महर्षे स्वागतं तेऽद्य कुतो वाऽग म्यते त्वया । स्नाने संध्यार्चने होमे कुशलं तव विद्यते
maharṣe svāgataṃ te'dya kuto vā'ga myate tvayā | snāne saṃdhyārcane home kuśalaṃ tava vidyate
Wahai maharṣi, selamat datang pada hari ini. Dari manakah engkau datang? Adakah engkau sejahtera dalam hal mandi suci, pemujaan sandhyā pada waktu senja, dan persembahan homa ke dalam api suci?
Indra (Devarāja), greeting Nārada
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (implied)
Scene: A deity/kingly figure welcomes a radiant mahārṣi arriving at the tīrtha; attendants hold water-pot and darbha; a small homa-kuṇḍa glows nearby; the river/sea-edge of Prabhāsa in the background.
Dharma is sustained through nitya-karmas—daily disciplines like snāna, sandhyā, and homa—honored even in divine realms.
The verse is part of the Vastrāpatha-kṣetra Māhātmya (Prabhāsa Khaṇḍa), where the tīrtha’s glory is taught in the surrounding discourse.
Snāna (bathing), Sandhyā-arcana (twilight worship), and Homa (fire oblation) are explicitly referenced as daily observances.