एवं देवि तदा जातः क्षुधाक्रान्तो बभाष माम् । अतोऽहं क्षुधितं दृष्ट्वा वरं हीमं च दत्तवान्
evaṃ devi tadā jātaḥ kṣudhākrānto babhāṣa mām | ato'haṃ kṣudhitaṃ dṛṣṭvā varaṃ hīmaṃ ca dattavān
Demikianlah, wahai Devī, ketika dia muncul, dikuasai kelaparan dia berkata kepadaku. Maka, melihatnya lapar, aku mengurniakan kepadanya suatu anugerah—yang sesuai lagi menggerunkan.
Śiva (explicitly first-person and addressing Devī)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: The newly arisen fierce being, hungry and urgent, addresses Śiva; Śiva responds with composed authority, preparing to grant a boon that will both empower and restrain.
Divine compassion and governance convert raw power and hunger into regulated, dharma-aligned function through boons and boundaries.
Prabhāsakṣetra, as the māhātmya’s setting for Śiva’s ordering of powers connected to the kṣetra.
None; the verse introduces a boon that is detailed in the next verse.