Adhyaya 18
Agneya-vidyaAdhyaya 1844 Verses

Adhyaya 18

Svāyambhuva-vaṁśa-varṇanam (Description of the Lineage of Svāyambhuva Manu)

အဂ္နိသည် စကြဝဠာဖန်ဆင်းမှုမှ မျိုးရိုးဓမ္မသို့ ပြောင်းလဲကာ စွာယမ္ဘူဝ မနု၏ မျိုးဆက်ကို ပူဇော်သမိုင်းအဖြစ် စုစည်းဖော်ပြသည်။ ဤအခန်းတွင် စွာယမ္ဘူဝ မနု၏ သားသမီးများ (ပရိယဗြတ၊ ဥတ္တာနပါဒ၊ သတရူပါ) ကို စတင်ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ဓြုဝ၏ တပဿာကြီးမားမှုကြောင့် ဗိဿနုက အမြဲတည်သော ကောသမစ်အနေအထား (ဓြုဝကို မြောက်ကြယ်/တိုင်အဖြစ်) ပေးအပ်သည့်အကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။ မျိုးရိုးသည် ဝေနမှ ပೃထု ပေါ်ထွန်းလာခြင်းသို့ ဆက်လက်ရောက်ရှိပြီး၊ ရာဇဣရှိ အုပ်ချုပ်မှု၏ မော်ဒယ်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ မြေမိခင် ဝသုန္ဓရာကို “နို့ညှစ်”၍ သီးနှံနှင့် အသက်ရှင်မှုကို ထောက်ပံ့စေခြင်းသည် လူထုအကျိုးအတွက် ဓမ္မတရားနှင့် ကိုက်ညီသော အရင်းအမြစ်ထုတ်ယူမှုကို သင်္ကေတပြုသည်။ ထို့နောက် ပရစေတသများ၏ အာစကေစစ်၊ မာရိသာနှင့် လက်ထပ်ခြင်း၊ ဒက္ခ၏ မွေးဖွားခြင်းတို့ကို ပြောပြီး၊ ဒက္ခသည် သမီးများကို ဓမ္မ၊ ကശ്യပ၊ ဆိုမ စသည့်သူများထံ ပေးအပ်ကာ ဖန်ဆင်းမှုကို ချဲ့ထွင်သည်။ အဆုံးတွင် ဝိශ්ဝေဒေဝ၊ သာဓျ၊ မာရုတ်၊ ဝသု၊ ရုဒ္ဒရ စသည့် အုပ်စုများ၊ စကန္ဒ၏ အမည်တော်များ၊ နှင့် ဒေဝဗိသုကာ ဝိශ්ဝကರ್ಮာတို့ကို စာရင်းပြုကာ ပုရာဏ၏ နည်းလမ်း—စာရင်းနှင့် မျိုးရိုးတို့က ပူဇော်ပညာအညွှန်းအဖြစ် ကောသမစ်နှင့် လူမှု၊ လက်မှု၊ ဘက္တိအလေ့အထများကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်ဟု အတည်ပြုသည်။

Shlokas

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये जगत्सर्गवर्णनं नाम सप्तदशो ऽध्यायः अथ अष्टादशो ऽध्यायः स्वायम्भुववंशवर्णनम् अग्निर् उवाच प्रियव्रतोत्तानपादौ मनोः स्वायम्भुवात् सुतौ अजीजनत्स तां कन्यां शतरूपां तपोन्विताम्

ဤသို့ အဂ္နိပုရာဏ—မဟာပုရာဏအရင်း—၌ “လောကဖန်ဆင်းခြင်းဖော်ပြချက်” ဟူသော ဆယ့်ခုနစ်မြောက်အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု ဆယ့်ရှစ်မြောက်အခန်း “စွာယမ္ဘူဝ မနု၏ မျိုးရိုးဖော်ပြချက်” စတင်၏။ အဂ္နိမိန့်တော်မူသည်—စွာယမ္ဘူဝ မနုမှ သားနှစ်ယောက် ပရိယဝရတ နှင့် ဥတ္တာနပါဒ မွေးဖွားလာပြီး၊ တပစ် (tapas) ပြည့်ဝသော သမီးကညာ ရှတရူပါကိုလည်း မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 2

