देव्युवाच । त्वं मूर्ध्ना जाह्नवीं धत्से मूर्तां पदजलात्मिकाम् । तस्मान्नाहं गमिष्यामि मंदिरं ते कथंचन
devyuvāca | tvaṃ mūrdhnā jāhnavīṃ dhatse mūrtāṃ padajalātmikām | tasmānnāhaṃ gamiṣyāmi maṃdiraṃ te kathaṃcana
Dewi bersabda: “Engkau memikul di atas ubun-ubunmu Jāhnavī (Gaṅgā), yang berwujud sebagai air yang memancar dari tapak kaki Tuhan. Maka aku tidak akan pergi ke kediamanmu—dengan apa cara sekalipun.”
Devī (Pārvatī/Girijā)
Tirtha: Jāhnavī (Gaṅgā)
Type: river
Scene: Devī declares her refusal to go to Śiva’s dwelling because he bears Gaṅgā on his head—Gaṅgā visualized as a luminous stream emerging from jaṭā, signifying Viṣṇu’s foot-water origin.
Sacred waters (Gaṅgā) are theologically charged in Purāṇas, and divine household dynamics are used to teach reverence, boundaries, and dharmic propriety.
Gaṅgā (Jāhnavī) is invoked as a sacred river; the chapter’s tīrtha setting is not named in this verse.
None explicitly; the verse explains a reason grounded in the sacred presence of Gaṅgā upon Śiva.