Sukta 89

Mantra 1

इन्द्रं स्तवा नृतमं यस्य मह्ना विबबाधे रोचना वि ज्मो अन्तान् । आ यः पप्रौ चर्षणीधृद्वरोभिः प्र सिन्धुभ्यो रिरिचानो महित्वा ॥

Pujilah Indra, yang paling jantan; dengan kebesarannya ia membuka alam-alam bercahaya dan batas-batasnya yang paling jauh. Ia memenuhi segala hamparan dengan keluasan-keluasannya; dan dengan kemahabesaran-Nya ia melimpah melampaui sungai-sungai—melampaui arus kebiasaan tabiat kita.

Mantra 2

स सूर्यः पर्युरू वरांस्येन्द्रो ववृत्याद्रथ्येव चक्रा । अतिष्ठन्तमपस्यं न सर्गं कृष्णा तमांसि त्विष्या जघान ॥

Dialah Surya; Indra menggerakkan ruang-ruang yang luas seperti roda-roda di jalan kereta. Ia melihat aliran yang tersumbat, tegak terpaku; dan dengan tenaga nyalanya ia menumpaskan kegelapan-kegelapan hitam.

Mantra 3

समानमस्मा अनपावृदर्च क्ष्मया दिवो असमं ब्रह्म नव्यम् । वि यः पृष्ठेव जनिमान्यर्य इन्द्रश्चिकाय न सखायमीषे ॥

Persembahkan kepadanya madah yang seimbang, tidak menyimpang—Brahman yang baharu, tiada bandingan di bumi dan di langit. Dia yang menyingkap kelahiran-kelahiran laksana membaca belakang yang terbuka; Indra tidak mencari sahabat yang dapat menyainginya.

Mantra 4

इन्द्राय गिरो अनिशितसर्गा अपः प्रेरयं सगरस्य बुध्नात् । यो अक्षेणेव चक्रिया शचीभिर्विष्वक्तस्तम्भ पृथिवीमुत द्याम् ॥

Bagi Indra, biarlah kata-kata menjadi anak panah yang dilepaskan dengan baik: aku menggerakkan air dari dasar samudera. Dia yang, dengan śacī—daya kehendak yang berkesan—seperti roda pada gandarnya, meneguhkan bumi dan juga langit dalam hamparan luasnya.

Mantra 5

आपान्तमन्युस्तृपलप्रभर्मा धुनिः शिमीवाञ्छरुमाँ ऋजीषी । सोमो विश्वान्यतसा वनानि नार्वागिन्द्रं प्रतिमानानि देभुः ॥

Dengan amarah yang sampai ke hujung, dengan perisai tiga lapis daripada daya—mengguntur, meluru, bersenjata lembing, dia yang berdebu keemasan. Soma tidak membentuk sebarang ukuran yang dapat berhadapan dengan Indra; seluruh rimba kewujudan digoncang oleh daya pendorong itu.

Mantra 6

न यस्य द्यावापृथिवी न धन्व नान्तरिक्षं नाद्रयः सोमो अक्षाः । यदस्य मन्युरधिनीयमानः शृणाति वीळु रुजति स्थिराणि ॥

Tiada langit-dan-bumi, tiada hamparan luas, tiada ruang-antara, tiada batu pemeras, tiada Soma, tiada dadu yang mampu menahannya—tatkala bara semangatnya digerakkan maju. Maka ia meremukkan bahkan yang sukar dipecahkan; ia mengoyak apa yang tampak teguh dan tetap.

Mantra 7

जघान वृत्रं स्वधितिर्वनेव रुरोज पुरो अरदन्न सिन्धून् । बिभेद गिरिं नवमिन्न कुम्भमा गा इन्द्रो अकृणुत स्वयुग्भिः ॥

Indra telah menumbangkan Vṛtra, Sang Penutup; laksana kapak di rimba ia membelah muka-muka penghalang dan membebaskan aliran sungai. Ia membelah gunung, seperti memecah kendi yang baru, dan dengan daya-daya yang terpasang pada kuknya sendiri ia menzahirkan Sinar-sinar—lembu-lembu Cahaya.

Mantra 8

त्वं ह त्यदृणया इन्द्र धीरोऽसिर्न पर्व वृजिना शृणासि । प्र ये मित्रस्य वरुणस्य धाम युजं न जना मिनन्ति मित्रम् ॥

Engkau sungguh, wahai Indra, teguh dalam pimpinan yang benar; laksana sendi pada anggota, engkau mematahkan kebengkokan. Mereka yang hendak mencemari kediaman Mitra dan Varuṇa—seperti orang yang memutuskan sekutu-sekukunya—melakukan kekerasan terhadap Mitra, sang keselarasan.

Mantra 9

प्र ये मित्रं प्रार्यमणं दुरेवाः प्र संगिरः प्र वरुणं मिनन्ति । न्यमित्रेषु वधमिन्द्र तुम्रं वृषन्वृषाणमरुषं शिशीहि ॥

Mereka yang berniat jahat—yang menyerang Mitra dan Aryaman, yang merosakkan ikatan perjanjian dan menyerang Varuṇa—terhadap musuh-musuh demikian, wahai Indra, halakan dan asahkan senjatamu yang menggelegak: daya merah dan perkasa Sang Banteng, untuk menumpaskan permusuhan.