न् भूतमुच्चावचं प्रजा इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः निश्चितमिति ख,चिह्नितपुस्तकपाठः अजीजनत् सुतां कन्यां सद्रूपाञ्च तपोन्वितामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अजीजनत् सुतां कन्यां शतरूपां तपोन्वितामिति ङ,चिह्नितपुस्तकपाठः काम्यां कर्दमभार्यातः सम्राट् कुक्षिर्विराट् प्रभुः सुरुच्यामुत्तमो जज्ञे पुत्र उत्तानपादतः

“အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါများနှင့် မျိုးဆက်ပွားများကို (ဖန်ဆင်း၏)” ဟူ၍ အမှတ်တင် လက်ရေးမူတစ်စောင်တွင် ဖတ်ရသည်; အခြားတစ်စောင်တွင် “အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်” ဟူ၍ ရှိသည်။ တစ်ရပ်တွင် “ရုပ်ရည်လှပ၍ တပစ် (tapas) ပြည့်ဝသော သမီးကညာကို မွေးဖွားစေ၏” ဟူ၍ ဖတ်ရပြီး၊ အမှတ်တင်ဖတ်ပုံတစ်ရပ်တွင် “တပစ်ပြည့်ဝသော သမီးကညာ ရှတရူပါကို မွေးဖွားစေ၏” ဟူ၍ ရှိသည်။ ကာမျာ—ကရ္ဒမ၏ ဇနီး—မှ သမ္ရာတ်၊ ကုက္ခိ၊ ဝိရာတ်၊ ပရဘု တို့ မွေးဖွားလာသည်။ သုရုချီမှ ဥတ္တာနပါဒ၏ သား ဥတ္တမ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 3

सुनीत्यान्तु ध्रुवः पुत्रस्तपस्तेपे स कीर्तये ध्रुवो वर्षसहस्राणि त्रीणि दिव्यानि हे मुने

သို့သော် သုနီတီ၏ သား ဓြုဝသည် ဂုဏ်သတင်းအတွက် တပစ် (tapas) ကို ကျင့်သုံး하였다။ အို မုနိ၊ ဓြုဝသည် ဒေဝတစ်သက်တာနှစ် သုံးထောင်ကြာ ဆက်လက်ကျင့်ခဲ့၏။

Verse 4

तस्मै प्रीतो हरिः प्रादान्मुन्यग्रे स्थानकं स्थिरम् श्लोकं पपाठ ह्य् उशना वृद्धिं दृष्ट्वा स तस्य च

သူ့အပေါ် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် တည်မြဲခိုင်ခံ့သော အဆင့်အတန်း (နေရာ) ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဥရှနာ (သုကြာစာရျ) သည် သူ၏ တိုးတက်ကြီးပွားမှုကို မြင်၍ ထိုအကြောင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော ရှလိုကတစ်ပုဒ်ကိုလည်း ရွတ်ဆို하였다။

Verse 5

अहो ऽस्य तपसो वीर्यमहो श्रुतमहोद्भुतम् यमद्य पुरतः कृत्वा ध्रुवं सप्तर्षयः स्थिताः

အဟော! သူ၏ တပစ်၏ အင်အားသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၏—ကြားသိရသမျှလည်း အံ့မခန်းပေတည်း။ ယနေ့တွင် သတ္တရ္ရှိ (မုနိခုနစ်ပါး) တို့သည် ဓြုဝ (မြောက်ကြယ်) ကို မျက်နှာမူထား၍ ရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 6

तस्मात् शिष्टिञ्च भव्यञ्च ध्रुवाच्छम्भुर्व्यजायत शिष्टेराधत्त सुछाया पञ्च पुत्रानकल्मषान्

ထို့ကြောင့် ထိုသူမှ Śiṣṭi နှင့် Bhavya တို့ မွေးဖွားလာ၍၊ Dhruva မှ Śambhu မွေးဖွားလာ၏။ ထို့နောက် Śiṣṭi ထံမှ Succhāyā သည် အပြစ်ကင်းစင်သော သားငါးယောက်ကို မွေးဖွား하였다။

