निपेतुः पक्षवातेन सायुधाश्च सवाहनाः । न ज्ञायंते क्व संप्राप्ता वात्यया पार्णतार्णवत्
nipetuḥ pakṣavātena sāyudhāśca savāhanāḥ | na jñāyaṃte kva saṃprāptā vātyayā pārṇatārṇavat
Oleh angin daripada kepaknya, mereka semua rebah—masih menggenggam senjata dan masih di atas tunggangan. Bahkan tidak diketahui ke mana mereka tercampak, bagaikan daun ditiup puting beliung.
Narrator (Skanda in Kāśī-khaṇḍa context)
Scene: A colossal wing-generated gale hurls armed gods and their mounts through space; figures tumble like leaves in a storm, directionless and untraceable.
Ego and armament cannot stand before overwhelming divine momentum; humility before cosmic power is implied.
No named tīrtha occurs in this verse; it remains within the Kāśī-khaṇḍa narrative arc.
None in this verse.