दीर्घायुर्बहुपुत्रश्च शत्रुंपक्षक्षयावहः । एतस्मात्कारणाद्विप्रा अटाख्यः स बभूव ह
dīrghāyurbahuputraśca śatruṃpakṣakṣayāvahaḥ | etasmātkāraṇādviprā aṭākhyaḥ sa babhūva ha
Berumur panjang, dikurniai ramai putera, serta pembinasa bala pihak musuh—atas sebab-sebab inilah, wahai para brāhmaṇa, dia benar-benar dikenali dengan nama “Aṭa”.
Narrator (contextual)
Type: kshetra
Listener: brāhmaṇāḥ
Scene: Bhaviṣyat-rājā ‘Aṭa’ iti kīrti-yuktaḥ—dīrghāyuḥ, bahuputraḥ; yuddha-dṛśyaṃ śatru-sainyānāṃ kṣayaḥ; pṛṣṭhataḥ dharma-dhvajaḥ, viprāḥ āśīrvādaṃ dadati.
Divine favor in tīrtha narratives manifests as dharmic kingship: longevity, progeny, and protection of the realm.
Aṭeśvara/Hāṭakeśvara-kṣetra is the sacred setting behind the royal epithet and blessings.
None in this verse; it lists fruits and attributes associated with the king.