किमर्थं रुद्यते पुत्रि केन ते विप्रियं कृतम् । करोमि निग्रहं येन तस्याद्यैव दुरात्मनः
kimarthaṃ rudyate putri kena te vipriyaṃ kṛtam | karomi nigrahaṃ yena tasyādyaiva durātmanaḥ
“Wahai anak perempuanku, mengapa engkau menangis? Siapakah yang telah menyakiti hatimu? Katakanlah, agar pada hari ini juga aku menghukum si durjana itu.”
Mṛgāvatī (mother)
Scene: Mṛgāvatī stands before her crying daughter, one hand raised in questioning, the other in a protective gesture; her face shows fierce concern, ready to confront the offender.
Righteous authority should protect the vulnerable; dharma includes active safeguarding against harm.
Not indicated in this verse.
None; it is a moral and relational exchange within the story.