त्रिलोके ये जपंतीह मानवा मणिकर्णिकाम् । जपामि तानहं वीर त्रिकालं पुण्यकर्मणः
triloke ye japaṃtīha mānavā maṇikarṇikām | japāmi tānahaṃ vīra trikālaṃ puṇyakarmaṇaḥ
Wahai wira, sesiapa di tiga alam yang di sini berzikir menyebut nama Maṇikarṇikā, merekalah yang aku sendiri ingati dan aku lafazkan tiga kali sehari, sebagai para pelaku amal suci.
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa dialogue convention)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: A heroic interlocutor (vīra; traditionally a sage/king in Kāśī-khaṇḍa dialogue frames)
Scene: A pilgrim at Maṇikarṇikā ghat softly repeats the tīrtha-name; above, a protective deity-figure symbolically ‘recites’ the devotee’s name thrice daily, indicating divine remembrance.
Even simple japa of a sacred tīrtha’s name, done with devotion, is treated as a powerful act of puṇya and is divinely acknowledged.
Maṇikarṇikā in Kāśī (Varanasi), renowned in the Skanda Purāṇa as an exceptionally meritorious sacred spot.
Japa—repetition/chanting of the name “Maṇikarṇikā,” with emphasis on trikāla (three daily times).