अहमेकचरोप्यत्र तत्क्षेत्रप्राप्तये मुने । तप्ये तपांसिनाद्यापि फलेयुर्मे मनोरथाः
ahamekacaropyatra tatkṣetraprāptaye mune | tapye tapāṃsinādyāpi phaleyurme manorathāḥ
Wahai muni, meskipun aku mengembara seorang diri, di sini pun aku masih ber-tapa demi mencapai kṣetra itu; semoga cita-cita yang kusimpan berbuah hasil.
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Listener: Muni (sage)
Scene: A lone ascetic traveler (ekacara) on a dusty path, performing tapas—standing in meditation, minimal belongings—eyes fixed on an imagined radiant Kāśī on the horizon; the sage addressed listens quietly.
Longing for Kāśī is itself a spiritual discipline; even great beings value attaining that kṣetra and strive for it.
Kāśī/Avimukta, referred to as “that kṣetra” worth striving to reach.
Tapas (austerity) is highlighted as a means undertaken with the aim of reaching the sacred kṣetra.