေ့မှု) နှင့် မျက်စိ၊ လျှာ(အရသာ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 9

तदन्तरालं तत्पार्श्वे कृत्वा वाह्यक्रमेण च केशरे तु लिखेद्द्वौ द्वौ दलमध्ये ततः पुनः घ्राणं वाक्पाणिपादञ्च द्वात्रिंशद्वारिजेष्विमान् चतुर्थावरणे पूज्याः साङ्गाः सपरिवारकाः

အတွင်းကွက်လပ်များကို ၎င်း၏ဘေးဖက်များတွင် စီစဉ်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အစဉ်လိုက် ဆက်သွားကာ ကေသရ (filaments) ပေါ်တွင် နှစ်ခုနှစ်ခုစီ ရေးထိုးရမည်။ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အရွက်အလယ်၌ ဤတို့ကို—နှာခေါင်း၊ စကား (ဝါက်)၊ လက်များ၊ ခြေများ—ကို လောတပ် ၃၂ ခန်း/အရွက်များပေါ်တွင် ထားရမည်။ စတုတ္ထအဝရဏ၌ ၎င်းတို့ကို အင်္ဂ (aṅga) များနှင့် အဖော်အပါ (retinue) တို့နှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 10

पद्मलक्ष्मैतत् सामान्यं द्विषट्कदलमुच्यते कर्णिकार्धेन मानेन प्राक्संस्थं भ्रामयेत् क्रमात् पायूपस्थौ च सम्पूज्य मासानां द्वादशाधिपान् पुरुषोत्तमादिषड्विंशान् वाह्यावरणके यजेत्

ဤသည်မှာ ပဒ္မ-လက္ရှ္မီ (lotus-diagram) ၏ အထွေထွေ လက္ခဏာဖြစ်၍ အရွက် ၁၂ ရွက်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကဏ္ဏိကာ (karṇikā) ၏ တစ်ဝက်နှင့် တူသော တိုင်းတာချက်ဖြင့် အရှေ့ဘက်တည်နေရာမှ စ၍ အစဉ်လိုက် လှည့်၍ ရေးဆွဲ/တင်ထားရမည်။ အနောက်ပေါက် (anus) နှင့် လိင်အင်္ဂါဒေသတို့၌ စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက် အပြင်အဝရဏ၌ ပုရုရှိုတ္တမ (Puruṣottama) မှ စသော လများ၏ အုပ်စိုးရှင် ၁၂ ပါးကို—စုစုပေါင်း ၂၆ ပါး—ယဇ္ဈနာပြုရမည်။

Verse 11

तत्पार्श्वे भ्रमयोगेन कुण्डल्यः षड् भवन्ति हि एवं द्वादश मत्स्याः स्युर्द्विषट्कदलकञ्च तैः चक्राब्जे तेषु सम्पूज्या मासानां पतयः क्रमात् अष्टौ प्रकृतयः षड्वा पञ्चाथ चतुरो ऽपरे

ထို၏ဘေးဖက်တွင် စက်ဝိုင်းစီမံနည်းဖြင့် ကုဏ္ဍလီ (အလိမ်ကွင်း) ခြောက်ခု ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုနည်းတူ မత్సယ (ငါးပုံ) တစ်ဆယ်နှစ်ခုနှင့် ပန်းရွက်တစ်ဆယ်နှစ်ရွက်လည်း ဖြစ်လာသည်။ ထို စက္ကရာ-အဗ္ဇ (စက်ဝိုင်းကြာပန်း) အတွင်း၌ လများ၏ အရှင်များ (မာသပတိ) ကို အစဉ်လိုက် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။ ဤအစီအစဉ်ကို ပရကృతိ ၈ သို့မဟုတ် ၆ ဟုဆိုကြပြီး၊ အချို့က ၅ ဟု၊ အချို့က ၄ ဟုလည်း ဆိုကြသည်။

Verse 12

पञ्चपत्राभिसिद्ध्यर्थं मत्स्यं कृत्वैवमब्जकम् व्योमरेखावहिः पीठन्तत्र कोष्टानि मार्जयेत् रजः पातं ततः कुर्याल्लिखिते मण्डले शृणु कर्णिका पीतवर्णा स्याद्रेखाः सर्वाः सिताः समाः

ငါးရွက်ကြာပန်းပူဇော်ပွဲ အောင်မြင်စေရန် မత్సယပုံကို အရင်ရေးဆွဲပြီး ထိုနည်းအတိုင်း ကြာပန်းမဏ္ဍလကို တည်ဆောက်ရမည်။ «ကောင်းကင်လိုင်းများ» (vyo-ma-rekhā) ဖြင့် အမှတ်ထားသော ပီဋ္ဌပေါ်တွင် ကိုဋ္ဌ (အခန်းကဏ္ဍ) များကို သန့်စင်၍ ပွတ်တိုက်ရမည်။ ထို့နောက် ရေးဆွဲပြီးသော မဏ္ဍလပေါ်သို့ အမှုန့် (rajas) ကို ဖြန်းရမည်—နောက်ထပ် နားထောင်လော့။ အလယ်က ကර්ဏိကာ (pericarp) သည် အဝါရောင် ဖြစ်ရမည်၊ လိုင်းအားလုံးသည် တန်းတူညီညာသော အဖြူရောင် ဖြစ်ရမည်။

Verse 13

त्रीणि कोणेषु पादार्थं द्विद्विकान्यपराणि तु चतुर्दिक्षु विलिप्तानि गात्रकाणि भवन्त्युत द्विहस्ते ऽङ्गुष्टमात्राः स्युर्हस्ते चार्धसमाः सिताः पद्मं शुक्लेन सन्धींस्तु कृष्णेन श्यामतोथवा

