पितृभ्यः पिण्डदानं च कुर्यादस्माहके नृप । त्रिपुष्करे गयायां च प्रभासे नैमिषे तथा
pitṛbhyaḥ piṇḍadānaṃ ca kuryādasmāhake nṛpa | tripuṣkare gayāyāṃ ca prabhāse naimiṣe tathā
Wahai Raja, hendaklah dipersembahkan piṇḍadāna kepada para leluhur di Asmāhaka—pahalanya sebanding dengan persembahan di Tripuṣkara, di Gayā, di Prabhāsa, dan juga di Naimiṣa.
Skanda (deduced; direct address to king)
Tirtha: Asmāhaka
Type: tirtha
Listener: Nṛpa (king)
Scene: A kingly pilgrim and priests on a riverbank preparing piṇḍas (rice balls) with sesame and ghee; offerings placed on darbha/kuśa; invocation of pitṛs; distant markers symbolizing Gayā, Puṣkara, Prabhāsa, Naimiṣa as comparable holy fields.
The Purāṇa elevates a local tīrtha by equating its śrāddha merit with India’s most renowned ancestral sites.
Asmāhaka tīrtha (within the Revā Khaṇḍa context), praised alongside Tripuṣkara, Gayā, Prabhāsa, and Naimiṣa.
Piṇḍadāna to the pitṛs (ancestral rice-ball offerings) at the tīrtha.