Sukta 1.163
आत्मानं ते मनसारादजानामवो दिवा पतयन्तं पतंगम् । शिरो अपश्यं पथिभिः सुगेभिररेणुभिर्जेहमानं पतत्रि ॥
आ॒त्मानं॑ ते॒ मन॑सा॒राद॑जानाम॒वो दि॒वा प॒तय॑न्तं पतं॒गम् । शिरो॑ अपश्यं प॒थिभि॑: सु॒गेभि॑ररे॒णुभि॒र्जेह॑मानं पत॒त्रि ॥
ātmā́naṃ te mánasārā́d ajānām avó divā́ patáyantaṃ pataṅgám | śíro apaśyaṃ pathíbhiḥ sugébhiḥ areṇúbhir jéhamānaṃ patatrí ||
Dari jauh, dengan minda (manas) aku mengenali inti-dirimu: seekor patangga, burung terbang pantas, meluncur turun dari langit. Aku melihat kepalamu memecut di jalan-jalan yang baik, bergetar oleh daya yang tanpa debu—wahai yang bersayap—berlari menuju sasaran penglihatan yang bening.
आ॒त्मान॑म् । ते॒ । मन॑सा । आ॒रात् । अ॒जा॒ना॒म् । अ॒वः । दि॒वा । प॒तय॑न्तम् । प॒त॒ङ्गम् । शिरः॑ । अ॒प॒श्य॒म् । प॒थिऽभिः॑ । सु॒ऽगेभिः॑ । अ॒रे॒णुऽभिः॑ । जेह॑मानम् । प॒त॒त्रि ॥आत्मानम् । ते । मनसा । आरात् । अजानाम् । अवः । दिवा । पतयन्तम् । पतङ्गम् । शिरः । अपश्यम् । पथिभिः । सुगेभिः । अरेणुभिः । जेहमानम् । पतत्रि ॥ātmānam | te | manasā | ārāt | ajānām | avaḥ | divā | patayantam | pataṅgam | śiraḥ | apaśyam | pathi-bhiḥ | su-gebhiḥ | areṇu-bhiḥ | jehamānam | patatri