एवं महत्पुण्यतमं च कल्पं पठन्ति शृण्वन्ति च ये द्विजेन्द्राः । महावराहस्य महेश्वरस्य दिने दिने ते विमला भवन्ति
evaṃ mahatpuṇyatamaṃ ca kalpaṃ paṭhanti śṛṇvanti ca ye dvijendrāḥ | mahāvarāhasya maheśvarasya dine dine te vimalā bhavanti
Wahai yang terbaik antara kaum dwija, sesiapa yang membaca dan sesiapa yang mendengar kisah yang paling utama pahalanya ini, mereka menjadi suci dari hari ke hari—itulah riwayat suci Maheśvara, Sang Varāha Agung.
Mārkaṇḍeya (inferred)
Tirtha: Revā-māhātmya (textual tīrtha)
Type: kshetra
Listener: dvijendra-s and general audience
Scene: A learned brāhmaṇa recites from palm-leaf manuscripts to attentive listeners near a riverbank shrine; above, a symbolic vision of Maheśvara and Varāha indicates divine sanction of the narrative.
Śravaṇa (hearing) and pāṭha (recitation) of sacred Purāṇic narratives are themselves purifying disciplines.
The wider Revā-khaṇḍa tradition is endorsed; the verse focuses on textual merit rather than a single named tīrtha.
Recite and listen to this kalpa/narrative regularly; its fruit is progressive purification.