यथा वृक्षेषु वल्लीषु कुसुमानि फलानि च । स्वकालं नातिवर्तंते तद्वत्कर्म पुराकृतम्
yathā vṛkṣeṣu vallīṣu kusumāni phalāni ca | svakālaṃ nātivartaṃte tadvatkarma purākṛtam
Seperti bunga dan buah pada pokok dan sulur tidak melangkaui musimnya, demikianlah juga karma yang dilakukan dahulu hanya masak pada waktunya sendiri.
Skanda (deduced: Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Type: kshetra
Scene: A sacred grove by a tīrtha: trees and creepers bearing buds, blossoms, and ripe fruits in distinct seasons, while a contemplative pilgrim reflects on time-bound karma.
Karma ripens by its own law and timing; patience and steady dharma are advised rather than anxiety or manipulation.
No particular location is named in this verse; it supports the tīrtha narrative by explaining how merit and demerit mature.
None; it conveys a principle through a natural metaphor.