Verse 7

रिपुं रिपुञ्जयं रिप्रं वृकलं वृकतेजसम् रिपोराधत्त बृहती चाक्षुषं सर्वतेजसम्

သူသည် (အဆိုးကို) ရန်သူဖြစ်သူ၊ ရန်သူများကို အနိုင်ယူသူ၊ သန့်ရှင်းသူ၊ ဝံပုလွေသင်္ကေတတံခွန်ရှိသူနှင့် ဝံပုလွေကဲ့သို့ တောက်ပသူ ဖြစ်၏။ သူသည် ရန်သူကို တားဆီးနှိမ်နင်းသူ၊ (ထို့ပြင်) ကြီးမားကျယ်ဝန်းသော Bṛhatī၊ အမြင်အာရုံဖြင့် အလုံးစုံမြင်သူ Cākṣuṣa၊ နှင့် တေဇောဓာတ် အလုံးစုံပြည့်ဝသူ ဖြစ်၏။

Verse 8

अजीजनत् पुष्करिण्यां वीरिण्यां चाक्षुषो मनुम् मनोरजायन्त दश नड्वलायां सुतोत्तमाः

Cākṣuṣa (မနု) သည် Puṣkariṇī ထံမှ (Cākṣuṣa ဟုလည်း ခေါ်သော) မနုကို မွေးဖွားစေ၏။ ထို့ပြင် Vīriṇī ထံမှ ထူးချွန်သော သားတော် ဆယ်ယောက် မွေးဖွားလာပြီး၊ Naḍvalā ထံမှလည်း အကောင်းဆုံးသော သားတော်များ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 9

ऊरुः पुरुः शतद्युम्नस्तपस्वी सत्यवाक्कविः अग्निष्टुरतिरात्रश् च सुद्युम्नश्चाभिमन्युकः

Ūru၊ Puru၊ Śatadyumna၊ Tapasvī၊ Satyavāk၊ Kavi၊ Agniṣṭu၊ Atirātra၊ ထို့ပြင် Sudyumna နှင့် Abhimanyuka — ဤတို့သည် မျိုးဆက်လိုင်း၌ အမည်ဖော်ပြထားသော ဆက်နွယ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 10

ऊरोरजनयत् पुत्रान् षडग्नेयी महाप्रभान् अङ्गं सुमनसं स्वातिं क्रतुमङ्गिरसङ्गयम्

သူမ၏ ပေါင်မှ Agneyī (အဂ္နိနှင့် ဆက်နွယ်သော မဟာမိဖုရား/သမီး) သည် တေဇာအလွန်ကြီးမားသော သားခြောက်ယောက်ကို မွေးဖွားစေ၏—Aṅga၊ Sumanas၊ Svāti၊ Kratu၊ Maṅgirasa နှင့် Saṅgaya တို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 11

अङ्गात् सुनीथापत्यं वै वेणमेकं व्यजायत स्थानमुत्तममिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः यदत्र इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः तस्मात् श्लिष्टिञ्च इति ग, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः श्लिष्टेआराधत्त इति ख, घ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः उरूरिति ख,ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः अरक्षकः पापरतः स हतो मुनिभिः कुशैः

အင်္ဂမင်းမှ စုနီသာ၏ သားတစ်ဦးတည်း ဝေန မင်းသား မွေးဖွားလာ하였다။ ပြည်သူကို မကာကွယ်သူ၊ အပြစ်၌ မူးယစ်သူဖြစ်သဖြင့် ရှင်ရသီတို့က ကုရှမြက်ဓားဖြင့် သတ်ပစ်하였다။

Verse 12

प्रजार्थमृषयोथास्य ममन्थुर्दक्षिणं करं वेणस्य मथितो पाणौ सम्बभूव पृथुर् नृपः

ထို့နောက် ပြည်သူတို့၏ အကျိုးအတွက် ရှင်ရသီတို့သည် ဝေနမင်း၏ လက်ယာကို မန်ထနာ (ကွဲကွဲပြားပြား ချော်ထုတ်သကဲ့သို့) လှုပ်နှိုးကြသည်။ ဝေနမင်း၏ လက်ကို မန်ထနာလုပ်ရာမှ ပృထု မင်းကြီး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 13