ထောင့်သုံးခုတွင် ခြေဖဝါးအတွက် အမှတ်အသားများကို ရေးဆွဲရမည်။ အခြားအမှတ်အသားများကိုတော့ အတွဲလိုက် ပြုလုပ်ရမည်။ လေးမျက်နှာတစ်လျှောက် လိမ်းခြယ်ထားသဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါသဏ္ဍာန် အစိတ်အပိုင်းများလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လက်နှစ်ဖက်ပါသော ရုပ်အတွက် အမှတ်အသားများသည် လက်မအရွယ် ဖြစ်ရမည်; လက်တစ်ဖက်သာရှိလျှင် ထို၏ တစ်ဝက်အရွယ် ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် ဖြစ်ရမည်။ ကြာပန်းကို အဖြူဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်; ဆက်စပ်မျဉ်းများ (seams) ကို အနက်ရောင် သို့မဟုတ် အပြာမည်းရောင်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 14

ततः पङ्क्तिद्वयं दिक्षु वीठ्यर्थन्तु विलोपयेत् द्वाराण्याशासु कुर्वीत चत्वारि चतसृष्वपि केशरा रक्तपीताः स्युः कोणान् रक्तेन पूरयेत् भूषयेद्योगपीठन्तु यथेष्टं सार्ववर्णिकैः

ထို့နောက် အဓိကလမ်းညွှန်လေးမျက်နှာတွင် လမ်းကြောင်း (vīthi) ဖြစ်စေရန် မျဉ်းနှစ်ကြောင်းကို ဖျက်ပစ်ရမည်။ လေးမျက်နှာလုံးတွင် တံခါးပေါက် လေးခုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ပန်းမွှေးတိုင် (keśara) များသည် အနီနှင့် အဝါ ဖြစ်ရမည်; ထောင့်များကို အနီရောင်ဖြင့် ဖြည့်ရမည်။ ယောဂပီဋ္ဌကို မိမိနှစ်သက်သလို အရောင်စုံ ဆေးရောင်များဖြင့် အလှဆင်ရမည်။

Verse 15

द्वाराणां पार्श्वतः शोभा अष्टौ कुर्याद्विचक्षणः पङ्क्तिद्वयं द्वयं दिक्षु वीथ्यर्थं विनियोजयेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तत्पार्श्व उपशोभास्तु तावत्यः परिकीर्तिताः लतावितानपत्राद्यैर् वीथिकामुपशोभयेत् पीठद्वारे तु शुक्लेन शोभारक्तेन पीततः

ကျွမ်းကျင်သော ဆောက်လုပ်ပညာရှင်သည် တံခါးပေါက်၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အလှဆင်အင်္ဂါရပ် ရှစ်ခုကို ထည့်သွင်းရမည်။ လမ်းကြောင်း (vīthī) ကို ဖွဲ့စည်း၍ အလှတင်ရန် အရပ်တစ်ရပ်စီတွင် အတန်းနှစ်တန်း (သို့) အစုနှစ်စုအဖြစ် စီစဉ်သတ်မှတ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုဘေးအလှဆင်များသည် ထိုအရေအတွက်တူညီကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ လမ်းခန်းကို လယ်တန်လက်ရာ၊ မိုးကာကဲ့သို့သော အလှတန်းများ၊ ရွက်အလှဆင်များ စသည်တို့ဖြင့် အလှဆင်ရမည်။ ပီဋ္ဌတံခါးတွင်တော့ အဖြူ၊ မင်္ဂလာအနီ၊ နှင့် အဝါတို့ဖြင့် အလှဆင်ရမည်။

Verse 16

समीप उपशोभानां कोणास्तु परिकीर्तिताः चतुर्दिक्षु ततो द्वे द्वे चिन्तयेन्मध्यकोष्ठकैः उपशोभाञ्च नीलेन कोणशङ्ख्यांश् च वै सितान् भद्रके पूरणं प्रोक्तमेवमन्येषु पूरणं

upaśobhā အခန်းများနှင့်ကပ်လျက်ရှိသော ထောင့်များကို ထောင့်ခွဲများဟု ကြေညာထားသည်။ လေးမျက်နှာတစ်လျှောက်တွင် အလယ်ခန်းများနှင့်အတူ တစ်မျက်နှာစီ ထောင့်ခွဲနှစ်ခုစီကို စိတ်ကူးရမည်။ upaśobhā အခန်းများကို အပြာရောင်ဖြင့် ဖြည့်၍ ထောင့်နံပါတ်ခွဲများကို အဖြူရောင်ဖြင့် ဖြည့်ရမည်။ bhadraka အတွက် ဖြည့်နည်းကို ပြောပြီးသားဖြစ်သကဲ့သို့ အခြားပုံစံများတွင်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြည့်ရမည်။

Verse 17

चत्वारि वाह्यतो मृज्यादेकैकं पार्श्वयोरपि शोभार्थं पार्श्वयोस्त्रीणि त्रीणि लुम्पद्दलस्य तु त्रिकोणं सितरक्तेन कृष्णेन च विभूषयेत् द्विकोणं रक्तपीताभ्यां नाभिं कृष्णेन चक्रके

အပြင်ဘက်တွင် လိုင်းလေးကြောင်းကို မှတ်သား၍ ဘေးနှစ်ဖက်တွင်လည်း တစ်ဖက်စီ လိုင်းတစ်ကြောင်းစီ ထည့်ရမည်။ အလှဆင်ရန် ဘေးနှစ်ဖက်တွင် သုံးကြောင်းစီ ထားရမည်။ ကြာပွင့်အရွက်ပုံစံတွင် တြိဂံကို အဖြူနှင့် အနီဖြင့် အလှဆင်ပြီး အနက်ရောင်လည်း ထည့်ရမည်။ နှစ်ထပ်တြိဂံကို အနီနှင့် အဝါဖြင့် အရောင်ချယ်၍ စက်ဝိုင်း၏ အချက်အလယ် (nābhi) ကို အနက်ရောင်ဖြင့် ချယ်ရမည်။

