शिवरात्रिस्ततः प्रोक्ता तेन सा हरवल्लभा । प्रार्थितः स सुरैः सर्वैर्लोकानुग्रहकाम्यया
śivarātristataḥ proktā tena sā haravallabhā | prārthitaḥ sa suraiḥ sarvairlokānugrahakāmyayā
Oleh itu ia dinamakan “Śivarātri”; maka malam itu amat dikasihi oleh Hara (Śiva). Dan Baginda dipohon oleh sekalian dewa, dengan hasrat demi kesejahteraan dan rahmat bagi segala alam.
Narrator (Purāṇic voice); specific speaker not explicit in this verse
Śivarātri is framed as a cosmos-benefiting institution, established through divine concern for universal welfare.
This line highlights the sacred time (Śivarātri) more than a specific place; it functions within a Tīrthamāhātmya narrative setting.
Implicitly, honoring Śivarātri as a specially empowered night for Śiva worship.