व्यासपुत्राद्धरिकथां श्रुतवान्भक्तिपूर्वकम् । अरक्षित्वा नृपं तं त्वं वचसा तक्षकस्य यत्
vyāsaputrāddharikathāṃ śrutavānbhaktipūrvakam | arakṣitvā nṛpaṃ taṃ tvaṃ vacasā takṣakasya yat
Walaupun engkau telah mendengar kisah suci Hari daripada putera Vyāsa dengan penuh bhakti, engkau tetap gagal melindungi raja itu kerana kata-kata sumpahan yang berkaitan dengan Takṣaka.
Not explicit in snippet (Setukhaṇḍa narrative voice; admonitory address)
Tirtha: Setukṣetra (Setubandha)
Type: kshetra
Listener: assembly of sages (e.g., Śaunaka group) / tīrtha-inquirers (contextual)
Scene: A learned assembly recalls Parīkṣit’s last days: Śuka reciting Hari-kathā, the looming serpent Takṣaka, and a healer/guardian figure criticized for failing to protect the king.
Devotional hearing alone is not enough; dharma also demands timely protective action when one has the capacity.
No site is specified in this verse; it is part of the Setu Māhātmya chapter’s ethical narrative.
None; it references śravaṇa (devotional hearing) but not as a formal rite here.