Verse 18

तद्वद्विपर्यये कुर्यादुपशोभां ततः परम् कोणस्यान्तर्वहिस्त्रीणि चिन्तयेद्द्विर्विभेदतः अरकान् पीतरक्ताभिः श्यामान् नेमिन्तु रक्ततः सितश्यामारुणाः कृष्णाः पीता रेखास्तु वाह्यतः

ပြောင်းပြန်အစီအစဉ်တွင်လည်း ထိုနည်းတူ upaśobhā ကို ထပ်မံအလှဆင်၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထောင့်၏ အတွင်းနှင့် အပြင်တွင် လိုင်းသုံးကြောင်းကို နှစ်မျိုးခွဲခြား၍ စိတ်ကူးရမည်။ araka များကို အဝါနှင့် အနီဖြင့် ချယ်ရမည်; အမှောင်ပိုင်းများလည်း ထိုနည်းတူ; သို့သော် အနားကွင်း (nemi) ကို အနီရောင်ဖြစ်ရမည်။ အဖြူ၊ အပြာမဲ၊ အနီညို—ထို့ပြင် အနက်—တို့ကို သုံးပြီး အပြင်ဆုံးလိုင်းများကို အဝါရောင်ဖြင့် ထားရမည်။

Verse 19

एवं षोडशकोष्ठं स्यादेवमन्यत्तु मण्डलम् द्विषट्कभागे षट्त्रिंशत्पदं पद्मन्तु वीथिका शालिपिष्टादि शुक्लं स्याद्रक्तं कौसुम्भकादिकम् हरिद्रया च हारिद्रं कृष्णं स्याद्दग्धधान्यतः

ဤသို့ဖြင့် အခန်း ၁၆ ခန်းပါ မဏ္ဍလ ဖြစ်သည်; ထိုနည်းတူ အခြားမဏ္ဍလများလည်း ရှိသည်။ နှစ်ဆခြောက်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲလျှင် ၃၆ စတုရန်းကွက် (grid) ဖြစ်လာသည်; ကြာပန်းပုံသည် vīthikā (လမ်းကြောင်းအစီအစဉ်) ဖြစ်သည်။ အဖြူရောင်ကို ဆန်မှုန့် စသည်တို့မှ ပြုလုပ်ရမည်; အနီရောင်ကို ကုသုမ္ဘ (safflower) စသည်တို့မှ; အဝါရောင်ကို နနွင်းမှ; အနက်ရောင်ကို မီးလောင်သွားသော စပါးသီးနှံမှ ဖြစ်ရမည်။

Verse 20

एका पङ्क्तिः प्राभ्यां तु द्वारशोभादि पूर्ववत् द्वादशाङ्गुलिभिः पद्ममेकहस्ते तु मण्डले शमीपत्रादिकैः श्यामं वीजानां लक्षजाप्यतः चतुर्लक्षैस्तु मन्त्राणां विद्यानां लक्षसाधनम्

ရှေ့ဘက်တွင် အလှဆင်ပုံတန်းတစ်တန်းကို ပြုလုပ်ရမည်; တံခါးအလှဆင်ခြင်း စသည်တို့ကိုလည်း ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ စီစဉ်ရမည်။ မဏ္ဍလအတွင်းတွင် အင်္ဂုလ ၁၂ တိုင်းတာသော ကြာပန်းကို ရေးဆွဲ၍ ဟတ်စတ (hasta) တစ်လက်အကျယ်အတွင်း ထားရမည်။ śamī ရွက် စသည်တို့ဖြင့် śyāma (မဲညို) အရောင်ချယ်ရမည်။ bīja အက္ခရာများကို လက္ခ (100,000) ကြိမ် ဂျပ်ရမည်; မန္တရများကို လက္ခ ၄ (400,000) ကြိမ်ဖြင့် ပြည့်စုံစေသည်; vidyā ကိုလည်း လက္ခ ၁ ကြိမ်ဖြင့် စီမံအောင်မြင်စေသည်။

Verse 21

द्विहस्ते हस्तमात्रं स्याद्वृद्ध्या द्वारेण वाचरेत् अपीठञ्चतुरस्रं स्याद्विकरञ्चक्रपङ्कजम् अयुतं बुद्धिविद्यानां स्तोत्राणाञ्च सहस्रकम् पूर्वमेवाथ लक्षेण मन्त्रशुद्धिस् तथात्मनः

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ကర్మ၌ အတိုင်းအတာသည် ဟஸ္တ (လက်တံအလျား) တစ်ဟஸ္တ ဖြစ်ရမည်။ တိုးချဲ့လိုလျှင် «ဒွာရ-နျာယ» (တံခါးနည်း) အတိုင်း မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ပီဋ္ဌ (pīṭha) သည် စတုရန်း ဖြစ်ရမည်၊ «ချက္ကရ-ပဒ္မ» ပုံစံတွင် အစောင်း/ပွင့်ချပ် အရေအတွက်ကို သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း ထားရမည်။ ဉာဏ်နှင့် ပညာရရှိရန် ရွတ်ဆိုခြင်း တစ်သောင်း၊ စတိုးတရ (ဟိမ့်) များအတွက် တစ်ထောင်။ သို့သော် အရင်ဆုံး လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ပြည့်အောင် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် မန္တရသန့်စင်မှုနှင့် ကိုယ်တိုင်သန့်စင်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 22

पद्मार्धं नवभिः प्रोक्तं नाभिस्तु तिसृभिः स्मृता अष्टाभिर्द्वारकान् कुर्यान्नेमिन्तु चतुरङ्गुलैः तथापरेण लक्षेण मन्त्रः क्षेत्रीकृतो भवेत् पूर्वमेवासमो होमो वीजानां सम्प्रकीर्तितः