तं दृष्ट्वा मुनयः प्राहुरेष वै मुदिताः प्रजाः करिष्यति महातेजा यशश् च प्राप्स्यते महत्

သူကို မြင်ကြသောအခါ ရှင်ရသီတို့က ဆိုကြသည်– “ဤမဟာတေဇာရှိသူသည် ပြည်သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေမည်၊ ထို့ပြင် ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းကိုလည်း ရရှိမည်” ဟု။

Verse 14

स धन्वी कवची जातस्तेजसा निर्दहन्निव पृथुर्वैण्यः प्रजाः सर्वा ररक्ष क्षेत्रपूर्वजः

သူသည် လေးကိုင်၍ သံကာဝတ်ကာ မွေးဖွားလာပြီး မိမိ၏ တေဇာဖြင့် မကောင်းမှုကို မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။ ဝေန၏ သား ပృထု (ဝိုင်ဏျ) သည် က္ෂေတ্ৰဝంశ၏ အစဉ်အလာအရ ပြည်သူအားလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။

Verse 15

राजसूयाभिषिक्तानामाद्यः स पृथिवीपतिः तस्माच्चैव समुत्पन्नौ निपुणौ सूतमागधौ

ရာဇသုယ အဘိသေက ခံယူသူတို့အနက် သူသည် မြေကြီး၏ ပထမဆုံး အရှင်ဘုရင် ဖြစ်하였다။ ထို့ပြင် သူထံမှပင် ကျွမ်းကျင်သော အမှုထမ်းနှစ်မျိုး—စူတ နှင့် မာဂဓ—ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 16

तत्स्तोत्रञ्चक्रतुर्वीरौ राजाभूज्जनरञ्जनात् दुग्धा गौस्तेन शस्यार्थं प्रजानां जीवनाय च

သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် ထိုစတုတ္တရကို စီရင်ရေးသားခဲ့ကြသည်။ ပြည်သူတို့ကို ပျော်ရွှင်စေသောကြောင့် သူသည် မင်းဖြစ်လာ하였다။ သူ၏အားဖြင့် နွားကို နို့ညှစ်၍ စိုက်ပျိုးရေးအကျိုးနှင့် အာဟာရအတွက်၊ ထို့ပြင် ပြည်သူတို့၏ အသက်ရှင်မှုကို ထောက်ပံ့ရန်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 17

सह देवैर् मुनिगणैर् गन्धर्वैः साप्सरोगणैः पितृभिर्दानवैः सर्पैर् वीरुद्भिः पर्वतैर् जनैः

နတ်တို့နှင့်အတူ၊ ရှင်မုနိအစုအဖွဲ့များနှင့်၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာအစုအဖွဲ့များနှင့်; ပိတೃများ၊ ဒာနဝများ၊ မြွေများနှင့်; လျှောပင်နှင့် အပင်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် လူအစုအဖွဲ့များနှင့်အတူ။

Verse 18

तेषु तेषु च पात्रेषु दुह्यमाना वसुन्धरा प्रादाद्यथेप्सितं क्षीरन्तेन प्राणानधारयत्

ထိုထိုသော အိုးခွက်အသီးသီးထဲသို့ ဝသုန္ဓရာ (မြေကြီး) ကို နို့ညှစ်သကဲ့သို့ ညှစ်ယူနေစဉ်၊ လိုအင်တော်မူသမျှအတိုင်း နို့ကို ပေးလှူ하였다။ ထိုနို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်하였다။

Verse 19

पृथोः पुत्रौ तु धर्मज्ञौ जज्ञाते ऽन्तर्द्विपालिनौ शिखण्डी हविर्धानमन्तर्धानात् व्यजायत

ပೃထုမှ ဓမ္မကိုသိသော သားနှစ်ဦး—အန္တရ္ဒွိ နှင့် ပါလင်—မွေးဖွား하였다။ အန္တရ္ဓာနမှ စိခဏ္ဍီ သည် ဟဝိရ္ဓာနကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 20

हविर्धानात् षडाग्नेयी धीषणाजनयत् सुतान् प्राचीनवर्हिषं शुक्रं गयं कृष्णं व्रजाजिनौ

