परिदंड्य च दंडार्हान्साधूंश्च परितोष्य च । दारानपि परित्यज्य विषयेषु पराङ्मुखः
paridaṃḍya ca daṃḍārhānsādhūṃśca paritoṣya ca | dārānapi parityajya viṣayeṣu parāṅmukhaḥ
Baginda menghukum mereka yang layak dihukum dan menggembirakan para sādhū yang benar. Bahkan ikatan rumah tangga pun ditinggalkan; baginda berpaling daripada kenikmatan indera dan hal duniawi.
Skanda (narration context: Kāśīkhaṇḍa, typically Skanda to Agastya)
Scene: A king administers justice—punishing offenders, rewarding the righteous—then removes royal ornaments, bids farewell to household life, and turns his gaze away from worldly pleasures.
Righteous rule includes justice and honoring virtue; once duties are fulfilled, dispassion enables renunciation toward liberation.
Implicitly Kāśī’s liberating influence; the verse describes its effect as vairāgya and dharmic action.
None; it outlines ethical conduct (justice, honoring sādhus) and the renunciate turn away from viṣayas.