ပဒ္မပုံ၏ တစ်ဝက်ကို အင်္ဂုလ ၉ ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အလယ်ဗဟို (နာဘိ) ကို အင်္ဂုလ ၃ ဟု မှတ်ယူသည်။ အင်္ဂုလ ၈ ဖြင့် «ဒွာရ» (တံခါးပေါက်/ဖွင့်ရာ) များကို ပြုလုပ်ရမည်၊ နေမိ (အနားဝိုင်း) သည် အင်္ဂုလ ၄ ဖြစ်ရမည်။ ထို့နောက် အခြားလက္ခဏာတစ်ရပ်အရ မန္တရသည် «က்ஷေတရီ-ကൃത» ဖြစ်၍ သန့်မြတ်သော ကర్మကွင်းအဖြစ် တည်ထောင်လာသည်။ ယခင်ကပင် ဘီဇ (seed-syllables) များအတွက် မညီမညာသော အဆမ-ဟိုးမ ကို သင်ကြားပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 23

त्रिधा विभज्य च क्षेत्रमन्तर्द्वाभ्यामथाङ्कयेत् पञ्चान्तस्वरसिद्ध्यर्थं तेष्वस्फाल्य लिखेदरान् पूर्वसेवा दशांशेन मन्त्रादीनां प्रकीर्तिता परश् चर्ये तु मन्त्रे तु मासिकं व्रतमाचरेत्

ကర్మကွင်းကို သုံးပိုင်း ခွဲပြီးနောက် အတွင်းလိုင်း နှစ်ကြောင်းဖြင့် အမှတ်အသား ပြုလုပ်ရမည်။ အဆုံးသတ် သရ (terminal vowels) ငါးပါး၌ အောင်မြင်မှုရရန် မြေမျက်နှာပြင်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ထိုခွဲခြားချက်များပေါ်တွင် အရ (spokes/လိုင်း) များကို ရေးထိုးရမည်။ မန္တရတို့နှင့် ဆက်စပ်သည့် ပဏာမဝန်ဆောင်မှု (pūrva-sevā) ကို တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံဟု သင်ကြားထားသည်။ ထို့ပြင် မန္တရ၏ ပုရశ္ଚရဏ (puraścaraṇa) အခမ်းအနားတွင် လစဉ် ဝရတ (vrata) ကို ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 24

इन्दीवरदलाकारानथवा मातुलाङ्गवत् पद्मपत्रायतान्वापि लिखेदिच्छानुरूपतः भुवि न्यसेद्वामपादं न गृह्णीयात् प्रतिग्रहम् एवं द्वित्रिगुणेनैव मध्यमोत्तमसिद्धयः

အင်ဒီဝရ (အပြာရောင် ကြာပန်း) ရွက်ပုံစံကဲ့သို့ သို့မဟုတ် မာတုလာင်္ဂ (citron) ပုံစံကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် ကြာရွက်ကဲ့သို့ ရှည်လျားအောင် မိမိဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီသလို ပုံရေးရမည်။ မြေပေါ်တွင် ဘယ်ခြေကို သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း ချထားရမည်၊ လက်ခံလှူဒါန်းခြင်း (အခကြေးငွေ) ကို မယူရ။ ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီး အတိုင်းအတာ/အကျင့်ကို နှစ်ဆ သို့မဟုတ် သုံးဆ တိုးမြှင့်လျှင် အလယ်အလတ်နှင့် အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိများကို ရရှိမည်။

Verse 25

भ्रामयित्वा वहिर् नेमावरसन्ध्यन्तरे स्थितः भ्रामयेदरमूलन्तु सन्धिमध्ये व्यवस्थितः मन्त्रध्यानं प्रवक्ष्यामि येन स्यान्मन्त्रजं फलम् स्थूलं शब्दमयं रूपं विग्रहं वाह्यमिष्यते

အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ပတ်စေပြီး နေမိ (အနားဝိုင်း) နှင့် အောက်ပိုင်း ဆုံချက်ကြား အကွာအဝေးတွင် တည်နေစဉ်၊ ထို့နောက် ဆုံချက်အလယ်၌ တည်ပြီး အရ (spoke) ၏ အမြစ် (ara-mūla) တွင် လှည့်ပတ်စေ ရမည်။ မန္တရမှ ဖြစ်ပေါ်သော အကျိုးကို ရစေသည့် မန္တရဓျာန (မန်တရအာရုံစိုက်ခြင်း) ကို ငါ ရှင်းပြမည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ကိုယ်ထည်ပုံ (vigraha) သည် အသံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြမ်းတမ်းသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဟု ယူဆကြသည်။

Verse 26

परिमार्जिता इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्विधा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चान्तरस्त्वसिद्ध्यर्थमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चोत्तरस्तु सिद्ध्यर्थमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अरमध्ये स्थितो मधमरणिं भ्रामयेत् समम् एवं सिद्ध्यन्तराः सम्यक् मातुलाङ्गनिभाः समाः सुक्ष्मां ज्योतिर्मयं रूपं हार्दं चिन्तामयं भवेत् चिन्तया रहितं यत्तु तत् परं प्रकीर्तितम्

“သန့်စင်ပြီး” ဟူသည်မှာ အမှတ်တံဆိပ်ပါ စာမူတစ်စောင်တွင် ဖတ်ရသည်; “နှစ်မျိုးဖြင့်” ဟူသည်မှာ အခြားစာမူတစ်စောင်တွင် ဖတ်ရသည်; “အကြားငါးခုသည် မရရှိခြင်းအတွက်” ဟူသည်မှာ စာမူတစ်စောင်တွင်; “ငါးခုကို ကျော်လွန်သော အငါးသည် ရရှိခြင်းအတွက်” ဟူသည်မှာ အခြားစာမူတစ်စောင်တွင် ဖတ်ရသည်။ အရဏီ (မီးမွှေးကိရိယာ) ၏ အလယ်၌ တည်နေ၍ အလယ်အရဏီကို ညီညာစွာ လှည့်ပတ်စေသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် အလယ်အဆင့် စိဒ္ဓိများသည် မှန်ကန်စွာ ပေါ်ထွန်း၍ မာတုလာင်္ဂ (citron) ကဲ့သို့ ညီမျှတူညီလာသည်။ နှလုံး၌ အလွန်သိမ်မွေ့၍ အလင်းရောင်ပြည့်ဝသော ရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး စိတ်တရား(အာရုံစူးစိုက်ခြင်း) ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်; သို့သော် စိတ်ကူးတည်ဆောက်မှုမှ ကင်းလွတ်သော အရာကို အမြင့်ဆုံး(ပရ) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 27