ဟဝိရ္ဓာနမှ ဆဋာဂ္နေယီ (ဓီṣဏာ) သည် သားများကို မွေးဖွား하였다—ပရာချီနဝရ္ဟိṣ၊ သုက္ရ၊ ဂယ၊ ကೃṣṇa၊ ဝြဇ၊ နှင့် အဇိန။

Verse 21

प्राचीनाग्राः कुशास्तस्य पृथिव्यां यजतो यतः प्राचीनवर्हिर्भगवान् महानासीत्प्रजापतिः

အရှေ့ဘက်သို့ ဦးတည်ထားသော ကုရှမြက်အဖျားများဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ယဇ္ဈာကို ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုဂုဏ်ထူးမြတ်သော ပရာဇာပတိသည် «ပရာချီနဝရ္ဟိစ်» ဟူသော မဟာနာမဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။

Verse 22

सवर्णाधत्त सामुद्री दश प्राचीनवर्हिषः राजसूयाभिव्यक्तानामाद्य इति ख,चिह्नितपुस्तकपाठः शुभ्रमिति ग,चिह्नितपुस्तकपाठः सुवर्णाधत्त इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सर्वे प्रचेतसो नाम धनुर्वेदस्य पारगाः

သဝဏ္ဏာဓတ္တ၊ သာမုဒ္ရီ နှင့် ပရာချီနဝရ္ဟိစ်၏ သားတော် ဆယ်ပါး—အချို့ အမှတ်အသားပါ စာမူများတွင် «ရာဇသူယဖြင့် ထင်ရှားလာသူတို့အနက် ပထမ» ဟုလည်း ဖတ်ကြပြီး၊ အခြားတွင် «ရှုဘ္ရ» ဟုလည်း၊ အခြားတွင် «သုဝဏ္ဏာဓတ္တ» ဟုလည်း ဖတ်ကြသည်—ထိုသူတို့အားလုံးကို «ပရစေတသ» ဟု ခေါ်ကြ하며၊ ဓနုರ್ವေဒ (မြားပစ်ပညာ) ကို ပြည့်စုံစွာ ကျွမ်းကျင်သော မဟာပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 23

अपृथग्धर्मचरणास् ते तप्यन्त महत्तपः दशवर्षसहस्राणि समुद्रसलिलेशयाः

ဓမ္မကို မလွဲမသွေ လိုက်နာကျင့်သုံးသော သူတို့သည် မဟာတပဿကို ဆောင်ရွက်ကာ သမုဒ္ဒရာရေထဲ၌ လဲလျောင်းနေ၍ နှစ်တစ်သောင်းကြာ တပဿကျင့်ခဲ့ကြသည်။

Verse 24

प्रजापतित्वं सम्प्राप्य तुष्टा विष्णोश् च निर्गताः भूः खं व्याप्तं हि तरुभिस्तांस्तरूनदहंश् च ते

ပရာဇာပတိအဖြစ် အဆင့်အတန်းကို ရရှိပြီးနောက် သူတို့သည် စိတ်ကျေနပ်ကာ ဗိෂ္ဏုထံမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ အမှန်တကယ် မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်သည် သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့်၊ သူတို့သည် ထိုသစ်ပင်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။

Verse 25

मुखजाग्निमरुद्भ्यां च दृष्ट्वा चाथ द्रुमक्षयम् उपगम्याब्रवीदेतान् राजा सोमः प्रजापतीन्

ထို့နောက် ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးနှင့် လေများကို မြင်၍ သစ်ပင်များ ပျက်စီးသွားခြင်းကို တွေ့မြင်ကာ ဘုရင် ဆိုမ (Soma) သည် ထိုပရာဇာပတိတို့ထံ ချဉ်းကပ်၍ သူတို့အား မိန့်ကြားလေသည်။

Verse 26

कोपं यच्छत दास्यन्ति कन्यां वो मारिषां वराम् तपस्विनो मुनेः कण्डोः प्रम्लोचायां ममैव च

ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကြလော့။ သူတို့သည် သင်တို့အား အထူးမြတ်သော ကညာ မာရိသာ (Māriṣā) ကို ပေးအပ်မည်—တပသီ မုနိ ကဏ္ဍု (Kaṇḍu) နှင့် အပ္ဆရာ ပရမ္လောချာ (Pramlocā) မှ မွေးဖွား၍၊ ထို့ကြောင့် ငါနှင့်လည်း ဆွေမျိုးတော်စပ်သည်။

