इदानीं द्रौपदादित्यं कथयिष्यामि तेनघ । तथा द्रौपदआदित्यः संसेव्यो भक्तसिद्धिदः
idānīṃ draupadādityaṃ kathayiṣyāmi tenagha | tathā draupadaādityaḥ saṃsevyo bhaktasiddhidaḥ
Kini, wahai yang tidak berdosa, akan aku huraikan Draupadāditya. Maka Draupadāditya wajar dipuja dengan tekun, kerana Baginda mengurniakan siddhi (pencapaian rohani) kepada para bhakta.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa narration style)
Tirtha: Draupadāditya
Type: kshetra
Listener: Addressed as 'anagha' (sinless one)
Scene: A radiant Āditya shrine named for Draupadī; devotees offer arghya with copper vessel; the narrator transitions from Sāmbāditya to Draupadāditya, indicating a sequence of sacred solar stations in Kāśī.
Devotional service (sevanā) to the sacred form of Āditya in Kāśī is portrayed as a direct cause of bhakta-siddhi (devotee’s spiritual fulfillment).
Draupadāditya in Kāśī, introduced as a worship-worthy sacred presence within the Kāśīkhaṇḍa.
General prescription of worship/attendance (saṃsevanā) to Draupadāditya; no specific items (snāna, dāna, japa) are detailed in this verse.