विभज्य सप्तधा क्षेत्रं चतुर्दशकरं समम् द्विधा कृते शतं ह्य् अत्र षण्नवत्यधिकानि तु वराहसिंहशक्तीनां स्थूलरूपं प्रधानतः चिन्तया रहितं रूपं वासुदेवस्य कीर्तितम्

ပူဇော်ရေး ဒီယာဂရမ်နယ်ပယ်ကို ခုနစ်ပိုင်း ခွဲ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုင်းတာချက်ကို ဆယ့်လေးယူနစ်အဖြစ် ညီညာစေပြီး ထို့နောက် နှစ်ပိုင်း ထပ်ခွဲလျှင် ဤနေရာ၌ တစ်ရာရှိပြီး ထို့အပြင် ကိုးဆယ့်ခြောက် ထပ်ရှိသည်။ အဓိကအားဖြင့် ဤသည်ကို ဝရာဟနှင့် နရာစിംဟ တန်ခိုးများ၏ ထူထဲသော (အပြင်ဘက်) ရုပ်သဏ္ဍာန်ဟု ကြေညာထားသည်; ဝာစုဒေဝ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကိုမူ စိတ်ကူးတည်ဆောက်မှုမှ ကင်းလွတ်သော ရုပ်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 28

कोष्टकानि चतुर्भिस्तैर् मध्ये भद्रं समालिखेत् परितो विसृजेद्वीथ्यै तथा दिक्षु समालिखेत् इतरेषां स्मृतं रूपं हार्दं चिन्तामयं सदा स्थूलं वैराजमाख्यातं सूक्ष्मं वै लिङ्गितं भवेत्

ထိုအရာများဖြင့် ကိုဋ္ဌက (koṣṭaka) လေးခန်းကို ရေးဆွဲ၍ ၎င်းတို့၏ အလယ်၌ မင်္ဂလာရှိသော “ဘဒ္ရ” ပုံစံကို ထင်ရှားစွာ ရေးဆွဲရမည်။ ပတ်လည်တွင် လမ်းကြောင်း (vīthī) ကို ချန်ထားပြီး ထို့အတူ ဦးတည်ရာအရပ်များတွင်လည်း ခွဲခြားချက်များကို မှတ်သားရေးဆွဲရမည်။ အခြားတို့၏ ရုပ်ပုံကို “နှလုံးသားဆိုင်ရာ” ဟု မှတ်ယူကြပြီး အမြဲတမ်း အာရုံစူးစိုက်ခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထူထဲသော (အပြင်ဘက်) ရုပ်ကို “ဝိုင်ရာဇ” (Vairāja) ဟု ခေါ်ကြပြီး သိမ်မွေ့သော ရုပ်ကို “လင်္ဂိတ” (Liṅgita) ဟု အမှတ်အသားပြုထားသည်။

Verse 29

कमलानि पुनर्वीथ्यै परितः परिमृज्य तु द्वे द्वे मध्यमकोष्ठे तु ग्रीवार्थं दिक्षु लोपयेत् चिन्तया रहितं रूपमैश्वरं परिकीर्तितम् हृत्पुण्डरीकनिलयञ्चैतन्यं ज्योतिरव्ययम्

ထပ်မံ၍ ကြာပန်းဝိုင်းများကို ရေးဆွဲပြီး ပတ်လည်ကို ချောမွေ့အောင် သန့်စင်ရမည်။ အလယ်ခန်းတွင် ဦးတည်ရာအရပ်များအလိုက် နှစ်နှစ်စီ ဖျက်ပယ်၍ ရုပ်/ဒီယာဂရမ်၏ “လည်ပင်း” ကို ဖွဲ့စည်းရမည်။ စိတ်ကူးအတွေးအခေါ်မှ ကင်းလွတ်သော ထိုရုပ်ကို အရှင်၏ (aiśvara) ရုပ်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ နှလုံးကြာပန်း၌ တည်နေသော သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ်၊ မပျက်မယွင်းသော အလင်းဟု ဆိုသည်။

Verse 30

चत्वारि वाह्यतः पश्चात्त्रीणि त्रीणि तु लोपयेत् ग्रीवापार्श्वे वहिस्त्वेका शोभा सा परिकीर्तिता वीजं वीजात्मकं ध्यायेत् कदम्बकुसुमाकृतिं कुम्भान्तरगतो दीपो निरुद्धप्रसवो यथा

အပြင်ဘက်မှ စ၍ ထို့နောက် လေးခုကို ဖျက်ပယ်ပြီး သုံးခုနှင့် သုံးခုကိုလည်း ဖျက်ပယ်ရမည်။ “လည်ပင်း” ၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် အပြင်ဘက် အမှတ်တစ်ခုသာ ကျန်နေပြီး ထိုသည်ကို အလှ (śobhā) ဟု ကြေညာထားသည်။ “ဗီဇ” (bīja) ကို ဗီဇသဘာဝဖြစ်သောအတိုင်း တရားထိုင်၍ ကဒမ္ဗပန်းပုံသဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ စိတ်၌ ထင်မြင်ရမည်—အိုးအတွင်း ထားသော မီးအိမ်ကဲ့သို့၊ မီးတောက်၏ ထွက်ပေါ်ခြင်းကို တားဆီးထားသကဲ့သို့။