Verse 27

भविष्यं जानता सृष्टा भार्या वो ऽस्तु कुलङ्करी अस्यामुत्पत्स्यते दक्षः प्रजाः संवर्धयिष्यति

အနာဂတ်ကို ကြိုတင်သိမြင်သော ဖန်ဆင်းရှင်သည် (သူမကို) ဖန်တီး၍ ဆိုသည်—“သူမသည် သင်တို့၏ ဇနီးဖြစ်စေ၊ မျိုးရိုး၏ အလှဆင်တန်ဆာ ဖြစ်စေ။ သူမထံမှ ဒက္ခ (Dakṣa) မွေးဖွားမည်၊ ထိုသူသည် သတ္တဝါများကို ပွားများစေ၍ တိုးတက်စေမည်။”

Verse 28

प्रचेतसस्तां जगृहुर्दक्षोस्याञ्च ततो ऽभवत् अचरांश् च चरांश् चैव द्विपदोथ चतुष्पदः

ပရချေတသများ (Pracetases) သည် သူမကို (အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ်) လက်ခံကြ၍၊ သူမထံမှ ဒက္ခ (Dakṣa) မွေးဖွားလာသည်။ ထိုသူထံမှ ထပ်မံ၍ မလှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများနှင့် လှုပ်ရှားသော သတ္တဝါများ—နှစ်ခြေရှိသူများနှင့် လေးခြေရှိသူများ—ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 29

स सृष्ट्वा मनसा दक्षः पश्चादसृजत स्त्रियः ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश

ဒက္ခ (Dakṣa) သည် အရင်ဆုံး စိတ်ဖြင့် (မနသာ) ဖန်တီးပြီးနောက်၊ ထို့နောက် မိန်းမများကို ထုတ်ပေါ်စေ하였다။ သူသည် သမ (Dharma) ထံသို့ သမီး ၁၀ ယောက်ကို ပေး၍၊ ကശ്യပ (Kaśyapa) ထံသို့ ၁၃ ယောက်ကို ပေး하였다။

Verse 30

सप्ताविंशति सोमाय चतस्त्रो ऽरिष्टनेमिने द्वे चैव बहुपुत्राय द्वे चैवाङ्गिरसे अदात्

သူသည် ဆိုမ (Soma) ထံသို့ ၂၇ ယောက်ကို ပေးအပ်၍၊ အရိဋ္ဌနေမိ (Ariṣṭanemi) ထံသို့ ၄ ယောက်၊ ဘဟုပုတ္တရ (Bahuputra) ထံသို့ ၂ ယောက်၊ အင်္ဂိရသ (Aṅgiras) ထံသို့ ၂ ယောက်ကို ပေး하였다။

Verse 31

तासु देवाश् च नागाद्या मैथुनान्मनसा पुरा धर्मसर्गम्प्रवक्ष्यामि दशपत्नीषु धर्मतः

ထိုသူတို့အနက်၌ နတ်တို့နှင့် နာဂတို့ စသည်တို့သည် ရှေးကာလတွင် စိတ်ဖြင့်ပေါင်းစည်းခြင်း (မနောမৈထုန) ဖြင့် သားသမီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင် ဓမ္မအတိုင်း၊ မယားဆယ်ပါးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓမ္မသೃဂ (dharma-sarga) ကို အစဉ်လိုက် ရှင်းလင်းဖော်ပြမည်။

Verse 32

विश्वेदेवास्तु विश्वायाः साध्यान् साध्या व्यजायत मरुत्त्वया मरुत्त्वन्तो वसोस्तु वसवो ऽभवन्

Viśvā မှ Viśvedevas တို့ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ Sādhyā မှ Sādhyas တို့ မွေးဖွားလာကြ၏။ Maruttvatī မှ Maruts တို့ ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။ Vasu မှလည်း Vasus တို့ ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။