Mantra 10

इन्द्रो दिव इन्द्र ईशे पृथिव्या इन्द्रो अपामिन्द्र इत्पर्वतानाम् । इन्द्रो वृधामिन्द्र इन्मेधिराणामिन्द्रः क्षेमे योगे हव्य इन्द्रः ॥

Indra ialah penguasa langit; Indra memerintah bumi; Indra ialah tuan atas segala perairan—Indra juga atas gunung-ganang. Indra ialah daya yang bertambah; Indra juga kebijaksanaan yang tajam. Indra-lah yang wajar diseru dalam sejahtera dan dalam penyatuan kerja—Indra.

Mantra 11

प्राक्तुभ्य इन्द्रः प्र वृधो अहभ्यः प्रान्तरिक्षात्प्र समुद्रस्य धासेः । प्र वातस्य प्रथसः प्र ज्मो अन्तात्प्र सिन्धुभ्यो रिरिचे प्र क्षितिभ्यः ॥

Dari malam-malam Indra mencurahkan; dari hari-hari pertumbuhan; dari ruang antara (antarikṣa), dari samudera—takhta kelimpahan. Dari hamparan luas Sang Angin, dari hujung terjauh bumi—ia telah mencurahkan dari sungai-sungai, ia telah mencurahkan dari dunia-dunia (kediaman): kelimpahan kurnianya.

Mantra 12

प्र शोशुचत्या उषसो न केतुरसिन्वा ते वर्ततामिन्द्र हेतिः । अश्मेव विध्य दिव आ सृजानस्तपिष्ठेन हेषसा द्रोघमित्रान् ॥

Bersinarlah ke hadapan laksana tanda fajar yang menyala; biarlah senjatamu yang tidak susut, wahai Indra, beredar dalam lingkarannya. Seperti batu, hempaskanlah mereka—engkau yang melontarkan daya dari langit—hanguskan dengan desakan yang paling membakar para pengkhianat persahabatan, para pemutar-balik keharmonian.

Mantra 13

अन्वह मासा अन्विद्वनान्यन्वोषधीरनु पर्वतासः । अन्विन्द्रं रोदसी वावशाने अन्वापो अजिहत जायमानम् ॥

Bulan demi bulan dia diikuti; rimba mengikutinya, tumbuh-tumbuhan mengikutinya, gunung-gunung mengikutinya. Dua dunia (langit dan bumi), berseru-seru, mengikuti Indra; air-air pun segera menyusulnya ketika dia sedang dilahirkan—demikian tidak terelakkanlah kedatangan kuasa yang menang.

Mantra 14

कर्हि स्वित्सा त इन्द्र चेत्यासदघस्य यद्भिनदो रक्ष एषत् । मित्रक्रुवो यच्छसने न गावः पृथिव्या आपृगमुया शयन्ते ॥

Bilakah, sungguh, wahai Indra, kuasa pengenalanmu itu akan terserlah—tatkala engkau memecahkan kejahatan dan rakṣas yang menyerbu kita? Kerana para pengkhianat keharmonian, seperti ternakan di tempat sembelihan, terbaring terbujur di bumi—ditumbangkan oleh kuasa itu.

Mantra 15

शत्रूयन्तो अभि ये नस्ततस्रे महि व्राधन्त ओगणास इन्द्र । अन्धेनामित्रास्तमसा सचन्तां सुज्योतिषो अक्तवस्ताँ अभि ष्युः ॥

Wahai Indra, mereka yang memusuhi, yang telah menghamparkan diri melawan kami, yang sangat menindas dengan gerombolan mereka—biarlah para seteru itu bersatu dengan kegelapan yang buta, dengan tamas. Dan biarlah yang bercahaya di pihak kami—kuasa-kuasa yang bersinar terang—menentang mereka dan mengatasi.

Mantra 16

पुरूणि हि त्वा सवना जनानां ब्रह्माणि मन्दन्गृणतामृषीणाम् । इमामाघोषन्नवसा सहूतिं तिरो विश्वाँ अर्चतो याह्यर्वाङ् ॥

Kerana banyaklah perahan soma (savana) manusia yang menggembirakanmu, dan banyak pula ucapan ilham (brahman) para resi yang menyanyi memuji. Mendengar seruan ini, datanglah dengan pertolonganmu kepada seruan bersama ini; melampaui semua pemuji yang lain, datanglah ke mari, menghala kepada kami.

Mantra 17

एवा ते वयमिन्द्र भुञ्जतीनां विद्याम सुमतीनां नवानाम् । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो विश्वामित्रा उत त इन्द्र नूनम् ॥

Demikianlah, wahai Indra, semoga kami mengenal dan turut menikmati kurniamu yang sentiasa baharu—kebahagiaan daripada budi yang bercahaya. Sambil memujimu, semoga kami mengenal, dengan pertolongan perlindungan Sang Fajar (Uṣas); kami, para Viśvāmitra, dan kini juga, wahai Indra, dengan rahmatmu.

Mantra 18

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

Demi hasil yang berbahagia kami menyeru Indra, Yang Maha Pemurah, yang paling gagah dalam beban ini, dalam kemenangan kelimpahan. Moga kami beroleh Dia yang mendengar—Yang Perkasa—sebagai pertolongan kami dalam pertempuran; yang menewaskan Vṛtra-Vṛtra, sang penakluk yang memenangi kekayaan.