Verse 31

विमृज्य वाह्यकोणेषु सप्तान्तस्त्रीणि मार्जयेत् मण्डलं नवभागं स्यान्नवव्यूहं हरिं यजेत् संहतः केवलस्तिष्ठेदेवं मन्त्रेश्वरो हृदि अनेकशुषिरे कुम्भे तावन्मात्रा गभस्तयः

မြေပြင်ကို သုတ်သင်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်ထောင့်များကို သန့်စင်ရမည်—အတွင်း၌ အမှတ် ၇ ခု၊ အပြင်၌ ၃ ခု။ မဏ္ဍလကို ၉ ပိုင်းခွဲ၍ နဝဗျူဟ (ကိုးမျိုးစီရင်) အတွင်း ဟရီကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့သို့ စိတ်ကို စုစည်း၍ တစ်ကိုယ်တည်း တည်နေသော် မန္တရ၏ အရှင်သည် နှလုံး၌ တည်၏။ အပေါက်များစွာပါသော ကုမ္ဘ၌ ကိရဏ (ဂဘස්တယ) များသည် အပေါက်အတိုင်းအတာအရသာ ပေါ်ထွန်းသည်။

Verse 32

पञ्चविंशतिकव्यूहं मण्डलं विश्वरूपगं द्वात्रिंशद्धस्तकं क्षेत्रं भक्तं द्वात्रिंशता समं प्रसरन्ति वहिस्तद्वन्नाडीभिर्वीजरश्मयः अथावभासतो दैवीमात्मीकृत्य तनुं स्थिताः

မဏ္ဍလကို ၂၅ ပိုင်းခွဲသည့် ဖွဲ့စည်းပုံဖြင့် စီရင်ထားပြီး စကြဝဠာရုပ် (ဝိශ්ဝရူပ) ဖြစ်သည်။ က္ෂೇತ್ರ (ပူဇော်ရာနေရာ) ကို ၃၂ ဟတ်သာ အတိုင်း တိုင်းတာ၍ ၃၂ ပိုင်းညီညီ ခွဲထားသည်။ ထိုနေရာမှ မျိုးစေ့ဓာတ်၏ ရောင်ခြည်များ (ဗီဇရရှ္မယ) အပြင်သို့ ပြန့်နှံ့သကဲ့သို့ နာဍီများမှတဆင့်လည်း တိုးချဲ့သွားသည်။ ထို့နောက် တောက်ပလင်းလက်လာ၍ တန်ခိုးတော်ကာယကို ကိုယ်ပိုင်ကာယအဖြစ် ခံယူကာ တည်နေကြသည်။

Verse 33

एवं कृते चतुर्विंशत्यधिकन्तु सहस्रकं कोष्ठकानां समुद्दिष्टं मध्ये शोडशकोष्ठकैः हृदयात् प्रस्थिता नाड्यो दर्शनेन्द्रियगोचराः अग्नीषोमात्मके तासां नाड्यौ नासाग्रसंस्थिते

ဤသို့ စီရင်ထားရာတွင် ကိုဋ္ဌက (ခန္ဓာကိုယ်အခန်း/ကွက်) ၂၄,၀၀၀ နှင့် ထို့ထက်ပို၍ ဖော်ပြထားပြီး အလယ်၌ ကိုဋ္ဌက ၁၆ ခု ရှိသည်။ နှလုံးမှ နာဍီများ ထွက်ပေါ်လာ၍ အာရုံအင်္ဂါများမှတဆင့် သိမြင်နိုင်သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်သည်။ ထိုနာဍီများအနက် အဂ္နိနှင့် သောမ သဘောရှိသော နာဍီ ၂ ခုသည် နှာခေါင်းထိပ်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 34

भद्रकं परिलिख्याथ पार्श्वे पङ्क्तिं विमृज्य तु ततः षोडशभिः कोष्टैर् दिक्षु भद्राष्टकं लिखेत् सम्यग्गुह्येन योगेन जित्वा देहसमीरणम् जपध्यानरतो मन्त्री मन्त्रलक्षणमश्नुते

အရင်ဆုံး မင်္ဂလာပုံစံ “ဘဒ္ရက” ကို ရေးဆွဲပြီးနောက် ဘေးဖက်ရှိ အစီအတန်းလိုင်းကို သုတ်သင်၍ ချောမွေ့စေ။ ထို့နောက် ၁၆ ကွက်ဖြင့် ဦးတည်ရာများတွင် “ဘဒ္ရာဩဋ္ဌက” ကို ရေးဆွဲရမည်။ လျှို့ဝှက်သည့် ယောဂကျင့်စဉ်ကို မှန်ကန်စွာ လိုက်နာ၍ ကိုယ်တွင်း အသက်လေ (သမီရဏ) ကို အနိုင်ယူလျှင်၊ ဂျပ်နှင့် ဓျာန၌ မပြတ်လေ့ကျင့်သော မန္တရပညာရှင်သည် မန္တရ၏ လက္ခဏာ (အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် သဘောသတ်မှတ်ချက်) ကို ရရှိသည်။

Verse 35

ततोपि पङ्क्तिं सम्मृज्य तद्वत् षोडशभद्रकं लिखित्वा परितः पङ्क्तिं विमृज्याथ प्रकल्पयेत् संशुद्धभूततन्मात्रः सकामो योगमभ्यसन् अणिमादिमवाप्नोति विरक्तः प्रविलङ्घ्य च देवात्मके भूतमात्रान्मुच्यते चेन्द्रियग्रहात्