Verse 33

भानोस्तु भानवः पुत्रा मुहूर्तास्तु मुहूर्तजाः कण्ठोरिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कर्णोरिति ङ,चिह्नितपुस्तकपाठः स दृष्ट्वा मनसा इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः द्वे चैव भाण्डवे तत इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सम्बाया धर्मतो घोषो नागवीथी च यामिजा

Bhānavas တို့သည် Bhānu (နေမင်း) ၏ သားများဖြစ်ကြ၏။ Muhūrtas တို့သည် Muhūrta မှ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထို့ပြင် အချိန်ခွဲခြားမှုများနှင့် ၎င်းတို့၏ အုပ်စိုးနာမများကို ရေတွက်ရာတွင် Sambāyā, Dharmataḥ, Ghoṣa, Nāgavīthī နှင့် Yāmijā တို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။

Verse 34

पृथिवीविषयं सर्वमरुन्धत्यां व्यजायत सङ्कल्पायास्तु सङ्कल्पा इन्दोर् नक्षत्रतः सुताः

မြေကြီး၏ နယ်ပယ်နှင့် သက်ဆိုင်သမျှ အားလုံးကို Arundhatī မှ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် Saṅkalpā မှ Saṅkalpas တို့ မွေးဖွားလာကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် နက္ခတ် (Nakṣatra) ၏ မျိုးဆက်မှတစ်ဆင့် လမှ ပေါ်ထွန်းသော သားများဖြစ်ကြသည်။

Verse 35

आपो ध्रुवञ्च सोमञ्च धरश् चैवानिलोनलः प्रत्यूषश् च प्रभावश् च वसवोष्टौ च नामतः

Āpa, Dhruva, Soma, Dhara၊ ထို့အပြင် Anila နှင့် Anala၊ ထို့နောက် Pratyūṣa နှင့် Prabhāva—ဤတို့သည် နာမအားဖြင့် Vasus ရှစ်ပါး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 36

आपस्य पुत्रो वैतण्ड्यः श्रमः शान्तो मुनिस् तथा ध्रुवस्य कालो लोकान्तो वर्चाः सोमस्य वै सुतः

အာပ၌ သားတော် ဝိုင်တဏ္ဍျ ဟူ၍ ရှိ၏။ ထို့အတူ ရှရမ၊ ရှာန္တ နှင့် မုနိ (ရသေ့) တို့လည်း ရှိ၏။ ဓြုဝမှ ကာလ နှင့် လောကာန္တ ပေါ်ထွန်း၍၊ ဝရ္စာ သည် စောမ၏ သားတော် ဖြစ်သည်။

Verse 37

धरस्य पुत्रो द्रविणो हुतहव्यवहस् तथा मनोहरायाः शिशिरः प्राणोथ रमणस् तथा

ဓရ၏ သားတော်မှာ ဒြဝိဏ (Draviṇa) ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ဟုတဟဗျဝဟ (Hutahavyavaha) လည်း ရှိ၏။ မနောဟရာ (Manoharā) မှ ရှိရှိရ (Śiśira)၊ ပ္ရာဏ (Prāṇa) နှင့် ရမဏ (Ramaṇa) တို့ ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 38

पुरोजवोनिलस्यासीदविज्ञातो ऽनलस्य च अग्निपुत्रः कुमारश् च शरस्तम्बे व्यजायत

ပုရောဇဝ (Purojava) သည် ဝါယု (လေဒေဝ) မှ မွေးဖွား၍၊ အနလ (Agni) အတွက်လည်း မသိမမြင် ဖြစ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ကုမာရ (Kumāra) — အဂ္နိ၏ သားတော် — သည် ရှရ (śara) မြက်တောအုပ်အတွင်း မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 39

तस्य शाखो विशाखश् च नैगमेयश् च पृष्टजः कृत्तिकातः कार्त्तिकेयो यतिः सनत्कुमारकः

ထိုသူ (စကန္ဒ/ကာရ္တ္တိကေယ) ၏ အမည်များမှာ— ရှာခ (Śākha)၊ ဝိရှာခ (Viśākha)၊ နိုင်ဂမေယ (Naigameya)၊ ပೃଷ္ဋဇ (Pṛṣṭaja)၊ ကೃတ္တိကာတ (Kṛttikāta)၊ ကာရ္တ္တိကေယ (Kārttikeya)၊ ယတိ (Yati) နှင့် စနတ်ကုမာရက (Sanatkumāraka) တို့ ဖြစ်၏။

