Sukta 1

Mantra 1

अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम् । यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकमच्छ ॥

Agni telah terjaga oleh penyalaan manusia, menghadap Uṣas, Fajar yang datang bagaikan lembu perah cahaya. Seperti kuasa yang pantas melaju ia mengangkat lidah-lidahnya ke atas; sinarannya mengalir menuju langit.

Mantra 2

अबोधि होता यजथाय देवानूर्ध्वो अग्निः सुमनाः प्रातरस्थात् । समिद्धस्य रुशददर्शि पाजो महान्देवस्तमसो निरमोचि ॥

Hotṛ telah terjaga untuk yajña bagi para dewa; Agni, tegak dan berhati riang, berdiri pada Fajar. Tampaklah daya yang bersinar dari Yang dinyalakan—agunglah Sang Dewa yang terlepas daripada kegelapan.

Mantra 3

यदीं गणस्य रशनामजीगः शुचिरङ्क्ते शुचिभिर्गोभिरग्निः । आद्दक्षिणा युज्यते वाजयन्त्युत्तानामूर्ध्वो अधयज्जुहूभिः ॥

Apabila ia menggetarkan ikat pinggang (raśanā) bagi rombongan (gaṇa), Agni—yang suci—menyapu/mengurapi dirinya dengan sinar-sinar (go) yang suci. Maka Dakṣiṇā pun dipasang pada kuk, membawa kepenuhan daya; tegak, ia memerah ke atas kuasa-kuasa yang terbentang dengan senduk persembahan (juhū).

Mantra 4

अग्निमच्छा देवयतां मनांसि चक्षूंषीव सूर्ये सं चरन्ति । यदीं सुवाते उषसा विरूपे श्वेतो वाजी जायते अग्रे अह्नाम् ॥

Ke arah Agni, fikiran-fikiran yang mendamba para dewa bergerak seiring, seperti mata-mata berhimpun pada Surya. Apabila dua Kuasa Fajar (Uṣas), berlainan rupa, melahirkannya, maka lahirlah kuda putih kelimpahan (vājī) di hadapan hari-hari.

Mantra 5

जनिष्ट हि जेन्यो अग्रे अह्नां हितो हितेष्वरुषो वनेषु । दमेदमे सप्त रत्ना दधानोऽग्निर्होता नि षसादा यजीयान् ॥

Kerana ia lahir—yang mulia—pada permulaan hari-hari; ditempatkan pada tempat-tempat yang ditetapkan, si merah-bercahaya di rimba-rimba. Dari rumah ke rumah, memikul tujuh permata, Agni sang Hotṛ telah duduk, yang paling layak bagi persembahan.

Mantra 6

अग्निर्होता न्यसीदद्यजीयानुपस्थे मातुः सुरभा उ लोके । युवा कविः पुरुनिष्ठ ऋतावा धर्ता कृष्टीनामुत मध्य इद्धः ॥

Agni, sang Hotṛ, telah bersemayam—yang paling layak dipuja—di pangkuan harum Sang Ibu, di alamnya. Muda, seorang kavi, teguh pada banyak tempat duduk; penjaga Ṛta, penegak kaum-kaum manusia, ia menyala di tengah-tengah.

Mantra 7

प्र णु त्यं विप्रमध्वरेषु साधुमग्निं होतारमीळते नमोभिः । आ यस्ततान रोदसी ऋतेन नित्यं मृजन्ति वाजिनं घृतेन ॥

Maka kini, dalam upacara-upacara korban, mereka memuja dengan sembah dan hormat Agni—yang terilham dan mahir—sang Hotṛ; dia yang membentangkan Langit dan Bumi dengan Ṛta. Sentiasa mereka menyucikan pembawa kelimpahan itu dengan aliran ghṛta (ghee) yang jernih.

Mantra 8

मार्जाल्यो मृज्यते स्वे दमूनाः कविप्रशस्तो अतिथिः शिवो नः । सहस्रशृङ्गो वृषभस्तदोजा विश्वाँ अग्ने सहसा प्रास्यन्यान् ॥

Sang penyuci disucikan di rumahnya sendiri—tuan rumah—yang dipuji para kavi, tetamu kita yang membawa sejahtera. Banteng bertanduk seribu, berdaya dahsyat; wahai Agni, dengan kekuatanmu halaukan semua yang lain (yang menentang).

Mantra 9

प्र सद्यो अग्ने अत्येष्यन्यानाविर्यस्मै चारुतमो बभूथ । ईळेन्यो वपुष्यो विभावा प्रियो विशामतिथिर्मानुषीणाम् ॥

Wahai Agni, engkau segera mara ke hadapan, mengatasi daya-daya yang lain; engkau menzahirkan diri kepada dia yang baginya engkau telah menjadi paling indah dan paling berkenan. Layak dipuja, sempurna pada rupa, bersinar luas, engkau ialah tetamu terkasih bagi kaum-kaum manusia—memasuki rumah batin untuk membangkitkan persembahan jiwa.

Mantra 10

तुभ्यं भरन्ति क्षितयो यविष्ठ बलिमग्ने अन्तित ओत दूरात् । आ भन्दिष्ठस्य सुमतिं चिकिद्धि बृहत्ते अग्ने महि शर्म भद्रम् ॥

Kepadamu, wahai Agni yang termuda, bangsa-bangsa membawa persembahan, dari dekat dan juga dari jauh. Ketahuilah serta tegakkan dalam diri kami budi yang benar daripada yang paling pemurah; kerana luas dan perkasa naungan bahagiamu, wahai Agni—perlindungan yang sungguh membawa kebaikan.

Mantra 11

आद्य रथं भानुमो भानुमन्तमग्ने तिष्ठ यजतेभिः समन्तम् । विद्वान्पथीनामुर्वन्तरिक्षमेह देवान्हविरद्याय वक्षि ॥

Naikilah pada hari ini kereta yang bercahaya, wahai Agni—kereta yang sarat dengan sinar; berdirilah dilingkungi para pemuja. Dengan mengetahui jalan-jalan di alam antara yang luas, bawalah ke mari para Dewa kepada persembahan yang disediakan hari ini—pimpinlah kuasa-kuasa cahaya ke dalam kerja kami pada saat ini.

Mantra 12

अवोचाम कवये मेध्याय वचो वन्दारु वृषभाय वृष्णे । गविष्ठिरो नमसा स्तोममग्नौ दिवीव रुक्ममुरुव्यञ्चमश्रेत् ॥

Kami telah mengucapkan kata pemujaan kepada sang kavi, kepada daya yang layak bagi yajña—kepada Sang Banteng, Yang Perkasa. Madah yang dipersembahkan dengan namas itu ditegakkan dalam Agni, laksana cahaya emas yang meluas di langit; ia menjadi rupa bercahaya yang mengembangkan keluasan jiwa.