ထို့နောက် အစီအတန်းလိုင်းကို ထပ်မံ သုတ်သင်၍ ထိုနည်းတူ ၁၆ ဆ “ဘဒ္ရက” ကို ရေးဆွဲရမည်။ ၎င်းပတ်လည်ရှိ လိုင်းကိုလည်း သုတ်သင်ပြီးနောက် အစီအစဉ်အတိုင်း စီမံဆောင်ရွက်ရမည်။ ဓာတ်များနှင့် တန်မာထရ (အာရုံ၏ သေးငယ်သဘော) များ သန့်စင်ပြီးလျှင် အကျိုးရလဒ်ကို လိုလားသော ယောဂကျင့်သူသည် အဏိမာ စသည့် စိဒ္ဓိများကို ရရှိသည်။ သို့သော် အလိုမရှိကင်းသောသူသည် ထိုအောင်မြင်မှုများကို ကျော်လွန်၍၊ တန်ခိုးတော်သဘောရှိသော်လည်း ဓာတ်သာဖြစ်နေမှုမှလည်းကောင်း၊ အာရုံ၏ ဖမ်းဆီးမှုမှလည်းကောင်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 36

द्वारद्वादशकं दिक्षु त्रीणि त्रीणि यथाक्रमं षड्भिः परिलुप्यान्तर्मध्ये चत्वारि पार्श्वयोः

တံခါးနေရာ ဆယ့်နှစ်ခုကို လေးမျက်နှာတစ်လျှောက် အစီအစဉ်တကျ တစ်ဖက်လျှင် သုံးခုစီ စီမံထားရမည်။ နေရာခြောက်ခုကို ချန်လှပ်ပြီး အတွင်းအလယ်၌ လေးခုကို ဘေးဖက်နှစ်ဖက်တွင် တပ်ဆင်ရမည်။

Verse 37

चत्वार्यन्तर्वहिर्द्वे तु शोभार्थं परिमृज्य तु उपद्वारसिद्ध्यर्थं त्रीण्यन्तः पञ्च वाह्यतः

အလှအပအတွက် အတွင်းဘက် လေးပိုင်းနှင့် အပြင်ဘက် နှစ်ပိုင်းကို ချောမွေ့အောင် ပြုပြင်ရမည်။ အထောက်တံခါး (upadvāra) ကို မှန်ကန်စွာ ပြီးစီးစေရန် အတွင်းဘက် သုံးပိုင်း၊ အပြင်ဘက် ငါးပိုင်းကို ပြင်ဆင်ချောမွေ့စေရမည်။

Verse 38

दिक्षु तत्राष्टकं लिखेदिति ख, ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः परिमृज्य तथा शोभां पूर्ववत् परिकल्पयेत् वहिः कोणेषु सप्तान्तस्त्रीणि कोष्ठानि मार्जयेत्

ထိုနေရာ၌ အရပ်ရှစ်မျက်နှာအလိုက် ‘အဋ္ဌက’ (ရှစ်စု) ကို ရေးထိုးရမည်ဟု စာမူများ (kha, ga, gha) တွင် အမှတ်အသားပါ ဖတ်ချက်က ဆိုသည်။ ထို့ကို သုတ်သင်သန့်စင်ပြီးနောက် ယခင်ကဲ့သို့ အလှဆင်မှုကို စီမံရမည်။ အပြင်ဘက် ထောင့်များတွင် အခန်းကဏ္ဍများကို သန့်စင်ရမည်—အပြင်ဘက် ခုနစ်ခန်း၊ အတွင်းဘက် သုံးခန်း။

Verse 39

पञ्चविंशतिकव्यूहे परं ब्रह्म यजेत् कजे मध्ये पूर्वादितः पद्मे वासुदेवादयः क्रमात्

ဗျူဟာ အစီအစဉ် နှစ်ဆယ့်ငါးမျိုးတွင် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်ကို ပူဇော်ရမည်။ ပဒ္မမဏ္ဍလ၏ အလယ်၌ အရှေ့ဘက် ပန်းချပ်မှ စ၍ ဝါစုဒေဝနှင့် အခြားတို့ကို အစဉ်လိုက် တည်ထား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 40

वराहं पूजयित्वा च पूर्वपद्मे ततः क्रमात् व्यूहान् सम्पूजयेत्तावत् यावत् षड्विंशमो भवेत्

အရှေ့ဘက် ပဒ္မအာသန၌ ဝရာဟကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အစဉ်လိုက် ဗျူဟာတော်များကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက်မြောက် အနေအထား/ဒေဝတားသို့ ရောက်သည်အထိ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 41

यथोक्तं व्यूहमखिलमेकस्मिन् पङ्कजे क्रमात् यष्टव्यमिति यत्नेन प्रचेता मन्यते ऽध्वरं

ပရာစေတသ်၏အမြင်အရ ယဇ္ဈပူဇာကို သေချာကြိုးစား၍ ပြောထားသည့်အတိုင်း အစီအစဉ်တကျ ဝျူဟာအကုန်လုံးကို ပင်ကဇ (ကြာပန်းမဏ္ဍလ) တစ်ခုတည်းအတွင်း အဆင့်ဆင့် စီမံကာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 42

सत्पन्तु मूर्तिभेदेन विभक्तं मन्यते ऽच्युतं चत्वारिंशत् करं क्षेत्रं ह्य् उत्तरं विभजेत् क्रमात्

အချျုတ (ဗိဿဏု) အို၊ မူရတိ-ဘေဒ (ရုပ်သဏ္ဌာန်ကွဲပြားမှု) အလိုက် ခွဲဝေသည်ဟု နားလည်ရသည်။ ထို့နောက် ကရ ၄၀ အတိုင်းအတာရှိ မြေကွက်ကို မြောက်ဘက်မှ စ၍ အစီအစဉ်တကျ ခွဲဝေရမည်။