Verse 40

प्रत्यूषाद्देवलो जज्ञे विश्वकर्मा प्रभावतः कर्ता शिल्पसहस्राणां त्रिदशानाञ्च वर्धकिः

ပရတ္ယူးෂ (Pratyūṣa) မှ ဒေဝလ (Devala) မွေးဖွား၏။ ပရဘာဝ (Prabhāva) မှ ဝိශ්ဝကರ್ಮာ (Viśvakarmā) ပေါ်ထွန်း၍၊ လက်ရာပညာ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ဖန်တီးရှင်နှင့် ဒေဝတများ၏ မဟာဗိသုကာ (ဝဍ္ဍကိ) ဖြစ်၏။

Verse 41

मनुष्याश्चोप्जीवन्ति शिल्पं वै भूषणादिकं सुरभी कश्यपाद्रुद्रानेकादश विजज्ञुषी

လူသားတို့သည် အမှန်တကယ် လက်မှုအတတ်ပညာများ—အလှဆင်အဆင်တန်ဆာပြုလုပ်ခြင်း စသည်တို့ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကြသည်။ ကശ്യပမှ ဆုရဘီသည် ရုဒ္ဒရ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးကို မွေးဖွား하였다။

Verse 42

महादेवप्रसादेन तपसा भाविता सती स्तकपाठः धर्मश् चैवानिलोनल इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः धरिष इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः मरणस्तथेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः जातः सनत्कुमारत इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः युवती इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अजैकपादहिर्ब्रघ्नस्त्वष्टा रुद्राश् च सत्तम

မဟာဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ တပဿာအင်အားဖြင့် ပြည့်စုံကောင်းမွန်လာသော သီလဝတီ စတီသည် (ဒေဝဂဏများကို) ထုတ်ဖော်ပေါ်ထွန်းစေ하였다။ အကောင်းဆုံးသောသူရေ၊ အဇೈကပါဒ၊ အဟိရ္ဗုဓ္နျ၊ တွෂ္ဋೃ နှင့် ရုဒ္ဒရတို့လည်း ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 43

त्वष्टुश् चैवात्मजः श्रीमान्विश्वरूपो महायशाः हरश् च बहुरूपश् च त्र्यम्बकश्चापराजितः

ထို့ပြင် တွෂ္ဋೃ၏ ထင်ရှားသော သားတော်—ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသည့် ဝိශ්ဝရူပလည်း ဖြစ်၏။ ထို့အတူ သူသည် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသော ဟရ၊ သုံးမျက်စိရှိသော တြျမ္ဗက၊ နှင့် မအနိုင်ယူနိုင်သော အပရာဇိတလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 44

वृषाकपिश् च शम्भुश् च कपर्दी रैवतस् तथा मृगव्याधस्य सर्पश् च कपाली दश चैककः रुद्राणां च शतं लक्षं यैर् व्याप्तं सचराचरं

ဝೃષာကပိ၊ သမ္ဘု၊ ကပර්ဒီ၊ ထို့အတူ ရိုင်ဝတ; မೃဂဗျာဓ၊ သရ্প၊ ကပာလီ၊ ဒသ၊ နှင့် ဧကက—ဤအမည်/ရုပ်သဏ္ဌာန်တို့ဖြင့် ရုဒ္ဒရ တစ်သိန်းသည် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အပါအဝင် စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့နေသည်။

Frequently Asked Questions

It contrasts adharmic non-protection (Vena) with dharmic sovereignty (Pṛthu): legitimate kingship is defined by protection of subjects and regulated extraction of resources (the Earth ‘milked’ for public welfare).

Dhruva exemplifies tapas as a disciplined, goal-directed ritual of the self; Viṣṇu’s granting of an immovable station presents steadfastness (dhruvatā) as the fruit of sustained vow, devotion, and regulated practice.

These lists operate as knowledge indexes: they connect cosmology to liturgy (names for recitation), to social theology (divine functions), and to applied śāstras (Viśvakarmā as the archetype behind crafts and Vāstu-oriented thinking).