Verse 43

एकैकं सप्तधा भूयस्तथैवैकं द्विधा पुनः चतुःषष्ट्युत्तरं सप्तशतान्येकं सहस्रकं

တစ်ယူနစ်စီကို ထပ်မံ ခုနစ်ဆ တိုးမြှင့်၍၊ ထိုနည်းတူ တစ်ယူနစ်ကို ထပ်မံ နှစ်ဆ ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ၇၆၄ ကို ရရှိပြီး၊ စုစုပေါင်းအားဖြင့် ၁၀၀၀ ဖြစ်သည်။

Verse 44

कोष्ठकानां भद्रकञ्च मध्ये षोडशकोष्ठकैः पार्श्वे वीथीं ततश्चाष्टभद्राण्यथ च वीथिका

ကိုဋ္ဌက (အခန်းခွဲ) များအနက် အလယ်တွင် မင်္ဂလာဘဒ္ရက တစ်ခုကို ထား၍၊ ဘေးဖက်များတွင် ကိုဋ္ဌက ၁၆ ခုကို စီမံထားရမည်။ ထို့နောက် ဝီထီ (လမ်းကြောင်း) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဘဒ္ရက ၈ ခုနှင့် ဝီထိကာ (လမ်းကြောင်းငယ်) ကို ထပ်မံ စီစဉ်ရမည်။

Verse 45

षोडशाब्जान्यथो वीथी चतुर्विंशतिपङ्कजं वीथीपद्मानि द्वात्रिंशत् पङ्क्तिवीथिकजान्यथ

ယခု ဝီထီ (လမ်းကြောင်း) ကို အဗ္ဇ (ကြာပန်းယူနစ်) ၁၆ ဖြင့် တိုင်းတာသည်။ စတုရ္ဝိံశတိ အမျိုးအစားတွင် ကြာပန်းယူနစ် ၂၄ ရှိသည်။ ဝီထီ-ပဒ္မ သည် ၃၂ ကြာပန်းယူနစ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနည်းတူ ပင်္ကတိ-ဝီထိကာ အမျိုးအစားအတွက်လည်း ကြာပန်းယူနစ်များကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 46

चत्वारिंशत्ततो वीथी शेषपङ्क्तित्रयेण च द्वारशोभोपशोभाः स्युर्दिक्षु मध्ये विलोप्य च

ထို့နောက် လမ်းကြောင်း/လမ်းမကြီး ၄၀ ခုကို စီမံထားရမည်။ ကျန်ရှိသော ဇယားတန်း ၃ တန်းဖြင့် အဓိကနှင့် အထောက်အကူ တံခါးအလှဆင်များကို စီစဉ်၍ အလယ်တန်းကို အလယ်အလတ်ဦးတည်ချက်များတွင် ဖယ်ရှားထားရမည်။

Verse 47

द्विचतुःषड्द्वारसिद्ध्यै चतुर्दिक्षु विलोपयेत् पञ्च त्रीण्येककं वाह्ये शोभोपद्वारसिद्धये

တံခါး ၂၊ ၄ သို့မဟုတ် ၆ ပေါက် ပါဝင်သည့် အစီအစဉ်ကို မှန်ကန်စွာ ပြီးမြောက်စေရန် ဦးတည်ချက် ၄ မျက်နှာတွင် သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းများကို ဖယ်ရှားရမည်။ အလှတိုးစေသော အထောက်အကူ တံခါးပေါက်များကို အောင်မြင်စွာ စီစဉ်ရန် အပြင်ဘက်တွင် ၅၊ ၃ သို့မဟုတ် ၁ ယူနစ်ကိုလည်း ဖယ်ရှားရမည်။

Verse 48

उभे इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यष्टव्यमिति यज्ञेन इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः यष्टव्यमिति मन्त्रेण इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रचेता मन्यते ध्रुवमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ह्युत्तममिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्वाराणां पार्श्वयोरन्तः षड् वा चत्वारि मध्यतः द्वे द्वे लुम्पेदेवमेव षड् भवन्त्युपशोभिकाः

တံခါး၏ ဘေးဘက်အတွင်းပန်းနယ် ၂ ဖက်တွင် အလှဆင်အစိတ်အပိုင်း ၆ ခုကို ထွင်းထု သို့မဟုတ် တပ်ဆင်ရမည်။ သို့မဟုတ် အလယ်ပိုင်းတွင် ၄ ခုကို ထားပြီး ၂ ခုစီ ၂ ခုစီကို ဖယ်ထား (အပေါက်/အနားကွက်အဖြစ် ချန်) ရမည်။ ထို့ကြောင့် အလှတိုးစေသော အထောက်အကူ အလှဆင် (upaśobhikā) ၆ ခု ဖြစ်လာသည်။

Verse 49

एकस्यां दिशि सङ्ख्याः स्युः चतस्रः प्रिसङ्ख्यया

ဦးတည်ချက်တစ်ဖက်တည်းတွင် ကိန်းဂဏန်းများကို စနစ်တကျ ရေတွက်ရာ၌ ၄ ဟု ယူရမည်။

Verse 50

एकैकस्यां दिशि त्रीणि द्वाराण्यपि भवन्त्युत पञ्च पञ्च तु कोणेषु पङ्क्तौ पङ्क्तौ क्रमात् मृजेत् कोष्टकानि भवेदेवं मर्त्येष्ट्यं मण्डलं शुभं

ဦးတည်ချက်တစ်ဖက်စီတွင် တံခါးပေါက် ၃ ပေါက်လည်း ရှိရမည်။ ထောင့်များတွင် ကွက် ၅ ကွက်နှင့် ၅ ကွက် ဖြစ်ရမည်။ တန်းလိုက်တန်းလိုက် အစဉ်လိုက်ဖြင့် ဇယားကွက်များကို အမှတ်အသားပြု/သန့်စင်၍ စီမံရမည်။ ထို့ကြောင့် ကွက်များ စနစ်တကျ စီထားသော မင်္ဂလာရှိသည့် «martyeṣṭya» မဏ္ဍလ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။